บทที่ 840 รายชื่อยี่สิบคน

บทที่ 840 รายชื่อยี่สิบคน

◉◉◉◉◉

จูเต๋อหยวนและสวี่เต๋อซิ่งกลับไปแล้ว หลังจากยุ่งมาทั้งวัน ทั้งสองคนก็อายุมากแล้ว ชักจะทนไม่ไหว ต้องกลับไปพักผ่อนนอนหลับ

“คุณคิดว่าวิธีนี้เป็นยังไงบ้าง?”

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวเปลี่ยนชาถ้วยใหม่ให้ซ่งอวิ๋น

“ผมว่าเป็นวิธีที่ดีมากเลยนะ ด้วยวิธีนี้ เราจะสามารถติดต่อกับพวกผู้เฒ่าในวงการนักสะสมได้ทันที”

“ในมือของคนพวกนี้ต้องมีของเก่าที่อยากจะปล่อยอยู่เยอะแน่ๆ ขอแค่เรากวาดซื้อของเก่าพวกนี้มาได้ สถานการณ์ขาดแคลนของเก่าที่หอรัตนชาติกำลังเผชิญอยู่ก็จะคลี่คลายลงไปได้มากเลยทีเดียว”

ซ่งอวิ๋นตอบโดยไม่ลังเล ความคิดเรื่องการจัดงานประเมินราคาเล็กๆ ที่จูเต๋อหยวนเพิ่งพูดไปนั้นเป็นความคิดที่ดีมาก ไม่มีปัญหาอะไรเลย ที่สำคัญที่สุดคือคนเหล่านี้ก็เหมือนกับจูเต๋อหยวนและสวี่เต๋อซิ่งที่เล่นของเก่ามาทั้งชีวิต ในมือย่อมมีของเก่าที่ไม่ค่อยต้องการและอยากจะขายออกไปอยู่มากมาย ขอแค่สามารถรวบรวมของเก่าเหล่านี้มาได้ทั้งหมดก็พอแล้ว ส่วนเรื่องราคา ตัวเขากับถังเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่ใช่คนขี้เหนียว เมื่อมีการรับประกันแบบนี้แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะซื้อมาไม่ได้

“คุณคิดว่าเราควรเอาของเก่าชิ้นไหนออกมาโชว์ดีล่ะ?”

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ดีว่าต้องเอาของเก่าที่มีลูกเล่นออกมาสักชิ้น ถึงจะสามารถดึงดูดคนเหล่านั้นให้มาร่วมงานเลี้ยงได้มากที่สุด

“เรามีของที่พร้อมใช้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“พวกเขาต้องปฏิเสธไม่ลงแน่ๆ”

ซ่งอวิ๋นหัวเราะขึ้นมาทันที ตอนที่จูเต๋อหยวนและสวี่เต๋อซิ่งเพิ่งจะเสนอวิธีนี้ออกมา เขาก็คิดได้แล้วว่าจะเอาของเก่าชิ้นไหนออกมาโชว์ มันเป็นของที่มีอยู่แล้วจริงๆ

“โอ้?!”

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวขมวดคิ้ว แต่แล้วก็คิดออกในทันที ซ่งอวิ๋นพูดไม่ผิดเลย ของเก่าชิ้นนั้นมีอยู่แล้วจริงๆ ไม่จำเป็นต้องปวดหัวคิดเลย

“คุณหมายถึงไหหยวนลายครามใบนั้นใช่ไหม?!”

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะออกมา

“ถูกต้อง!”

“ในมือเรามีของดีอยู่ไม่น้อย แต่ถ้าจะพูดถึงของที่มีชื่อเสียงจริงๆ และดึงดูดพวกผู้เฒ่าเหล่านั้นได้มากที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นไหใหญ่ลายครามเล่าเรื่องสมัยหยวนใบนั้น”

“ผมว่ามันกลายเป็นอินฟลูเอนเซอร์ไปแล้วล่ะ!”

ของที่ซ่งอวิ๋นอยากจะเอาออกมาโชว์ก็คือไหหยวนลายครามใบนั้นจริงๆ หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างกระแสในช่วงก่อนหน้านี้ ไหหยวนลายครามก็ได้กลายเป็นตำนานในวงการนักสะสมไปแล้ว การนำมันออกมาในตอนนี้ แรงดึงดูดของมันย่อมมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นด้วยในทันทีโดยไม่ลังเล ไหใหญ่ลายครามเล่าเรื่องสมัยหยวนที่ซ่งอวิ๋นเสนอมา ตอนนี้เป็นหัวข้อที่ดีที่สุดจริงๆ ไม่มีอะไรเหมาะสมไปกว่านี้อีกแล้ว ไหใหญ่ลายครามเล่าเรื่องสมัยหยวนเคยถูกนำไปจัดแสดงต่อสาธารณะมาก่อน เชื่อว่านักสะสมบางส่วนคงจะได้ไปดูกันแล้ว แต่นั่นเป็นเพียงการมองดู ไม่สามารถสัมผัสได้เลย แต่งานเลี้ยงเล็กๆ แบบนี้ จะทำให้สามารถเข้าใกล้ได้ หรือแม้กระทั่งได้สัมผัสและชื่นชมมันอย่างใกล้ชิด ไม่มีนักสะสมคนไหนที่จะสามารถปฏิเสธสิ่งยั่วยวนแบบนี้ได้

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวคุ้นเคยกับคนในวงการสะสมของเก่าเป็นอย่างดี ถึงแม้หลายคนจะไม่เคยได้พูดคุยกัน แต่แวดวงนี้มันเล็กนิดเดียว อย่างน้อยก็เคยเจอกันมาบ้าง เธอจึงหยิบปากกาขึ้นมาเขียนรายชื่อทันที การเชิญคนมาร่วมงานครั้งนี้มีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก บางคนถึงแม้จะมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่ระยะเวลาในการเล่นของเก่ายังไม่นานพอ ในมือคงจะไม่มีของเก่าส่วนเกินมากนัก คนประเภทนี้จะไม่อยู่ในรายชื่อที่เชิญอย่างแน่นอน มีเพียงนักสะสมระดับปรมาจารย์อย่างจูเต๋อหยวนและสวี่เต๋อซิ่งเท่านั้นที่เป็นเป้าหมายของงานเลี้ยงในครั้งนี้

ถังเหมี่ยวเหมี่ยวเขียนรายชื่อออกมาทั้งหมด 20 คน หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ตั้งใจว่าวันรุ่งขึ้นจะเริ่มโทรศัพท์ไปทีละคน

หลังจากซ่งอวิ๋นและถังเหมี่ยวเหมี่ยวจัดการเรื่องนี้เสร็จสิ้น ก็ออกจากหอรัตนชาติไป พรุ่งนี้ยังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องไปจัดการ

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]