บทที่ 402 ผิดพลาด

บทที่ 402 ผิดพลาด

สิบศพโบราณลอยอยู่ในจักรวาล พวกมันแต่ละร่างมีรูปแบบโบราณกลางซึ่งถูกฝังกับสมบัติลับ

หลังจากฉื่อหยานโจมตี ถูเค่อ สาวกจากนิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์ จ้าวเฟิงและ หลี่เยว่ ก็มุ่งไปยังกลุ่มของนักรบจากดินแดนพิสุทธิ์และลงมือหลังจากลังเลเล็กน้อย การต่อสู้ระหว่างนิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์และดินแดนพิสุทธิ์นั้นส่งผลกระทบต่อนักรบคนอื่นๆเป็นอย่างมาก

ฉื่อหยานจ้องมองอย่างบ้าคลั่งที่ ถูเค่อ ชิเสี่ยว ไชอี้ ลั่วหลี่และคนอื่นๆ เขากลัวว่านักรบจากดินแดนพิสุทธิ์จะร่วมมือกันฆ่าพวกเขา ดังนั้น พวกเขาจึงมองไปที่นักรบเหล่านั้น

ดินแดนพิสุทธิ์มีนักรบนภาที่สามระดับนภาอยู่สองคน ถูเค่อ กำลังถูกปกคลุมด้วยการโจมตีของฉื่อหยานและกำลังพยายาสมดิ้นรนอย่างหนักจากการถูกไล่ล่าของเขา ส่วนนักรบรภาที่สามระดับนภาอีกคนก็กำลังรับมือกับหลี่เยว่และจ้าวเฟิงอยู่

ความแข็งแรงของจ้าวเฟิง และอื่น ๆ จากนิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ได้ด้อยไปว่าของนักรบจากดินแดนพิสุทธิ์เลย ร่วมกับพลังของชเสี่ยว ไชอี้ ลั่วหลัน ลั่วหลี่ และคนอื่น ๆ จากนิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์อีกพวกเขาก็สามารถรับมือได้ ขณะที่ีมีเสียงกรีดร้องจากนักรบจากดินแดนพิสุทธิ์ดังออกมาต่อเนื่อง

นักรบคนอื่นๆยืนอยู่ข้างๆเพื่อดูพวกเขา เมื่อพวกเขาเห็นนักรบจากนิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์และดินแดนพิสุทธิ์ต่อสู้กับ พวกเขาก็ลังเลนิดหน่อย แต่ก็พยายามหลีกเลี่ยงการต่อสู้และยังคงจัดการกับศพโบราณ

หากไม่ทำลายศพโบราณ , สมบัติลับเหล่านั้นก็จะไม่ตกลงมา ดังนั้นพวกเขาจะไม่สามารถรับสมบัติลับเหล่านั้น ได้หากไม่ทำลายศพก่อน

คนเหล่านี้ได้ร่วมมือกันเพื่อจัดการกับศพโบราณเพราะสมบัติลับ หากศพบัติลับไม่ตกลงมา พวกเขาก็จะไม่โจมตีกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อสมบัติลับตกจากศพ นักรบเหล่านี้ทันทีก็จะต่อสู้กันเอง

ทุกครั้งที่มีใครโชคดีพอที่จะได้รับสมบัติลับ เขาจะมีความสุขมาก รีบเก็บใส่เข้าไปในแหวนกระเป๋าของเขาและเฝ้าระวังไว้กับพรรคพวกป้องกันไม่ให้ใครมาขโมย

สถานการณ์วุ่นวายเป็นอย่างมาก

คนที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการสู้ครั้งนี้ปู่ซั่วชูและหลานสาวซั่วฉือ

เมื่อฉื่อหยาน คำรามออกมา ห้วงจิตสำนึกของซั่วชูก็สั่นสะท้านและจิตใจก็ได้รับความเสียหาย เขารู้ว่าระดับการบ่มเพาะของเขานั้นไม่สูงพอ และ เขาจะพ่ายแพ้ได้อย่างง่ายดายหากประทะกับนักรบระดับนภาเหล่านั้น ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ลงมือทำอะไรเพื่อแย่งสมบัติลับ

นอกจากนี้ เขายังห่วงความปลอดภัยของ ซั่วฉือเช่นกัน กลัวว่า การต่อสู้อาจจะแพร่กระจายไปยังนาง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะอยู่ช่วยปกป้องนาง

ในการต่อสู้กันอย่างดุเดือด เมื่อ ซั่วชู และซั่วฉือเห็นอันตรายมา พวกเขาทันทีก็จะสร้างร่างเงา จากนั้น ด้วยความช่วยเหลือของร่างเงาที่เป็นร่างปลอม พวกเขาจะหนีจากอันตรายเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย

