บทที่ 426 ผลกระทบที่น่าสะพรึงของโลหิตอมตะ

บทที่ 426 ผลกระทบที่น่าสะพรึงของโลหิตอมตะ

หลังจากตัวไหมทองคำกลืนโลหิตอมตะของเขา มันก็สั่นอย่างมาก ทั้งร่างของตัวไหมทองส่องประกายแสงสีทองสวยงามมันคายเส้นไหมสีทองเรียวยาวออกมา

ฉื่อหยานอย่างว่างเปล่า ก็มองไปที่แวงสีทองไหมด้วยความประหลาดใจ

เส้นไหมสีทองนี้เรืองแสงด้วยร่องรอยของเลือดสีแดง และกระพือไปตามลมอยู่ตรงปากของตัวไหมทองคำ มันก็ดูแตกต่างจากเส้นใยไหมปกติ  ฉื่อหยานส่งจิตสำนึกเข้าไปในเส้นไหมและรู้สึกว่ามันมีความสัมพันธ์ที่ละเอียดอ่อนกับเขา บางทีมันอาจจะเป็นผลของโลหิตอมตะ เขามองดูเส้นไหมสีทองและกระจายจิตสำนึกวิญญานติดกับเส้นไหม สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เส้นไหมสามารถดูดซับจิตสำนึกของเขา และมันก็เปลี่ยนแปลงไปตามการเคลื่อนไหวของเขาจากการควบคุมจิตสำนึก

เส้นใยไหมนี้เป็นเหมือนกับมือและเท้าที่เชื่อมต่อกับจิตใจของเขา

หลังจากตัวไหมทองคำคายเส้นไหมทองออกมา ร่างกายของมันก็มืดลงเล็กน้อย มันยืนอยู่บนบัลลังก์ดอกบัวคริสตัล และดูเหมือนจะมองเขาด้วยความสงบ

แตกต่างจากอดีต เส้นไหมสีทองเรืองแสงตอนนี้เป็นเหมือนกับลมหายใจของเขา ต้องขอบคุณหยดโลหิตอมตะ , ตัวไหมทองคำตอนนี้จึงเคารพเขาเป็นอย่างมาก

เกินความคาดหมายของเขา เขามองเส้นไหมสีทองเรืองแสงสักพัก และเก็บตัวไหมสีทองเข้าไปในแหวนสายโหหิต มันอยู่เฉยๆโดยไม่ขัดขืน แหวนสายโลหิตตอนนี้เป็นเหมือนกับที่พักของตัวไหมทองคำ

เส้นไหมสีทองที่เรืองแสงสีแสดงอย่างประหลาด ก็เคลื่อนไหวไปตามความคิดของเขามันเป็นเมือนกับดาบขนาดเล็ก เมื่อเส้นไหมสีทองนี้ผ่านไปยังต้นไม้โบราณยักษ์รอบๆ พวกมันทั้งหมดก็ถูกตัดลง

ฉื่อหยานดวงตาก็ส่องประกาย

เห็นได้ชัดว่าเส้นไหมนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน มันดูเหมือนจะกลายเป็นสมบัติลับซึ่งเขาสามารถควบคุมได้อย่างอิสระโดยไม่เหนื่อยล้าใดๆ

หลังจากที่ลังเลเล็กน้อย ด้วยการควบคุมจิตใจของเขา เขาก็ค่อยๆดึงเส้นไหมสีทอง

เขาชูมือขึ้น เส้นไหมสีทองก็หดเข้ามาบนมือของเขาเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ความรู้สึกเช่นนี้ปรากฏขึ้นในหัวใจของเขา

เส้นไหมสีทองนี้เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของร่างกายและจิตวิญญาณของตัสเขาเอง เส้นไหมทองคำค่อยๆหลอมละลายเข้าไปในฝ่ามือของเขา ราวกับว่ามันกลายเป็นรูปแบบบางอยาสง ตราบใดที่เขาใช้จิตสำนึกควบคุม เส้นไหมสีทองนี้ก็จะพุ่งออกมาจากมือของเขาและขยับเคลื่อนไหวไปตามความคิดของเขา

เส้นไหมทองคำที่คมเหมือนมีด ตอนนี้เมื่อตัวไหมทองคำได้ดูดซับเลือดของเขาตอนนี้มันก็ดูส่องประกายและแข็งแกร่งขึ้นเป็ยอย่างมาก ตอนนี้อาวุธในการสังหารที่ยอดเยี่ยมได้อยู่ในมือของเขาแล้ว ขณะที่ต่อสู้กับคนอื่น เขาสามารถปล่อยเส้นไหมสีทองแปลกปละหลาดนี้ออกไปได้ด้วยการควบคุมผ่านจิตสำนึกของเขา และสังหารฝ่ายตรงข้าม

