บทที่ 309 การต่อสู้ที่ดุเดือด

บทที่ 309 การต่อสู้ที่ดุเดือด

" บึ้ม "

เสื้อผ้าของหมานกู่ทั้งหมดก็ฉีกขาด แผ่นหนังสัตว์ บนร่างกายของเขากลายเป็นชิ้นๆกระจัดกระจายไปทั่วท้องฟ้า กลิ่นอายที่ดิบเถื่อนบ้าคลั่ง พร้อมกับพลังมหาศาลทันทีก็ไหลทะลักออกมาจากร่างของหมานกู่

เส้นเลือดสีเขียวบนร่างของหมานกู่ดูราวกับว่าพวกมันถูกรวมเข้าด้วยกัน ซึ่งคล้ายคลึงกับลายเส้นสีดำที่เคลื่อนไหวไปมาบนร่างกายของเขา

มันดูเหมือนเส้นหนาเหล่านั้นถูกวาดขึ้นมาจากจิตกรด้วยพู่กันและเกิดเป็นรูปแบบบางอย่างขึ้น

เพียงไม่กี่วินาที ตำแหน่งชีพจรในร่างของหมานกู่ก็เปลี่ยนไป

หลังจากเส้นเลือดสีเขียวรวมเข้าด้วยกัน พวกมันก็เปลี่ยนเป็นลักษณะอื่น ซึ่งคล้ายกับรอยสักพันอยู่รอบร่างของเขา รอยสักนี้ ดูก้าวร้าวและน่าเกรงขามมันเป็นเหมือนกับรูปของกระบือเถื่อนเขาเขียว

กระบือเถื่อนเขาเขียว ที่โผล่ขึ้นมาบนผิวหนังของเขา ทำให้คนอื่นสัมพัสได้ถึงพลังของเขาที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างมากและมันก็กำลังทะลักออกมา

" พลังสายเลือดพระเจ้าผู้ป่าเถื่อน ! "

ในโรงเตี๊ยม นักรบหลายคนก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ

พลังสายเลือดพระเจ้าผู้ป่าเถื่อน คือเคล็ดวิชาระดับศักดิ์สิทธิ์ที่ของนิกายคนเถื่อน ซึ่งแน่นอนว่าไม่ควรประมาท ว่ากันว่าหมานกู่เป็นอัจฉริยะโดยกำเนิดที่ต่างไปจากปกติ ชีพจรของเขาโดยธรรมชาตินั้นทนทานมากกว่าคนอื่น

เมื่อเขาใช้พลังสายเลือดพระเจ้าผู้ป่าเถื่อน ชีพจรของเขาก็จะปูดโปนราวกับว่ามีพลังที่น่าเกรงขามโคจรอยู่ภายในและทะลักออกมารอบๆอย่างต่อเนื่อง จากกระดูก และชีพจรของเขา

" หมานกู่ถูกเรียกว่า คนที่ได้รับพลังกำลังแห่งพระเจ้า ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในหมู่เยาว์ชนรุ่นใหม่ในทะเลไม่มีสิ้นสุด มันไม่จำเป็นสำหรับเขาที่จะต้องใช้สมบัติ ; เพียงหมานกู่พึ่งพาพละกำลังของพระเจ้า ไม่ต้องพูดถึงนักรบที่อยู่ในระดับเดียวกัน แม้แต่นักรบระดับรู้แจ้งก็ไม่อาจต้านทานเขาได้ " .

" ใช่แล้ว ว่ากันว่า หมานกู่เคยซัดนักรบระดับรู้แจ้งจนร่างระเบิดและตกตายไป ถ้านักรบระดับรู้แจ้งต้องการเอาชนะเขา คนๆนั้นจะต้องใช้ห้วงจิตสำนึกและกระตุ้นแรงดันวิญญานเพื่อปิดกั้นพลังปราณลึกลับในร่างของหมานกู่ นั่นคือวิธีที่เขาจะสามารถเอาชนะหมานกู่ได้”

" เจ้าเด็กนั่นบ้าไปแล้วแน่ๆ เค้ากล้าที่จะสู้ตัวต่อตัวกับหมานกู่ ดูเหมือนเขาจะไม่ห่วงชีวิตตัวเองแล้วสินะ "

. . . . . . .

