บทที่ 290 สังหารปราณอนันต์ ร่างที่คุ้นเคย!
บทที่ 290 สังหารปราณอนันต์ ร่างที่คุ้นเคย!
ซู่อี้ที่มีตบะขอบเขตปราณอนันต์ขั้นที่ห้า รีบร้อนที่จะสร้างผลงาน เมื่อลงมือย่อมไม่เหลืออะไรไว้ เขาพุ่งเข้าใส่ฉู่เฟิง แขนสะบัด พายุที่รุนแรงก็พัดออกมาจากแขนเสื้อที่กว้างของเขา
ฉู่เฟิงใช้ย่างก้าวที่ลึกล้ำ หลบหลีกอย่างสงบ
แต่ความเร็วของซู่อี้ก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง
"คิดจะใช้ท่าร่างหนีจากมือข้า? เจ้ามันฝันกลางวัน!"
เขาหัวเราะลั่น
ความเร็วของท่าร่างก็เป็นสิ่งที่เขาถนัดเช่นกัน
ขอบเขตตบะของเขาอยู่ในระดับต่ำสุดในบรรดาผู้อาวุโสของสมาคมเทพมาร แต่เหตุผลที่เขาสามารถรอดชีวิตจากการล้อมปราบของหอคลื่นสวรรค์และหอพิรุณโลหิตมาได้จนถึงตอนนี้ ไม่เพียงเพราะเขาเป็นคนระมัดระวัง แต่ยังมีเหตุผลสำคัญอีกอย่างหนึ่งคือความเร็วของเขา... เร็วพอ!
ซู่อี้ระเบิดความเร็วสูงสุด ไล่ตามไปถึงข้างกายฉู่เฟิง ใบหน้าดุร้าย ตบฝ่ามืออย่างแรง
ฉู่เฟิงที่เพิ่งสร้างแท่นมรรคเสร็จมีสีหน้าสงบ บนใบหน้าไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย จิตใจขยับ ทันใดนั้นกระถางใหญ่ใบหนึ่งก็ลอยออกมา
กระถางหมื่นสรรพสิ่ง!
"แคร๊ง!"
พลังฝ่ามือของซู่อี้พุ่งเข้ากระแทกกระถางหมื่นสรรพสิ่งอย่างรุนแรง
กระถางหมื่นสรรพสิ่งสั่นสะเทือน ส่งเสียงดังสนั่น ต้านทานพลังโจมตีของซู่อี้ไว้ได้ทั้งหมด
แม้ว่าภายนอกของกระถางหมื่นสรรพสิ่งจะดูไร้ที่ติ แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยรอยร้าว และยังมีส่วนหนึ่งของตัวกระถางที่ประมุขคนก่อนของสำนักเจินอู้ได้พยายามประกอบขึ้นมา
แต่สิ่งนี้ยังคงเทียบได้กับอาวุธเวทระดับสิบ!
หลังจากที่กระถางหมื่นสรรพสิ่งต้านทานฝ่ามือของซู่อี้ได้ ก็บินกลับมาอยู่เหนือร่างของฉู่เฟิง กลิ่นอายอันทรงพลังและหนักหน่วงไหลออกมาจากปากกระถาง ปกป้องร่างกายของฉู่เฟิงไว้
ซู่อี้เห็นดังนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย กล่าวว่า "อาวุธเวทที่แข็งแกร่งมาก แต่เจ้าก็เพิ่งจะเลื่อนขั้นสู่ตบะขอบเขตแท่นมรรค เจ้าจะควบคุมสิ่งนี้ได้นานแค่ไหน? คิดจะพึ่งพากระถางใหญ่นี้เพื่อยืนหยัดอยู่ยงคงกระพัน? เจ้ายังไร้เดียงสาเกินไป!"
