บทที่ 5 ผู้บงการเบื้องหลัง เตรียมโลงศพ!
บทที่ 5 ผู้บงการเบื้องหลัง เตรียมโลงศพ!
ฉู่เฟิงเหยียบเจียงชวน สอบสวนเรื่องราวในอดีต!
เจียงชวนดิ้นรนสุดชีวิต แต่ก็ไร้ผล เขาร้องตะโกน “ปล่อยข้า...ข้าจะบอกความจริงให้เจ้า!”
ฉู่เฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา กล่าวว่า “เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะมาต่อรองกับข้า!”
สิ้นเสียง
ฝ่าเท้ายกขึ้น แล้วลงมา!
“แกรก!”
แขนขวาของเจียงชวนถูกฉู่เฟิงเหยียบจนหัก!
“เจ้าจะไม่พูดก็ได้ แต่ข้ามีความอดทน!” ฉู่เฟิงตวาดอีกครั้ง แล้วเหยียบลงไปอีกครั้ง หักแขนอีกข้างของเจียงชวน
“อ๊า...” เจียงชวนร้องโหยหวน
ฉู่เฟิงต่อด้วยการเหยียบอีกครั้ง หักขาข้างหนึ่งของเจียงชวน!
เจียงชวนเจ็บปวดจนแทบตาย ร้องตะโกน “ข้าพูด...ข้าพูด...”
ฉู่เฟิงกระทืบเท้าลงอีกครั้ง หักขาอีกข้างของเจียงชวน จากนั้นก็เหยียบหน้าอกของเจียงชวนพลางตวาดอย่างโกรธเกรี้ยว “พูด!”
เจียงชวนสะอื้นไห้ น้ำตาไหลพราก พูดตะกุกตะกักว่า “เป็นคำสั่งของท่านเจ้าเมืองเหลียงซู่...เขาให้ข้าทำตามการจัดการของกลุ่มคนลึกลับนั้น...สุดท้ายศพของคนในตระกูลฉู่ของพวกท่าน...ก็ถูกคนของเจ้าเมืองนำตัวไป...”
จวนเจ้าเมือง!
เหลียงซู่!
เมืองชิงหยุนเป็นเพียงเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งในราชวงศ์ต้าฉิน อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองเป่ยเหลียง
ขุนนางที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเป่ยเหลียงคือเจ้าเมือง!
ฉู่เฟิงตวาดลั่น “บอกข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเหลียงซู่มาให้หมด!”
ในไม่ช้า ฉู่เฟิงก็ได้ข้อมูลทั้งหมดของเหลียงซู่จากปากของเจียงชวน!
เหลียงซู่ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองเป่ยเหลียงเมื่อสิบปีก่อน
ตลอดมา ระดับพลังบำเพ็ญเพียรวิถียุทธ์ของเขาติดอยู่ที่ขอบเขตวิญญาณยุทธ์
การบำเพ็ญเพียรวิถียุทธ์ เหนือขอบเขตปราณสวรรค์คือขอบเขตวิญญาณยุทธ์ ขอบเขตจ้าวยุทธ์ ขอบเขตหลอมรวมยุทธ์
สามปีก่อน เหลียงซู่ก็ได้กินศพของคนในตระกูลฉู่ ในที่สุดก็ทะลวงผ่าน เลื่อนขึ้นสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์!
และพรุ่งนี้ เหลียงซู่ก็จะออกจากเมืองเป่ยเหลียง เดินทางไปยังเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าฉิน เพื่อเข้ารับราชการในส่วนกลาง ถึงเวลานั้น ข้าราชการทุกคนในเมืองเป่ยเหลียงจะต้องไปส่งเขา!
ฉู่เฟิงจดจำข้อมูลเหล่านี้ไว้ทั้งหมด
“เสี่ยวเฟิง...ตอนนั้นข้าก็ถูกบังคับ...ทำอะไรไม่ได้จริงๆ...เจ้าได้ระบายความโกรธไปแล้ว...ก็ยกโทษให้ข้าเถอะ...”
เสียงร้องขอความเมตตาของเจียงชวนดังขึ้นอีกครั้ง
ฉู่เฟิงจ้องมองเจียงชวน ในดวงตาปรากฏประกายเย็นเยียบ!
“ทำอะไรไม่ได้?”
“ถูกบังคับ?”
“หรือว่าตอนที่เจ้ากินร่างกายของพ่อข้า ก็มีคนบังคับเจ้ารึ?”
ฉู่เฟิงหัวเราะเยาะ
จากนั้นก็ฟาดฝ่ามือออกไป บดขยี้เขาจนตาย!