กลุ่มนักรบพูดออกมาด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่หนีไป และเอาแต่พูดถึงเคล็ดวิชาอันนาอัศจรรย์ของนิกายคนเถื่อน .

มีคนยืนดูอยู่ข้าง ๆ พื้นที่อาบน้ำ

หมานกู่เส้นเลือดก็ปูดโปนออกมาเห็นได้อย่างชัดเจน เกิดเป็นรอยสักกระบือเถื่อนเขาเขียว เสียงกระดูกลั่นของเขาดั่งระเบิดออกมาเหมือนกับดอกไม้ไฟ กลิ่นอายอันน่าสยดสยองค่อยๆลอยออกมา

" เปิด ! " เสียงตะโกนกระจายออกมาพร้อมกับพลังที่แข็งแกร่งพอที่จะทำลายภูเขาน้ำแข็งได้ มันดังไปทั่วพื้นที่อาบน้ำและเกิดเป็นคลื่นขนาดใหญ่ขึ้น

ร่างกายสูงสองเมตรของหมานกู่ก็ยืนอย่างมั่นคงอยู่ในทะเลสาปราวกับพระเจ้าของเผ่าคนเถื่อน เกิดเป็นคลื่นสูงหลายสิบเมตรพร้อมกับกลิ่นอายมหาศาลรอบๆตัวของเขา

ในอากาศ ร่างที่ผ่าเผยก็พุ่งเข้ามาจากทางด้านขวาของหมานกู่ราวกับสายฟ้าฟาด . คนๆนี้ไม่เลือกที่จะลงมือขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศ

" เข้ามาเลย ! ! ! " สีหน้าหมานกู่ก็แสดงออกด้วยความยินดี กล้ามเนื้อหน้าอกของเขาเป็นเหมือนกับก้อนเหล็กเย็น . มือของเขาทุบไปที่หน้าอกตัวเองอย่างบ้าคลั่งและต่อเนื่อง

ฉื่อหยานขมวดคิ้วของเขา ใบหน้าที่เย็นชาของเขาเป็นเหมือนกับน้ำแข็งสีดำ เขาสูดลมหายใจลึกเข้าเบาๆ

ทันใดนั้น ต่อหน้าคนมากมาย ร่างกายอันผ่าเผยของเขาก็ค่อยๆ แห้งเหี่ยว และกลายเป็นผอมโซ .

ทันทีที่ร่างของเขาแห้งติดกระดูก , กลิ่นอายที่น่ากลัวก็ทะลักออกมาพร้อมกับอารมณ์มากมายที่แตกต่างกัน ความรุนแรง , สิ้นหวัง , รังเกียจ , และเจตนาฆ่าฟันก็ถูกกระตุ้นและหลอมรวมเข้ากับไอน้ำในพื้นที่อาบน้ำเกิดเป็นร่างประหลาดสีขาวครอบคลุมร่างกายทั้งหมดของเขา

เมื่อคนอื่นมองมา พวกเขาจะรู้สึกได้ว่าร่างของฉื่อหยานถูกปกคลุมด้วยชุดเกราะสีเงินสวยงามที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายชั่วร้าย.

ร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงไป แตกต่างจากหมานกู่ .

หลังจากหมานกู่กลายเป็นบ้าคลั่ง ร่างกายของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้น และก้าวร้าวมากขึ้น

ฉื่อหยาน ตรงกันข้าม อย่างเงียบๆ ร่างกายของเขากลายเป้นแห้งเหี่ยว กลิ่นอายจิตสำนึกวิญญานของเขาเพิ่มขึ้น และพลังที่ชั่วร้ายก็สั่นสะท้านจิตใจของผู้อื่น

" ไม่เคยมีนักรบคนใดในระดับเดียวกันกล้าที่จะเผชิญหน้ากับข้ามาก่อน " หมานกู่ตื่นเต้น เขาเลียริมฝีปากของเขาเป็นเหมือนกับสัตว์ดุร้าย กระหายเลือด . " เจ้าช่างอันตรายจริงๆ เจ้าไม่ได้บาดเจ็บ เจ้าไม่ได้รับบาดเจ็บหลังจากรับการโจมตีของข้าไปเต็มๆ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเจ้าถึงได้ทนงตนเช่นนั้น "

