เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 474 วีรกรรมความกล้าหาญ

บทที่ 474 วีรกรรมความกล้าหาญ

บทที่ 474 วีรกรรมความกล้าหาญ


บทที่ 474 วีรกรรมความกล้าหาญ

นู่หลาง เซี่ยชิงหัว และ หยินหุ้ยกำลังตกตะลึงจนพูดไม่ออก , ดวงตาของพวกเขาจ้องไปที่ฉ่ื่อหยานและหุ่นเหล็ก จิตใจของเขาก็เต็มไปด้วยอารมณ์แปลกประหลาด

ฉื่อหยานช่างก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วนัก

ไม่มีนักรบในทะเลไม่มีสิ้นสุดคนไหนที่มีความเร็วในการฝึกบ่มเพาะเช่นเขา ด้วยเวลาอันสั้นชายหนุ่มคนนี้ได้อยู่ในระดับนภา ข้อมูลนี้ล้วนแต่อยู่นอกเหนือจินตนาการของผู้คน

ด้วยระดับนภาของเขา เขายังสามารถยืมพลังจากภายนอกเพื่อรับมือกับนักรบระดับพระเจ้าได้อีก

และตอนนี้ เขาก็มีปีศาจสงครามที่นำออกมาจากสุสาน พลังของปีศาจสงครามนั้นเทียบได้กับนักรบนภาที่สามระดับพระเจ้า นอกจากนี้ เขามีเปลวเหมันเยือกแข็ง เปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญาน ราชาแมลงอสูรและตัวไหมทองคำ

เพียงแค่สิ่งเหล่านี้อย่างเดียวก็อยู่เหนือจินตนาการของนักรบทั่วไป และเพียงพอที่จะทำให้ผู้คนแปลกใจแล้ว

แต่เขากลับครอบครองมันทั้งหมด

" ฉื่อหยาน เซี่ยซินหยานเป็นเช่นไรบ้าง "? เซี่ยชิงหัวรำพึงสักพัก และไม่สามารถช่วย ได้ที่จะชื่นชมฉื่อหยานอยู่ในใจของเขาแล้วเขาก็ถามเรื่องที่เขาเป็นห่วงมากที่สุด

ฉื่อหยานสีหน้าเย็นชาของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อเขาได้ยินคำถามนี้

" เกิดอะไรขึ้น " เซี่ยชิงหัว ขมวดคิ้ว“นางไม่ได้มากับเจ้ารึ ข้าได้ยินว่านางเองก็ไปยังหมอกแม่เหล็กพิษทมิฬด้วยเช่นกัน เจ้าไม่ได้บอกหลอกรึว่าพึ่งกลับมาจากที่นั่น เจ้าไม่ได้เจอนางงั้นรึ ?”

" ผู้คนจากดินแดนพิสุทธิ์หนึ่งในกองกำลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์พานางไป " ฉื่อหยานก็เล่าเกี่ยวกับที่เยว่จางเฟิงเล่าให้ฟัง

" ดินแดนพิสุทธิ์ . . . . . . . "

เซี่ยชิงหัวใบหน้าก็กลายเป็นเย็ฯชา กลิ่นอายเปล่งประกายจากดวงตาของเขา รัศมีเปล่งประกายจากดวงตาของเขา พวกเขาต้องการที่จะปลุกวิญญานของเซี่ยซินหยานในชาติที่แล้ว นั่นหมายความว่านางจะตาย แต่ข้าไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นแน่ ! "

" ดินแดนบพิสุทธิ์แข็งแกร่งทะเลไม่มีสิ้นสุดมากนัก " ฉื่อหยานถอนหายใจ " . เท่าที่มีนักรบระดับพระเจ้าแท้จริงอยู่ในกลุ่มเจ็ดโบราณของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ข้าต้องยอมรับว่า กองกำลังของทะเลไม่มีสิ้นสุดนั้นอยู่ต่ำกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์อยู่มาก . "

แม้ว่าหยินหุ้ยและนู่หลางที่อยู่อาศัยอยู่ที่ใต้ทะเลไม่มีสิ้นสุด พวกเขาก็ยังรู้อะไรเกี่ยวกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์อยู่บ้าง เมื่อได้ยินฉื่อหยานพูดถึงสถานที่เหล่านั้นพวกเขาก็สนใจและตั้งใจฟัง

