บทที่ 190 เข้าร่วมการประมูล

บทที่ 190 เข้าร่วมการประมูล

◉◉◉◉◉

"โย่!"

"นี่ใช่อาจารย์ซ่งอวิ๋นหรือเปล่าครับ?"

"ไม่ทราบว่าเห็นของดีอะไรบ้างไหมครับ? อย่างเช่นเกี่ยวสมบัติได้สักชิ้นไหม?"

ซ่งอวิ๋นเหลือบมองฟางจวินกับฟางสยง ขี้เกียจจะพูดด้วย เดินตามจูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งต่อไป

จูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งล้วนเป็นเฒ่าเจ้าเล่ห์ เห็นดังนั้นก็รู้ว่าต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

ซ่งอวิ๋นเล่าเรื่องราวให้ฟังง่ายๆ

พอจูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งฟังจบก็หัวเราะออกมา ซ่งอวิ๋นนี่ถูกคนอื่นมองว่าเป็นศัตรูหัวใจเสียแล้ว

จูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งพอเข้าใจว่าเป็นเรื่องอะไรก็โยนทิ้งไปจากหัว เรื่องแบบนี้ไม่ได้อยู่ในใจของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้แน่นอนว่าคือการดูของประมูล

ซ่งอวิ๋นถือข้อมูลที่กงหยางชิวให้มาก่อนหน้านี้ เดินไปพลางดูไปพลาง ในมือถือปากกาอยู่แท่งหนึ่ง ไม่นานก็ขีดๆ เขียนๆ

จูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งสังเกตเห็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของซ่งอวิ๋นมานานแล้ว ตอนแรกก็ยังทนได้ แต่ต่อมาก็ทนไม่ไหวจริงๆ

"ซ่งอวิ๋น เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?"

สวี่เต๋อเซิ่งมองไปพลางเหลือบมองของที่ซ่งอวิ๋นถืออยู่ในมือ

"ใช่ๆ"

"สงสัยจริงๆ!"

จูเต๋อหยวนพยักหน้าอย่างแรง

"ดูว่ามีสมบัติอะไรให้เกี่ยวได้บ้างไหมครับ"

ซ่งอวิ๋นรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องปิดบัง พูดออกมาตรงๆ

"ที่แบบนี้ก็เกี่ยวสมบัติได้ด้วยเหรอ?"

จูเต๋อหยวนพูดพลางส่ายหน้า งานประมูลขนาดใหญ่แบบนี้ โดยทั่วไปแล้วของประมูลทั้งหมดผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวด ความเป็นไปได้ที่จะเกิดข้อผิดพลาดมีน้อยมาก

"ซ่งอวิ๋น ถ้าเธอสามารถเกี่ยวสมบัติในที่แบบนี้ได้ ฉันยอมรับเลยจริงๆ!"

สวี่เต๋อเซิ่งก็ไม่เชื่อเช่นกันว่าซ่งอวิ๋นจะสามารถเกี่ยวสมบัติในที่แบบนี้ได้ ของประมูลของบริษัทประมูลข้ามชาติขนาดใหญ่ โอกาสที่จะผิดพลาดมันต่ำเกินไปแล้ว เว้นแต่ว่าพวกเขาจะจงใจทำผิดพลาด

"ถ้าหากว่าสามารถหาของดีได้ง่ายๆ แล้วมันจะเรียกว่าเกี่ยวสมบัติได้อย่างไรล่ะครับ?"

"จริงๆ แล้วผมแค่จดบันทึกไว้ เผื่อว่าราคาของเก่าชิ้นไหนต่ำกว่าราคาตลาด มีกำไรให้ทำก็สามารถลงมือได้"

"หอรัตนชาติของถังเหมียวเหมี่ยวขาดของเก่าไม่ใช่เหรอครับ?"

