บทที่ 1090 สร้างชื่อเสียงให้
บทที่ 1090 สร้างชื่อเสียงให้
บทที่ 1090 สร้างชื่อเสียงให้
◉◉◉◉◉
หม่าต้าลี่และคนอื่นๆ ต่างก็เห็นด้วย คำพูดเหล่านี้ของซุนกั๋วหัวล้วนเป็นเหตุผล ไม่มีใครสามารถโต้แย้งได้เลย การที่หอรัตนชาติย้ายมาที่นี่และตั้งหลักปักฐานในที่แห่งนี้ สิ่งที่ง่ายที่สุดก็คือเวลาอยากจะซื้อของเก่าก็จะสะดวกมาก เวลาอยากจะหาซ่งหยวนก็จะสะดวกยิ่งขึ้น
“คนในตลาดของเก่าในท้องถิ่นที่นี่ ฉันหมายถึงคนขายของเก่ากับคนที่หาเลี้ยงชีพด้วยการประเมินของเก่า ไม่ใช่พลังที่ธรรมดาเลยนะ ถ้าคนพวกนี้รวมตัวกันทั้งหมดเพื่อจัดการกับซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติ ฉันคิดว่ามันจะต้องเป็นความท้าทายที่ใหญ่หลวงมากแน่นอน”
หม่าต้าลี่กังวลเรื่องนี้มาก ซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติ ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังจะแย่งของจากชามของคนอื่น
“นี่มันมีปัญหาอะไรล่ะ?”
“การแข่งขันในวงการธุรกิจ เรื่องพวกนี้มันมีทั้งมีดทั้งปืน ถ้าซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติทำไม่ได้แม้แต่เรื่องนี้ ก็โทษคนอื่นไม่ได้ เราแค่ต้องทำในสิ่งที่เราทำได้ก็พอแล้ว”
ซุนกั๋วหัวโบกมือ ซ่งอวิ๋นกับถังเหมี่ยวเหมี่ยวและหอรัตนชาติ ถ้าไม่มีความสามารถแม้แต่เรื่องนี้ ก็เป็นเหมือนอาเต๊าที่พยุงไม่ขึ้น
“การต่อสู้กันอย่างลับๆ ในวงการของเก่า เราไม่จำเป็นต้องไปสนใจหรอก นั่นมันเรื่องของพวกเขา เราเป็นแค่ผู้ซื้อ ทำหน้าที่ของผู้ซื้อให้ดีก็พอแล้ว”
ซุนกั๋วหัวได้คำนวณเรื่องนี้ไว้แล้ว ในหัวของเขารู้ดีว่าจะต้องทำอย่างไร
“เถ้าแก่ซุน ความหมายของคุณก็คือ ช่วงเวลาต่อไปนี้เราจะซื้อของเก่าจากหอรัตนชาติ ตราบใดที่มีธุรกิจ ร้านหนึ่งก็สามารถอยู่รอดได้เสมอ และสามารถอยู่รอดได้ดียิ่งขึ้น”
ฟางอิ่งเป็นคนละเอียดอ่อน เธอเข้าใจได้ในทันทีว่าซุนกั๋วหัวคิดอะไรอยู่
ซุนกั๋วหัวหัวเราะขึ้นมาทันที แล้วก็ยกนิ้วโป้งให้ฟางอิ่ง
“ไม่ผิดเลย มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ เราทำหน้าที่ของผู้ซื้อที่ควรจะทำก็พอแล้ว ความหมายก็คือต่อไปนี้เราจะซื้อของเก่าจำนวนมากจากหอรัตนชาติ อีกเรื่องหนึ่งที่เราต้องทำก็คือสร้างชื่อเสียงให้ซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติ พูดให้ชัดๆ ก็คือบอกให้คนในวงการของเราได้รู้ว่าซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติเก่งกาจขนาดไหน ใช้ประสบการณ์ตรงของเราไปพิสูจน์เรื่องนี้”
“ตราบใดที่เราทำเรื่องนี้ มีคนไปซื้อของเก่าที่หอรัตนชาติมากขึ้น เล่ห์เหลี่ยมการแข่งขันที่ต่ำช้าของร้านของเก่าอื่นๆ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย”
ซุนกั๋วหัวบริหารบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่นี้ เขารู้ดีว่าสำหรับบริษัทใดๆ ก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือมีธุรกิจ ตราบใดที่มีธุรกิจก็สามารถอยู่รอดได้ เล่ห์เหลี่ยมการแข่งขันอื่นๆ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
จ้าวหยวนและคนอื่นๆ ได้ฟังก็เข้าใจความหมายของซุนกั๋วหัว
“เราจะทำอย่างนี้แหละ!”