ฉื่อหยาน ไม่ได้ปิดบังอะไร เขาขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า " ท่านปู่เซี่ย ไม่ต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับซินหยาน เรายังมีหนทางแก้ปัญหาอยู่ ตอนนี้ซินหยานยังปลอดภัย หลังจากที่เราจัดการเรื่องต่างๆในทะเลไม่มีสิ้นสุดเสร็จ ข้าจะไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์และพาตัวนางกลับมาจากดินแดนพิสุทธิ์   "

" ตามที่เจ้าบอก ดินแดนพิสุทธิ์เป็นหนึ่งในเจ็ดกลุ่มโบราณกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และพวกเขาก็มีนักรบระดับพระเจ้าแท้จริง เจ้าจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร ? " เซี่ยชิงหัวก็สวมใบหน้ากังวล เขาสั่นศีรษะของเขา" ถ้าเราต้องการพานางกลับมา ข้าจะต้องไปที่นั่นด้วย หากมีเพียงเจ้า ข้าเกรงว่ามันคงจะเป็นเรื่องยากที่ทำให้พวกเขาพยักหน้ายอมรับ   . "

" ข้าเองก็คิดเรื่องนั้นไว้แล้ว " .

" อะไรนะ ? "

ฉื่อหยาน สูดหายใจลึกๆ มองเซียชิงฮัวแล้วกล่าวว่า " ท่านปู่เซี่ย ในดินแดนแปกลประหลาดในหมอกแม่เหล็กพิษทมิฬ ชัดเจนว่าท่านได้รับผลึกวิญญานพระเจ้า ข้าสงสัยว่า ท่านรู้เรื่องเกี่ยวกับวารีแรกเริ่มชีวิตหรือไม่ ? "

เซี่ยชิงหัวก็แปลกใจ

หยินหุ้ย และ นู่หลางก็จ้องมองไปด้วยดวงตาที่ส่องประกาย

" ข้าได้ยินว่าที่แห่งนั้นมีวารีแรกเริ่มชีวิตอยู่ " เซี่ยชิงหัวพยักหน้า " ดูเหมือนน่าจะเป็นเพราะวารีแรกเริ่มชีวิตเจ้าเด็กเยว่จางเฟิงจึงให้เม็ดยาจิตวิญญานเส้นเลือดแก่ข้า ยังไงก็ตาม ตอนที่ข้าอยู่ที่นั่น ข้าไม่เห็นเจ้าสิ่งมหัศจรรย์นี่ แล้วเจ้าพูดถึงมันทำไมกัน ? "

" ข้าได้มันมาแล้ว . "

เซี่ยโหวชิงกับคนอื่นๆดวงตาก็สั่นสะท้าน

" ข้าได้มันมาแล้ว นี่คือเรื่องจริง . " ฉื่อหยานยิ้มมองหยินหุ้ยด้วยความรู้สึกผิดในสายตาของเขา " ข้าปิดบังความจริงจากท่าน เพราะข้าไม่แน่ใจว่าข้าจะให้ท่านรู้เรื่องวารีแรกเริ่มชีวิจดีหรือไม่ อย่าหาว่าข้าเสียมารยามเลบ นี่คือการระมัดระวังของข้า  หากทประมุขนู่หลางได้วารีแรกเริ่มชีวิตไป ข้าเกรงว่าพวกท่านจะสร้างปัญหาใหญ่ให้กับข้า  . . . . . . . "

หยินหุ้ยฝืนยิ้มและพยักหน้า " เข้าใจแล้ว "

ดวงตานู่หลางก็ส่องประกายจ้อไปที่เขาตาไม่กระพริบ " . เจ้ามีมันจริงๆรึ ?

" ถูกต้อง " .

