บทที่ 460 ป้อมปราการหินเงิน

บทที่ 460  ป้อมปราการหินเงิน

"ข้าไม่ได้รู้มาจากนู่หลาง ข้ารู้จากเปลวเหมันเยือกแข็ง  มีบางอย่างที่ข้าต้องการในสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ ข้าต้องการไปที่นั่น "

" ไม่ได้ ! "

จู่ๆ หยางจั่วส่ายหัวตลอดเวลา " เจ้าอย่าได้คิดจะไปเด็ดขาด สุสานมังกรยอดโบราณลึกลับเป็นเขตหวงห้ามในก้นทะเล ตลอดหลายพันปี ไม่มีนักรบหรือชนเผ่าทะเลคนใดกล้าไปที่นั่น ในตำนาน มันมีสมบัติที่ไม่อาจคาดคิดอยู่รวบรวมไว้ในสถานที่ต้องห้ามแห่งนั้น . มันได้ดึงดูดนักรบจากชนเผ่าทะเลมากมาย แต่ข้าไม่เคยได้ยินเลยว่าในพวกเขามีใครที่กลับออกมา เท่าที่ข้ารู้ พวกเขาต่างก็ถูกฝังอยู่ในสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ "

" มันแปลกมิใช่รึ ?

" ข้าคิดว่นู่หลางต้องการทำร้ายเจ้าเขาถึงได้พูดเรื่องสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ " หยางจั่วสีหน้าก็จริงตังและพูดด้วยโทนเสียงต่ำ " .ตอนนี้ เจ้าไม่ควรไปที่นั่น อย่าว่าแต่เจ้าที่อยู่ในระดับนภาเลย แม้แต่นักรบระดับพระเจ้าก็ไม่อาจรอดได้ นู่หลางนั้นมีระดับการบ่มเพาะที่นภาที่สามระดับพระเจ้า แต่เขายังไม่กล้าที่จะเข้าไปสถานที่แห่งนั้น " .

ฉื่อหยานสีหน้าก็เปลี่ยนไป

" เจ้าจะไปที่นั่นทำไม ? "

" มีบางอย่างที่สำคัญกับข้า ข้าต้องการไปที่นั่น "

" ห้ามไปเด็ดขาด อย่าได้พูดถึงเรื่องนี้อีก " หยางจั๋วส่ายหัวปฏิเสธ ราวกับว่าเขากำลังหวาดกลัวสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ

ฉื่อหยานเมื่อเห็นเขามีความมุ่งมั่นเช่นนั้น เขาก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้อีก แต่เปลี่ยนหัวข้อและถามว่าเขา เขาจัดการทุกอย่างแล้วหรือไม่ ? หยางจั่วก็ดูเหมือาจะเก็บซ่อนบางอย่างไว้ในเรื่องนี้ด้วย เขาบอกว่าฉื่อหยานว่า หลายวันที่ผ่านมาเขาได้จัดการเรื่องต่างในเมืองใต้บาดาลแล้ว เขาพร้อมที่จะออกจากเมืองพร้อมกับฉื่อหยาน

ฉื่อหยานพยักหน้า แล้วไม่พูดอะไรต่อ แล้วเขาก็ออกจากบ้านตระกูลหยางคนเดียว

หลังจากนั้น เขาก็มาที่ร้านสุราในเมือง เถ้าแก่และเสี่ยวเอ้อก็ทักทายเขาด้วยใบหน้าที่เป็นมิตร พวกเขาเสิร์ฟอาหาร และสุราดีๆ  ก่อนที่เขาจะได้สั่งเสียอีก“ท่านนี่สุดยอดจริงๆ !”เสี่ยวเอ้อกล่าวด้วยความชื่นชม . “หลังจากที่ท่านจากไป ตระกูลหยางได้ส่งคนมาเก็บค่าธรรมเนียม แต่ข้าบอกพวกเขาถึงสิ่งที่ท่านบอก ทันทีคนเหล่านั้นก็หยุดทสงเรา และบอกว่า เขาจะไม่เข้ามาที่นี่เพื่อการเก็บภาษีอีก” .