และอีกด้านหนึ่ง ไป๋ซงกับไป๋เหลียน สองพ่อลูกคู่นี้ ก็ได้สิ้นใจไปแล้วภายใต้ความเจ็บปวดทรมานอันน่าสะพรึงกลัว
ครู่ต่อมา
จวนเจ้าเมืองก็เหมือนกับตระกูลไป๋ กลายเป็นทะเลเพลิงที่ลุกโชน ถูกเผาจนวอดวาย
ฉู่เฟิงเดินออกมาจากทะเลเพลิง
ข้างนอกมีชาวบ้านเมืองชิงหยุนจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ พวกเขามองฉู่เฟิงแวบหนึ่งก็รีบก้มหน้าลง ไม่กล้ามองฉู่เฟิงตรงๆ อีก แม้แต่หายใจก็ยังระมัดระวัง
ตอนนี้ ฉู่เฟิงรู้ตัวผู้บงการเบื้องหลังแล้ว แต่น้องสาวของเขาบาดเจ็บสาหัสมาก ให้หลิงจีดูแลชั่วคราว ต่อให้เขาจะไปเมืองเป่ยเหลียงเพื่อคิดบัญชีกับเจ้าเมืองเหลียงซู่ ก็ต้องพาน้องสาวไปด้วย
ฉู่เฟิงมาถึงหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองชิงหยุน
หลิงจีได้รับข่าวก็รีบออกมาต้อนรับ
“ท่านผู้ใหญ่ฉู่ อาการบาดเจ็บของน้องสาวท่านสาหัสมาก...ข้าพยายามรักษาแล้ว แต่ข้าไร้ความสามารถ...”
แววตาของฉู่เฟิงอ่อนลงเล็กน้อย กล่าวว่า “อาการบาดเจ็บของน้องสาวข้า ข้าจะรักษาเอง!”
ครู่ต่อมา ฉู่เฟิงก็มาถึงห้องลับห้องหนึ่งในหอโอสถสวรรค์
ฉู่เหยาเอ๋อร์น้องสาวของเขานอนอยู่บนเตียง
บาดแผลบนร่างกายของฉู่เหยาเอ๋อร์ได้รับการรักษาจากหลิงจี เห็นได้ชัดว่าใช้โอสถล้ำค่า บาดแผลจึงหายดีแล้ว
แต่บาดแผลภายในนั้นสาหัสที่สุด
ฉู่เฟิงตรวจสอบอาการบาดเจ็บของฉู่เหยาเอ๋อร์อย่างละเอียด ตลอดกระบวนการ เขารู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีดหัวใจ เจ็บปวดอย่างยิ่ง
ตันเถียนแตกสลายอย่างสิ้นเชิง!
เส้นลมปราณขาดสะบั้นทั้งหมด!
นอกจากนี้ยังมีบาดแผลเก่าอีกมากมาย!
เห็นได้ชัดว่าในช่วงสามปีที่ผ่านมา ชีวิตของฉู่เหยาเอ๋อร์ก็ยากลำบากมาก เดินอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็นและความตายมาโดยตลอด!
ปัญหาบนร่างกายของฉู่เหยาเอ๋อร์ สำหรับราชวงศ์ต้าฉิน...หรือแม้แต่ขุมกำลังที่แข็งแกร่งกว่าราชวงศ์ต้าฉินสิบเท่าร้อยเท่า ก็ล้วนจนปัญญา
แต่สำหรับฉู่เฟิงแล้ว กลับไม่นับว่าเป็นเรื่องยุ่งยาก
คัมภีร์สวรรค์มหาวิถีที่เขาเรียนรู้มาจากท่านอาจารย์นั้นรวบรวมศาสตร์แห่งวิถียุทธ์ วิถีโอสถ วิถีค่ายกล วิถีศาสตรา และอื่นๆ ไว้ด้วยกัน ศาสตร์การแพทย์และโอสถในนั้นไร้เทียมทานในโลก!
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ควบคุมพลังอันอ่อนโยนห่อหุ้มฉู่เหยาเอ๋อร์ ทำให้ร่างของฉู่เหยาเอ๋อร์ค่อยๆ ลอยขึ้นจากเตียง
จากนั้น มือทั้งสองข้างของฉู่เฟิงก็ประสานอินอย่างรวดเร็ว วิชาผนึกนั้นลึกล้ำยากหยั่งถึง ราวกับมีพลังลึกลับที่สามารถช่วงชิงการสร้างสรรค์ของฟ้าดินได้
หากใช้ออกไปจนถึงขีดสุด แม้จะเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ ก็สามารถสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้!
ระดับพลังบำเพ็ญเพียรในปัจจุบันของฉู่เฟิง ย่อมไม่สามารถสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้ถึงขนาดนั้น แต่สถานการณ์ของฉู่เหยาเอ๋อร์ก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น!
