บทที่ 54 ความขัดแย้งรุนแรงขึ้น ตัวตนถูกเปิดเผย!

ปฏิกิริยาของฉู่เฟิง ทำให้แม้แต่หลินซูก็ตกใจ

นางรู้มาตลอดว่าฉู่เฟิงดีกับฉู่เหยาเอ๋อร์มาก

แต่ตอนนี้ นางรู้สึกได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นถึงความห่วงใยที่ฉู่เฟิงมีต่อฉู่เหยาเอ๋อร์

เรื่องใดก็ตามที่อาจส่งผลเสียต่อฉู่เหยาเอ๋อร์แม้แต่น้อย ฉู่เฟิงจะแก้ไขในทันที!

กำจัดภัยคุกคามทั้งหมด!

ในขณะนี้ ในใจของหลินซู อิจฉาฉู่เหยาเอ๋อร์อย่างมาก

"บังอาจ!"

"กล้าทำร้ายคุณชายซู่ ที่นี่คือหอโอสถสวรรค์ ข้าสั่งให้เจ้าปล่อยคนทันที มิฉะนั้น..."

ผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งคนหนึ่งที่ตามซู่เซิงมา ชี้หน้าฉู่เฟิงแล้วตะคอกด้วยความโกรธ

"มิฉะนั้นเจ้าจะทำอะไรได้!"

ฉู่เฟิงบีบคางของซู่เซิง แล้วใช้ซู่เซิงเป็นอาวุธ เหวี่ยงออกไปโดยตรง เสียงดังสนั่น ผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งที่ตะโกนอยู่ก็ถูกกระแทกจนกระเด็นไปข้างหลัง

ส่วนซู่เซิงก็ถูกกระแทกจนกระดูกหักเอ็นขาด!

จากนั้น ฉู่เฟิงก็โยนซู่เซิงลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี

ซู่เซิงนอนร้องโหยหวนอยู่บนพื้น

ความวุ่นวายเช่นนี้ ดึงดูดคนของหอโอสถสวรรค์ให้ขึ้นมาที่ชั้น 6 มากขึ้นทันที สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นมาทันที

ในหมู่พวกเขา ชายชราคนหนึ่งที่มีอายุมาก พลังปราณแข็งแกร่งอย่างยิ่ง นี่คือผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งขั้นสูงสุด

หลินซูพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ตะโกนว่า "ถอยไปให้หมด!"

"หลินซู เจ้าขโมยสมุนไพรจำนวนมากของหอโอสถสวรรค์ และยังปล่อยให้คนนอกทำร้ายลูกชายของรองประมุขหอซู่ในหอโอสถสวรรค์อีก แค่สองข้อนี้ วันนี้เจ้าก็ยากที่จะปฏิเสธความรับผิดชอบ ตอนนี้เจ้ายังกล้าปกป้องไอ้เด็กเหลือขอนี่อีกหรือ? หึ วันนี้ต่อให้ข้าจะปราบเจ้าด้วยมือตัวเอง ข้าคิดว่าประมุขหอหลินก็คงไม่ว่าอะไรข้าหรอก!"

ชายชราขอบเขตประจักษ์แจ้งขั้นสูงสุดหัวเราะเยาะ จากนั้นยกมือขึ้นโบก พลังปราณที่แข็งแกร่งพุ่งออกมาจากแขนเสื้อของเขา ขณะที่กำลังจะกระแทกโดนตัวหลินซู ฉู่เฟิงก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนอยู่หน้าหลินซู

พลังปราณนั้นระเบิดออกหน้าฉู่เฟิงราวกับฟองอากาศ

ชายชราที่ลงมือ ดวงตาราวกับงูพิษที่โหดเหี้ยมจ้องมองฉู่เฟิง แล้วกล่าวว่า "เจ้าหนู อายุน้อยแต่ก็มีฝีมืออยู่บ้าง!"

สีหน้าของฉู่เฟิงเฉยเมย กล่าวว่า "ไอ้เฒ่า อยู่มาจนแก่ป่านนี้ ก็ได้แค่นี้เอง!"

ชายชราแค่นเสียงเย็นชา "อวดดี ข้าจะทุบปากเหม็นๆ ของเจ้าให้แตกก่อน!"

เขากลายเป็นเงาเลือนราง พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว มาอยู่ตรงหน้าฉู่เฟิง ยกมือขึ้นตบหน้าฉู่เฟิง!

มือขวาของฉู่เฟิงพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า จับข้อมือของชายชราผู้นี้ได้อย่างแม่นยำ!

“แกรก!”

เสียงกระดูกหักดังขึ้น

"คุกเข่าให้ข้า!"

ฉู่เฟิงคำรามลั่น!

พลังอำนาจที่แข็งแกร่งระเบิดออกมา กดดันให้ชายชราผู้นี้เข่าอ่อนลงทันที เข่ากระแทกพื้นอย่างแรง คุกเข่าลงตรงหน้าฉู่เฟิง!

ฉากนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกตะลึงอีกครั้ง

ฉู่เฟิงยังเด็กเกินไป

อายุยังน้อย แต่กลับสามารถกดดันให้ชายชราขอบเขตประจักษ์แจ้งขั้นสูงสุดคุกเข่าลงได้อย่างง่ายดาย

ทุกคนต่างก็คาดเดาในใจว่าเขาเป็นใครกันแน่?

และในขณะนั้นเอง

"ตึก! ตึก! ตึก!"

เสียงฝีเท้าที่รีบร้อนดังขึ้น

ชายวัยกลางคนที่มีกลิ่นอายแห่งความน่าเกรงขาม ก้าวขึ้นไปบนชั้น 6 ของหอโอสถสวรรค์อย่างรวดเร็ว

"รองประมุขหอซู่!"

"รองประมุขหอซู่!"

ทุกคนต่างก็คำนับชายผู้นี้

หนึ่งในสองรองประมุขหอโอสถสวรรค์เมืองเทียนหยวน ซู่อู๋อิ่ง!

ข้างหลังเขายังมียอดฝีมือขอบเขตถ้ำสวรรค์คนหนึ่งตามมา!

ซู่อู๋อิ่งมองลูกชายของเขาซู่เซิงนอนร้องโหยหวนอยู่บนพื้น ในใจก็ลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ

"ลูกข้าซู่เซิง เจ้าทำร้าย?" ดวงตาของเขาราวกับจะพ่นไฟออกมา จ้องมองฉู่เฟิงอย่างดุร้าย

สีหน้าของฉู่เฟิงเย็นชา กล่าวว่า "ไม่ฆ่าเขา ก็ถือว่าข้าเมตตาเป็นพิเศษแล้ว ข้าเตือนพวกเจ้า อย่ามายุ่งกับข้าอีก!"

บนใบหน้าของซู่อู๋อิ่ง เนื้อก็สั่นเทา

เขาโกรธจนหัวเราะ

"ดี! ดี! ดี!"

"ไอ้เด็กเหลือขอที่กล้าบ้าบิ่นดี!"

"กล้าพูดกับข้าแบบนี้ในหอโอสถสวรรค์ ดูเหมือนจะไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริงๆ!"

"ลงมือ จับตัวมันไว้!"

"หากต่อต้าน นอกจากหลินซูแล้ว ที่เหลือฆ่าได้ไม่เว้น!"

บนตัวของฉู่เฟิง จิตสังหารปะทุออกมา!

และในขณะนั้นเอง

เสียงตะคอกเย็นชาดังขึ้นเช่นกัน

"ข้าดูสิว่าใครกล้าลงมือ!"

ในวินาทีต่อมา

ในทางเชื่อมระหว่างชั้น 6 และ 7 ของหอโอสถสวรรค์ ชายวัยกลางคนที่มีผมหงอกขาวที่ขมับ เดินลงมา

"พ่อ!"

หลินซูรีบวิ่งเข้าไป

ประมุขหอโอสถสวรรค์เมืองเทียนหยวน หลินหยู!

"พ่อ นี่คือแขกอาวุโสฉู่ที่ข้าเคยบอกท่าน" หลินซูรีบแนะนำให้หลินหยูรู้จัก

หลินหยูพยักหน้า แล้วเดินไปหาฉู่เฟิงอย่างรวดเร็ว

แต่ซู่อู๋อิ่งกลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ขวางหน้าหลินหยู

หลินหยูจ้องมองซู่อู๋อิ่งแล้วกล่าวว่า "รองประมุขหอซู่ ท่านรู้หรือไม่ว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่?"

ซู่อู๋อิ่งไม่ยอมแพ้แม้แต่น้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว "ประมุขหอหลิน ลูกสาวของท่าน ใช้ทรัพยากรสำคัญของหอโอสถสวรรค์ตามอำเภอใจ และยังร่วมมือกับคนนอกทำเรื่องเลวร้ายในหอโอสถสวรรค์อีก ข้าอยากจะถามว่า เรื่องนี้ท่านรู้หรือไม่?"

"หากไม่รู้ ก็ขอให้ประมุขหอหลินลงโทษอย่างหนักตามกฎของหอโอสถสวรรค์!"

"หากนี่เป็นคำสั่งของประมุขหอหลิน ประมุขหอหลินจะต้องให้คำอธิบายกับทุกคนในหอโอสถสวรรค์หรือไม่?"

ใบหน้าของหลินหยูก็ปรากฏความโกรธขึ้นมา แล้วกล่าวว่า "การจัดสรรทรัพยากร ข้าอนุมัติเอง! ส่วนคุณชายฉู่ผู้นี้ ไม่ใช่คนนอก!"

ซู่อู๋อิ่งหัวเราะเยาะแล้วกล่าวว่า "ต่อให้ประมุขหอหลินเป็นผู้ดูแลหอโอสถสวรรค์เมืองเทียนหยวน แต่การจัดสรรทรัพยากรทั้งหมดก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอน ไม่ใช่แค่ท่านพูดคำเดียวว่าอนุมัติก็พอแล้ว นอกจากนี้ ไอ้เด็กเหลือขอนี่ไม่ใช่คนนอกแล้วเป็นใคร? ประมุขหอหลิน ท่านทำแบบนี้ จะทำให้ทุกคนในหอโอสถสวรรค์เสียใจนะ!"

