บทที่ 69 ยอมรับนายอย่างต่ำต้อย พ่อเมตตาลูกกตัญญู!
บทที่ 69 ยอมรับนายอย่างต่ำต้อย พ่อเมตตาลูกกตัญญู!
หยางเซียวพาฉู่เฟิงไปพบพ่อของเขา
เมื่อถึงที่ที่พ่อของเขาอยู่ หยางเซียวกล่าวว่า "สหายฉู่ ท่านรอข้าที่นี่ก่อน"
ฉู่เฟิงพยักหน้า
หยางเซียวเข้าไปในห้องคนเดียว
เพิ่งเข้าไป
ฉู่เฟิงก็ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ
"ไอ้ลูกทรพี มีปัญญาก็อย่ากลับมา!"
จากนั้นก็เป็นการดุด่าอย่างรุนแรง
ฉู่เฟิง: "..."
สามารถจินตนาการได้ว่าหยางเซียวในขณะนี้กำลังถูกสั่งสอนอย่างหนัก...
ไม่น่าแปลกใจที่หยางเซียวจะให้เขารออยู่ข้างนอกก่อน...
ในขณะนั้นเอง
"แปะ!"
แมลงสีดำตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งบินมาอยู่หน้าฉู่เฟิง แล้วก็เหมือนกับใช้แรงทั้งหมดที่มี ตกลงบนพื้น
บนหัวของแมลงสีดำตัวเล็กๆ มีเนื้องอกเล็กๆ อยู่เห็นได้ชัด
ฉู่เฟิงจำได้ในทันที
นี่คืออสรพิษที่กำลังจะแปลงเป็นมังกรเจียว!
เก้าในสิบส่วน คืออสรพิษกลืนสวรรค์ อสูรร้ายพิทักษ์ตระกูลของตระกูลหยางที่เกิดปฏิกิริยาเมื่อครู่ ตอนที่เขาใช้เคล็ดวิชาหมื่นมังกรกลืนสวรรค์!
การที่สามารถเป็นอสูรร้ายพิทักษ์ตระกูลของตระกูลหยางได้ ความแข็งแกร่งของอสรพิษกลืนสวรรค์นั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าแข็งแกร่งมาก
แต่แมลงสีดำตัวเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้านี้อ่อนแอมาก...ไม่ทำให้คนนึกถึงอสรพิษกลืนสวรรค์ที่ว่าเลย
เหตุที่เป็นเช่นนี้ ในใจของฉู่เฟิงชัดเจนมาก
การที่งูและอสรพิษแปลงเป็นมังกรเจียว นั่นคือการเปลี่ยนแปลงและยกระดับในระดับชีวิต แม้ว่าอสรพิษกลืนสวรรค์ของตระกูลหยางตัวนี้จะมีสายเลือดที่พิเศษมาก แต่โอกาสที่จะแปลงเป็นมังกรเจียวนั้นน้อยมาก
และการแปลงเป็นมังกรเจียวเป็นเรื่องที่อันตรายมาก
ต้องใช้พลังงานทั้งหมดเพื่อคว้าโอกาสนั้น
หากไม่ใช่อายุขัยของอสรพิษกลืนสวรรค์ตัวนี้ใกล้จะหมดลง ก็คงไม่ทุ่มสุดตัวเพื่อต้องการแปลงเป็นมังกรเจียวอย่างแน่นอน
บัดนี้
พลังทั้งหมดของอสรพิษกลืนสวรรค์แทบจะหมดสิ้นไปแล้ว ทั้งหมดรวมอยู่ที่เนื้องอกเล็กๆ บนหัว
รอเพียงเนื้องอกแตกออก กลายเป็นเขาออกมา ก็ถือว่าแปลงเป็นมังกรเจียวสำเร็จ!
มังกรเจียว แม้จะไม่ใช่มังกรศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง แต่ก็ถูกเรียกว่ามังกรเจียว!
มังกรศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง มีเขาสองเขาบนหัว
ส่วนมังกรเจียว มีเขาเดียวบนหัว!
อสรพิษกลืนสวรรค์ตัวนี้ที่อยู่ตรงหน้า ทุ่มเททุกอย่างก็ยังไม่สามารถทำให้เขางอกออกมาได้ หากไม่มีโอกาสพิเศษ ด้วยตัวมันเองก็คงไม่มีวันที่จะแปลงเป็นมังกรเจียวได้
และฉู่เฟิง ก็คือโอกาสเดียวของอสรพิษกลืนสวรรค์ตัวนี้!