ขณะเขาพูดดวงตาของเขาก็ส่องประกายพร้อมกับพูดด้วยเสียงต่ำ " . ท่านคือฉื่อหยานจริงๆใช่หรือไม่ ? ท่านคือคนที่ฆ่าหมิงไห่และได้รับการยอมรับจากเปาเหวินและเปาเค่อจากเผ่าแมงป่องน้ำ ? ”

" ใช่ " .

หนุ่มเสี่ยวเอ้อดวงตาก้ส่องประกาบ ใบหน้าของเขาเริ่มตื่นเต้นมากขึ้น” หากท่านต้องการดื่มเมื่อใดก็มาหาเรา ฮ่าๆๆ ข้าคิดว่าเถ้าแก่คงจะไม่เก็บเงินจากท่านแน่นอน จริงไหมครับเถ้าแก่ ?

" น้องชาย เราช่างไม่รู้จักเขาไทซานจริงๆ ( ไม่รู้จักคนดัง) เราไม่รู้ว่าท่านคือฉื่อหยาน ถ้าเราล่วงเกินท่าน โปรดอภัยให้พวกเราด้วย " เถ้าแก่ยิ้ม

" ท่านสุภาพเกินไปแล้ว " ฉื่อหยานยิ้มส่ายหัวแล้วบอกว่า " เถ้าแก่  ท่านทำธุรกิจในใต้บาดาล ข้าเดาว่าท่านคงจะคุ้นเคยกับสถานที่ในใต้ทะเล ใช่หรือไม่? ข้ามีบางอย่างจะถามท่าน ท่านจะบอกข้าได้หรือไม่ ? "

" น้องชาย เจ้าไม่ต้องสุภาพหลอก เถ้าแก่ยิ้มจรหน้ากว้างขึ้น เขางอตัวเล็กน้อยและกล่าวว่า "ท่านถามข้ามาได้เลย ตราบเท่าที่เรารู้ เราจะบอกท่านงหมด พวกเราจะไม่ปกปิดรายละเอียดใดๆทั้งสิ้น "

" ท่านเคยได้ยินเกี่ยวกับสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับหรือไม่ ? "

" อ๊ะ ! "

เถ้าแก่สีหน้าก็เปลี่ยนไป ใบหน้าของเขาแปลกใจยิ่งขึ้น เขาเลื่อนสายตาของเขาไปด้านข้าง หลังจากที่เขามั่นใจแล้วว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ เขาจึงรีบถาม " ท่านถามถึงเรื่องนี้ทำไมรึ ?

เมื่อฉื่อหยานเห็นท่าทีของเขาเปลี่ยนแปล เขาก็รู้สึกได้ว่าเถ้าแก่ต้องรู้อะไรแน่ ทันทีเขาก็พูด " ข้าสนใจข่าวลือต่างๆที่ใต้ทะเล ข้าเพิ่งเคยมาที่นี่ และข้าต้องการรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ต่างๆที่ก้นทะเล และอยากหาข้อมูลเพิ่มเติม นั่นคือเหตุผลที่ข้าถามท่าน ถ้าท่านรู้ ก็อยาได้กลัว บอกข้าเถอะ "

เถ้าแก่ผ่อนคลายลง เมื่อเขารู้ว่า คนๆนี้แค่อยากรู้แยากเห็นเขาก็อธิบาย " สุสานมังกรยอดโบราณลึกลับเป็นสถานที่ลึกลับต้องห้ามในก้นทะเล หลายปีที่ผ่านมา นักรบที่แข็งแกร่งมากมายใต้ทะเล พวกเขาได้เข้าไปในสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ   เท่าที่ข้ารู้ ไม่มีใครรอดชีวิตกลับมา ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่น่ากลัวจริงๆ มันฆ่าทุกคนที่กล้าเข้าไป . "

