บทที่ 327 ระหว่างความเป็นความตาย

บทที่ 327 ระหว่างความเป็นความตาย

" ผมได้อ่านเรื่องราวเกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของจิตวิญญานต่อสู้มาเล็กน้อย สถานการณ์ของเจ้าค่อนข้างพิเศษ ให้ข้าดูได้หรือไม่ ข้าอาจจะสามารถหาวิธีแก้ปัญหาให้เจ้าได้ . " ประมุขนิกายซากศพกล่าวเบาๆพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย เสียงหัวเราะของเขาดูมืดมนและน่ากลัว เปลวเพลิงสีเขียวลุกโชนอย่างรุนแรงในดวงตาของเขา มันดูเหมือนกำลังตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

หลังจากพูดจบ ชิงหมิงทันทีก็ลงมือทันทีโดยไม่รอคำตอบฉื่อหยาน

ด้วยระดับการบ่มเพาะในระดับพระเจ้าหลังจากเคลื่อนไหวเล็กน้อย ร่างกายของชิงหมิงก็เป็นเหมือนกับสายลมมาปรากฏตัวด้านหน้าฉื่อหยาน

ชิงหมิงด้วยหน้ากากที่น่าหวาดกลัว เสียงที่น่าสลด และดวงตาสีเขียว ทำให้เขาดูราวกับเป็นภูติผีในยามค่ำคืน

เขายืดมือออกไป , นิ้วมืองอเป็นกรงเล็บหรือตะขอ พุ่งออกไปโดยไม่จุดมุ่งหมายที่ท้องของฉื่อหยาน

เส้นไหมแปลกๆ สีเขียว เหมือนหนอนเล็ก ๆ ก็ปรากฏบนปลายนิ้วของเขา มันปลดปล่อยกลิ่นอายซากศพมหาศาลออกมา เป็นเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่ต้องการแทรกเข้าไปที่ท้องของฉื่อหยาน

" ขอบเจ้า แต่ข้าไม่รบกวนท่านดีกว่า " ฉื่อหยาน แสยะยิ้ม ในขณะที่ขยับมือซ้ายที่สวมแหวนสายโลหิตป้องกันมือของชิงหมิง แสงที่แข็งแกร่งก็ส่องออกมาจากแหวน ฉื่อหยาน , ดวงตาและกลิ่นอายของเขาก็กลายเป็นเย็นชา

ชั่วพริบตา ยอดเขาดูราวกับว่ามันถูกแทนที่ด้วยน้ำแข็งและหิมะ

อย่างไรก็ตาม ด้วยอุณหภูมินี้ก็ไม่สามารถแช่แข็งชิงหมิงได้ .

" วุช " .

เมื่อ ฉื่อหยาน ฝ่ามือของเขาสัมพัสกับนิ้วทั้งห้าของ ชิงหมิง เส้นไหมสีเขียวก็เคลื่อนไหวแปลกๆออกมาอย่างบ้าคลั่งเข้ามาในฝ่ามือของฉื่อหยาน

ทันทีมือของฉื่อหยานก็กลายเป็นบิดเบี้ยว และทันทีกระดูกของเขาก็แยกออกจากกัน

ทันทีที่เส้นไหมสีเขียวผ่านฝ่ามือของเขาไป มันก็ทำลายพลังทุกอย่างที่ขวางมัน และ ไหลไปตามข้อมือตรงไปที่แขน

" ข้ามีความตั้งใจที่ดี " ชิงหมิงกล่าวในขณะที่เปลวเพลิงในดวงตาของชิงหมิงกำลังเปล่งปลั่งมากขึ้น " พลังที่เข้าไปอาจจะรุนแรงสำหรับเจ้า แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจว่าเจ้ามือที่หักนั้นสามารถรักษาได้ด้วยพลังของจิตวิยญานอมตะ ตราบใดที่เจ้าไม่ขัดขืนมัน พลังของข้าก็จะไม่ทำอันตรายต่อเจ้า "