…
“เถ้าแก่ซุน คำพูดของคุณมันมีเหตุผลมากเกินไปแล้ว!”
…
“สำหรับพวกเราแล้ว มันก็แค่เรื่องของการพูดจา ไม่ได้ลำบากอะไรเลย ผู้เชี่ยวชาญอย่างซ่งอวิ๋น เราต้องช่วยเขาสร้างชื่อเสียงให้โด่งดัง!”
…
หลี่ลี่และคนอื่นๆ ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ข้อเสนอของซุนกั๋วหัวได้รับการยอมรับอย่างเป็นเอกฉันท์
ซุนกั๋วหัวดีใจมาก การมาถึงของซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติ สามารถทำให้ร้านของเก่าและนักประเมินคนอื่นๆ ได้เห็นว่าอะไรคือผู้เชี่ยวชาญตัวจริง อะไรคือคนทำธุรกิจตัวจริง
“ว่าไปแล้ว ฉันนับถืออาจารย์ซ่งอวิ๋นมากจริงๆ นะ แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่าของเก่าชิ้นไหนเป็นของจริง ชิ้นไหนเป็นของปลอม ฝีมือขนาดนั้นมันสุดยอดเกินไปแล้ว!”
…
“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ?! ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ก็ไม่เชื่อหรอกว่าบนโลกนี้จะมีคนแบบนี้อยู่!”
…
“คิดไม่ออกจริงๆ ว่าอาจารย์ซ่งทำได้อย่างไรกันแน่?!”
…
ซุนกั๋วหัว, หม่าต้าลี่ และจ้าวหยวนและคนอื่นๆ ย้อนนึกถึงกระบวนการเกี่ยวสมบัติของซ่งอวิ๋นในตลาดผีเมื่อครู่นี้ ก็คิดไม่ออกเลยว่ามันเป็นอย่างไรกันแน่ มันไม่ใช่การเกี่ยวสมบัติเลย มันคือการเก็บเงินชัดๆ
หลังจากที่ซุนกั๋วหัวและคนอื่นๆ คุยกันเสร็จก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน แต่ในช่วงเวลาต่อมา พวกเขาเมื่อได้พบกับหุ้นส่วนทางธุรกิจของตนเอง หรือได้พบกับนักสะสมของเก่าที่ตัวเองชื่นชอบ ก็จะพูดถึงเรื่องของซ่งอวิ๋นขึ้นมาเสมอ ปากต่อปาก จากสิบเป็นร้อย จากร้อยเป็นพัน ไม่นานนัก หลายคนก็รู้เรื่องที่หอรัตนชาติจะย้ายมาที่นี่ โดยเฉพาะฝีมือการเกี่ยวสมบัติที่เก่งกาจของซ่งอวิ๋น ยิ่งทำให้คนตะลึงจนพูดไม่ออก หลายคนไม่เชื่อเลย แต่คนที่พูดคือซุนกั๋วหัว, หม่าต้าลี่ คนพวกนี้ไม่มีความจำเป็นต้องโฆษณาให้ซ่งอวิ๋นเลย หลายคนจึงค่อยๆ เชื่อขึ้นมา
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]