ฉื่อหยานดวงตาของเขาก็เยือกเย็นเหมือนกับดาบน้ำแข็ง เขาลากรอยยิ้มบางๆออกมาจากมุมปากของเขา " มาต่อกันเถอะ "

หมานกู่คำรามออกมาอย่างรุนแรง , กระทืบพื้น ก้อนหินสีฟ้าที่ด้านล่างทะเลสาบก็แตกออกเป็นชิ้นๆภายใต้การเหยียบย่ำของเขา

พลังมหาศาลนับไม่ถ้วนก็ลอยออกมาจากเท้าของเขา

โดยมีหมานกู่เป็นจุดศูนย์กลาง ในระยะห้าสิบเมตร หินสีฟ้าด้านล่างทะเลสาปก็แตกออกเป็นชิ้นๆภายใต้การก้าวเท้าเดินของเขาราวกับว่าพวกมันถูกทุบด้วยกระบองใหญ่นับร้อย

หมานกู่ก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น หินสีฟ้าที่อยู่ในระยะรอบๆห้าสิบเมตรก็ทลายกระจัดกระจายไปทั่ว

เศษหินที่พาดผ่านน้ำสีฟ้าครามเกิดเป็นลูกศรน้ำจำนวนมากพุ่งขึ้นไปในอากาศ

ขณะที่ลูกศรน้ำเหล่านั้นลอยอยู่ในอากาศ หมานกู่ทันทีก็เริ่มลงมือ

เหมือนกับภูเขาลูกใหญ่กำลังเคลื่อนที่ หมานกู่ก็มุ่งไปที่ฉื่อหยาน พื้นดินสั่นสะเทือน ทุกที่ที่เขาเดินผ่าน ภายในพื้นที่อาบน้ำก็เกิดแรงสั่นสะเทือนและเสียงดังก้องขึ้น

น้ำนับหมื่นตัน กำลังถูกควบคุมด้วยพลังบางอย่าง ควบแน่นและเบนเข้าหาร่างของหมานกู่ .

น้ำในทะเลสาบเริ่มเหนียวหนืดแล้วกลับและเปลี่ยนเป็นแข็งมากขึ้น อย่างต่อเนื่องมันก็ฉาบลงบนร่างกายหมานกู่ด้วย ทำให้ร่างกายของเขาดูใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่จะมาถึงฉื่อหยาน น้ำนับหมื่นตันก็ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเป็ฯอย่างมาก

เหมือนกับยักษ์โบราณ หมานกู่ซัดกำปั้นเหล็กของเขาออกไปพร้อมกับมีหยดน้ำสาดกระเซ็นออกมามากมาย ภายในหยดน้ำแต่ละหยดเหล่านั้นเต็มไปด้วยพลังที่แข็งแกร่งมากพอที่จะทำลายเลือดเนื่อและกระดูกของนักรบระดับปฐพีทั่วไปได้

" แข็งแกร่งมาก "

" หมานกู่ที่มีพละกำลังแห่งพระเจ้าช่างน่ากลัวนัก พลังอันยิ่งใหญ่นี้ถูกสร้างขึ้นมาจากการหลอมและปรับแต่งร่างกายและพลังปราณลึกลับของเขา น้ำหลายตันเหล่านี้ไม่เพียงแต่ควบแน่นรวมกัน แต่ยังมีพลังที่สามารถทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน หมานกู่ นี้สมควรแล้วที่เป็นอัจฉริยะในรอบพันปีของนิกายคนเถื่อน”

" เจ้านั่นซ่อยพลังที่น่ากลัวไว้ในหยดน้ำเหล่านั้น และมันก็สามารถระเบิดออกมาได้ตลอดเวลา เขาใช้แรงต้านของน้ำเพื่อชะลอความเร็วของพวกมัน ป้องกันไม่ให้ระเบิดออกมาทันที กู่หมายแท้จริงแล้วไม่ใช่คนซื่อๆแน่ เขาสามารถทำแบบนี้ได้ ก็พิสูจน์แล้วว่าเขาไม่ได้โง่ "