หน้าฉื่อหยานก็ยังคงสงบราวกับว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรจากมือซ้ายที่ถูกป่นปี้ มีแสดงอารมณ์ใดๆหรือสีหน้าใดๆออกมา

เขาอาจรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงเส้นสีเขียวที่กำลังวิ่งไปตามเส้นเลือดที่แขนของเขา มันมุ่งตรงไปยังประกายแสงพลังปรารลึกลับที่ท้องของเขา

ความรู้สึกของฉื่อหยานสัมพัสได้ถึงทุกการกระทำของมัน

" นั่นสิดี "

จากความคาดหวังชิงหมิง , ฉื่อหยาน ก็ผ่อนคลาย และหยุดการใช้พลังความเย็นเพื่อต่อต้าน เขาสัมพัสไปที่เส้นไหมของชิงหมิงอย่างเงียบๆ ปล่อยให้มันเป็นอิสระ เจาะลึกลงไปในประกายแสงพลังปราณลึกลับในช่องท้องของเขา

ดวงตาของชิงหมิงก็สว่างขึ้น เขารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในใจ ไม่รู้ว่าทำไม ฉื่อหยาน ถึงได้เต็มใจร่วมมือแบบนี้

ชิงหมิงหยุดคิด แลพเพ้งพลังงานทั้งหมดของเขาให้เข้าไปในประกายแสงพลังปราณลึกลับที่ปั่นป่วนของฉื่อหยานตรงท้อง หลังจากนั้น พลังสีเขียวก็แผ่ไปทุกที่ในหน้าท้องของ ฉื่อหยาน มันวิ่งไปตามเส้นเลือดของเขา คืบคลานเข้าไปในมุมต่าง ๆในร่างกายของเขา

หน้าฉื่อหยานก็ เปลี่ยนไปและ ชิงหมิงก็เผยรอยยิ้มชั่วร้าย

ในเพียงไม่กี่วินาที พลังชองชิงหมิงก็ครอบครองร่างกายของฉื่อหยานมากกว่าครึ่งหนึ่ง มันวิ่งในพื้นที่ส่วนใหญ่ในร่างกายของเขายกเว้นสองที่คือ หนึ่ง ในหัวของเขา และอีกที่หนึ่งคือข้อมือ

ชิงหมิงก็ปล่อยเส้นไหมออกไปนับพัน แต่ก็ไม่สามารถเจาะเข้าไปในหัวของ ฉื่อหยานและข้อมือของเขาแม้ว่าจะพยายามเท่าใดก็ตาม เข้าไปไม่ได้แม้แต่เส้นเดียว

แสงสีเขียวระเบิดออกมาจากดวงตาชิงหมิง . .

ทันใดนั้น เส้นสายพลังนับพันของชิงหมิงภายในร่างกายของ ฉื่อหยาน ก็หดตัวและรวมกันอยู่ที่ข้อมือของเขามันเต็มไปด้วยกลิ่นอายปีศาจที่น่ากลัว ซึ่งมันแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า

" ดูเหมือนว่าจะปัญหาที่ข้อมือของเจ้านะ แค่ผ่อนคลาย ข้าจะใช้พลังของข้า เพื่อทะลวงเข้าไปดู " ทันทีที่นิ้วทั้งห้าของชิงหมิงจับไปที่มือซ้ายของฉื่อหยาน แววตาของเขาเข้มข้นและทันทีที่เปิดออก

ฉื่อหยาน แสยะยิ้ม เผยรอยยิ้มที่คมชัดราวกับดาบออกมา

ในตอนนี้เองแหวยสายโลหิตบนมือซ้ายของเขาก็เคลื่อนไหว ประกายแสงสีแดงที่เหมือฝีกบัวก็ ครอบคลุม ฝ่ามือของฉื่อหยาน

แหวนสายโลหิตได้ผนึกก้อนผลึกที่กักขังเปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญานไว้ ปัจจุบัน ก้อนผลึกนี้ได้เปิดออกเล็กน้อยปลดปล่อยเปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญานออกมาหลังจากที่ปิดผนึกมานาน จากนั้นมันก็กลายเป็นคลื่นแสงสีเงินที่แข็งแกร่งทำลายม่านพลังของแหวนสาบโลหิตทีละชั้น