เขาแอบรู้สึกเพลิดเพลินกับการเปลี่ยนแปลงของเส้นไหมทองคำนี้

บนบัลลังก์ดอกบัวคริสตัล ราชาแมลงอสูรก็สังเกตเขา เห็นเขาเอาตัวไหมทองคำออกมาและหยดโลหิตอมตะของเขา จากนั้นราชาแมลงอสูรก็เห็นตัวไหมทองคำพ่นเส้นไหมสีทองเรืองแสงสีแดงแปลกประหลาดออกมา และฉื่อหยานใช้จิตสำนึกของเขาควบคุมเส้นไหมเขาผ่านมือและทำลายต้นไม้โบราณยักษ์ทั้งหมดรอบๆ

" สิ่งนั้นช่างแข็งแกร่งนัก ถ้ามันยังคงได้รับเลือดของื้่น มันอาจกลายพันธุ์ และพัฒนาในระดับที่สูงขึ้น . " ราชาแมลงอสูรส่งข้อความ

" อะไรนะ ? " ฉื่อหยาน ก็ตื่นเต้น และยิ้ม” ตามคำพูดของเจ้า นั่นหมายความว่าเลือดของข้ามีผลอย่างมากต่อสิ่งมีชีวิตเช่นเดียวกับเจ้างั้นรึ ? ?

" ถูกต้อง "

" มันมีอะไรพิเศษรึ เจ้าบอกข้าได้หรือไม่ ? ?

" เลือดของเจ้ามีส่วนสายเลือดของเทพเจ้าโบราณส่วนหนึ่ง มันสามารถเปลี่ยนแปลงและำให้พวกเราวิวัฒนาการได้ เพื่อทำให้ชีวิตของเรากลายเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบมากขึ้น ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าโลหิตพระเจ้านี้ หากวันหนึ่งเจ้าให้มันกับสิ่งมีชีวิตเช่นพวกเราเรื่อยๆ เราก็สามารถพัฒนาเข้าสู่รูปแบบที่มีร่างกายเป็นมนุษย์และมีชีวิตไม่ต่างจากมนุษย์ "

" ข้าอยากรู้ว่ามันเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ? .

" มีสัญลักษณ์แห่งชีวิตอยู่ในเลือดของเขา แม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์แบบ มันก็มีสารอาหารที่เพียงพอสำหรับเรา มันสามารถทำให้สัตว์อสูรเช่นพวกข้ามีความสามารถที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น  เห็นได้ชัดว่าโลหิตที่มีสัญลักษณ์นี่เป็นประโยชน์ต่อพวกข้าเป็นอย่างมาก ถ้าพวกเราสามารถดูดซับโลหิตพระเจ้าที่สมบูรณ์แล้วหละก็ สิ่งที่เราจะได้รับนั้นยากจะนึกถึงเชียว”

ฉื่อหยานก็เงียบ

เขาเคยได้ยินจากเผ่าเสียงอสูรเมื่อนานมาแล้ว ว่าเมื่อยุคสมัยโบราณมีพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่อยู่สามตน เลือดของพระเจ้าแต่ละองค์มีความสามารถเป็นของตน ราชันย์พระเจ้าอมตะเป็นหนึ่งในราชันย์พระเจ้าโบราณ โลหิตอมตะมีผลพิเศษและมันสิ่งนี้เปลวเหมันเยือกแข็งเองก็เคยพูดมาก่อน มันบอกว่าโลหิตอมตะสามารถฟื้นฟูสมบัติลับที่เสียหายได้

ผลของจิตวิญญานอมตะคือสามารถรักษาร่างกายที่เสียหายได้ ถ้าใครบ่มเพาะมันจนถึงระดับสูงสุด ร่างกายของคนๆนั้นจะเป็นอมตะ ตราบใดที่ยังมีโลหิตอมตะอยู่ แม้ว่าโครงกระดูกจะสลาย มันก็สามารถหลมอนวมกันและเกิดใหม่ได้

เขายังไม่รู้แน่ชัดเกี่ยวกับผลของโลหิตอมตะ แต่จักพรรดิ์หยางเทียน หัวหน้าตระกูลหยาง ดูเหมือนจะรู้ถึงพลังที่แท้จริงของโลหิตอมตะ และนั่นก็จะเป็นพลังที่มหัษจรรย์เป็นอย่างแน่