ข้อมูลที่เขาให้ไม่แตกต่างจากหยางจั่ว , ตามที่พวกเขาได้พูดถึง สุสานมังกรยอดโบราณลึกลับนั้นน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมากและนักรบที่มีชื่อเสียงของชนเผ่าทะเลมากมายก็ได้ตกตายอยู่ที่นั่น พวกเขาบอกว่าที่นั่นไม่ใช่สถานที่ที่ควรก้าวเข้าไป เนื่องจากพื้นที่แห่งนั้นได้รับการปกป้องจากพระจเ้า ใครที่กล้าเข้าไปจะได้รับการลงโทษจากพระเจ้า

" ท่านรู้หรือไม่มันคืออะไร ?"  ฉื่อหยานถามอ้อมๆแล้วกลับมาถามเพื่อจุดประสงค์หลักของเขา

"ผู้คนบอกว่ามันอยู่ที่ใต้พื้นที่ทะเลสวรรค์ แต่ข้าไม่แน่ใจเรื่องตำแหน่งที่อยู่ที่แน่นอน คนที่เคยไปเท่านั้นที่อาจรู้ได้ แต่พวกเขาเหล่านั้นทั้งหมดได้ตายไปแล้ว " เถ้าแก่ส่ายหัวและถอนหายใจ " .มังกรยอดโบราณนั้นนับได้ว่าเป็นเจ้าสัตว์อสูรทั้งมวลใต้ท้องทะเล แน่นอน , ว่าสุสานแห่งนั้นต้องไม่ธรรมดา มันมีอันตรายที่คาดไม่ถึง . ไม่มีผู้ใดที่เข้าไปและรอดจากความตายได้ "

" โอ้ ! "

ฉื่อหยานพยักหน้าและรำพึงสักพัก แล้วกล่าวว่า " เมื่อข้าจากไป อีกสองวัน เจ้าไปที่ตระกูลหยางและบอกพวกเขาว่าข้าจะไปยังพื้นที่ทะเลสวรรค์ เพื่อค้นหาบางอย่าง เจ้าไปบอกเรื่องนี้กับนายท่านตระกูลหยางของเมืองใต้บาดาล หยางจั่ว”

" นายท่านจะไปสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับรึ ? " เถ้าแก่ และเสี่ยวเอ้อหนุ่มทันทีก็ตื่นตัส

" ฮ่าๆๆ ช่วยข้าส่งข้อความเช่นนี้พอ อย่าได้ถามมากนัก " ฉื่อหยานยิ้มและทิ่งผลึกคริสตัลไว้แล้วกลายเป็นประกายแสงมุ่งไปยังพื้นที่ทะเลสวรรค์"

" นายท่าน " เสี่ยวเอ้อหนุ่มเป็นกังวล และพูดอย่างรีบร้อน" ถ้าเขาไปยังพื้นที่ต้องห้ามแห่งนั้น เขาอาจจะไม่สามารถกลับมาได้อย่างมีชีวิต ! ข้าคิดว่าเราไม่ควรรออีกต่อไป เราควรจะบอกนายท่านตระกูลหยางตอนนี้ "

" ได้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ " เถ้าแก่ก็ตอบ เสี่ยวเอ้อหนุ่มอย่างรีบร้อนแล้วก็จากไป

สิบห้านาทีต่อมา

ใบหน้าของหยางจั่วก็มืดมน . เขาส่ายหัวอย่างต่อเนื่องและพึมพำว่า " ทำไมเขาไม่ฟังคำแนะนำของข้า ทำไมเขาถึงเป็นอย่างนี้ ชายหนุ่มที่ไม่ฟังคนแก่จะประสบแต่ความสูญเสียมากมาย ฉื่อหยาน เจ้ายังเด็กนัก เจ้าคิดว่าเจ้าจะโชคดีตลอดงั้นรึ ? "