เขาเริ่มโจมตีอย่างรุนแรง ปล่อยวิชามารที่ดุร้ายออกมาทีละกระบวนท่า
กระถางหมื่นสรรพสิ่งลอยอยู่เหนือฉู่เฟิง ปราณต้นกำเนิดหมื่นสรรพสิ่งที่โปรยปรายลงมารับประกันความปลอดภัยของฉู่เฟิงได้อย่างมั่นคง
ซู่อี้โจมตีอย่างบ้าคลั่งอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่เป็นผล เขากัดฟัน คำรามเสียงต่ำ ระเบิดความเร็วที่น่าทึ่งอีกครั้ง มือถือเหล็กแหลมสามง่ามสีเลือดแทงเข้าใส่ฉู่เฟิงอย่างแรง!
เหล็กแหลมสามง่ามสีเลือดนี้เป็นอาวุธเวทวิถีมารระดับเจ็ด ภายใต้การเสริมพลังจากตบะขอบเขตปราณอนันต์ขั้นที่ห้าของซู่อี้ กลับแทงทะลุปราณต้นกำเนิดหมื่นสรรพสิ่งที่โปรยปรายลงมาจากกระถางหมื่นสรรพสิ่งได้
แต่ก่อนที่เหล็กแหลมสามง่ามสีเลือดนี้จะสัมผัสกับร่างกายของฉู่เฟิง มุมปากของฉู่เฟิงก็ยกขึ้น ร่างของเขาวูบหายไป... ทันที!
พลังศักดิ์สิทธิ์ เคลื่อนย้ายในพริบตา!
ซู่อี้ตกใจ
สันหลังเย็นวาบ!
ฉู่เฟิงที่มาอยู่ด้านหลังของซู่อี้ ได้เตรียมหมัดบรรพชนมังกรไว้แล้ว ก็ซัดออกไปอย่างรุนแรง
จิตวิญญาณมังกรทองหนึ่งสายพร้อมกับจิตวิญญาณมังกรแท้จริงหลายสายระเบิดออกตามหมัดของฉู่เฟิง
ซู่อี้รีบร้อนโคจรเกราะออร่ามารขึ้นมาบนผิวหนัง!
แต่เกราะออร่ามารชั้นนี้ก็เหมือนกระดาษบางๆ ที่ระเบิดออกอย่างรุนแรง
"ว้า!"
ซู่อี้ตัวสั่นสะท้าน เลือดพุ่งออกจากปากและจมูก
แต่ประสบการณ์การต่อสู้ของเขานั้นมากมาย แม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส ก็ใช้วิธีรับมือที่ถูกต้องที่สุดในทันที เขาอดทนต่อความเจ็บปวด ใช้ความเร็วสูงสุดอีกครั้ง เพื่อที่จะทิ้งระยะห่างจากฉู่เฟิง
แต่เขาก้าวออกไปเพียงก้าวเดียว
“ตูม!”
กระถางหมื่นสรรพสิ่งทุบลงมาอย่างแรง!
นี่ไม่ใช่อาวุธวิเศษที่มีคุณสมบัติป้องกันเพียงอย่างเดียว!
พลังโจมตีก็สูงมาก!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ก่อให้เกิดคลื่นเสียงที่น่าสะพรึงกลัว และซู่อี้ก็ถูกโจมตีอย่างหนักอีกครั้ง ผิวหนังทั่วร่างกายแตก อวัยวะภายในฉีกขาด กระดูกก็ไม่รู้ว่าหักไปกี่ท่อน เกือบจะถูกบดขยี้แล้ว
ร่างของเขาร่วงลงมาจากอากาศ
ในตอนนี้ ในใจของซู่อี้ไม่มีความคิดที่จะสร้างผลงานอีกต่อไป
เขาเพิ่งจะตระหนักว่าตนเองคิดผิดอย่างมหันต์
แม้ฉู่เฟิงจะมีตบะเพียงขอบเขตแท่นมรรคขั้นที่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉู่เฟิงเป็นลูกพลับนิ่มๆ ที่เขาจะบีบได้ตามใจชอบ
นี่มัน... เหมือนเตะแผ่นเหล็ก!
“ปัง!”
ร่างของซู่อี้กระแทกลงบนพื้นอย่างแรง
กระดูกทั่วร่างกาย ไม่รู้ว่าหักไปอีกกี่ท่อน
วิ่ง!