" ข้าจะไปจากบึง แล้วจะเจ้าเอาเช่นไร ?" หลังจากหน้านิ่วคิ้วขมวดและคิดสักพัก เขาก็ต่อบทสนทนา . " เจ้าอยากอยู่ที่นี่ หรือออกไปภายนอกกับข้า ? "

" ข้าจะไปกับท่าน ,"

" เจ้าออกจากที่นี่ได้งั้นรึ ? "

" แน่นอน บัลลังก์ดอกบัวคริสตัลนั้นเป็นสิ่งที่ควบคุมรูปแบบต่างๆในที่แห่งนี้ มันไม่เป็นปัญหาสำหรับข้าเลยที่จะออกจากที่นี่ ท่านสามารถเอาข้าไว้ที่เดียวกับตัวไหมทองคำได้  วารีแรกเริ่มชีวิตนั้นอยู่ในตัวข้า ตราบใดที่ท่านทำตามข้อตกลงได้ ข้าก็จะมอบมันให้ท่าน หลังจากที่ข้าได้รับหยดโลหิตเพียงพอแล้วข้าจะมอบวารีแรกเริ่มชึวิตทั้งหมดให้ท่าน จากนั้นก็ข้าก็จะกลับมาที่นี่ "

ฉื่อหยาน ตะลึง

" ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล ท่านจะไม่ได้สูญเสียสิ่งใดจากข้อตกลงนี้ ข้าได้สิ่งที่ข้าต้องการส่วนท่านก็ได้สิ่งที่ท่านต้องการ ทั้งท่านและข้าต่างก็ได้ประโยชน์ นั่นไม่ใช่ว่าดีแล้วรึ ? "

" ได้ " ฉื่อหยานยิ้มและแหวนสายโลหิตขึ้น เขาปล่อยจิตสำนึกวิญญานเข้าไปในแหวนสายโลหิต เขารอจนกระทั่งมันส่องแสงสีเลือดออกมาแล้วเขาก็พูดกับราชาแมลงอสูร " ตอนนี้เจ้าสามารถเข้าไปได้แล้ว เนื่องจากมันสามารถรองรับตัวไหมสีทองได้ มันก็ย่อมทำให้เจ้าสบายได้เช่นกัน" ทันทีที่พูดจบ ราชาแมลงอสูรทันทีก็กลายเป็นพวงแสงสีเงินและหายตัวไปในเส้นเลือดที่แหวน

หลังจากสำรวจ เขาก็พบก้อนคริสตัลรูปดอกบัวที่มีพลังแปลกประหลาดปรากฏขึ้นในแหวนสายโลหิต ราชาแมลงอสูรนั่งอยู่บนดอกบัว และถูกปกคลุมด้วยคริสตัลที่ส่องแสงสีเงิน มันสังเกตรอบๆตัวเองอย่างสงสัย

เปลวเหมันเยือกแข็ง และแกนเพลิงอยู่บนทั้งสองด้านของดอกบัวคริสตัลแยกออกไปต่างหาก พวกมันปล่อยเปลวไฟออกมาเพื่อคุมเชิงไม่สิ่งแปลกประหลาดเข้าไปในบ้านของพวกมัน

" มีสหายท่านอิ่นอยู่ที่ด้วยรึ  ! ราชาแมลงอสูรก็ประหลาดใจ มันสังเกตเส้นแหวนสายโลหิตและจากนั้นทันทีก็ตระหนักได้ว่านอกจากตัวไหมสีทอง ก็ยังมีอีกสองสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดอยู่ พวกมันมีพลังเป็นเปลวไฟที่บริสุทธิ์ . อย่างไรก็ตาม พวกเขาปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวออกมาต่อเนื่อง

เปลวไฟที่หนาวเย็นไปถึงกระดูกของเปลวเหมันเยือกแข็ง , ในขณะเดียวกัน เปลวไฟของแกนเพลิงร้อนแรงแผกเผาได้ทุกสิ่ง

เปลวไฟนภาที่อยู่ทั้งสองด้านก็แปลกใจ เพื่อความปลอดภัยแหวนสายโลหิตจึงแยกสิ่งมีชีวิตต่างๆออกห่างจากกัน รวมถึงห่างออกจากตัวไหมทองคำด้วย พวกมันเพียงแค่อยู่กันเงียบๆและปล่อยกลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ของตนออกมา ราวกับพวกมันระวังตัวตลอดเวลา  มันไม่เพียงแต่พลังอำนาจมากมายที่โลกภายนอก แต่มันสามารถทำอะไรก็ได้ที่มันต้องการในแหวนสายโลหิต