ประกายแสงสีแดงเข้มครอบคลุมร่างกายทั้งหมดของฉื่อหยาน . ทันทีที่แหวนสายโลหิตส่องประกาย จิตสำนึกของเปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญานก็ออกมาจากผลึก

เปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญานหดลงกลายเป็นใบหน้าเล็กเหมือนกับกลุ่มเมฆบรรจบกันบนหัวของชิงหมิง

ใบหน้าเล็กๆก็เผยรอยยิ้มที่แปลกประหลาดและกลายเป็นบรรยากาศชั่วร้ายอยู่เหนือหัวชิงหมิง

ชิงหมิงดวงตากลายเป็นงุนงง .

ประกายแสงนับไม่ถ้วนในดวงตาชิงหมิงก็หดลงกลายเป็นใบหน้า

ใบหน้านั้นน่ากลัว และพลังทั้งหมดของเปลวไฟสีเขียวก็ควบแน่นปรากฏอยู่ในดวงตาของเขา

ชั่วขณะ เมื่อประกายแสงสีเขียวปรากฏบนหัวของ ชิงหมิง , ม่านแสงที่เป็นจุดสีเขียวๆก็ส่องประกายเหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้า

บรรยากาศที่น่าขนลุกของ เปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญานที่ก็ทะลักออกมากลายเป็นของเหลวบางอย่างเกาะแน่นไปที่ชิงหมิง และค่อยๆกลืนดินอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม จุดสีเขียวอ่อนที่ติดอยู่กับม่านพลังก็ก่อตัวเป็นรูปแบบอย่างรวดเร็ว และเปล่งพลังที่น่าเกรงขามออกมา

การเปลี่ยนแปลงที่น่ากลัวปรากฏขึ้นในดวงตาของชิงหมิง ในขณะที่ดวงตาของฉื่อหยานกลายเป็นเย็นยะเยือกและคมเหมือนกับดาบ

ชิงหมิงก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ฉื่อหยาน ด้วยดวงตาที่เย็นชา ; ริยยิ้มที่ถากถางก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา จู่ๆ เขาก็หดมือซ้ายของเขาและค่อยๆ ยกแขนข้างขวาของเขาขึ้นมาด้านหน้าอกของเขาในเวลาเดียวกัน

ความโกรธประทุอยู่ในด้วยตาของชิงหมิง

เส้นสายจิตสำนึกวิญญานมากมายที่เป็นเหมือนกับฝักบัวก็ไหลลงมาจากฝากฟ้าและโจมตีฉื่อหยานอย่างเกรี้ยวกราด

" วุช " การไหลเวียนของแสงแปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้นระหว่างฉื่อหยานและชิงหมิง จนเกิดเป็นความปั่นป่วนของพลังที่น่าตกใจ

จิตสำนึกวิญญานของชิงหมิงที่ปลดปล่อยออกมา ทั้งหมดถูกขัดขวางและไม่สามารถไปต่อได้

ที่ตีนภูเขาแสงศักดิ์สิทธิ์ กลุ่มของอีเทียนโหมวทั้งสามคนก็แสดงเคร่งเครียดบนใบหน้าของพวกเขาด้วยสายตาเคร่งขรึมและปลดปล่อยกลิ่นอายสังหารออกมา

นักรบมากมายที่ยืนอยู่ใกล้พวกเขาทั้งสามคน ก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายอันน่ากลัวของพวกเขา ดังนั้นคนเหล่านั้นจึงย้ายออกไปห่างจากพวกเขาทั้งสาม

ชิงหมิงจิตสำนึกวิญญานก็ถูกขัดขวาง ก่อนที่เขาจะถอนมันกลับมา ก็มีวิญญาณปรากฏขึ้นและโจมตีห้วงจิตสำนึกของเขาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่ามันต้องการจะทำลายทุกอย่างให้สิ้นซาก