พวกเขาไม่ได้แสวงหาสิ่งใด ซั่วชูทำวิถีทางเพื่อความปลอดภัยของซั่วฉือโดยไม่ให้นางได้รับบาดเจ็บ

เป้าหมายของทุกคนคือสมบัติลับจากศพโบราณ เมื่อนักรบเหล่านั้นเห็นซั่วชูและซั่วฉือไม่แก่งแย่งหรือมีปรารถนาที่จะลงมือทำอะไร เพื่อป้องกันพวกเขาจากการสมบัติลับ พวกเขาก็เลิกสนใจและปล่อยไป ซึ่งนี่ทำให้พวกเขากลายเป็นที่ปลอดภัยในสถานที่นี้

ฉื่อหยาน ก็ยังอยู่ในสถานะ ถูกควบคุมโดยปีศาจ ในขณะที่เขาถูกปกคลุมด้วยความบ้าคลั่ง ความกระหายเลือด กลิ่นอายเหล่านี้รอยอยู่รอบๆร่างของเขาเป็นชั้นของหมอกหนาสีขาวที่ดูผันผวนเป็นอย่างมาก ใครก็ตามที่เข้ามาใกล้ก็ จะได้รับผลกระทบทันที พลังงานเชิงลบจะเข้าไปในห้วงจิตสำนึกของคนๆนั้นและโจมตี

ซั่วชู เงียบๆ ก็สังเกตและตระหนักว่าไม่ว่าฉื่อหยานจะผ่านไปที่ใด นักรบที่ต่อสู้อยู่ทั้งหมดพยายามที่จะหลีกเลี่ยงเขา

ถ้าหมอกสีขาวโฉบรอบร่างกายของเขาสัมผัสคนที่ไม่ได้หลีกเลี่ยงเขา ดวงตาของพวกเขาก็จะกลายเป็นสีแดง และใบหน้าของพวกเขาจะกลายเป็นกระหายเลือด

ไม่เพียงแต่เขาตกอยู่ในสภาวะถูกควบคุมโดยปีศาจ แต่เขายังสามารถดึงคนอื่นให้ตกอยู่ในสภาวะบ้าคลั่งได้อีกด้วย หมอกสีขาวหนาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เป็นลบ พอนักรบปกติสัมพัสมันทันทีก็จะเปลี่ยนเป็นสัตว์ดุร้าย นักรบจะสูญเสียจิตใจของเขา และจะโจมตีไม่เว้นแม้แต่สหายที่อยู่ข้างๆ

ซั่วชู ตกตะลึงอย่างลับๆ เขาเข้าใจมากขึ้นเกี่ยวกับ ฉื่อหยาน เขาเตือนซั่วฉืออย่างเคร่งคัดก่อนที่เขาจะเรียกคืนสติของเขา เขาต้องไม่เข้าใกล้ ฉื่อหยาน หลีกเลี่ยงจากการได้รับผลกระทบจากอารมณ์เชิงลบของเขา

ซั่วฉือยิ้มจนเห็นฟัน และไม่สนใจสิ่งใด นางแค่ซอกแซกมองไปยังฉื่อหยาน ในขณะที่ตาของนางส่องประกายตื่นเต้นอย่างแปลกประหลาด

คนที่เต็มไปด้วยความน่าสงสารที่สุดคือ ถูเค่อ . เขาถูกชกที่สะโพกโดย พลังจองฉื่อหยานที่ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ความกระหายเลือด ที่รุนแรงทะลุเข้าไปในร่างของเขา , ทำลายของกระดูกของเขา ตอนนี้ ด้วยความรุนแรงและ โหดร้ายร้ายแรงก็อยู่ภายในร่างกายของเขา เขาสามารถถูกฆ่าได้อย่างง่ายดาย ซึ่งเขาถูกปิดกกั้นไม่สามารถใช้พลังทั้งหมดได้

ในสภาพแช่นนี้แม้ว่า ถูเค่อ จะซัดการโจมตีมาอีกครั้งที่เขา ด้วยวิชาจากดินแดนพิสุทธิ์ เขาก็ไม่สามารถทำลายตัวฉื่อหยานได้ . เขาไม่สามารถหยุดยั้งฉื่อหยานได้แม้แต่นิดเดียว

ร่างของฉื่อหยาน ก็สั่นสะท้านขณะพลังทะลักออกมาจากร่างของเขาเหมือนกับฝูงม้านับหมื่นที่ควบมา ในตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงพลังป้องกันของร่างกายเขา หรือพลังที่ระเบิดออกมา เขาไม่เคยทำให้พวกมันทั้งสองอยู่ในระดับนี้ได้เลย

ภายใต้ สภาวะถูกควบคุมโดยปีศาจ การระเบิดความแข็งแกร่งของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นง่าย. ราวกับว่าเคล็ดวิชาลับต่างๆที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจของเขาถูกโยนออกมา ไม่เพียงแต่พวกมันจะไม่ได้รับผลกระทบจากสภาวะถูกควบคุมโดยปีศาจ แต่พวกเขายังมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย

พลังโดยปกติของเขานั้นก็นับได้ว่าสุดยอดแล้ว แต่พลังที่ระเบิดออกท่กลับสมบูรณ์แบบและน่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อมันถูกปล่อยออกมาจากมือของเขา

ด้วยสภาวะ บ้าคลั่งนภาที่สองและ ถูกควบคุมโดยปีศาจ , พลังทุกอย่างที่ระเบิดออกมาล้วนกลายเป็นสมบูรณ์

ถูเค่อ ตอนนี้ตระหนักว่าเขาคงเข้าใจผิดไปเกี่ยวกับฉื่อหยาน

แม้ว่าฉื่อหยานจะชัดเจนว่าอยู่ในนภาที่สามระดับรู้แจ้ง แต่พลังของเขากลับแข็งแกร่งและรุนแรง

พลังงานปีศาจไหลอยู่ในร่างกายของเขาพร้อมกับพลังวิญญานที่แตกต่างกัน ซึ่งเพียงพอที่จะส่งผลกระทบต่อจิตใจของคน ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีทางกายภาพหรือจิตใจ , ถูเค่อ ก็ไม่สามารถรับมือได้เลย

เขาใช้วิชาทุกชนิด แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรร่าง ฉื่อหยานได้เลย ในทางตรงกันข้าม เขากลับถูกโจมตีจากฉื่อหยานอย่างรุนแรงและ สถานการณ์สำหรับเขาก็เลวร้ายมากขึ้น

" จ้าวเฟิง !" ถูเค่อ หลีกเลี่ยงการโจมตีที่รวดเร็วของฉื่อหยานและไม่สามารถช่วย ที่จะตะโกนว่า " เด็กคนนี้มาจากนิกายประกายแสงสักดิ์สิทธิ์จริงรึ? ข้ารู้ว่านิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์มีขั้บุคคลที่พิเศษอยู่บ้าง แต่เท่าที่ข้ารู้ ไม่มีชื่อของเจ้าเด็กนี่แน่นอน !

" หึ ! " จ้าวเฟิง พบร่องรอยของการดูถูกและแสยะยิ้ม " สถานการ์ภายในของนิกายประกายแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นลึกซึ้งมากขึ้นกว่าที่เจ้าคิด รุ่นเยาว์แปลกประหลาดที่ปรากฏครั้งสองครั้งนั้นก็ล้วนเป็นเรื่องปกติ บรรพบุรุษของดินแดนพิสุทธิ์เองก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้. แต่น่าเสียดายที่คนเหล่านั้นไม่ได้เข้ามาในหมอกแม่เหล็กพิษทมิฬเลย การที่เจ้ามาครั้งนี้และได้ต่อสู้ ก็คิดเสียว่ามันเป็นโชคร้ายที่เจ้าต้องแบกรับก็แล้วกัน "

จ้าวเฟิง เปิดเผยคำพูดถากถางเย็นชาอีกครั้ง หลี่เยว่ก็พุ่งไปยังนักรบนภาที่สามระดับนภาอีกคนที่มาจากดินแดนพิสุทธิ์ระเบิดการโจมตีออกไป นักรบนภาที่สามระดับนภานั้นตรึงเครียดเป็นอย่างมากเพราะเขาไม่ได้เป็นคนริเริ่มความผิดพลาดนี่ เขามีวิรับมือกับจ้าวเฟิงและหลี่เยว่ไม่มากมายนัก

ในสถานการณ์วุ่นวายแบบนี้ ไม่กี่คนที่ได้รับผลกระทบ จากฉื่อหยาน อารมณ์เชิงลบก็ขยับไปที่พวกเขา ด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเขาก็ถูกควบคุมด้วยพลังบางอย่างที่ชั่วร้าย นอกจากนี้ พวกเขาถูกบังคับให้ร่วมมือกับ ฉื่อหยาน ติดตามเขา และมุ่งไปยังถูเค่อและโจมตี

แม้ว่าคนเหล่านี้จะมีระดับการบ่มเพาะที่นภาแรกระดับนภา พวกเขาไม่กลัวตายและไม่คำนึงถึงอาการบาดเจ็บที่พวกเขาจะได้รับ พวกเขาต้องการที่จะเสียสละชีวิตของตนเองเพื่อต่อสู้และฆ่า ถูเค่อ ให้ ฉื่อหยาน

นักรบที่มีร่างสูงและใหญ่ ดวงตาก็กลายเป็นสีแดงเหมือนฉื่อหยาน หอนคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่งบ้ . เขาฉวยโอกาสตอนที่ถูเค่อมาอยู่ข้างๆกำหมัดแน่นและโจมตีไปที่ถูเค่อ

ปัง ปัง ปัง !