" ไม่ใช่ตัวตนเดียว ดังนั้น  เจ้าควรจะอยู่ตรงนั้นอย่างเชื่อฟัง อย่าคิดว่าเพียงเพราะเจ้าสามารถควบคุมแมลงอสูรในบึงได้แล้วเจ้าจะประมาทได้ , เท่าที่ข้าเห็น หลังจากเข้าสู่แหวนสายโลหิต พลังที่ใช้ผนึกเจ้านั้นต่างออกไปจากตนอื่น แต่เจ้าอย่าได้คิดไปยุ่งกับตัวตนอื่นเด็ดขาด " ฉื่อหยานเตือนมันอย่างใจเย็น

ราชาแมลงอสูรรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย มันแอบรู้สึกถึงพลังของเปลวเหมันเยือกแข็งและแกนเพลิงมานานแล้ว แล้วมันก็พูด" ข้าจะไม่ยุ่งกับพวกเขา . "

ฉื่อหยานพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

ตอนนี้ ลำแสงที่หนาวเย็นอีกเส้นก็ออกมาจากผนังใต้บัลลังก์คริสตัล ลอยเข้าสู่แหวนสายโลหิต และเข้าไปอยุ่ในพื้นที่ของตนเอง

จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ !

อากาศที่หนาวเย็นก็ที่แผ่กระจายอยู่ที่กลิ่นอายธรรมชาติที่หนาแน่น หลังจากมันได้ดูดซับกลิ่นอายธรรมชาติที่หนาแน่นเป็นเวลานาน , จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ในที่สุดก็ฟื้นฟูความแข็งแกร่งได้หกถึงเจ็ดในสิบส่วน

หลังจากที่มันได้หลบหนีเข้าไปในแหวนสายโลหิต กลิ่นอายธรรมชาติที่ลอยอยู่รอบๆบัลลังก์ก็หายไป หมอกควันสีเงินค่อยๆลดลง ฉื่อหยานก็บตะลึงและปล่อยจิตสำนึกวิญญาณของเขาทันทีเพื่อสื่อสารกับจิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ ." ทำไมเจ้าถึงออกมาช้ารึ ?"

" ด้านล่างบัลลังก์ดอกบัวคริสตัลนั้นผลิตกลิ่นอายธรรมชาติที่หนาแน่น หลังจากดูดซับมันเป็นเวลาสักพัก ข้าก็ดูดซับกลิ่นอายธรรมชาตินั้นมาได้แปดในสิบส่วน ความแขฌงแกร่งของข้าฟื้นฟูกลับมามากกว่าครึ่งและ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเพิ่งกลับมาตอนนี้ เจ้ามีอะไรรึ ? "

" ป่าว  " ฉื่อหยาน ส่ายหัวด้วยสีหน้าซับซ้อน

เมื่อจิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์เข้ามาในแหวนสายโลหิต , ราชาแมลงอสูร ก็หวาดกลัวเป็นอย่างมาก มันพึ่งรับรู้ว่า จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ได้ดูดซับกลิ่นอายธรรมชาติที่ออกมาจากใต้บัลลังก์ มันได้ปล่อยวิญญาณไปตรวจสอบ แต่กลับไม่พบอะไร จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นแตกต่างจากนักรบมนุษย์ที่อาศัย มันไม่ได้รับผลกระทบจากพลังวิญญานของราชาแมลงอสูรเลย ซักนิด

ทั้งๆ ที่ชัดเจนว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ด้านล่างบัลลังก์ แต่มันกลับไม่สามารถตรวจพบได้ ราชาแมลงอสูรจึงเป็นกังวล และตอนนี้ ตั้งแต่พระเจ้าพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ดูดซับพลัง และเข้าสู่เส้นเลือดแหวนแล้ว , ราชาแมลงอสูร ตอนนี้ก็รู้แล้วว่าจิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นมาจากฉื่อหยาน

ในตอนนี้เอง ราชาแมลงอสูรก็มองฉื่อหยานด้วยความระมัดระวังมากขึ้น

มันเริ่มรู้สึกว่าฉื่อหยาน ก็ไม่ใช่นักรบธรรมดา เขามีสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดมากมายอยู่ในตัวพร้อมกันและไม่เขายังไม่เกรงพวกมันจะทรยศอีก คนประเภทนี้ไม่แข็งแกร่งเป็นอย่างมากก็ต้องบ้าแน่นอน

" ข้าต้องการใช้เวลาในการกลั่นเลือดของเจ้า ดังนั้น อย่ามารบกวนข้าไม่ว่าจะตอนที่ท่านอยู่ในอันตราย . " ราชาแมลงอสูรก็คิดสักพักแล้วก็ส่งจิตสำนึกออกไป

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