เจ็ดวันต่อมา ฉื่อหยานก็มาถึงบริเวณขอบชายแดนพื้นที่ทะเลสวรรค์ น้ำทะเลมีสีฟ้าใส . มีปลาแหวนวายไปมา และอาจะเห็นสัตว์อสูรบางตัวที่สามารถเห้นได้เพียงที่นี่เท่านั้น ตอนแรกเขาเจอกับสัตว์อสูรระดับต่ำเพียงระดับสามและสี่เท่านั้นใกล้ๆกับขอบชานแดนพื้นที่ทะเลสวรรค์ เมื่อเข้าไปในพื้นที่ทะเลสวรรค์มากขึ้น เขาก็พบกับสัตว์อสูรที่สุงกว่านั้น เขานั้นยังไม่เจอสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ และก็ได้สู้กับสัตว์อสูรบางตัว

สัตว์อยู่ระดับหกและเจ็ด เมื่อเห็นเขาก็เข้าโจมตี แต่พวกมันก็ถูกฉื่อหยานถลกหนักและเก็บเกี่ยวผลึกอสูรไปหลังจากใช้เวลาหลายวันในพื้นที่ทะเลสวรรค์ เขากลับไม่พบอะไรเลย โดยไม่มีทิศทางที่แน่นอน ดูเหมือนไม่ง่ายเลยที่จะหาสุสานมังกรยอดโบราณลึกลับ วันนี้ เขาเห็นป้อมปราการที่ถูกสร้างด้วยหินเงิน ชนเผ่าทะเลกำลังทำงานกันอย่างขยันและอาศัยอยู่ในนั้น

ตาของเขาก็สว่าง เขาต้องการที่จะเข้าไปในเมือง เขาเคลื่อนไหวอยู่รอบๆป้อมสักพัก เขาก็พบกับชนเผ่าทะเลในป้อมปราการ ส่วนใหญ่เป็นคนจากเผ่าฉลามเงิน

ฉื่อหยานหยุดอยู่ที่ชนเผ่าหอยหยกที่นอกป้อม

ในหมู่ชนเผ่าทะเลตระกูลหอยหยกเป็นหนึ่งในเผ่าที่อ่อนแอที่สุด สมาชิกของชนเผ่าหอยหนกจะมีเปลือกหอยขนาดยักษ์บนหลังของพวกเขา เหมือนเต่า ร่างอ้วนของพวกเขาอยู่ระหว่างเปลือกหอย ผู้คนกล่าวว่า กระบวนการในการฝึกบ่มเพาะของพวกเขานั้นยากลำบากเป็นอย่างมาก ไม่มีสมาชิกจากเผ่าหอยหยกคนได้เคยเข้าสู่ระดับพระเจ้า

ชนเผ่าหอยหยกที่เขาเจอคนนี้เป็นหญิงสาว นางดูน่ารัก ริมฝีปากแดง ฟันขาว

หลังจากที่นางเจอฉื่อหยาน นางก็ไม่ได้สับสน แค่ขมวดคิ้วใส่เขาและถามอย่างเย็นชาว่า " มนุษย์ เจ้ามาที่ป้อมปราการหินเงินนี่เพราะเหตุใด เจ้าไม่รู้หลอกรึว่าป้อมปราการหินเป็นพื้นที่ของเผ่าฉลามเงิน? เจ้ามนุษย์ จ้ากำลังวางแผนที่จะยุ่งกับพวกเราชนเผ่าทะเลรึ ข้าจะเจ้าให้ว่า ท่านหยินหุ้ยผู้เป็นประมุขเผ่าฉลามเงินนั้นอยู่ในป้อาปราการหินเงิน  เจ้าจะต้องตายแน่หากเจ้ากล้ามาวุ่นวายกับเราที่นี่