เสียงราวกับสายฟ้าฟาดก็ดังมาจากนักรบคนนั้น สายฟ้ามากมายพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาอย่างรวดเร็วและห่อรอบภูเค่อ

ภูเค่อหน้าซีดและตะโกนออกมา " ออกไป ! "

ชิ้นส่วนของเกล็ดปลามีแสงก็ลอยออกมาจากร่างของ ถูเค่อ . ที่บางชิ้นเป็นสีฟ้าเข้มส่องแสมคม , เพียงเวลาสั้นๆ ร่างของนักรบก็เต็มไปด้วยเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว แม้แต่ผิวและเนื้อถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์นี้ นักรบยังไม่ปล่อยศัตรูที่จับไว้ได้ไป เขายังคงกอด ถูเค่อ แน่นไม่กลัวความตาย เขาดูเหมือนจะพร้อมที่จะเสียสละชีวิตของเขาเองเพื่อให้ ฉื่อหยาน ได้ใช้โอกาสนี้ลงมือ

นักรบคนอื่น ที่ดวงตาเป็นสีแดง ก็วิ่งไปที่ถูเค่อ และล้อมรอบ ถูเค่อ จากด้านหลัง เพื่อป้องกันไม่ให้ถูเค่อหลบหนี

ฉื่อหยานกระหืดกระหอบหายใจในขณะที่สายตาของเขาเต็มไปด้วยประกายแสงปีศาจ เขาไม่พูดอะไรสักคำ และทันทีก็ปรากฏตัวต่อหน้า ถูเค่อ .

ฉื่อหยานยกแขนของเขา ในเวลาแบบนี้ ผนึกแห่งความเป็นความตายก็รวมเป็นหนึ่งอย่างรวดเร็วและพุ่งออกไปที่ ถูเค่อ .

ผนึกแห่งความเป็นความตายก็แวบขึ้นและหายไป เจาะที่หัว

ถูเค่อดวงตาพร่ามัว ใบหน้าของเขาดูเจ็บปวด ดูเหมือนเขากำลังดิ้นรนอย่างหนัก จากสิ่งชั่วร้ายที่บุกเข้ามาในหัวของเขา

บูม บูม

เสียงระเบิดสั่นสะท้านสองครั้งก็ดังออกมาจากภายในหัวของ ถูเค่อ . หัวที่เหมือนแตงโมก็ฟาดลงบนพื้นแล้วระเบิดออก เลือดผสมกับสมองของเขาก็ระเบิดออกมา

และตอนนี้ ถูเค่อที่อยู่ในนภาที่สามระดับนภาก็ ถูกฆ่าโดย ฉื่อหยาน แม้แต่หัวของเขาก็ระเบิดออก

นักรบที่ยังคงต่อสู้เพื่อสมบัติลับกันอยู่ก็ไม่สามารถช่วยได้ ที่จะยกศีรษะของพวกเขาดูเมื่อได้ยินเสียงระเบิด ใบหน้าของพวกเขาทั้งหมดเปลี่ยนเป็นไปดวงตาของพวกเขาก็กลายเป็นหวาดกลัว

ฉื่อหยานที่เพิ่งฆ่า ถูเค่อ ก็ยังมีตาสีแดงและพุ่งไปยังนักรบที่อยู่ใกล้ที่สุดพยายามที่จะฆ่าเขาด้วย

เป็นนักรบอีกคนที่อยู่ในศูนย์ของทะเลสาบที่มีระดับการบ่มเพาะนภาที่สามระดับนภา

เหยื่อรายต่อมาผู้นี้ พึ่งฆ่าศพโบราณและเก็บเกี่ยวสมบัติลับที่มีรูปร่างเหมือนมีดและส้อม  และเก็บเข้าไปในแหวนกระเป๋าของเขา เขาหัวเราะร่าและตะโกนว่า " สมบัติลับระดับศักดิ์สิทธิ์  !นี่คือสมบัติลับระดับศักดิ์สิทธิ์ !ลับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า การเดินทางครั้งนี้ช่างคุ้มค่านัก ช่างคุ้มค่าจริงๆ.

ขณะที่หัวเราะ ดวงตาทั้งสองของเขก็าริบหรี่ลงด้วยประกายแสง จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆเพื่อหาเป้าหมายต่อไป เพื่อที่จะแย่งสมบัติลับ

อย่างไรก็ตาม ตอนนั้นเองเขาก็มองไปยังฉื่อหยาน

ฉื่อหยานที่ดวงตายังเป็นสีแดงเลือด กลุ่มก้อนเลือดแสงสีแดงก็ออกมาจากต้าของเขา กลายเป็นแสงสีเลือดยาวสามเมตร พวกมันเป็นเหมือนกับเลือดสีแดงไหลออกมาจากดวงตาสองสาย

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