เวลาผ่านไป
ไม่รู้ตัว หนึ่งชั่วยามก็ผ่านไป!
บนหน้าผากของฉู่เฟิง ปรากฏเม็ดเหงื่อ
แต่บนใบหน้าของเขากลับปรากฏรอยยิ้มแห่งความยินดี
ในที่สุด ก็สำเร็จแล้ว!
ตอนนี้ ตันเถียนที่แตกสลายและเส้นลมปราณที่ขาดสะบั้นของฉู่เหยาเอ๋อร์ ได้รับการสร้างขึ้นใหม่จนสำเร็จแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นตันเถียนหรือเส้นลมปราณ ล้วนกว้างกว่าเดิมหลายสิบเท่า!
ความกว้างของตันเถียนและเส้นลมปราณเป็นตัวกำหนดปริมาณพลังวิญญาณทั้งหมดและพลังระเบิดของผู้ฝึกตน
การกระทำของฉู่เฟิงในครั้งนี้ ช่วยเสริมสร้างรากฐานการบำเพ็ญเพียรของฉู่เหยาเอ๋อร์ให้แข็งแกร่งขึ้นนับไม่ถ้วน!
ฉู่เหยาเอ๋อร์ยังไม่ฟื้น
ฉู่เฟิงก็ไม่รีบร้อนที่จะปลุกนาง ตันเถียนและเส้นลมปราณที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดเพิ่งถูกสร้างขึ้นใหม่ ร่างกายจะปรับตัวได้ง่ายขึ้นในขณะหลับ
“สายเลือดของตระกูลฉู่ของข้า มีความลับอะไรกันแน่?” ในตอนนี้ ฉู่เฟิงพึมพำกับตัวเองเบาๆ
ในปีนั้น ตระกูลฉู่ถูกเซ่นไหว้ พลังงานลึกลับที่ถูกสกัดออกมานั้นคืออะไรกันแน่? ฉู่เฟิงยังคงไม่เข้าใจจนถึงตอนนี้
เขาเคยถามท่านอาจารย์ แต่ท่านอาจารย์ก็ไม่ได้ให้คำตอบที่แน่ชัด
พลังงานสายเลือดของเขาเองก็ถูกสกัดออกไปในพิธีเซ่นไหว้เช่นกัน ตอนนี้มีเพียงฉู่เหยาเอ๋อร์เท่านั้นที่มีพลังงานสายเลือดนี้!
ฉู่เฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจที่จะไม่ไปตรวจสอบก่อน อย่างไรก็ตาม ร่างกายของฉู่เหยาเอ๋อร์ยังคงอ่อนแอ และเขาไม่เต็มใจที่จะทำให้นางต้องลำบากในตอนนี้ ควรรอจนกว่าฉู่เหยาเอ๋อร์จะฟื้นตัวก่อนแล้วค่อยว่ากัน
ฉู่เฟิงอุ้มฉู่เหยาเอ๋อร์เดินออกจากห้องลับ
หลิงจีเฝ้ารออยู่ข้างนอกตลอด
ฉู่เฟิงยื่นตำรับยาให้หลิงจีแล้วกล่าวว่า “ช่วยข้ารวบรวมโอสถวิญญาณบนนี้ให้หน่อย จะลำบากไหม?”
ถึงแม้เขาจะช่วยฉู่เหยาเอ๋อร์สร้างรากฐานขึ้นมาใหม่ แต่ร่างกายของฉู่เหยาเอ๋อร์ยังอ่อนแอมาก ต้องการการบำรุงอย่างดี
ตำรับยานี้มีชื่อว่าของเหลวหลอมกายาพันวิญญาณ สำหรับฉู่เหยาเอ๋อร์ในตอนนี้ เหมาะสมที่สุด!
หลิงจีรับตำรับยามา มองดูแวบหนึ่งก็ตกตะลึงในใจ จำนวนโอสถวิญญาณในตำรับยานี้มีมากถึงพันชนิด! นางสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวว่า “หอโอสถสวรรค์แห่งเมืองชิงหยุนไม่มีมากขนาดนั้น แต่ขอให้ท่านผู้ใหญ่ฉู่วางใจ ข้าจะพยายามหาทางรวบรวมให้ครบ!”
ฉู่เฟิงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เตรียมรถม้าให้ข้าทันที!”
พรุ่งนี้ เจ้าเมืองเหลียงซู่ก็จะเดินทางไปยังเมืองหลวงแล้ว
ตอนนี้ต้องออกเดินทางแล้ว เพื่อส่งเหลียงซู่ไปสู่สุขคติ! สู่ปรโลก!
“เจ้าค่ะ!” หลิงจีรับคำ
ฉู่เฟิงกล่าวเสริมว่า “เตรียมโลงศพมาอีกหนึ่งใบ!”