เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 16: [ด่าน 1] การเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม (1)

บทที่ 16: [ด่าน 1] การเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม (1)

บทที่ 16: [ด่าน 1] การเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม (1)


ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 16: [ด่าน 1] การเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม (ฉบับแก้ไข)

[อาชีพของแอช (EX) ถูกเปลี่ยนเป็น 'ผู้บัญชาการมือใหม่'!]

ข้าได้ยินเสียงแสดงความยินดีกับการเลือกอาชีพของข้า

และ...

[เกิดผลเสีย -50% แก่การเติบโตของค่าสถานะ]

[เกิดผลเสีย -50% กับความชำนาญของอุปกรณ์ที่สวมใส่]

......?

ขอโทษนะ? นี่แกกำลังพูดอะไรอยู่?

"อ-อะไรเนี่ย?!"

ข้ากะพริบตาอยู่ครู่หนึ่ง มองดูข้อความที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า เอาจริงเหรอวะ?

“นี่มันบัดซบอะไรกัน?”

ข้าลองกดเข้าไปดูเพื่อยืนยันว่ามันเป็นของจริงไหม ซึ่งผลเสียทั้งสองก็ปรากฏบนหน้าต่างค่าสถานะจริงๆ

'กวนเท้าข้าหรือไง!'

นี่มันบัดซบอะไรวะ? มันมีอยู่เพื่อเชี่ยอะไร! อาชีพบ้านไหนเขาให้ดีบัพแบบนี้? ไอเดอร์ แกกล้าวางกับดักใส่ข้าเหรอ? ไอ้ผู้อำนวยการเกมบัดซบ ข้าจะ...

[ได้รับคุณลักษณะ - ‘รูปสลักโจมตี ']

[ได้รับคุณลักษณะ - ‘รูปสลักป้องกัน ']

[ได้รับคุณลักษณะ - ‘สุดยอดผู้ให้พลัง']

[ได้รับคุณลักษณะ - ‘คำสั่งหลัก ']

[ระบบ - ตอนนี้ท่านสามารถใช้ ‘องค์ประกอบทีม’ ได้แล้ว]

ข้าที่กำลังจะหาอาวุธไปฆ่าไอเดอร์ก็หยุดลง

ข้อความที่ข้าได้รับคุณลักษณะมากมายปรากฏขึ้นกระพริบอยู่เบื้องหน้าข้า

รูปสลักโจมตี?

รูปสลักป้องกัน?

สุดยอดผู้ให้พลัง? คำสั่งหลัก? องค์ประกอบทีม?

ทั้งหมดนี้คืออะไรกัน? ข้าเปิดหน้าต่างคุณลักษณะดู

[รูปสลักโจมตี ระดับ 1]

- เพิ่มขวัญกำลังใจของพันธมิตรเพียงแค่ยืนอยู่ในสนามรบ มอบค่าสถานะพลังโจมตี 5% ให้พันธมิตรทั้งหมด

[รูปสลักป้องกัน ระดับ 1]

- เพิ่มขวัญกำลังใจของพันธมิตรเพียงแค่ยืนอยู่บนสนามรบ มอบค่าสถานะพลังป้องกัน 5% ให้กับพันธมิตรทั้งหมด

“......”

มันคือคุณลักษณะแบบออร่าสินะ ตราบใดที่ข้ายืนอยู่ในสนามรบ ข้าก็สามารถมอบค่าสถานะทั้งด้านพลังโจมตีและการป้องกันให้กับพันธมิตรของข้าได้

นอกจากนั้น

[สุดยอดผู้ให้พลัง]

- ผลของสถานะบวกที่ได้รับจากผู้บัญชาการจะเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ

ข้ามีคุณลักษณะในการเพิ่มผลของการบัพ

‘เดี๋ยวก่อนสิ นี่มันสุดยอดมากเลยนะ’

อันที่จริงมันไม่ใช่แค่ ‘สุดยอด’ อย่างเดียว มันโกงมากเกินไปด้วยซ้ำ

เพียงแค่มีตัวละครหนึ่งตัวที่ยืนอยู่ในสนามรบ ก็สามารถมอบบัพพลังการโจมตีและการป้องกันให้กับพันธมิตรหลายพันคนได้

‘นี่สินะคือเหตุผลที่อาชีพมีผลเสีย’

บัพที่ตัวะลครนี้สามารถให้ได้มันโกงมาก แต่ถ้าตัวละครตัวนี้สามารถมาต่อสู้ได้อีก มันก็คงจะโกงเกินไป คิดดูก็สมเหตุสมผลอยู่