"ถ้าราคาเหมาะสม เธอก็จะประมูลของเก่าบางชิ้นกลับไปขายที่นี่"

ประโยคเมื่อครู่ของซ่งอวิ๋นเป็นเพียงการล้อเล่นมากกว่า สวี่เต๋อเซิ่งกับจูเต๋อหยวนพูดไม่ผิด ของประมูลของบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ผิดพลาดน้อยมากหรือแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะผิดพลาด จุดประสงค์ที่แท้จริงของเขาไม่ใช่เพื่อเกี่ยวสมบัติ แต่เพื่อดูว่าของเก่าชิ้นไหนสามารถประมูลได้ในราคาที่ต่ำกว่าราคาตลาด ขอแค่มีช่องว่างของกำไรที่เพียงพอ เรื่องนี้ก็สามารถทำได้ เป็นความคิดที่เพิ่งจะผุดขึ้นมา เมื่อคืนตอนที่ดื่มชาคุยกัน ถังเหมียวเหมี่ยวก็พูดขึ้นมาอีกว่าของเก่าในร้านไม่พอขาย เขาจึงเกิดความคิดขึ้นมาได้วิธีนี้ ถังเหมียวเหมี่ยวพิจารณาแล้วก็เห็นด้วย

"นี่เป็นความคิดที่ไม่เลวเลย!"

"ตอนนี้อยากจะหาของเก่าที่เหมาะสมมันไม่ง่ายเลยจริงๆ!"

จูเต๋อหยวนส่ายหน้าเบาๆ ตอนนี้ของเก่าที่หมุนเวียนในตลาดมีน้อยมาก ส่วนใหญ่อยู่ในมือนักสะสมส่วนตัว อีกช่องทางสำคัญในการหมุนเวียนก็คือการประมูล ความคิดของซ่งอวิ๋นกับถังเหมียวเหมี่ยวนี้นับว่าดีมาก

"ช่องทางนี้ดีจริงๆ แต่ต้องมีเงื่อนไขสองอย่าง หนึ่งแน่นอนว่าพวกเธอต้องมีสายตาที่เฉียบคมพอ ประเมินและตีราคาของเก่าได้อย่างแม่นยำ ถ้าสูงเกินไปก็ไม่คุ้มค่า ของเก่าแบบนั้นก็ไม่จำเป็นต้องลงมือ ยังไงซะจุดประสงค์ที่แท้จริงของการซื้อของเก่าเหล่านี้ก็เพื่อขายต่อ อีกอย่างที่สำคัญมากก็คือ พวกเธอต้องมีเงินทุนที่เพียงพอ ของเก่าในงานประมูล โดยทั่วไปแล้วจะสูงกว่าราคาตลาด ถ้าพวกเธอไม่กักตุนสินค้าไว้ อยากจะทำกำไรก็ไม่ง่ายนัก"

สวี่เต๋อเซิ่งมีประสบการณ์สูง ครุ่นคิดเล็กน้อยก็มองเห็นหัวใจสำคัญของเรื่องนี้ได้

"แก่จนรู้ทันผี!"

"ท่านจู ท่านสวี่ พวกท่านนี่สุดยอดจริงๆ มองแวบเดียวก็ทะลุปรุโปร่งทุกอย่างเลย"

ซ่งอวิ๋นหัวเราะร่าพลางชูนิ้วโป้งให้จูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่ง

สามคนพูดคุยหัวเราะกันไปพลางเดินต่อไป ไม่นานก็หยุดอยู่หน้าของเก่าชิ้นหนึ่งเพื่อหารือกัน แล้วก็เดินต่อไปอีก เดินๆ หยุดๆ แบบนี้ เวลาผ่านไปเร็วมาก ในพริบตาสองสามชั่วโมงก็ผ่านไปแล้ว

ข้อมูลหนาๆ ที่ซ่งอวิ๋นถืออยู่ในมือถูกขีดๆ เขียนๆ โดยพื้นฐานแล้วก็ดูไปหมดแล้วหนึ่งรอบ

ซ่งอวิ๋นไม่รู้เลยว่า ในใจของจูเต๋อหยวนกับสวี่เต๋อเซิ่งตกตะลึงอย่างยิ่ง พวกเขาเห็นราคาอ้างอิงของตลาดของเก่าที่ซ่งอวิ๋นเขียนไว้ในข้อมูล แปดเก้าส่วนไม่ผิดเพี้ยน แม่นยำมาก นี่มันน่าทึ่งมาก ต่อให้เป็นพวกเขาที่อยู่ในวงการของเก่ามาทั้งชีวิตก็ยังทำไม่ได้ขนาดนี้ คิดไม่ตกว่าซ่งอวิ๋นจะเก่งกาจขนาดนี้ได้อย่างไร

(ป.ล. อัปเดตทุกวันหมื่นคำ เช้า กลางวัน เย็น ไม่ว่าช่วงเวลาไหน มีตอนใหม่ให้อ่านแน่นอน อ่านฟรีทั้งเรื่อง โปรดติดตามและสนับสนุนด้วยครับ!)

◉◉◉◉◉

จบแล้ว