บทที่ 451 แหล่งทรัพยากรที่มั่งคั่ง

บทที่ 451 แหล่งทรัพยากรที่มั่งคั่ง

" เจ้าหัวเราะทำไมรึ ? "

ลิซ่าขมวดคิ้วของนางพร้อมกับมีใบหน้าไม่พอใจเมื่อนางคิดว่าฉื่อหยานกำลังมีความสุขกับโชคร้าย

" ไม่มีอะไร ข้าแค่ไม่คิดว่านักรบนภาที่สามระดับพระเจ้าเช่นนู่หลางจะพบกับความยากลำบากระหว่างหลอมสมบัติลับ " สีหน้าของฉื่อหยานก็เริ่มจริงจัง เขาคิด แล้วพูดต่อว่า " จักพรรดินีลิซ่า ขอบคุณสำหรับคำอธิบายของท่าน ด้วยข้อมูลที่ท่านบอก ข้าคิดว่าเรามีวิธีที่จะจัดการแล้ว " .

" สิ่งที่ควรจะบอก ข้าได้บอกเจ้าทั้งหมดแล้ว ส่วนตระกูลหยางจะทำเช่นไรนั้น ข้าก็คงห้ามไม่ได้ แต่ข้าหวังว่า ตระกูลหยางจะยังคงอยู่ในเมืองใต้บาดาลเหมือนเช่นก่อน เผ่าทะเลนั้นได้ร่วมธุรกิจกับพวกเจ้ามาเป็นเวลาหลายปี โปรดอย่าปล่อยให้เหตุการณ์ในปัจจุบันส่งผลกระทบต่อความร่วมมือของเราเลย ถ้าไม่มีอะไรผิดแปลก ข้าคิดว่าผู้นำคนอื่นๆก็คงคิดเช่นเดียวกัน . " ลิซ่าลังเลสักพักก่อนให้คำแนะนำอีก

" จักพรรดินีลิซ่า ขอบคุณสำหรับคำเตือน " หยางจั่ว .

" ไม่ต้องสุภาพ " ลิซ่ายิ้ม แล้วหันไปเฟยยา " . ข้าไม่กวนพวกเจ้าแล้ว นักรบในเมืองใต้บาดาลนั้นถูกควบคุมโดยหมิงไห่ หยางเฟิง ฟู่ฉาวและ จิ่วหลันซิน  ตอนนี้พวกเขาทั้งสี่ได้ตายไปแล้วพวกเจ้าไม่ควรลงมือทำสิ่งใดต่อ การรักษาเมื่อใต้บาดาลไว้คือสิ่งที่พวกเราชนเผ่าทะเลอยากเห็น "

ฉื่อหยาและนหยางจั่วก็มองหน้ากัน

" ข้าจะกลับหละ " ลิซ่าไม่รอช้าและหันหลังเดินไปพร้อมกับเฟยหยา

กลุ่มของหยางจั่วก็เงียบ พวกเขามองไปที่นักรบเผ่าทะเลที่จากไป จากนั้นพวกเขาทั้งก็มีสีหน้าตื่นเต้นขึ้นเล็กน้อย

" หยานเอ๋อ ข้าจะพาเจ้าไปดูทรัพยากรที่เราเก็บไว้ . "

หยางจั่วคิดแล้วก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา . " นี่เป็นส่วนหนึ่งของทรัพยากรเพียงไม่กี่เปอเซนต์ที่เรานำมาที่นี่ ถึงมันจะน้อยนิดหากเทียบกับทั้งหมดที่ตระกูลหยางมี แต่ในสายตาคนอื่น มันมหาศาลเป็นอย่างมาก ตอนนี้เจ้าได้มายังเมืองใต้บาดาล , ถ้าเจ้าต้องการทรัพยากรบ่มเพาะ เจ้าก็ไปเอาได้ " .