นู่หลางก็รู้สึกตื่นเต้น เขาแทบจะเป็นบ้า

ท่ามกลางคนอื่น มีเพียงเขาคนเดียวที่บรรลุเข้าสู่นภาที่สามระดับพระเจ้า เพียงหนึ่งก้าวก็จะบรรลุเข้าสู่ระดับพระเจ้าแท้ขริง

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือวารีแรกเริ่มชีวิต ซึ่งมันจะช่วยเพิ่มความมั่นใจให้แก่เขาเพื่อบรรลุเข้าสู่ระดับพระเจ้าแท้จริง

มันไม่จำเป็นเลยที่จะต้องพูดเกี่ยวกับความสำคัญของวารีแรกเริ่มชีวิต

เมื่อเขาสามารถเข้าสู่ระดับพระเจ้าแท้จริงได้ นู่หลางจะเป็นตับนานนับพันปีของชนเผ่าทะเล อนาคตของเขาจะได้ขีดจำกัด และไม่หยุดอยู่ที่ใต้ทะลของทะเลไม่มีสิ้นสุดแน่นอน และโลกของเขาก็จะเปลี่ยนไป

ระดับพระเจ้าแท้จริงนั้นคือพระเจ้าจริงๆ

ส่วนระดับพระเจ้านั่นเป็นเพียงพระเจ้าปลอมเท่านั้น

พวกมันย่อมแตกต่างกันอย่างแน่นอน และช่องว่างระหว่างพวกมันก็ยากที่ก้าวผ่าน เมื่อใครก็ตามที่สามารถก้าวผ่านและเป็นพระเจ้าแท้จริงได้ แต่หากเขาไม่สามารถทำได้ก็เป็นเพียงพระเจ้าปลอมเท่านั้น

ความปรารถนาของนู่หลาง ที่มีต่อวารีแรกเริ่มชีวิตนั้นมากมายเป็นอย่างมาก มากกว่าการขึ้นไปยังบนทะลไม่มีสิ้นสุด

" ทำไมเจ้าถึงได้ตัดสินใจเปิดเผยมันตอนนี้ "หยินหุ้ย ก็มีสีหน้าตื่นเต้น " ฉื่อหยานบอกเรามาว่าเจ้าต้องอะไรแลกกับวารีแรกเริ่มชีวิต ? "

" เจ้ามีมันจริงๆรึ ? " เซี่ยชิงหัวก็ขยับขึ้น เขาอยู่ที่นภาที่สองระดับพระเจ้า และในไม่ช้า เขาจะเข้าเข้าสู่ระดับเดียวกับนู่หลาง ด้วยวารีแรกเริ่มชีวิต   เขาจะมีโอกาสเป็นอย่างมากที่จะเข้าสู่ระดับพระเจ้าแท้จริง เมื่อคิดเกี่ยวกับทดสอบนี้ เขาก็อดใจรอมันไม่ได้ไหวอีกต่อไป

นักรบระดับพระเจ้ามักจะมีอายุมากกว่าร้อยปี โดยปกติแล้วพวกเขาจะไม่ต้องการอะไรเร่งรีบนัก อย่างไรก็ตาม วารีแรกเริ่มชีวิตนั้นสมบัติที่พวกเขาเคยโหยหามานาน นี้ทำให้ชายชราเหล่านี้ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้

" นี่คือเหตุผลที่ข้าพูดเช่นนั้น " ฉื่อหยานยิ้ม“ท่านปู่เซี่ย ด้วยวารีแรกเริ่มชีวิตหยกหนึ่ง ข้าว่ามันไม่มากเกินไปที่จะแลกเปลี่ยนกับคนของเรา”

เซี่ยชิงหัวพยักหน้า " ดินแดนบพิสุทธิ์เป็นหนึ่งในเจ็ดกลุ่มโบราณของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แน่นอน พวกเขาจะต้องมีนักรบนภาที่สามระดับพระเจ้าแน่ๆ ข้าคิดว่าพวกเขาคงรู้ดีว่าวารีแรกเริ่มชีวิตมีค่าเพียงใด "

" ดังนั้น ไม่ต้องเป็นห่วง ข้าบอกแล้วว่า ข้าได้วางแผนที่จะพาซินหยานกลับมาจากดินแดนพิสุทธิ์ " ฉื่อหยาน ปลอบใจชายชรา“รอจนกว่าเราจะจัดการเรื่องในทะเลไม่มีสิ้นสุดได้เสียก่อน ข้าจะไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ท่านเพียงแค่ดูก็พอ ข้าจะจัดการเอง”