มันก็ไม่ใช่ผลเสียที่เลวร้ายสักหน่อย พูดตามตรง อันที่จริงมันเป็นการแลกเปลี่ยนที่ดีทีเดียว

‘ทว่ายังมีปัญหาอยู่เรื่องหนึ่ง ข้าสามารถสวมใส่คุณลักษณะตัวละครได้เพียงสามอย่างเท่าัน้น’

คุณลักษณะทั้งสามนี้ยอดเยี่ยมมาก แต่ถ้าข้าใช้คุณลักษณะอื่น ข้าก็จะไม่สามารถใช้คุณลักษณะตัวละครพวกนี้ได้

จากนั้นข้าก็มองดูคุณลักษณะอีกอันที่เพิ่งได้เข้ามา "ไหนขอดูหน่อยซิ..."

[คำสั่งหลัก ระดับ 1]

- ความสามารถในการสั่งคำสั่งได้อย่างแม่นยำในสนามรบ ถ่ายทอดเจตนารมณ์ของผู้บัญชาการได้แม่นยำยิ่งขึ้น ทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาคล้ายเป็นดั่งส่วนหนึ่งของร่างกายของผู้บัญชาการ

มันเป็นคุณลักษณะเกี่ยวข้องกับการควบคุมกองทหาร

ในเกม ข้าสามารถควบคุมกองกำลังนับร้อยนับพันได้อย่างง่ายดาย แต่นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง มันยากมากที่จะควบคุมสนามรบได้อย่างสมบูรณ์ตามความต้องการของข้า

ดังนั้นคุณลักษณะนี้คงจะช่วยข้าได้พอสมควร

‘และข้าก็มี [สรรสร้างแผนที่] ด้วย’

ยามนี้ข้ามีคุณลักษณะทั้งหมดห้าอย่าง

ระยะเวลารอของการเปลี่ยนคุณลักษณะตัวละครคือ 24 ชั่วโมง ดังนั้นดูเหมือนว่าข้ามีแต่ต้องเปลี่ยนคุณลักษณะตัวละครตามความต้องการของสถานการณ์

‘คุณลักษณะพวกนี้พอใช้ได้อยู่’

จากนั้นข้าก็จำได้ว่าข้าได้ปลดล็อคระบบองค์ประกอบทีมขึ้นมา สิ่งนี้เป็นของที่ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

[องค์ประกอบทีม]

- อาชีพพิเศษ ผู้บัญชาการ

- การได้รับค่าสถานะพิเศษของทีมจะขึ้นอยู่กับองค์ประกอบอาชีพของสมาชิกในทีม สามารถลองผสมเพื่อหาค่าสถานะที่แตกต่างที่เพิ่มขึ้นมาได้

ค่าสถานะพิเศษที่จะได้รับขึ้นอยู่กับองค์ประกอบอาชีพของสมาชิกในทีม

ข้าเปิดหน้าต่างองค์ประกอบและตรวจสอบแถวที่อยู่บนสุด

[รายชื่อองค์ประกอบทีม]

- องค์ประกอบอัศวิน: เพิ่มการป้องกันทางกายภาพตามจำนวนตัวละครอัศวินในทีม

> (อัศวิน 2 คน) ทวิอัศวิน: เพิ่มการป้องกันทางกายภาพของสมาชิกทีมทั้งหมดขึ้น 20%

> (อัศวิน 4 คน) กองกำลังเหล็ก: เพิ่มการป้องกันทางกายภาพของสมาชิกทีมทั้งหมดขึ้น 50%

> (อัศวิน 5) ไม่อาจทลาย: เพิ่มการป้องกันทางกายภาพของสมาชิกทีมทั้งหมดขึ้น 90%

"โอ้"

ด้วยสิ่งนี้ ข้าก็จะได้รับค่าสถานะพิเศษที่ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของทีม

เมื่อผู้เล่นพัฒนาขึ้น จำนวนวีรบุรุษที่ผู้เล่นสรรหาได้จะเพิ่มขึ้นและจำนวนทีมที่ผู้เล่นสามารถมีก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน

แสดงว่าเจ้าสิ่งนี้จะทำให้ได้ค่าสถานะพิเศษขึ้นอยู่กับอาชีพและตัวที่นำไปลงในทีมสินะ

"ไม่เลว..."

ระบบนี้เป็นระบบพิเศษเฉพาะที่มอบให้กับอาชีพผู้บัญชาการ

ในฐานะคนที่เคยเป็นผู้เล่นที่ต่อสู้มาในสนามรบ ไม่มีอาชีพไหนที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว

ข้าเก็บเหล็กเขี่ยไฟในมือที่จะนำไปฆ่าไอเดอร์ไปวางไว้ยังเตาผิง ขอโทษทีนะ~ แฮะๆ

* * *

. .