เพราะว่าเขามีจิตวิญญาณแท้หมื่นมังกร!
ตอนนี้ มีจิตวิญญาณมังกรเทวะสี่สายตื่นขึ้นแล้ว!
เพียงแค่ใช้ปราณมังกรศักดิ์สิทธิ์ฉีดเข้าไปในร่างกายของอสรพิษกลืนสวรรค์ ก็จะสามารถช่วยให้อสรพิษกลืนสวรรค์ก้าวไปสู่ขั้นสุดท้ายได้ แล้วกลายเป็นมังกรเจียว!
และด้วยเหตุนี้เอง ตอนที่ฉู่เฟิงใช้เคล็ดวิชาหมื่นมังกรกลืนสวรรค์ จึงทำให้อสรพิษกลืนสวรรค์ที่หลับใหลอยู่ตัวนี้เกิดปฏิกิริยาขึ้นมา และตอนนี้ มันก็มาอยู่หน้าฉู่เฟิงด้วยสัญชาตญาณ...
มันต้องการเข้าใกล้ฉู่เฟิง
ปราณมังกรศักดิ์สิทธิ์บนร่างของฉู่เฟิงทำให้มันหวาดกลัวอย่างยิ่ง และก็ทำให้มันปรารถนาอย่างยิ่ง!
อสรพิษกลืนสวรรค์นอนอยู่บนพื้น ยกหัวเล็กๆ ขึ้นมา ในดวงตาทั้งสองข้างฉายแววปรารถนาอย่างยิ่ง แต่ร่างกายเล็กๆ นั้นก็สั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด
ฉู่เฟิงจ้องมองอสรพิษกลืนสวรรค์ตัวนี้ สีหน้าเฉยเมย กล่าวว่า "อยากแปลงเป็นมังกรเจียว ก็จงมอบวิญญาณมา"
การช่วยอสรพิษกลืนสวรรค์แปลงเป็นมังกรเจียว สำหรับเขาแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ง่ายมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะช่วยอย่างง่ายๆ!
อสรพิษกลืนสวรรค์ตัวนี้ตอนนี้อ่อนแอ แต่ท้ายที่สุดแล้วมันก็คืออสูรร้ายขอบเขตระดับเจ็ดขั้นที่สิบ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อแปลงเป็นมังกรเจียวแล้ว จะต้องกลายเป็นอสูรร้ายระดับแปด เทียบเท่ากับยอดฝีมือวิถียุทธ์ขอบเขตคืนสู่หนึ่งของมนุษย์!
หลังจากที่ฉู่เฟิงพูดคำเหล่านี้จบ
อสรพิษกลืนสวรรค์ที่กลายเป็นแมลงสีดำตัวเล็กๆ พยักหน้าที่มีเนื้องอกเล็กๆ ทันที ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก็มอบวิญญาณออกมา!
ไม่มีอะไรต้องลังเล!
หากไม่แปลงเป็นมังกรเจียว ชีวิตก็อยู่ได้ไม่นาน!
และผ่านทางตระกูลหยาง แย่งชิงโอกาสจากฉู่เฟิงอย่างรุนแรง? มันไม่กล้า!
ปราณมังกรศักดิ์สิทธิ์บนร่างของฉู่เฟิงมีแรงกดดันมหาศาลต่อมันโดยธรรมชาติ!
ในทันใดนั้น
ร่างมายาเลือนรางสายหนึ่งพุ่งออกมาจากหัวของอสรพิษกลืนสวรรค์
พันธสัญญาที่มันทำกับตระกูลหยางไม่เกี่ยวข้องกับวิญญาณ ดังนั้นในวิญญาณจึงไม่มีพันธนาการใดๆ ฉู่เฟิงยกมือขึ้นคว้าวิญญาณของอสรพิษกลืนสวรรค์ไว้ในมือ วินาทีต่อมา ตราประทับที่ลึกลับก็ปรากฏขึ้นจากมือของฉู่เฟิง แล้วหลอมรวมเข้าไปในวิญญาณของอสรพิษกลืนสวรรค์
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เพียงแค่ความคิดเดียวของฉู่เฟิง ก็สามารถควบคุมความเป็นความตายของอสรพิษกลืนสวรรค์ได้!
แม้ว่าอสรพิษกลืนสวรรค์จะแปลงเป็นมังกรเจียวสำเร็จ ก็อย่าหวังว่าจะหลุดพ้นจากการควบคุมของฉู่เฟิง!