"ประมุขหอหลิน ข้าไม่ได้เจาะจงท่าน ไม่ได้ทำให้ท่านลำบากใจ!"

"คืนทรัพยากรทั้งหมดให้หอโอสถสวรรค์!"

"ให้ลูกสาวของท่านยอมรับผิดต่อหน้าสาธารณชน!"

"แล้วส่งไอ้เด็กเหลือขอที่ทำร้ายลูกข้ามาให้ข้าจัดการ เรื่องนี้ข้าจะถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น มิฉะนั้น ต่อให้ประมุขหอหลินมีตำแหน่งสูงกว่าข้า ข้าซู่อู๋อิ่งก็ไม่กลัว ต่อให้หัวแตกเลือดอาบ ข้าก็จะทวงความยุติธรรมนี้คืนมา! รักษาระเบียบและความน่าเกรงขามของหอโอสถสวรรค์!"

หลินหยูกล่าวอย่างเย็นชา "ซู่อู๋อิ่งเอ๋ยซู่อู๋อิ่ง ท่านก็ถือว่ามีตำแหน่งสูงแล้ว บางเรื่องท่านก็รู้ดี ในหอโอสถสวรรค์ มีคนประเภทหนึ่งที่สามารถเบิกใช้ทรัพยากรผ่านช่องทางพิเศษได้ โดยไม่ต้องผ่านการอนุมัติหลายขั้นตอน!"

พูดจบ

บนตัวของหลินหยู พลังที่แข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาทันที ผลักซู่อู๋อิ่งที่ขวางอยู่ข้างหน้าออกไป จากนั้นก็เดินไปหาฉู่เฟิงอย่างรวดเร็ว โค้งคำนับแล้วกล่าวว่า "แขกอาวุโสฉู่มาถึงแล้ว ข้าไม่ได้ไปต้อนรับ โปรดอภัยให้แขกอาวุโสฉู่ด้วย!"

ทั่วทั้งหยวนโจว มีแขกอาวุโสเกียรติยศเพียงคนเดียวคือฉู่เฟิง!

แม้แต่หลินหยู ก็ต้องให้ความเคารพต่อแขกอาวุโสเกียรติยศ!

คำพูดและการกระทำของหลินหยู ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกตะลึง

เด็กหนุ่มตรงหน้านี้ เป็นแขกอาวุโสของหอโอสถสวรรค์?

แต่ต่อให้เป็นแขกอาวุโสระดับสูง ก็ไม่น่าจะทำให้หลินหยูมีท่าทีเช่นนี้ได้

หรือว่า... แขกอาวุโสเกียรติยศ?

เป็นไปไม่ได้! ทั่วทั้งหยวนโจวไม่มีแขกอาวุโสเกียรติยศ!

และก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีแขกอาวุโสเกียรติยศที่อายุน้อยขนาดนี้!

ซู่อู๋อิ่งตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะลั่น กล่าวว่า "หลินหยูเอ๋ยหลินหยู ข้าว่าเจ้าบ้าไปแล้ว คิดจะใช้กลอุบายตื้นๆ แบบนี้มาหลอกคน?"

"จริงด้วย ถ้าเป็นแขกอาวุโสเกียรติยศ ก็สามารถใช้ช่องทางพิเศษ เบิกใช้ทรัพยากรต่างๆ ในหอโอสถสวรรค์ได้!"

"ถ้าเจ้าหาคนแก่มาแอบอ้าง ข้าอาจจะเชื่ออยู่บ้าง แต่เจ้าหาไอ้เด็กเหลือขอที่ขนยังไม่ขึ้นมา แล้วบอกว่าเขาเป็นแขกอาวุโสเกียรติยศ? เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อ?"

"ถ้าเขาเป็นแขกอาวุโสเกียรติยศ วันนี้ข้าซู่อู๋อิ่งยอมรับการลงโทษทุกอย่าง!"

ในวินาทีต่อมา

ฉู่เฟิงที่ไม่เคยพูดอะไร สะบัดแขน

ป้ายคำสั่งแขกอาวุโสเกียรติยศลอยออกมา แขวนอยู่กลางอากาศ!

ทันใดนั้น ในป้ายคำสั่งก็มีคลื่นพลังพิเศษแผ่ออกมา!

สีหน้าของซู่อู๋อิ่งแข็งทื่อ!

คำพูดที่อยากจะพูด ติดอยู่ในลำคอ กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ลูกกระเดือกขึ้นลง!

ป้ายคำสั่งแขกอาวุโสของหอโอสถสวรรค์ มีเพียงเจ้าของเท่านั้นที่สามารถกระตุ้นคลื่นพลังงานพิเศษนั้นได้!

ในชั่วพริบตา ซู่อู๋อิ่งก็เหงื่อท่วมตัว!

เด็กหนุ่มตรงหน้านี้ เป็น... แขกอาวุโสเกียรติยศของหอโอสถสวรรค์จริงๆ!