. .

.

.

* * *

ข้าคิดกลยุทธ์หลายอย่างที่จะใช้เคลียร์ด่านที่ 1 ทำให้ข้าได้ข้อสรุปมาหนึ่งข้อ

นั่นคือทำตามปกติ

ข้ารู้กลเม็ดและวิธีมากมาย แต่มันยังไม่พร้อมที่จะใช้และยังมีเวลาไม่เพียงพอด้วย ดังนั้นสิ่งที่ควรทำที่สุดคือเตรียมการป้องกันให้มั่นคง

ด้วยการตัดสินใจของข้า ช่างไม้ ช่างปูน ช่างตีเหล็กและนักเล่นแร่แปรธาตุต่างถูกเกณฑ์มาเพื่อเสริมสร้างการป้องกันของกำแพง

“...ข้าบอกให้เจ้าไปเกณฑ์พวกเขามาไม่ใช่หรือ”

เหงื่อเย็นเหยียบได้หลั่งออกมาจากตัวข้าขณะที่มองไปยังคนทั้งสี่ที่อยู่ตรงหน้าข้า

หัวหน้าสมาคมช่างไม้ หัวหน้าสมาคมช่างก่ออิฐ  หัวหน้าสมาคมช่างตีเหล็ก หัวหน้าสมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุ

ชายชราที่มีใบหน้าบูดบึ้งถูกลากมาข้างหน้าข้า พร้อมกับทั้งร่างที่ถูกผูกด้วยเชือก

“ข้าบอกให้เกณฑ์พวกเขามา! ไม่ใช่ให้ลักพาตัว!”

“นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่ปฏิบัติตามคำสั่งการเกณฑ์ขอรับ”

ไอเดอร์ได้แต่เกาศีรษะของตนและกล่าวตอบไป

“ดังนั้นข้าจึงรีบนำหัวหน้าของแต่ละสมาคมมา”

ใบหน้าของหัวหน้าสมาคมแต่ละคนดูจะไม่พอใจกับ ‘วิธีเชิญ‘ ที่สุภาพ พวกเขาะตะโกนออกมาทันที

“นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?!”

“แม้จะเป็นคนของทางราชวงศ์ แต่แบบนี้มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ?!”

“ข้าอยู่ระหว่างการเดินสายการผลิตผลึกเวทมนตร์! ท่านจะรับผิดชอบต่อการสูญเสียทั้งหมดหรือเปล่า?”

ดูสิ พวกเขาคลั่งกันแล้ว ดูเขาสิ หน้าแดงก่ำใหญ่เลย

ข้าจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากขอโทษพวกเขาไป

“หุบปากของพวกเจ้าซะ”

“......”

“เจ้ากล้าตะโกนใส่ข้าเหรอ? หา? ช่วงนี้ข้าคงอ่อนข้อมากไปสินะ?”

หัวหน้าสมาคมทั้งสี่หุบปากทันที จากนั้นข้าก็ได้ขอโทษอย่างอบอุ่นต่อ

“ถ้าข้า เจ้าชายของอาณาจักรแห่งนี้ผู้เป็นเจ้าเมืองเรียกหาเจ้า พวกเจ้าก็ควรมาที่นี่ด้วยเท้าของตนเองทันทีโดยไม่มีข้อโต้แย้งใด แต่พวกเจ้ามาที่นี่ด้วยการถูกผูกเชือก เพราะปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่ง ทำไมพวกเจ้าถึงทำร้ายความรู้สึกของข้าแบบนี้? พวกเจ้าต้องการรับผิดชอบเรื่องนั้นด้วยชีวิตของเจ้าหรือไม่?”

“ข้า เอ่อ คือ...”

“พ-พวกเราขอโทษเป็นอย่างยิ่ง…”

“นี่เป็นครั้งแรกของเราที่ได้คำสั่งจากนายท่านผู้มาจากทางราชวงศ์ ดังนั้นจึง…”

ผู้นำของสมาคมก้มศีรษะลงทันที

ในสถานการณ์นี้ ข้าคงจะต้องขอบคุณแอชสักหน่อย ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเขาเลยที่ทำให้ทุกคนยอมรับว่าเขาเป็นคนเฮงซวยมาก ข้าจึงสามารถแสร้งทำตัวเฮงซวยเช่นนี้ได้ตลอดเวลาที่ข้าต้องการ

"ฟังให้ดี"

เมื่อข้าตะโกนออกมา เหล่าผู้นำสมาคมก็ยืดหลังตรงทันที เหงื่อเย็นวาบได้ไหลออกมาบนใบหน้าของชายชรา