" ใช่แล้ว หมานกู่ช่างอันตรายยิ่งนัก ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงเอาชนะนักรบระดับรู้แข้งได้ เขาช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก  "

ทุกคนดวงตาเบิกกว้าง เฝ้าดูฉากในทะเลสาบ ใบหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงความรู้สึกประหลาดใจที่ไม่สามารถจินตนาการได้

หลายคนที่แช่อยู่ในทะเลสาบก็วิ่งออกไปโดยไม่สนใจว่าพวกเขาจะเปียกหรือไม่ พวกเขารีบปีนขึ้นไปที่ระเบียงของที่พักแล้ว เฝ้าดูการต่อสู้จากที่นั่น

" การต่อสู้ครั้งที่สองวัดกันด้วยระดับพลัง สมควรแล้วที่ทุกคนจะมาดูชม "

เยว่จางเฟิงยืนข้างๆหน้าต่างเงียบๆ พยักหน้าของเขา จากนั้นเขาก็มองไปที่หลินหย่าฉีกล่าวด้วยรอยยิ้มขนาดใหญ่ "  พี่สาว ถ้าเข้าเผชิญหน้ากับหมานกู่โดยไม่ใช้สมบัติลับ เพียงอาศัยพละกำลังของท่านเพียวๆในการต่อสู้ท่านว่าท่านสามารถชนะได้หรือไม่ ? "

ดวงตาที่สวยงามสดใสของเซี่ยซินหยาน จู่ ๆก็มองไปยังหญิงสาวข้างนาง

นางไม่ได้รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉื่อหยานและทั้ง 2 คนเป็นยังไง แต่นางเห็นพวกเขานั่งโต๊ะเดียวกันกับ ฉื่อหยาน นางสันนิษฐานว่า ฉื่อหยานและเยว่จางเฟิง กับ หลินยาฉี น่าจะเป็นสหายกัน ดังนั้น นางจึงแอบให้ความสนใจกับพวกเขา ตั้งแต่นางเข้ามาในโรงเตี้ยมนี้

ทั้งเยวาจางเฟิงและหลินหยาฉี นางสัมพัสได้ถึงความแปลกประหลาดของพวกเขา นางสัมพัสได้ว่าพวกเขาปล่อยกลิ่นอายบางอย่างออกมาบางๆที่อาจทำให้หัวใจของผู้อื่นเต้นแรงได้

นางรู้สึกว่าเยว่จางเฟิงและหลินยาฉีโดดเด่นเป็นพิเศษ และระดับการบ่มเพาะของพวกเขาก็ไม่ต่ำต้อยเลย

ตอนนี้ เมื่อนางได้ยินคำถามของเยว่จางเฟิง นางก็ตกใจมาก อยู่ข้างใน

หมานกู่เป็นนักรบระดับสูงที่อยู่อันดับ 2 ในลำดับรายชื่อผู้แข็งแกร่งของทะเลไม่มีที่สิ้นสุด ว่ากันว่าไม่มีใครที่มีพลังป่าเถือนเทียบได้กับเขา

แม้ว่าเยว่จางเฟิงก็จะได้เห็นอันตรายของหมานกู่ เขาก็ยังถามออกมาเช่นนี้ ราวกับว่าเขารู้ว่าหญิงสาวผู้งดงามคนนี้แข็งแกร่งกว่าหมานกู่

" ความเป็นไปได้ที่ชนะเป็นเพียงห้าต่อห้าส่วน " หลินยาฉีขมวดคิ้วของนาง คิดสักพักก่อนที่จะพูด " ถ้าเพียงแต่อาศัยพลังในการต่อสู้ ก็พอสูสี แต่ถ้าเป็นการต่อสู้ถึงตาย คนตายน่าจะเป็นเขา " หญิงสาวพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ

เซี่ยซินหยาน ประหลาดใจ ดวงตาคู่สวยของนางก็ระเบิดความสงสัยออกมา นางไม่รู้ว่าที่หลินยาฉีพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่