" เด็กดี " เซี่ยชิงหัวยิ้มด้วยดวงตาที่ส่องประกาย " เขาพยักหน้า" จักพรรดิหยางเทียนช่างโชคดียิ่งนัก "

" ส่วนพวกท่าน . . . . . . . "

เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างกับนู่หลางและหยินหุ้ย แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกมา

" พูดมาเลย " นู๋หลางพยายามกดลงความตื่นเต้นของเขาลง " พูดออกมา ตราบใดที่มันไม่ทำให้ข้าต้องหักหลักเผ่าพันธ์ของตัวเองก็พูดออกมา "

" แน่นอน ข้าไม่กล้าที่จะบังคับท่านและทำให้ท่านเสียชื่อเสียง " ฉื่อหยาน ก็มีความสุข แต่เขาพูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึม " ทะเลเคียร่านั้น เป็นของเรา ข้าต้องการมันคืน "

นู่หลางสีหน้าก็ผ่อนคลาย

หยินหุ้ยก็งงสักพัก แล้วบอกว่า " ถ้านั้นเป็นสิ่งที่เจ้าต้องการ เผ่าฉลามเงินของเราไม่มีปัญหา”

" สมาชิกของตระกูลหยางนั้นยังอยู่ในดินแดนอสูร ท่านปู่ใหญ่ของข้ากำลังวางแผนบางอย่างอยู่ เขาต้องการจะฉวยโอกาสนี้บุกดินแดนอสูร  สำหรับตอนนี้ เขายังไม่อาจกลับมายังทะเลไม่มีสิ้นสุดได้ "

" อะ….ไรนะ ? "

นู่หลาง หยินหุ้ยและ เซี่ยชิงหัวก็พูดตะกุกตะกักด้วยความกลัว

ข่าวเกี่ยวกับจักพรรดิหยางเทียนที่ว่าถูกขังอยู่ในดินแดนอสูรนี้นพึ่งแผ่กระจายไปทั่วทะเลไม่มีที่สิ้นสุดไม่นานมานี้ แต่ข่าวการหลบหนีของเขายังคงไม่ถูกเปิดเผย นั่นเป็นเหตุผลที่สมาชิกบางคนของชนเผ่าทะเลกล้าที่จะล่วงเกินตระกูลหยาง

ถ้าพวกเขาได้รู้ว่า จักพรรดิหยางเทียนได้หลบหนีจากการคุมขังราชาอสูร พวกเขาคงไม่ทำอะไรที่เมืองใต้บาดาล

เมื่อพวกเขาได้ยินข่าวที่สามารถสั่นสะเทือนโลกได้จากฉื่อหยาน , นู่หลาง หยินหุ้ย และแม้แต่ เซี่ยชิงหัวก็ตกตะลึง

" ข้าแน่ใจว่า นี้ เป็น เรื่องจริง " ฉื่อหยานยิ้ม " อย่าได้ตกใจไป ข้าคิดว่าท่านปู่ใหญ่ของข้ากำลังทำบางอย่างที่ดินแดนอสูร ตอนนี้ข้าไม่สามารถยืมพลังจากตระกูลหยางได้ อย่างไรก็ตาม ด้วยความช่วยเหลือจากเผ่ามังกรสมุทรดำและเผ่าฉลามเงิน  ร่วมถึงท่านปู่เซี่ย . . . . . . และบางทีข้ายังสามารถติดต่อกับพรรคสามเทพได้ ด้วยกองกำลังที่เรามีหากร่วมมือกัน ข้าคิดว่ามันคงไม่ยากที่จะเอาทะเลเคียร่ากลับคืนมาล”

นู่หลาง และหยินหุ้ยตกใจ

เซี่ยชิงหัวก็ตะโกนด้วยเสียงต่ำ " . เจ้ามีความสัมพันธ์กับพรรคสามเทพงั้นรึ ?

