บทที่ 910 ผลพลอยได้ที่ไม่คาดคิด
บทที่ 910 ผลพลอยได้ที่ไม่คาดคิด
บทที่ 910 ผลพลอยได้ที่ไม่คาดคิด
◉◉◉◉◉
ซ่งอวิ๋นพอใจอย่างยิ่ง หลังจากซื้อของเก่าชุดนี้แล้ว คืนนี้ที่มาที่นี่ก็ไม่เสียเปล่าเลย เรียกได้ว่าเก็บเกี่ยวไปเต็มๆ
“เถ้าแก่ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ”
ซ่งอวิ๋นกับถังเหมียวเหมี่ยวยืนอยู่ข้างๆ ได้ไม่นาน ก็มีคนเข้ามาทักทายทันที
“โอ้”
“ไม่ทราบว่าท่านชื่ออะไรครับ”
“ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรเหรอครับ”
ซ่งอวิ๋นสงสัยเล็กน้อย ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมาหาตนด้วยเรื่องอะไร
“ผมแซ่จาง จางที่แปลว่าธนูครับ ผมเองก็เป็นนักสะสมของเก่าคนหนึ่ง”
จางหมิงหยางไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
“คุณจางสวัสดีครับ ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรเหรอครับ”
ครั้งนี้ซ่งอวิ๋นยิ่งงงเป็นไก่ตาแตก ตนเองไม่ได้รู้จักใครในวงการสะสมของเก่าที่นี่เลย คนที่รู้จักก็มีแค่เจี่ยงกวงหมิง และก็รู้จักผ่านการแนะนำของจูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งอีกที เป็นแค่คนรู้จักผิวเผิน ทำไมคนแซ่จางตรงหน้านี้ถึงมาหาตนเอง เขาเดาไม่ออกเลยจริงๆ
“เมื่อครู่ผมเห็นคุณซื้อของเก่าไปจำนวนมาก ก็เลยคิดว่าคุณยังต้องการของเก่าอีกหรือเปล่า”
เมื่อครู่จางหมิงหยางยืนดูความสนุกอยู่ข้างๆ ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่าซ่งอวิ๋นน่าจะยังต้องการซื้อของเก่าอีก ในมือของเขาก็มีของเก่าอยู่บ้าง ไม่ได้จำเป็นต้องใช้เป็นพิเศษ ถ้าขายได้ก็คงเป็นเรื่องดี อย่างไรเสียคนที่มาที่นี่คืนนี้ก็ล้วนเป็นคนในวงการสะสมของเก่า ลองถามดู ถ้าสำเร็จก็ดีไป ถ้าไม่สำเร็จก็ไม่เสียหายอะไร
ซ่งอวิ๋น ถังเหมียวเหมี่ยว และเซินเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
“คุณมีของเก่าเหรอครับ อยากจะขายให้เราเหรอ”
ซ่งอวิ๋นรู้ทันทีว่านี่เป็นโอกาสอย่างแน่นอน เพิ่งจะกว้านซื้อของเก่ามาจำนวนมากที่เมืองหนิงฮวาไปไม่นาน ปัญหาของเก่าขาดแคลนของหอรัตนชาติก็คลี่คลายลงทันที ถ้าตอนนี้สามารถซื้อของเก่าที่นี่กลับไปได้อีกชุดหนึ่ง หอรัตนชาติก็ไม่ต้องกังวลเรื่องของเก่าไปอีกพักใหญ่เลย
“คุณมีของเก่าเท่าไหร่ที่อยากจะขายครับ”
ซ่งอวิ๋นพยายามระงับความตื่นเต้นในใจ รีบถาม
“สามสิบสี่สิบชิ้นก็คงมีครับ ถึงแม้จะไม่ใช่ของดีอะไรเป็นพิเศษ แต่ผมรับรองได้ว่าของเก่าทั้งหมดเป็นของจริง ไม่ด้อยไปกว่าของเก่าที่คุณซื้อมาจากแผงเมื่อครู่นี้แน่นอน อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ”
จางหมิงหยางมั่นใจในเรื่องนี้มาก ของเก่าบนแผงเมื่อครู่นี้มีไม่กี่ชิ้นที่ราคาเกินแสนหยวน ของเก่าแบบนั้นซ่งอวิ๋นยังสนใจ แล้วทำไมจะไม่สนใจของที่เขาเก็บไว้ที่บ้านล่ะ ของพวกนั้นเรียกได้ว่าดีกว่าอย่างแน่นอน
“เราต้องขอดูของเก่าในมือของคุณก่อน ถ้าเป็นของจริงทั้งหมดอย่างที่คุณว่าจริงๆถ้าราคาเหมาะสม เราก็จะซื้อทั้งหมดเลยครับ”
ซ่งอวิ๋นตัดสินใจทันทีโดยไม่ลังเล ถ้าสามารถซื้อของเก่าในมือของคนคนนี้ได้ ข่าวก็อาจจะแพร่ออกไปทันที แผนการที่จะกว้านซื้อของเก่าที่นี่ก็จะสำเร็จได้ทันที ทำไมจะไม่ทำล่ะ
ถังเหมียวเหมี่ยวกับเซินเสวี่ยไม่ได้พูดอะไร แต่ความคิดของทั้งสองคนก็เหมือนกับซ่งอวิ๋น ส้มหล่นแบบนี้ ถ้าคว้าโอกาสไว้ไม่ได้ก็คงจะน่าเสียดายแย่
ในใจของจางหมิงหยางแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ของเก่าที่เขาสะสมมาหลายปี บางชิ้นโดยเฉพาะของเก่าที่ซื้อมาตอนเริ่มสะสมใหม่ๆ ตอนนี้ดูแล้วไม่มีความหมายเท่าไหร่เลย ถ้าสามารถขายในราคาที่เหมาะสมได้ ในมือก็จะมีเงินก้อนหนึ่งทันที ไม่ว่าจะเอาไปทำอะไรก็ได้
จางหมิงหยางหยิบนามบัตรของตัวเองออกมาให้ซ่งอวิ๋นทันที นัดเวลาเจอกันพรุ่งนี้ สถานที่เจอกันก็คือที่บ้านของเขาเอง
ซ่งอวิ๋นมองจางหมิงหยางจากไป รอยยิ้มที่มุมปากก็กว้างขึ้นเรื่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ นี่แหละที่เรียกว่าตั้งใจปลูกดอกไม้ไม่บาน ไม่ตั้งใจปักกิ่งหลิวกลับงอกงาม
“เรื่องที่เมืองหนิงฮวาจะต้องเกิดขึ้นอีกครั้งแล้ว”
ถังเหมียวเหมี่ยวเหลือบมองซ่งอวิ๋น เธอรู้ดีว่าขอเพียงแค่ธุรกิจของจางหมิงหยางครั้งนี้สำเร็จลุล่วงไปได้ ต่อไปก็จะมีของเก่าจำนวนมากให้ซื้อหา
“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ”
“ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะมีเรื่องน่าประหลาดใจแบบนี้”
ซ่งอวิ๋นพอใจมาก ครั้งนี้ที่มาที่นี่ก็แค่ตั้งใจจะมาเกี่ยวสมบัติ ไม่คิดเลยว่าจะได้ผลพลอยได้แบบนี้ด้วย
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]