" ข้าทำพลาดไปแล้ว " ชิงหมิงรีบตะโกนออกมาพร้อมกับ มอง ฉื่อหยาน ด้วยความกลัวและกล่าวว่า " ข้าไม่ได้มีเจตนาชั่วร้ายอะไร . ฉื่อหยาน ,เมตตาด้วย เราสามารถพูดคุยกันได้ "

" ข้าไม่มีอะไรจะพูด " ฉื่อหยานกล่าวด้วยใบหน้าที่เย็นชา " เพราะเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว "

ชิงหมิงดวงตาก็เปลี่ยนเป็นสิ้นหวัง เขาต้องการปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาเพื่อต่อสู้ แต่ก็มีวิญญานเข้ามาในร่างของเขา และขัดขวางทำให้เขาไม่สามารถควบคุมร่างกายได้

ฉื่อหยาน สงบเป็นอย่างมาก เขาพยายามยกแขนขวาคว้าไปที่หัวใจชิงหมิง

" เจ้าเด็กโอหัง ! " สองวิญญาณก็ไหล บางเบาเหมือนกับสำลั แทรกแซงไปยังจุดสำคัญต่างๆทันที การของสองวิญญาณนี้มีความยืดหยุ่นมากมันพัวพันกับจิตสำนึกวิญญานของกลุ่มอีเทียนโหมวทั้งสามคน

ชิงหมิงห้วงจิตสำนึกทันทีก็กลับมาเป็นปกติ การควบคุมร่างกายของฟื้นกลับมาในชั่วพริบตา พลังที่แข็งแกร่งก็ถูกกระตุ้นออกมาหนาแน่น

" แกร๊กก แกร๊กก "

กระดูกของ ฉื่อหยาน ก็แตกละเอียดอีกครั้ง ชิงหมิงผลักมือของเขาไปข้างหน้าด้วยแรงทั้งหมด

สีหน้าฉื่อหยานก็ เปลี่ยนไปในขณะทันทีเขาก็ใช้มือขวาของเขาชกออกไปอย่างสุดแรง

" บูม "

แผ่นดินถล่มราวกับว่ามีพลังมหาศาลกระแทกลงสู่พื้นดิน พลังของฉื่อหยานสะท้านไปทั่วภายในภูเขา

หมัดของฉื่อหยานที่ชกออกไปพลาดกับชิงหมิง

ชิงหมิง กำลังจะลงมือต่อ แต่ก็ตระหนักได้ว่า ประกายสีเขียวที่ด้านบนของหัวของเขาได้หายไปบางส่วนแล้ว  ใบหน้าเล็ก ของเปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญานก็ได้กลายเป็นชัดเจนขึ้น อย่างช้าๆมันค่อยๆครอบคลุมหัวของชิงหมิง

เปลวไฟสีเขียวในดวงตาของชิงหมิงก็ระเบิดออกมา เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับฉื่อหยานอีกต่อไป แต่เขาทุ่มพลังทั้งหมดเพื่อจัดการกับเปลวไฟกลืนกินเก้าวิญญาน

เสียงลมหวีดหวิวเจาะหูก็ดังขึ้นมาจากทางฝั่งชิงหมิงและร่างก็ค่อยๆปรากฏขึ้น นั่นคือถังหยวนหนาน .

หลังจากปรากฏตัวขึ้นมาและเหลือบมองชิงงหมิงอย่างรวดเร็ว ถังหยวนหนานก็ช่วยไม่ได้ ที่จะเอ่ยด้วยความประหลาดใจ " เปลวไฟนภา "

" มันเป็นของฉื่อหยาน . " ชิงหมิงขบฟันของเขา สูดลมหายใจเข้าและูดว่า " ประมุขถัง ท่านต้องการเปลวไฟนภานี่หรือไม่ ? "

ตอนนั้นเอง เสียงของฝีเท้าก็ดังขึ้นมา ดูเหมือนกำลังมีใครบางคนเดินมา

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