ดูเหมือนจะขู่มากพอแล้ว คงได้เวลาปลอบใจ

"อืม ข้ารู้ดีว่าพวกเจ้าคงกำลังยุ่งอยู่ เจ้ามีผลึกเวทมนตร์คุณภาพสูงมากมาย ดังนั้นเจ้าคงมีงานเยอะแยะเต็มไปหมด คงกำลังยุ่งอยู่กับตระเตรียมแปรรูปพวกมันสินะ"

“ถ... ถูกต้องแล้วขอรับองค์ชาย”

“แต่ใครเป็นคนเรียกวพวกเจ้าเข้ามา?”

ข้าชี้ไปที่ตัวเองด้วยนิ้วโป้ง

“แล้วใครจะพาพวกเจ้าเข้ามากัน?”

“......”

“คนที่พวกเจ้าจะต้องพยายามรักษาความสัมพันธ์อันดีด้วย! คนน่าทึ่งผู้นั้นจะเป็นใครได้อีก?!”

“เป็นท่านขอรับองค์ชาย”

"ถูกต้องแล้ว จากนี้ไปพวกเจ้าต้องจำไว้ให้ดี”

ข้ายิ้มออกมา

"ถ้าอย่างนั้นข้าจะทำให้พวกเจ้าเข้าใจ กองกำลังสัตว์ประหลาดกำลังเข้ามารุกรานเมืองของเรา”

“......?!”

“พวกมันจะมาถึงเมืองนี้ในอีกสามวัน”

ผู้นำสมาคมเมื่อได้ยินต่างก็มองตากันด้วยความงุนงง

“แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาพวกสัตว์ประหลาดเงียบไปแล้ว…”

“แม้ว่าพวกมันจะปรากฏตัวเป็นครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่ก็ถูกขับไล่ก่อนที่จะถึงครอสโรดไม่ใช่หรือ?”

“สถานการณ์ยามนี้แตกต่างออกไป เจ้าไม่ได้ยินข่าวเรื่องฐานปฏิบัติในด่านหน้าหรอกหรือ?”

ข้าเดาะลิ้นและส่ายศีรษะ

“สัตว์ประหลาดเริ่มเคลื่อนไหวอย่างจริงจังอีกครั้ง จำนวนของมันก็ไม่ปกติเช่นกัน มันมีนับพันตัว และนี่จะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่พวกมันโจมตีเรา”

“......!”

“และเรา…ขอข้าพูดกับพวกเจ้าอย่างตรงไปตรงมา เราขาดกำลังคน”

ข้ากอดอก มองไปรอบๆ ผู้นำสมาคมอย่างเคร่งเครียด

“ข้าต้องการความช่วยเหลือ จากพวกเจ้า คนงานฝ่ายผลิตของเมืองแห่งนี้”

“ถึงท่านจะพูดเช่นนั้น…แต่เราจะให้ความช่วยเหลือแบบไหนแก่ท่านได้บ้างหรือ?”

“ข้าขอยืมมือของเจ้าเพื่อผลิตเสบียงทหาร แน่นอนว่าข้าไม่ได้ขอให้เจ้าทำโดยไม่ให้อะไรตอบแทน ข้าจะจ่ายในจำนวนที่เหมาะสมเลย”

ข้ายิ้มและกระดิกนิ้ว

“การเคลื่อนไหวของพวกสัตว์ประหลาดไม่เพียงแต่เป็นวิกฤตเท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสด้วย ถูกต้องไหม?”

เมื่อสัตว์ประหลาดบุกน้อยลงในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา จำนวนผลึกเวทมนตร์ก็ลดลงไปเช่นกัน

อุตสาหกรรมการแปรรูปผลึกเวทมนตร์จึงประสบกับความยากลำบากหลายประการ

แต่ถ้าพวกสัตว์ประหลาดกลับมาล่ะ?

การแปรรูปผลึกเวทมนตร์ก็จะกลับมาอีกครั้ง

และเมื่อมันกลับมายิ่งใหญ่ สิ่งใดจะมาต่อ?

เงินไงล่ะ!

"เอาเช่นนี้ดีไหม?"

ข้าปรบมือ

“ข้าจะให้ผลึกเวทมนตร์ที่กองทัพได้มาขายให้พวกเจ้าในราคาต้น สัก 20% ฟังดูดีสำหรับพวกเจ้าไหม? จากนั้นเราค่อยๆ ปรับกันไปก็ได้”

ดวงตาของผู้นำสมาคมถึงกับเบิกกว้าง

"ว่าไงนะขอรับ?!"