หยางมู่ และคนอื่นๆที่เหลือสีหน้าก็มีความสุข

" เยี่ยมเลย " ฉื่อหยาน รู้สึกสดชื่น ต่อมา คนตระกูลหยางก็เดินมาหลังห้องประชุม เข้าช่องลับสู่อุโมงค์ที่ทำจากหินที่แข็งแกร่งหลายอย่าง

มองที่ทรัพยากรบ่มเพาะสีสันสดใส ฉื่อหยาน ก็เดินเข้าไป

คริสตัลหลากสี โลหะห้าธาตุที่หายาก และของที่หายากอีกมากมาย เม็ดอัญมณีและทรัพยากรอื่น ๆที่สามารถพบได้ที่ก้นทะเลก็อยู่ที่นี่

ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรใดที่อยู่ในดินแดนแห่งนี้ต่างก็อยู่ที่นี่ หากมีบางนักหลอมอาวุธหรือนักกลั่นสกัดดีๆ  ด้วยจำนวนทรัพยากรบ่มเพาะมากมายเช่นนี้พวกเขาคงจะสามารถหลอมและกลั่นสมบัติหายากและเม็ดยามหัศจรรย์ได้มากมาย

เมื่อตระกูลหยางยังปกครองทะเลเคียร่าอยู่ พวกเขาได้ทำธุรกิจกับชนเผ่าทะเลมาเป็นเวลาหลายปีและได้นำทรัพยากรจากดินแดนอสูรกลับมาทุกครั้งที่เข้าไปในดินแดนอสูร  กว่าหลายร้อยปี ตระกูลหยางได้เก็บรวบรวมทรัพยากรมากมายในทะเลไม่มีสิ้นสุด ไม่ว่าจะ , ก้นทะเล หรือดินแดนอสูร ตระกูลหยางปกครองทะเลเคียร่าและดึงดูดนักรบจากทุกที่ และด้วยความสัมพันธ์กับพวกเขาตระกูลหยางจึงได้รับทรัพยากรจากทุกที่มามากมาย

" เจ้าต้องการอะไไหม ?

หยางจั่วมีสีหน้าภูมิใจ "หากพูดถึงทรัพยากรบ่มเพาะ ตระกูลหยางนั้นมีมากกว่าทุกตระกูล กระทั่งมากกว่าตระกูลฉาวและพระราชวังจิตวิญญานต่อสู้เสียอีก ตราบใดที่พวกมันเป็นทรัพยาที่อยู่ในทะเลไม่มีสิ้นสุด ดินแดนอสูร หรือ ใต้ทะเล เรามีมันเกือบทั้งหมด นักหลอมอาวุธและนักกลั่นสกัดจะต้องมารวมกันที่ตระกูลหยางแน่ หากพวกเขารู้ว่าตระกูลหยางมีทรัพยากรที่หายากเหล่านี้อยู่ "

" ท่านลุง เรามีนักหลอมอาวุธหลือนักกลั่นสกัดในตระกูลหรือไม่ ? " ทันใดนั้น ฉื่อหยานก็นึกถึงเคล็ดสำเร็จวิชาหลอมที่เขาได้มาจากดินแดนแปลกประหลาด ถ้าพวกเขามีนักหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยม ด้วยหนังสือเล่มนี้ เขาสามารถเรียนรู้วิธีการลับจากมันได้

" นักหลอมอาวุธ และนักกลั่นสกัด นั้นหาได้ยากเป็นอย่างมากในทะเลไม่มีสิ้นสุด ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นักรบที่สองประเภทนี้นับได้ว่ามีเกียรติเป็นอย่างมาก ดังนั้น นักหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยมและนักกลั่นสกัดมนักจะเดินทางพเนจรไปทั่วและพวกเขาจะไม่อยู่ในสถานที่ที่หนึ่งเป็นเวลานาน "

หยางจั่วขมวดคิ้ว และอธิบายอย่างช้าๆ " เมื่อนักหลอมอาวุธและนักกลั่นสกัดมาที่นี่ จุดประสงค์เดียวของพวกเขาก็คือมาเพื่อหาทรัพยากรและหลอมกลั่นพวกมัน เมื่อพวกเขาทำเสร็จ พวกเขาก็จะเดินทางไปยังสถานที่อื่นๆเพื่อที่จะหาทรัพยากรใหม่ๆ นักหลอมอาวุธ และนักกลั่นสกัดไม่อยู่ที่ใดเป็นเวลาถาวร ข้าได้ยินว่าในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มีสถานที่ที่นักหลอมอาวุธ และนักกลั่นสกัดรวมตัวกันอยู่ ซึ่งต่างออกไปจากทะเลไม่มีสิ้นสุด "

" แล้วใครกันที่กลั่นเม็ดยาอมตะให้ตระกูลหยาง ?"  ฉื่อหยาน ก็แปลกใจ โดยปราศจากนักกลั่นสกัด ตระกูลหยางจะมีเม็ดยานี้ได้อย่างไร ? "

บางทีนักกลั่นสกัดก็ได้ผ่านมาที่ทะเลไม่มีสิ้นสุดและมาถึงทะเลเคียร่าของเรา เพื่อหาทรัพยากรที่หายาก ท่านปู่ใหญ่ของเจ้าได้พูดคุยกับพวกเขาเป็นการส่วนตัว และใช้ทรัพยากรที่พวกเขาต้องการเพื่อแลกกับความช่วยเหลือของพวกเขา จากนั้นพวกเขาก็กลั่นเม็ดยาให้กับตระกูลหยางและจากไป "

หยางจั่วอธิบายแล้วส่ายหัว " นักหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยมและนักกลั่นสกัดมักจะไม่ชอบมีพันธั แม้แต่ตระกูลหยางก็ไม่สามารถให้นักหลอมอาวุธหรือนักกลั่นอยู่กับตระกูลได้พวกเขานั้นต่างก็มีระดับการบ่มเพาะในระดับพระเจ้า . ส่วนมากเราใช้เงินเพื่อซื้อสิ่งที่ต้องการ แต่คนเหล่านั้นต่างกับเรา พวกเขาเพียงแค่ต้องการหลอมกลั่นสมบัติและเม็ดยาที่ดีที่สุด . " ดวงตาฉื่อหยานสว่าง

" อย่าว่าแต่ตระกูลหยาง แม้แต่ตระกูลฉาวและพระราชวังจิตวิญญานต่อสู้เองก็คงหานักหลอมอาวุธและนักกลั่นสกัดในทะเลไม่สิ้นสุดไม่ได้ นักหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยม หรือ นักกลั่นสกัดนั้นส่วนมากจะอยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เหล่านักหลอมอาวุธที่ฝีมือยอดเยี่ยมและนักกลั่นสกัดนั้นต่างก็มีระดับการบ่มเพาะที่ระดับพระเจ้า และแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก นักหลอมอาวุธที่อยู่ในระดับนี้ส่วนมากมักจะมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และพวกเขาจะไม่อยู่ที่ทะเลไม่มีสิ้นสุดเป็นเวลานาน " หยางจั๋วถอนหายใจอย่างไม่เต็มใจ .

" ดังนั้น เหล่านักหลอมอาวุธที่เก่งกาจและนักกลั่นสกัดต่างก็เป็นที่สนใจของทุกกองกำลังสินะ ?  "

" แน่นอน "

" คือตอนนี้ที่บอกว่า นู่หลางของเผ่ามังกรสมุทรดำกำลังหลอมสมบัติหละ ? ทำไมเขาถึงหลอมสมบัติได้ ?" ฉื่อหยาน ก็สงสัย และไม่สามารถช่วยได้ที่จะถามออกไป

หยางจั่วยิ้ม เขาก็ส่ายหน้า"ไม่มีชนเผ่าทะเลคนใดที่เกิดมาพร้อมกับจิตวิญญานต่อสู้ที่เกี่ยวกับเปลวไฟเลย ข้าไม่เคยได้ยินว่าชนเผ่าทะเลเคยมีนักหลอมอาวุธและนักกลั่นสกัดมาก่อน . เนื่องจากด้วยเผ่าพันธุ์ของชนเผ่าทะเล พวกเขาไม่มีทางสร้างเปลวไฟได้ พวกเขาไม่แม้แต่จะมีเปลวไฟระดับมนุษย์และพวกเขาก็ไม่สามารถควบคุมเปลวเพลิงได้อย่างชำนาญ นี่ย่อมไม่มีทางที่พวกเขาจะหลอมกลั่นได้แน่นอน และนักหลอมอาวุธกับนักกลั่นสกัดเองก็จะไม่ยอมรับชนเผ่าทะเลเป็นลูกศิษย์เช่นกัน . "

" แล้วนู่หลางหละ . . . . . . . "

" เขาไม่ใช่นักหลอมกลั่น " หยางจั๋วอมยิ้มส่ายหัว " เขาได้พบภูเขาไฟใต้ทะเล และก็ได้โยนทรัพยากรหายากต่างๆเข้าไป และละลายพวกมันให้เป็นรูปร่างสมบัติ จากนั้นเขาก็ใช้วิญญาณของเขาเพื่อปรับแต่ง และใช้เลือดของตัวเองขัดเกลา วิธีนี้ถือว่าเป็นวิธีการสมบัติเทียม มันหลายห่างไกลจากสิ่งที่เหล่านักหลอมกลั่นสร้างขึ้นมานัก. "

" พวกนักหลอมอาวุธก็ทำเช่นเดียวกันเมื่อพวกเขาต้องการสร้างสมบัติเทียมรึ ?

" ไม่ใช่แน่นอน " หยางจั่วทำหน้าจริงจัง " เห็นได้ชัดว่า อย่างต่ำนักหลอมอาวุธจะต้องมีเปลวไฟระดับมนุษย์ ถ้าจะให้ดีต้องมีเปลวไฟระดับปฐพี ในตำนาน นักหลอมกลั่นที่ดีที่สุดจะต้องมีเปลวไฟนภา ! เมื่อนักหลอมอาวุธเริ่มหลอมสมบัติลับ เขาจะต้องประทับรูปแบบลึกลับของสวรรค์กับปฐพีเข้าไปในสมบัติ รูปแบบมหัศจรรย์เหล่านี้เป็นแก่แท้ของการหลอม ทุกรูปแบบนั้นจะมีลักษณะพิเศษของตัวเอง มันสามารถกักเก็บพลังหรือสามารถควบคุมธาตุไฟได้ หรือแม้แต่บีบอัดวิญญานสัตว์อสูรให้เชื่อมต่อกับเจ้าจองได้ เพียงแค่ผู้ถือครองคิด สมบัติลับก็จะตอบสนองทันที !

" เพื่อตรวจสอบว่าของหายากถูกสร้างขึ้นโดยนักหลอมอาวุธ หรือ ไม่ เราก็ต้องดูว่า มีรูปแบบลึกลับอยู่ในสมบัติชิ้นนั้นหรือไม่ หากชิ้นไหนมีรูปแบบลึกลับฝังอยู่นั่นก็แปลว่านักหลอมอาวุธเป็นคนสร้างขึ้น . หากชิ้นไหนไม่มีรูปแบบลึกลับฝังอยู่ นั่นย่อมเกิดจากการนำทรัพยากรต่างๆมาหลอมละลสยรวมกัน นั่นไม่ใช่การหลอมที่แท้จริง อย่างไรก็ตาม สมบัติที่นักรบมากมายจากทะเลไม่มีที่สิ้นสุดใช้ รวมถึงเครื่องมือต่างๆที่ตระกูลหยางใช้ต่างก็ถูกสร้างขึ้นด้วยวิธีที่เรียบง่าย " .

" งั้น นู่หลางก็ไม่ใช่นักหลอมอาวุธสินะ ? " ฉื่อหยานหัวเราะลั่น " ฮ่าๆ ถ้าพวกชนเผ่าทะเลรู้วิธีหลอม พวกเขาจะต้องการนักหลอมอาวุธอีกทำไม ? ถ้าใครสามารถเป็นนักหลอมอาวุธได้ มันก็คงไม่ใช่นักรบที่หายากได้อีกต่อไป นี่แสดงให้เห็นแล้วว่าทำไมนักหลอมอาวุธและกลั่นสกัดถึงมีเกียรติเหนือกว่านักรบทั่วไป"  หยางจั่วหัวเราะ

" ใช่ ดูเหมือนนักหลอมกลั่นเหล่านี้จะมีประโยชน์ต่อตระกูลและกองกำลังต่างๆเป็นอย่างมากจริงๆ " ฉื่อหยาน ก็ตกใจ ประกายแสงแปลกประหลาดก็ส่องประกายในดวงตาจองเขา

" แน่นอน ในตำนาน สมัยโบราณนักรบทุกคนต่างก็เป็นนักหลอมอาวุธและนักกลั่นสกัด ตามตำนาน นักรบเหล่านั้นถูกแบ่งแยกเพียงแค่ระดับการบ่มเพาะเท่านั้น .นักหลอมอาวุธและกลั่นสกัด พวกเขาเป็นนักรบที่ถือว่าการหลอมและกลั่นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการบ่มเพาะ . พวกเขาเป็นนักรบที่ไม่พึ่งพาคนอื่น เพราะพวกเขาสามารถหลอมกลั่นสิ่งที่พวกเขาต้องการได้ด้วยตนเอง อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาเปลี่ยนไป นักรบเหล่านี้ก็ได้แบ่งแยกนักหลอมอาวุธและนักกลั่นสกัดออกจากกัน และในปัจจุบัน นักหลอมอาวุธ และนักกลั่นสกัดก็ได้กลายเป็นตัวตนที่พิเศษในหมู่นักรบ ข้าไม่แน่ใจว่า การเปลี่ยนแปลงนี้จะดีหรือไม่ "

หยางจั่วกล่าวว่า หลังจากถอนหายใจ .

ฉื่อหยานตั้งใจฟังคำอธิบายของเขา เขาอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาของเขาส่องประกายสดใสราวกับว่าเขาได้ตัดสินใจบางอย่างได้

" หยานเอ๋อ เจ้าต้องการทรัพยากรใดหรือไม่ ? เจ้าสามารถนำมันไปได้เลย " หยางจั่วยิ้ม.

" ข้าจะอยู่ที่นี่อีกหลายวัน ข้าจะขอตรวจสอบดูก่อน พวกท่านออกไปก่อนเถอะ . " ฉื่อหยานก็ตื่นจากความคิดของเขา ยิ้มแล้วกล่าวว่า

" อยู่ที่นี่รึ ? " หยางจั่วก็แปลกใจ

ฉื่อหยานพยักหน้ายืนยัน " . ใช่ ที่นี่แหละ ท่านลุง ไม่ต้องกังวล เหล่ามังกรสมุทรดำไม่ลงมือทำอะไรตอนนี้แน่นอน รอจนกว่าข้าจะออกไปจากที่นี่ ข้าจะไปเยี่ยมนู่หลางและเผ่ามังกรสมุทรดำ "

" ไปหานู่หลางรึ ?" หยางจั่วสีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

" ไม่ต้องเป็นห่วง ข้ามีวิํธีของข้า . " ฉื่อหยาน ก็แสดงออกอย่างมั่นใจ " ข้ามั่นใจว่าข้าสามารถแก้ปัญหาเรื่องนู่หลางได้ และข้าก็มั่นใจมากๆด้วยว่าข้าทำได้ "

ทุกคนในตระกูลหยางก็ไม่รู้ว่าเขาคิดสิ่งใดอยู่ พวกเขาไม่รู้ว่าเขาเขานั้นไปเอาความมั่นใจมาจากไหน อย่างไรก็ตาม วันนี้ ฉื่อหยานได้ทำให้พวกเขาประหลาดใจมามากแล้ว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเห็นว่ามันดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ แต่พวกเขาก็ยังเชื่อในตัวฉื่อหยาน

" ดี ถ้างั้น หากเจ้าต้องการอะไรก็บอกได้ ถ้าเจ้าไม่แน่ใจอะไร ก็มาหาข้าได้โดยตรง " หยางจั๋วไม่ได้พูดอะไรต่อไป เขานำกลุ่มของหยางมู่กลับไปที่สถานที่ของพวกเขา

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