ฉู่เฟิงโบกมือ วิญญาณของอสรพิษกลืนสวรรค์ก็กลับคืนมา จากนั้นอสรพิษกลืนสวรรค์ก็คลานมาที่เท้าของฉู่เฟิง แลบลิ้นเลียรองเท้าของฉู่เฟิงอย่างประจบประแจง
อสรพิษกลืนสวรรค์ลองเชิงอย่างระมัดระวัง เมื่อพบว่าฉู่เฟิงไม่ได้ต่อต้าน จึงก้าวไปอีกขั้น กลายเป็นกำไลข้อเท้าสีดำพันรอบข้อเท้าของฉู่เฟิง
ไม่จำเป็นต้องให้ฉู่เฟิงควบคุมปราณมังกรศักดิ์สิทธิ์เพื่อหล่อเลี้ยงร่างกายของอสรพิษกลืนสวรรค์
อสรพิษกลืนสวรรค์ตัวนี้อ่อนแอเกินไป ไม่สามารถทนได้
เพียงแค่อยู่ข้างกายฉู่เฟิง รับการชำระล้างจากปราณมังกรศักดิ์สิทธิ์โดยธรรมชาติ ผ่านไปสักพัก ก็เพียงพอให้มันแปลงเป็นมังกรเจียวได้สำเร็จ!
"นายท่าน ที่ป้อมปราการตระกูลหยาง คนตระกูลหยางเรียกข้าว่าบรรพชนทมิฬ ท่านเรียกข้าว่าเสี่ยวเฮยก็ได้"
อสรพิษกลืนสวรรค์สื่อสารทางจิตกับฉู่เฟิง
ในขณะนั้นเอง
หยางเซียวออกมาแล้ว
"สหายฉู่ ข้าคุยกับพ่อข้าแล้ว ท่านรีบเข้ามาเถอะ"
ฉู่เฟิงพยักหน้า แล้วเข้าไปในห้องพร้อมกับหยางเซียว
"คารวะท่านลุงหยาง"
เมื่อเข้าไปในห้อง ฉู่เฟิงก็ประสานมือคารวะไปยังบุรุษวัยกลางคนที่มีรูปร่างแข็งแรงกำยำด้วยท่าทางที่ไม่นอบน้อมหรือเย่อหยิ่ง
ชายวัยกลางคนผู้นี้คือพ่อของหยางเซียว คุณชายรองของป้อมปราการตระกูลหยาง เขามีนามว่าหยางหง มีระดับพลังขอบเขตลักษณ์สวรรค์ขั้นที่เก้า ในเทียนโจวทั้งหมดก็ถือว่าเป็นบุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียง บนตัวเขามีกลิ่นอายที่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงความโกรธ
หยางหงจ้องมองฉู่เฟิง สายตาสำรวจขึ้นลง แล้วพยักหน้า กล่าวว่า "ไอ้ลูกทรพีของข้าปกติเอาแต่ก่อเรื่อง ไม่คิดว่าครั้งนี้จะทำเรื่องเป็นชิ้นเป็นอันได้สักที สหายฉู่น้อยมีบารมีไม่ธรรมดา ศักยภาพไร้ขีดจำกัด เป็นดั่งมังกรในหมู่คนอย่างแท้จริง!"
พูดตามตรง เมื่อครู่หยางเซียวบอกเขาว่าฉู่เฟิงน่าเหลือเชื่อเพียงใด เขายังไม่เชื่อ แต่ตอนนี้ได้เห็นฉู่เฟิงด้วยตาตัวเอง ไม่จำเป็นต้องตรวจสอบพรสวรรค์ของฉู่เฟิงเป็นพิเศษ เขาก็เห็นความไม่ธรรมดาของฉู่เฟิงได้ในทันที
ในฐานะคุณชายรองของตระกูลหยาง หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเทียนโจว เขาพบเจอผู้คนมานับไม่ถ้วน สายตาเฉียบคมมาก
ฉู่เฟิงมีสีหน้าสงบ กล่าวอย่างใจเย็นว่า "ท่านลุงหยางชมเกินไปแล้ว ข้ามาครั้งนี้..."