" เอ่อ . . " เยว่จางเฟิงก็พยักหน้าราวกับว่ารู้อยู่แล้ว " ถ้ามันคือการต่อสู้ถึงตาย เจ้าคนที่ชื่อหมานกู่จะต้องตายแน่นอน ข้าจะไม่คิดถึงเรื่องนี้ แต่ข้าคิดว่ามันก็ยังเสี่ยงอยู่ดี หากใช้พละกำลังจากร่างกายเพียงอย่างเดียว แต่ความเป็นได้ที่จะชนะก็สูงอยู่ดี .

หลินหย่าฉีเชิดหน้าขึ้น และด้วยความโกรธว่า " นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว "

ความประหลาดใจที่ยิ่งใหญ่ก็ปรากฏอยู๋ในดวงตาของเซี่ยซินหยาน

" บูม "

ตอนนี้เองที่บริเวณอาบน้ำ ก็ปรากฏประแสน้ำวนและดูดน้ำทั่วทะเลสาป น้ำวนนี้ดูดหยดน้ำทั้งหมดด้วยพลังมหาศาล เมื่อหยดน้ำแต่ละหยดถูกดูดเข้าไปในน้ำวนก็เกิดเป็นระเบิดจนแผ่นดินสั่นสะเทืิอนขึ้น

น้ำในทะเลสาบกระเซ็นไปทั่ว ไม่มีหยดน้ำที่มีพลังซึ่งถูกสร้างโดยหยานกู่อยู่อีก ตอนนี้มันสามารถสัมพัสกับร่างของฉื่อหยานได้โดยไม่เป็นอะไร เพราะเมื่อถูกดูดเข้าไปในน้ำวนพลังของมันก็ได้หายไปหมดสิ้นแล้ว

ในขณะที่หมานกู่หัวฟัดหัวเหวี่ยง ที่ทะเลสาบด้านล่างเขา ฉื่อหยานก็ลอยอยู๋เหนือน้ำวน จู่ๆเขาก็กระโดดขึ้นและโต้คลื่น ควันที่ชั่วร้ายขดตัวรอบๆร่างของเขา ตอนนี้เขาดูเหมือนกับมังกรที่ทะยานอยู่บนท้องทะเลและกำลังมุ่งตรงไปที่หมานกู่

ชายทั้งสองคนแต่ละก็คนก็ควบแน่นน้ำจนเกิดเป็นเสาน้ำขนาดใหญ่ พวกเขาถ่ายทอดพลังของตัวเองลงไปในเสาน้ำ กลิ่นอายปล่อยออกมาจากเสาน้ำเหล่านี้แข็งแกร่งเป็นอย่างมากราวกับว่ามันสามารถทำลายภูเขา และพื้นดินให้เป็นเสี่ยงๆได้ ต่อมา เสาน้ำทั้งสองก็เข้าประทะกัน

" หวือหวือหวือ " .

การปะทะกันของเสาน้ำยักษ์ทั้งสองเกิดเป็นลูกศรมากมายพุ่งออกไปทุกที ลูกศรน้ำแต่ละดอกเต็มไปด้วยพลังที่น่ากลัวที่ทำให้ผู้คนต่างก็หวาดกลัวและหลบหนีไป

ลูกศรเหล่านี้กลายเป็นเหมือนกับม่านน้ำพุ่งออกไป

เกิดเสียงหวีดหวิวขึ้นในอากาศ . โดยไม่คาดคิด โรงเตี๊ยมทั้งสิบสองหลังก็ได้รัยความเสียหาย

ในทันที , ห้าหลังถูกเจาะได้ลูกศรน้ำแล้วถล่มลงมา

ที่เหลืออีกเจ็ดหลังก็สั่นสะท้านและกำลังจะถล่มลงมา โชคดีที่กลุ่มนักกรบจากร้านสุราได้ใช้พลังของพวกเขาป้องกันไว้ มันจึงไม่ถล่มลงมา

อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ระหว่างฉื่อหยานและหมานกู่ ก็ยังคงดำเนินไปอย่างรุนแรง

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