" ป้อมปราการหินเงิน " ฉื่อหยานขมวดคิ้ว

เขาเคยได้ยินจากหลี่เฟิงเกี่ยวกับอาณาเขตของเผ่าฉลามเงินที่แยกตัวออกไป ป้อมปราการหินเงินเป็นหนึ่งในนั้น มันเป็นสถานที่ที่ผู้อาวุโสของเผ่าฉลามเงินใช้บ่มเพาะ

เผ่าที่อ่อนแอ หลายเผ่าได้ อาศัยอยู่รอบๆป้อมปราการหินเงิน และเผ่าหอยหยกก็เป็นหนึ่งในนั้น

ชนเผ่าเหล่านี้ไม่ได้มีนักรบที่แข็งแกร่งพอที่จะปกป้องชนเผ่า ชีวิตของพวกเขานั้นยากมากที่จะปกป้อง จึงต้องพึ่งเผ่าที่แข็งแกร่งเช่นเผ่าฉลามเงิน ทุกๆ ปี พวกเขาจะต้องมอบของมากมายให้กับเผ่าฉลามเงินเพื่อได้รับการปกป้องจากเผ่าที่แข็งแกร่ง นี่เป็นวิธีที่พวกเขาจะอยู่ในรอดได้ในก้นทะเล

" หุ้ยหยินอยู่ในป้อมปราการหินเงินงั้นรึ ?"

" เจ้ากลัวแล้วใช่ไหมหละ ? " สมาชิกหญิงของเผ่าหอยหยกก็แสยะยิ้มและเต๊ะท่าพูด " เจ้าควรจะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ทะเลไม่ใช่ที่ๆนักรบมนุษย์สามารถยื่นจมูกเข้ามาวุ่นวายได้ ป้อมปราการหินเงินแห่งนี้เป็นของผู้อาวุโสเผ่าฉลามเงิน และเขาก็พึ่งทะลวงเข้าสู่ระดับวิญญาน ประมุขหยินหุ้ยจึงได้มาแสดงความยินดีกับเขา นักรบชนเผ่าทะเลมากมายได้มารวมกันที่ป้อมปราการหินเงินแห่งนี้ ถ้าเจ้ากล้าตอแยเรา ข้าแน่ใจว่าเลยว่าเจ้าจะต้องเจอดี " สมาชิกเผ่าหอยหยกนางนี้มีระดับการบ่มเพาะที่ต่ำ แต่น้ำเสียงของนางกลับเย็นชาและหยิ่ง นางใช้การที่มีความสัมพันะธ์กับเผ่าฉลามเงินเพื่อขู่ฉื่อหยาน

ฉื่อหยานหัวเราะลั่น แต่เขาไม่ได้ทะเลาะกับนาง เขาออกมาแล้วบอกว่า " งั้นกข้าก็ด้วย ข้ามาเพื่อแสดงความยิ่นดีกับผู้อาวุโส . . เราจะไปด้วยกันมั้ย ? "

" ข้าไม่เดินข้าง  กับมนุษย์ . " สมาชิกหญิงของเผ่าหแยหยกก็หลี่ตาของนางมองเขาอย่างตรึงเครียด นางมีสวมใบหน้าดุร้าย และว่ายผ่านเขาไปยังป้อมปราการหินเงิน

ฉื่อหยานส่ายหัวแล้วอมยิ้มตามนางไป

" เจ้ามนุษย์ หยุด ! "

เขานั้นยังไม่ทันได้เข้าใกล้ประตูของป้อมปราการ ก็มีเสียงของชนเผ่าฉลามเงินตะโกนออกมา และชี้อาวุธมาที่เขา ดูเหมือนเขาจะพร้อมต่อสู้ ฉื่อหยานตลอดเวลา ถ้าฉื่อหยานไม่ทำตามคำพูดของเขา " ข้าบอกเจ้าไว้ก่อนนะเจ้ามนุษย์ ป้อมปราการหินเงินนั้นห้ามมนุษย์เข้า  " หญิงเผ่าหอยหยกก็พูดเยาะเย้ยเขา จากนั้นนางก้เข้าไปในป้อมปราการหินเงิน

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