เขาไม่อยากเสียเวลาพูดมาก เข้าเรื่องทันที
ไม่รอให้ฉู่เฟิงพูดจบ หยางหงก็ยกมือขึ้น กล่าวว่า "เจตนาของเจ้าข้ารู้แล้ว เรื่องธูปวิเศษเงาสวรรค์นั้น ข้าจะบอกเจ้าอย่างไม่ปิดบัง"
"ขอบคุณท่านลุงหยาง!" ฉู่เฟิงขอบคุณอีกครั้ง
"พ่อ ท่านอย่าทำตัวเหมือนผู้หญิงจู้จี้ขี้บ่นเลย รีบพูดมาเถอะ!" ข้างๆ หยางเซียวพึมพำ
มุมปากของหยางหงสั่นกระตุก เนื้อบนใบหน้าสั่นสะท้าน หากไม่มีคนนอกอยู่ เขาคงจะพับแขนเสื้อขึ้นมาแล้วจับไอ้ลูกทรพีนี่แขวนคอตี!
จากนั้นก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่มองหยางเซียวอีก กล่าวว่า "ทั้งเทียนโจว ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถปรุงธูปวิเศษเงาสวรรค์ซึ่งเป็นของวิเศษชนิดนี้ได้ และธูปวิเศษเงาสวรรค์ที่เขาปรุงขึ้นมานั้นมีจำนวนไม่มาก ไม่เคยขายให้ใคร มอบให้เป็นของขวัญตามความสัมพันธ์เท่านั้น"
"ดังนั้น หากพวกเจ้าหาเขาเจอ ก็จะสามารถรู้ที่ไปของธูปวิเศษเงาสวรรค์ทั้งหมดได้ แล้วจากความแข็งแกร่งโดยประมาณของคนที่เจ้าต้องการหาเมื่อสามปีก่อน และเบาะแสอื่นๆ เช่น เคยไปราชวงศ์โลกมนุษย์ ก็น่าจะสามารถคัดกรองเป้าหมายได้!"
ฉู่เฟิงเหลือบมอง วิธีนี้ใช้ได้ผลจริง
หยางเซียวเข้ามาใกล้ "พ่อ พูดครึ่งๆ กลางๆ ลูกเกิดมาไม่มีก้นนะ!"
พูดจบก็พึมพำอย่างอึดอัด "ไม่สิ...ข้าเป็นลูกชายคนเดียวของท่านนี่นา..."
หยางหงทนไม่ไหวอีกต่อไป คว้าแขนของหยางเซียว ยกคนขึ้นมา "ไสหัวออกไป!"
สะบัดแขนทีเดียว ร่างของหยางเซียวก็พังประตูหน้าต่าง ล้มลงไปข้างนอก
หยางหงหยิบจี้หยกออกมาจากอก ยื่นให้ฉู่เฟิง "คนที่สามารถปรุงธูปวิเศษเงาสวรรค์ได้ มีชื่อว่าหลู่เหลียง เจ้าเอาของแทนใจของข้าไปหาเขา เขาจะเห็นแก่หน้าข้า แล้วบอกเจ้าทุกอย่าง!"
ฉู่เฟิงรับของแทนใจจากมือของหยางหง แล้วประสานมืออีกครั้ง กล่าวอย่างจริงจังว่า "ขอบคุณท่านลุงหยาง!"
หยางหงพยักหน้า กล่าวว่า "ไม่ต้องเกรงใจข้า นอกจากนี้ ให้ไอ้ลูกทรพีนั่นไปกับเจ้าด้วย แม้ว่าเจ้าเด็กนั่นจะไม่มีความสามารถอะไรมากนัก แต่อย่างน้อยก็เป็นสายเลือดหลักของตระกูลหยาง สถานะนี้ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง"
ความคิดของเขาชัดเจนมากแล้ว
ก็คือต้องการให้หยางเซียวได้ใกล้ชิดกับฉู่เฟิงมากขึ้น
ลูกชายของเขาเขารู้ดีที่สุด ตามปกติแล้วคงไม่มีอนาคต แต่...ถ้าได้คลุกคลีกับฉู่เฟิงมากๆ บางทีอาจจะดีขึ้นมาก็ได้
ในขณะที่ฉู่เฟิงกำลังจะกล่าวลา ทันใดนั้นก็มีเสียงตะคอกดังขึ้นจากข้างนอก
"ไอ้สอง เอาไอ้สารเลวที่ลูกทรพีของเจ้าพามาออกมา มิฉะนั้น อย่าหาว่าข้าผู้เป็นพี่ชายคนนี้ไม่ไว้หน้าเจ้า!"