“จ-จริงเหรอ?!”

"จริงสิ มันจะไม่เป็นประโยชน์กับพวกเจ้าหรอกเหรอถ้าเจ้าสามารถเข้าถึงผลึกเวทมนตร์พวกนั้นได้โดยตรง?”

จนถึงตอนนี้ ผลึกเวทมนตร์ที่ได้มาจากกองทัพได้ถูกขายให้กับพ่อค้าและฝ่ายผลิตแปรรูปผลึกเวทมนตร์

แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้วใช่ไหมล่ะ?

“ไม่จำเป็นต้องผ่านพ่อค้าคนกลาง พวกเรามาค้าขายกันโดยตรงเถอะ”

ไม่จำเป็นต้องแบ่งชิ้นพายอีก

ในระยะยาว ข้าวางแผนที่จะรับงานผลิตทั้งหมดในเมือง รวมถึงสายการจัดจำหน่ายผลึกเวทย์มนตร์ภายใต้คำสั่งของข้า

ข้าจะไม่เพียงแต่ควบคุมการผลิตผลึกเวทมนตร์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการแปรรูป การจัดจำหน่ายและการขายด้วย

“แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เจ้าจะต้องจัดลำดับความสำคัญในการผลิตเสบียงทางทหาร หากข้าสั่งให้เจ้าทำ แน่นอนว่าข้าจะจ่ายเงินตามจำนวนที่แน่นอนสำหรับการผลิตนั้น”

ข้าเท้าคางและมองไปยังหัวหน้าสมาคมที่กลืนน้ำลายอันแห้งผาก

"เจ้าคิดว่ามันฟังเป็นไง? ไม่ใช่ว่ามันเป็นข้อตกลงที่ยอดเยี่ยมเลยหรือ?"

ข้าใช้เงินหลอกล่อไปแล้ว

มันอาจจะดูมากเกินไปด้วยซ้ำ

"ข้าจะทำ!"

"ข้าเองก็จะลองทำดู!"

"แล้วเราจะเริ่มเมื่อไรหรือขอรับ?!"

ให้ข้าพูดเช่นไรดี? ไม่มีอะไรน่าเชื่อถือไปกว่าเงินอีกแล้ว

* * *

หลังจากเสร็จสิ้นการประชุมกับหัวหน้าสมาคม ข้าก็ออกมาที่ทางเข้าคฤหาสน์และมาพบกับเหล่าวีรบุรุษที่รวมตัวกัน

ลูคัส เดเมียนและลิลลี่

รวมทั้งหัวหน้าทีมอีกทีม จูปิเตอร์

เนื่องจากลูคัส เดเมียนและลิลลี่เคยพบกันมาก่อน พวกเขาจึงทักทายและพูดคุยกันตามปกติ

ทว่าจูปิเตอร์อยู่คนเดียวในอีกด้านหนึ่ง เพราะมันคล้ายกับมีออร่าแห่งความชั่วร้ายปรากฏรอบตัวนาง

แน่นอนว่าจูปิเตอร์ไม่ใช่คนประเภทที่จะสนใจสายตาของผู้อื่น นางจึงเพียงแค่สูบซิการ์และมองไปที่สมาชิกทีมคนอื่นๆ เท่านั้น

ดวงตาของหญิงชราผู้นี้ดูเหมือนกำลังจ้องมองหลานๆ ที่น่ารักของนางก็ไม่ปาน

‘ในไม่ช้าพวกเขาคงจะเข้ากันได้ดี’

ข้าเริ่มอธิบายให้สมาชิกทีมฟังโดยไม่ได้ใส่ใจเรื่องอื่นมากนัก

“ข้าคิดว่าพวกเจ้าคงได้ยินคำอธิบายคร่าวๆ ถึงสถานการณ์จากลูคัสกันแล้ว”

ข้าพยักหน้าขณะมองไปโดยรอบ ทั้งสี่คนจ้องมองมาที่ข้าทีละคน

“สัตว์ประหลาด กล่าวให้ละเอียดหน่อยมันก็คือกองกำลังชุดเกราะมีชีวิตหนึ่งพันตน พวกมันกำลังบุกเข้ามาในเมือง เรามีเวลาเตรียมตัวประมาณสามวัน”

อืม

พวกเขาทั้งหมดต่างทำหน้าเคร่งเครียด คงตระหนักกันได้แล้วสินะว่าสถานการณ์ของเรามันระยำเพียงใด ทั้งน่าเศร้าและน่าขันในเวลาเดียวกัน

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

จบบทที่ บทที่ 16: [ด่าน 1] การเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว