เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 436 ผู้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ? ฉื่อหยานหนะรึ ?

บทที่ 436 ผู้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ? ฉื่อหยานหนะรึ ?

บทที่ 436 ผู้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ? ฉื่อหยานหนะรึ ?


บทที่ 436 ผู้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ? ฉื่อหยานหนะรึ ?

พูดตรงๆก็คือทั้งหมดเป็นเพราะคำว่า ' ผลประโยชน์ '

เมื่อตระกูลหยางยังมีอำนาจอยู่ พวกเขาสามารถขนส่งทรัพยากรจำนวนมาก และนั้นก็ทำให้ทุกเผ่าพันธ์ในทะเลต่างก็ได้รับผลประโยชน์

ด้วยเหตุผลนี้ ในเมืองใต้บาดาล ที่ด้านล่างของเผ่าทะเลพันธ์เหล่านั้นจึงช่วยเหลือตระกูลหยางเป็นอย่างดีและ ทำให้ตระกูลหยางกลายเป็นผู้นำที่แท้จริงของเมือง

ตั้งแต่ตระกูลหยางตกต้ำลง พวกเขาก็ไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆจากชนเผ่าใต้ทะเล เห็นได้ชัดว่าเผ่าพันธ์ในทะเลไม่คิดจะช่วยเหลือตระกูลหยาง

ไม่เพียงแค่นั้น เพราะเผ่าทะเลรู้ว่า ตระกูลหยางมีทรัพยากรมากมายเก็บไว้ในครอบครอง พวกเขาจึงเต็มไปด้วยความโลภ และเป็นเหมือนกับนักรบทั่วไป พวกเขาสนับสนุนเหล่านักรบที่กล้าท้าทายตระกูลหยาง .

ฉื่อหยาน ในจิตใจของเขา เขารู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ดี

" มีกี่เผ่าที่ไม่สนับสนุนตระกูลหยางแล้ว ? และมีใครบ้างที่วางตัวเป็นกลาง ? และมีกี่คนที่ต้องการทรัพยากรของตระกูลหยาง ?"  หลังจากคิดสักพัก ฉื่อหยานก็ถาม

เฟยหยา ยิ้มบางๆแล้วส่ายหน้า " นี่ก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของเจ้า ข้าเป็นเพียงแค่คนจากเผ่าเงือก ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถช่วยอะไรเจ้าได้ ข้าพูดได้เพียงแค่ว่าเผ่าเงือกของข้าไม่นำเผ่าพันธ์ของตัวเองเข้าไปเสี่ยงใดๆ . หัวหน้าของเราแม้จะต้องการหยุดนักรบอื่น แต่เราก็ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว และดังนั้น เราจึงเป็นกลางไม่เข้าข้างใคร"

" ก็ดีแล้วที่พวกเจ้าเป็นกลาง " ฉื่อหยานพยักหน้า แต่ทัศนคติของพวกเขาแสดงออกอย่างไม่เป็ฯมิตร“ดูเหมือนว่า ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน ก็ย่อมพบเจอกับเหล่าคนที่มีวิสัยศัษน์สั้นๆ ข้ามาเมืองใต้บาดาล เพื่อช่วยตระกูลหยางให้พ้นจากความลำบาก และทำให้ใครบางคนเชื่อฟังมากขึ้น”

เผ่าเงือกทั้งหกคนก็ มึนงงชั่วขณะ พวกเขามองเขาแปลก ๆ

" แม้ว่าเจ้าจะมีระดับการบ่มเพาะระดับนภา ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีเจ้าคนเดียวที่อยู่ระดับนี้ เจ้าคิดว่าจะฟื้นฟูเกียรติตระกูลหยาง ได้งั้นรึ ?"

" รอดูแล้วกัน " ฉื่อหยานพูดเสียวเย็นชากล่าวด้วยความเย่อหยิ่ง

เฟยหยาและอีกห้าดูเหมือนจะปิดกลั้นความรู้สึกไม่ให้เปิดเผยออกมา เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่เชื่อว่าฉื่อหยานจะสามารถทำได้

ฉื่อหยาน ไม่พูดอะไรมาก  เขาขมวดคิ้วและเงียบ ดวงตาของเขาส่องประกายเย็นชา ในขณะที่ใบหน้าของเขาเผยอยิ้มอย่างโหดเหี้ยม

. . . . . . .

ในเมืองใต้บาดาลที่ด้านล่างของทะเล . . . . . . .

มีรูปแบบทป้องกันไม่ให้น้ำทะเลไหลเข้ามาวางอยู่รอบๆ นอกจากนี้ มันยังเต็มไปด้วยความชื้น ปรากฏร่างกายใหญ่ของมนุษย์เคลื่อนไหวไปมาในเมือง

เมืองนี้มีสมาคมค้าขายที่แตกต่างกันแบ่งออกเป็น 5 ฝ่าย ตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ และกลาง ในเมืองใต้บาดาล อาคารที่ทำจากหินแข็งและมีปะการังส่องแสงสีสัน ดูหรูหรา

มีรูปแบบวางอยู่บนเมืองใต้บาดาลเกิดเป็นแสงไฟส่องตลอดทั้งปี ทำให้เมืองสว่างเสมอ แม้ไม่มีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว

ในสมาคมค้าขายแต่ละพื้นที่ มีนักรบมนุษย์อยู่จำนวนมาก  ร้านค้าขนาดใหญ่ ถนนที่มีสิ้นค้าและทรัพยากรมากมายวางขายไม่ว่าจะเป็น หินหยก เม็ดยา หนังสือโบราณ สมบัติลับ ทุกอย่างสามารถทำไปใช้ได้

เผ่าทะเลหลายคนอยู่ในเมืองใต้บาดาลได้อย่างสบาย พวกเขามีทรัพยาที่หาได้ในแต่ในทะเล ซึ่งพวกเขาสามารถนำมันไปขายหรือแลกกับทรัพยากรมีค่าของมนุษย์ได้

นี้เป็นสถานที่ค้าขายที่เต็มไปด้วยสิ่งมีีชีวิตหลายเผ่าพันธ์

ในอดีต ตระกูลหยางได้อาศัยอยู่ในส่วยเมืองโบราณ  นักรบที่มาเมืองใต้บาดาลหากจะขายทรัพยากรจะต่้องขอกับตระกูลหยางก่อน และยังต้องส่วยบางสา่วน

ส่วนเผ่าทะเลนั้น ไม่จำเป็นต้องปฏิบัตตาม

เผ่าทะเลแต่ละเผ่า สามารถเดินทางในเมืองใต้บาดาล โดยไม่ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมใดๆให้ตระกูลหยาง

ในเมืองนี้ เรือนของตระกูลหยางนั้นสังเกตุเห็นได้อย่างชัดเจนตัสอาคารส่องแสงสีสันประดับด้วบหินและประการังพวกมันไม่เพียง แต่แข็งแนง แต่ก็ยังหรูหราเป็นอย่างมากอีกเด้วย นี้แสดงให้เห็นถึงอำนาจของตระกูลหยาง

ตระกูลหยางนั้นทำธุริกิจมากมายในเมืองใต้บาดาลแห่งนี้ รวมถึงทรัพยากรมากมายที่ไม่สามารถหาได้ในทะเล นี่เป็นสถานที่ที่เหมาะแก่เผ่าทะเลที่มีหาทรัพยากรบ่มเพาะ

ธุรกิจมากมายตั้งหมดต่างก็เกิดขึ้นในที่แห่งนี้

ถ้านักรบเผ่าทะเลต้องการทรัพยากรที่มีค่า ตราบเท่าที่พวกเขามีเงินจ่ายเพียงพอ ตระกูลหยางก็จะหาทรัพยากรเหล่านั้นมาให้ ในทาวกลับกัน พวกเขาเองก็ได้รับทรัพยากรต่างๆที่มีค่าเท่ากันจากในทะเล

ด้วยนธุรกิจประเภทนี้ ตระกูลหยางจึงมีสมบัติที่หาได้จากทะเลมากมาย เมื่อสมบัติเหล่านี้ถูกส่งไปยัทะเลเคียร่า พวกมันก็จะถูกส่งไปยังตระกูลหยาง และขายให้กับตระกูลฉาว พระราชวังจิตวิญญานต่อสู้ และดินแดนปีศาจมหัศจรรย์ สุดท้ายก็เป็นตระกูลหยางที่ได้รับผลประโยชน์จากธุรกิจนี้

ความจริงที่ว่า ตระกูลหยางเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในทะเลไม่มีสิ้นสุด และมีธุรกิจในเมืองใต้บาดาลที่ทำให้เหล่าชาวเผ่าทะเลไว้ใจ  พวกเขาเชื่อมความสัมพันธ์กับตระกูลหยางก็เท่ากับใดเชื่อมต่อกับทะเลไม่มีสิ้นสุด เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงรักษาความสัมพันํ์อันดีต่อตระกูลหยาง ตลอดจนสนับสนุนตระกูลหยางให้มีสถานะเป็นผู้ครองเมืองใต้บาดาล , และปล่อยให้เขามีอำนาจในการจัดการกับเหล่ามนุษย์

สถานการณ์นี้เป็นมาอย่างต่อเนื่อง แต่ก็เปลี่ยนไปหลังจากจักรพรรดิหยางเทียน ถูกจับกุม

. . . . . . .

ในศูนย์กลางของเมืองใต้บาดาล .

ในเรือนตระกูลหยางที่ซับซ้อน

เป็นอาคารที่สวยงามทำจากปะการังที่ เมื่อก่อนเคยเป็นตลาดการค้าที่วุ่นวาย ตอนนี้กลับกลายเป็นเงียบสงบ ไม่มีคนจากเผ่าทะเลมาซื้อขายแลกเปลี่ยนทรัพยากรใดๆ

ตั้งแต่ตระกูลหยางถอนตัวจากทะเลเคียร่าการค้าขายในเมืองแห่งนี้ก็ถอถอยลง ตระกูลหยางไม่มีทรัพยากรเพียงพอที่จะนำมาขาย หรือไม่แม้แต่จะหาซื้อทรัพยากรที่มีค่าจากใต้ทะเลได้

เหล่าคนจากตระกูลหยางซ่อนอยู่ในที่สถานที่สวยงามแห่งนี้ และไม่ค่อยออกมา ราวกับว่าพวกเขาทั้งหมดถูกฝังอยู่ในนั้น

กว่าปีที่ผ่านมา , นักรบมนุษย์ไม่ได้มาที่นี่เพื่อจ่ายค่าธรรมเนียมใดๆอีก และมักหาข้ออ้างบอกปัดว่าไม่มีจ่าย

ทัศนคติ ของตระกูลหยางแต่แรกนั้นเย่อหยิ่ง และพวกเขาก็จัดการเหล่านักรบมนุษย์ได้อย่างรัดกุม อย่างไรก็ตาม หลังจากเหตุการณ์มากมาย พวกเขาก็ไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆอีก และยังประสบความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่

อย่างช้าๆตระกูลหยางยอมแพ้ในการควบคุมให้เหล่านักรบมนุษย์เหล่านั้นจ่ายค่าธรรมเนียม

ดังนั้น นักรบจำนวนมากขึ้นและมากขึ้นก็เริ่มไม่สนใจตระกูลหยาง และไม่จ่ายค่าธรรมเนียม

ตลอดเวลา ผู้ที่ไม่จ่ายค่าธรรมเนียม ต่างก็แอบมีความโลภในทรัพยากรบ่มเพาะที่เก็บซ่อนอยู่ของตระกูลหยาง  พวกเขาเริ่มหาข้ออ้างในการยั่วยุตระกูลหยาง โดยบอกว่า ทรัพยากรที่พวกเขาขายให้นั้นมีค่ามากกว่าทรัพยากรที่ตระกูลหยางให้มา

พวกเขาบางส่วนเริ่มเรียกร้องให้ตระกูลหยางชดเชย

. . . . . . .

ภายในอาคารที่กว้างใหญ่

ในห้องมีทรัพยากรบ่มพาะมากมายอยู่ ไม่ว่าจะแร่หายาก สมุนไพรใต้ทะเล ,เม็ดยา , และสมบัติล้ำค่ามากมายในทะเลไม่มีสิ้นสุด

นี้เป็นเพียงทรัพยากรหนึ่งในสิบที่ถูกนำมาเก็บไว้จากเกาะอมตะ เมื่อตระกูลหยางได้ออกจากเกาะอมตะ พวกเขาขนย้ายทรัพยากรเหล่านั้นผ่านรูปแบบเคลื่อนย้าย

ในห้อง กลุ่มนักรบตระกูลหยางกำลังตรวจสอบทรัพยากรด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ พวกเขาพูดด้วยความกังวล

หยางมู่ หยางซู่ หยางซั่ว หยางเค่อ หยางเหมิง และหลี่เฟิงทั้งหมดต่างก็อยู่ที่นี่

ตระกูลหยางรุ่นสี่ทุกคนรวมตัวกันอยู่ในห้องนี้ ทองทรัพยากรมากมายทั้งหมดด้วยความกังวล

หยางซั่ว พ่อของหยางซู่นั้น มีระกับการบ่มเพาะที่ระดับรู้แจ้ง และเป็นผู้อาวุโสของกลุ่มนี้ เขามองกองทรัพยากรและ ส่ายหัวได้ความกังวลพร้อมกัย ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

" ท่านพ่อ เราต้องใช้ทรัพยาส่วนนี้แล้ว ถ้าเราช้า ข้ากลัวว่าพวกเขาจะไม่ทำตามคำสั่งเราอีกต่อไป . . . " ใบหน้าของหยางมู่ก็เย็นชาและเขาก็พูด " . หลายคนในเมืองใต้บาดาลต่างก็มีทรัพยากรเหล่านี้เป็นเป้าหมาย เมื่อเร็วๆนี้ , พวกเขาเริ่มทนไม่ได้และหมดความอดทน ถ้ามันเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาจะต้องโจมตีที่นี่โดยตรงแน่"

" ท่านพ่อ ถึงแม้จะยังไม่มีข่าวเรื่องการเดินทางของตระกูลเซี่ย เราก็ต้องเตรียมความพร้อมไว้ล่วงหน้า " หยางซู่ ถอนหายใจ " . ถ้า ตระกูลเซี่ยมาทัน บางทีพวกมันอาจเกรงเราอยู่บ้าง แต่น่าเสียดายที่เราไม่รอจนพวกเขามาถึงได้ อืม ถ้าเรามีปู่โม่หรือปู่หลี่อยู่ที่นี่ เราคงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ "

ปู่โม่หรือปู่หลี่คือสองในสามราชาชูร่าที่อยู่ในระดับนภา พวกเขามีชื่อเสียงมากทั้งในทะเลไม่มีที่สิ้นสุดและเมืองใต้บาดาลแห่งนี้ ผู้คนส่วนมากต่างก็หวาดกลัวพวกเขา

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีข่าวจากพวกเขาตั้งแต่ทั้งสองได้เข้าไปยังพื้นที่สี่อสูร

" ท่านปู่ได้แอบส่งนักรบระดับสูงไปที่ดินแดนอสูร เพื่ออนาคตของตระกูลเรา ตอนนี้เราเพียงต้องอดทนกับความอัปยศอดสูนี่ชั่วคร่วเท่านั้น  เราจะรอจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม เมื่อตระกูลหยางทั้งหมดมาถึงใต้ทะเล ทุกคนจะต้องเชื่อฟังและเราก็กลายเป็นผู้นำที่แท้จริงของทะเลไม่มีที่สิ้นสุดอีกครั้ง " หยางซั่วมองอย่างสงบในขณะที่พูด

"จริงรึที่ว่าการที่ท่านปู่ใหญ่ของเราอยู่ในดินแดนสี่อสูรไม่ใช่อุบัติเหตุ ?" หยางมู่ยิ้มอย่างบิดเบี้ยวและถาม

" เจ้าไม่ควรสงสัยในการกระทำของท่านปู่ของเจ้า ! . " หยางซั่ว กระแอม และกล่าวว่า " หลายปีที่ผ่านมา ท่านปู่ใหญ่ของเจ้าได้วางแผนเสมอมา รอโอกาสที่เผ่าอสูรและเผ่าทมิฬบุกมายังทะเลไม่มีที่สิ้นสุด จากนั้นพวกเราก็จากมาอย่างสงบ เพื่อปกป้องความแข็งแกร่งและกองกำลังของเรา เมื่อเวลาสำคัญมาถึง เราก็จะปรากฏตัวอีกครั้ง และมีชัยเหนือทุกสิ่ง ตอนนี้ ตระกูลหยางตกต่ำเพียงชั่วคราวเท่านั้น ท่านปู่ใหญ่ของเราได้วางแผนนี้ไว้แล้ว ตราบใดที่เราอดทนผ่านไปได้ วันที่ตระกูลหยางของเราจะปกครองทุกสิ่งจะต้องมาถึงแน่ "

" แต่ข้าเกรงว่า ตอนนี้มันเป็นเรื่องยากมากที่จะปกป้องทรัพยากรเหล่านี้ " หยางมู่ส่ายหัวเบาๆ " ข้ากลัวว่าเราไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป "

" ถ้าเราสามารถต้านทานได้แม้จะแค่วันเดียว เราก็จะทำ " หยางซั่วครุ่นคิดสักพัก ก่อนที่จะพูดด้วยใบหน้าที่ซับซ้อน " ปีนั้น ท่านปู่ใหญ่ของเจ้าได้กล่าวว่าในช่วงเวลาที่ยากลำบากมากที่สุด จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้น ดังนั้น เราต้องอดทน อย่าได้รีบทำอะไร  "

" การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ?"  หยางมู่ หยางซู่ และคนอื่น ๆ ทั้งหมดก็มองด้วยความตกตะลึง

" อืม " หยางซั่วก็ดูเหมือนจะไม่มั่นใจ จู่ๆเขาก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าแปลกประหลาด " ปีนั้น ท่านปู่ใหญ่ของเจ้าได้ใช้โลหิตอมตะจำนวนมากเพื่อดูอนาคตของฉื่อหยาน เขาบอกว่า ฉื่อหยานจะแข็งแกร่งขึ้นและมายังที่นี่เพื่อช่วยเหลือตระกูลหยางที่เมืองใต้บาดาลแห่งนี้ ท่านปู่ใหญ่บอกว่าเมื่อถึงเวลานั้น เมื่อเราอยู่ในช่วงเวลาที่ยากที่สุด เขาจะปรากฏตัวและช่วยเหลือเรา "

ทุกคนตะลึงจนพูดไม่ออก .

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ

จบบทที่ บทที่ 436 ผู้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ? ฉื่อหยานหนะรึ ?

คัดลอกลิงก์แล้ว