" ใช่ ความสัมพันธ์ของข้ากับถังหยวนนับว่าไม่เลวร้าย นอกจากนี้ข้ายังเป็นคนปลดปล่อยโอหยางลู่ซวง " ฉื่อหยานพยักหน้า "ด้วยความสัมพันธ์เหล่านี้และวารีแรกเริ่มชีวิต , ข้าคิดว่ามันไม่น่าจะยากที่จะขอให้คนจากะรรคสามเทพมาช่วย นอกจากนี้ หากเราได้ทะเลเคียร่ากลับมาเราก็จะให้พวกเขาอยู่ที่นั่นด้วยสักพัก และในอนาคต ข้าจะตอบแทนบุญคุณพวกเขา ด้วยการช่วยให้พวกเขาจัดการกับเผ่าอสุรที่อยู่ในทะเลเหิงลั่ว”

" เด็กน้อย ไม่เลว " เซี่ยชิงหัวพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง

" ข้าไม่ได้ขอให้พวกท่านทำมันฟรีๆ " ฉื่อหยานรำพึงสักพักแล้ว ใบหน้าของเขาก็แข็งตึง "อาณาเขตทะเลทมิฬนั้นอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก ถ้าเผ่าทะเลของพวกท่านช่วยเรา , หลังจากทะเลไม่มีสิ้นสุดเป็นของเราและเผ่าอสูรและเผ่าทมิฬถูกำจัด นอกจากวารีแรกเริ่มชีวิตสองหยดแล้ว ข้าจะยกทะเลทมิฬให้กับพวกท่าน !

นู่หลาง และหยินหุ้ยดวงจาก็ส่องประกาย

เซี่ยชิงหัวใบหน้าเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วเล็กน้อย " ฉื่อหยาน . . . . . . . "

"ทะเลทมิฬเป็นของนิกายพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์และดินแดนจิตวิญญานสมบัติ และดินแดนทะเลสาบเทวาศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสามกองกำลัง ตอนนี้กำลังตามล่าข้า ใช่ พวกเขาอ่อนแอ  ในสายตาของข้า พวกเขาไม่สามารถรักษาดินแดนแห่งนั้นไว้ได้แน่นอน " หน้าฉื่อหยาน ก็มืดมนและเย็นชา " พวกเขานั้นปฏิบัติกับข้าอย่างโหดร้าย ดังนั้นข้าก็จะไม่ปล่อยพวกเขาไปแน่ ในอนาคต ทะเลไม่มีสิ้นสุดจะต้องเปลี่ยนแปลง ข้าจะยกทะเลทมิฬให้กับชนเผ่าทะเลของพวกท่าน พวกท่านว่ายังไง   ?"

เขามองนู่หลางและหยินหุ้ย

" คุณไม่กลัวว่าคนนับล้านจะดูถูกเจ้ารึ ? " นู่หลาง ขมวดคิ้วของเขา“ถึงแม้ว่าจะบางคนจากเผ่ามนุษย์ร่วมมือกับชนเผ่าทะเลของเราจนถึงตอนนี้ แต่พวกเขก็ไม่อนุญาตให้เราขึ้นไปเหนือพื้นผิวทะเลได้ หลายปีผ่านมา  พวกเขาไม่แม้แต่จะให้พวกข้าขึ้นไปมองผืนทะเลสีฟ้า  ถ้าเจ้าทำอย่างนั้น เจ้าไม่กลัวว่านักรบในทะเลไม่มีสิ้นสุดจะรวมตัวกันต่อต้านเจ้ารึ พวกเขาจะใช้ข้ออ้างว่าเจ้าได้ร่วมมือกับชนเผ่าอื่น ในการจัดการกับเจ้า เจ้าไม่กลัวรึ” ?

" ข้าคิดว่า คนที่ต่อต้านข้าในเวลานั้น ข้าจะส่งมันไปเยี่ยมยมโลก " ฉื่อหยาน แสยะยิ้ม นู่หลาง หยินหุ้ย และ เซียชิงโหวทั้งหมดก็มองเขาและถอนหายใจออกมา

เด็กคนนี้ช่างโหดเหี้ยมนัก !

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1396 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ

จบบทที่ บทที่ 474 วีรกรรมความกล้าหาญ

คัดลอกลิงก์แล้ว