ในใจของซู่อี้เหลือเพียงความคิดนี้
ความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ทำให้เขาในตอนนี้ไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย ลุกขึ้นจากพื้นได้ในทันที
แต่ในวินาทีต่อมา
ร่างกายของเขาแข็งทื่อ!
เขาเพิ่งจะลุกขึ้น ยังไม่ทันยืนมั่นคง แต่บนศีรษะของเขาก็มีมือข้างหนึ่งปรากฏขึ้นแล้ว!
นิ้วทั้งห้าของฉู่เฟิงราวกับตะขอ จับกะโหลกศีรษะของซู่อี้ไว้
ซู่อี้รู้สึกเพียงว่าตนเองถูกเงาแห่งความตายครอบงำโดยสิ้นเชิง
"ฉู่เฟิง ข้า..."
ซู่อี้ยังคงต้องการโอกาสที่จะรอดชีวิต แต่ในวินาทีต่อมา พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากมือของฉู่เฟิง บีบหัวของเขาจนแตก บดขยี้วิญญาณของเขา
เคล็ดวิชาหมื่นมังกรกลืนสวรรค์ระเบิด!
กลืนกิน!
ยอดฝีมือตบะขอบเขตปราณอนันต์ขั้นที่ห้ากลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา เขากลายเป็นยาบำรุงที่ฉู่เฟิงใช้เพื่อทำให้แท่นมรรคที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่มั่นคง!
แท่นมรรคในตันเถียนของฉู่เฟิงไม่เพียงแต่ทำให้รากฐานมั่นคง แต่เขายังได้เลื่อนขั้นตบะขึ้นอีกหนึ่งขั้น
ขอบเขตแท่นมรรคขั้นที่สอง!
และอีกด้านหนึ่ง
แม้หยางเจิ้นสงจะแข็งแกร่ง มีตบะขอบเขตเหยียบนภาขั้นสูง แต่ร่างที่ประมุขสมาคมเทพมารฉู่จื้อสงใช้เจตจำนงแห่งจิตวิญญาณหนึ่งสายสิงสถิตอยู่กลับแข็งแกร่งกว่า!
สมแล้วที่เป็นประมุขสมาคมเทพมาร พลังของฉู่จื้อสงคนนี้น่ากลัวเกินไป เจตจำนงแห่งจิตวิญญาณหนึ่งสายยืมร่างลงมา ก็เกือบจะมีพลังขอบเขตล่องนภาแล้ว
หยางเจิ้นสงบาดเจ็บแล้ว
แต่เขายังคงแข็งแกร่ง กระบี่ยาวในมือ ทะเลโลหิตรอบกาย หลังตรง
ส่วนร่างที่ซ่อนเจตจำนงแห่งจิตวิญญาณหนึ่งสายของฉู่จื้อสงไว้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เหลือบมองมาทางฉู่เฟิง
ซู่อี้ไม่สามารถจับฉู่เฟิงได้ เกินความคาดหมายของเขาอีกครั้ง
และเขาก็ยังไม่สามารถปราบหยางเจิ้นสงได้
เขากลัวว่าฉู่เฟิงจะหนีไป
หยางเจิ้นสงตะโกนลั่น "ศิษย์น้อง เจ้าไปก่อน ที่นี่มีข้า!"
เขาหวังว่าฉู่เฟิงจะถอยไปก่อน!
ฉู่จื้อสงหัวเราะเยาะ กล่าวว่า "พวกเจ้าสองคน อย่าหวังว่าจะหนีไปได้!"
ในวินาทีต่อมา
ในร่างนี้ กลับมีพลังที่แข็งแกร่งกว่าระเบิดออกมาอีกครั้ง
สีหน้าของหยางเจิ้นสงเคร่งขรึม กล่าวว่า "เจ้ากำลังเผาผลาญพลังแห่งเจตจำนงแห่งจิตวิญญาณ!"
ฉู่จื้อสงเพื่อที่จะปราบหยางเจิ้นสง ไม่ให้โอกาสฉู่เฟิงหนีไป จึงทำได้เพียงเท่านี้ เขาหัวเราะเยาะ กล่าวว่า "สามารถทำให้ข้าเผาผลาญเจตจำนงแห่งจิตวิญญาณสายนี้ได้ ก็ถือเป็นเกียรติของพวกเจ้าสองคนแล้ว"
แน่นอน การทำเช่นนี้ก็เป็นการเดิมพัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อพลังแห่งเจตจำนงแห่งจิตวิญญาณสายนี้หมดสิ้นไป ร่างนี้ก็จะไร้ประโยชน์
เขากำลังเดิมพันว่า ก่อนที่จะเผาไหม้จนหมด เขาจะปราบฉู่จื้อสง หรือไม่ก็ขับไล่ฉู่จื้อสงไปได้ และยังมีแรงเหลือพอที่จะจับฉู่เฟิงไป
เดิมทีหยางเจิ้นสงก็เสียเปรียบอยู่แล้ว ฉู่จื้อสงยังมาไม้นี้อีก สถานการณ์ก็ยิ่งแย่ลงไปอีก
แต่บนใบหน้าของหยางเจิ้นสง สีหน้ายังคงแน่วแน่ พลังปราณโลหิตในร่างกายของเขาไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง
เขากำลังใช้ทักษะลับของวิชาเทพโลหิต!
ต้องเผาผลาญพลังปราณโลหิต!
ฉู่จื้อสงเห็นดังนั้น จะรอช้าได้อย่างไร? ก็ระเบิดพลังทันที เพื่อขัดขวางการร่ายคาถาของหยางเจิ้นสง
เจ้านี่ หลังจากเผาผลาญเจตจำนงแห่งจิตวิญญาณแล้ว ก็ได้รับการพัฒนาอย่างรอบด้าน ความเร็วเร็วเกินไป และวิธีการก็แปลกประหลาด ในชั่วพริบตา เขาก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าหยางเจิ้นสง เส้นไหมสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่หยางเจิ้นสง
กระบี่วิเศษในมือของหยางเจิ้นสงฟาดฟัน
เส้นไหมสีดำพันรอบกระบี่วิเศษของเขา
เส้นไหมสีดำขาดนับไม่ถ้วน!
แต่เส้นไหมสีดำมีมากเกินไป!
กระบี่วิเศษของหยางเจิ้นสงถูกเส้นไหมสีดำพันธนาการไว้!
จากนั้น เส้นไหมสีดำเหล่านี้ก็พุ่งเข้าหาร่างกายของหยางเจิ้นสง เส้นไหมสีดำจำนวนมากแทงทะลุผิวหนังของหยางเจิ้นสง แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของหยางเจิ้นสง
หยางเจิ้นสงคำรามลั่น พลังปราณโลหิตดังกึกก้อง จึงสามารถตัดเส้นไหมสีดำทั้งหมดได้ ทักษะลับในวิชาเทพโลหิตที่เขาใช้ถูกขัดจังหวะ และได้รับความเสียหายอีกครั้ง
แต่... ฉู่จื้อสงกลับไม่ได้โจมตีหยางเจิ้นสงอีก
เขาพุ่งเข้าใส่ฉู่เฟิงแล้ว!
"ศิษย์น้องระวัง!" หยางเจิ้นสงตะโกนอย่างร้อนรน
เมื่อเผชิญหน้ากับฉู่จื้อสงที่พุ่งเข้ามา ฉู่เฟิงกำลังจะเข้าต่อสู้ แสงสีทองสายหนึ่งแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา แต่ในวินาทีต่อมา กลิ่นอายของพลังศักดิ์สิทธิ์กายาทองคำนิรันดร์ก็จางหายไป
เพราะไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว
ร่างหนึ่งลงมาจากท้องฟ้า มาอยู่ตรงหน้าฉู่เฟิง
ส่วนร่างที่ถูกเจตจำนงแห่งจิตวิญญาณของฉู่จื้อสงสิงสถิตอยู่ ก็ได้ล้มลงอยู่แทบเท้าของคนผู้นี้แล้ว!
ฉู่เฟิงมองดูแผ่นหลังนี้ รู้สึกคุ้นเคย...
แต่ก็รู้สึกว่ามันไร้สาระ!
เขา... มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?