บทที่ 96 ฆ่าให้หมด !

บทที่ 96 ฆ่าให้หมด !

ด้วยควันสีขาวที่ปกคลุมเขา ฉื่อหยานถูกปกคลุมไปด้วยความกระหายเลือด ความโหดร้าย ความบ้าคลั่ง และความหวาดกลัว ภายใต้อิทธิพลของพลังงานเชิงลบ มีเพียงความปรารถนาเดียว นั่นก็คือการฆ่าพวกมันทั้งหมด

เขายืนอยู่ท่ามกลางนักรบทั้งห้าจากโลกมืด ฉื่อหยานใบหน้าจริงจัง พร้อมกับควันสีคล้ายที่กลายเป็นงู พลังงานเชิงลบพยายามที่จะพัวพันไปที่นักรบเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง

" ปัง ! "

หนึ่งในนักรบจากโลกมิดใช้ [ กรงเล็บภูติทมิฬ ] ข่วนไปยังหน้าอกของฉื่อหยาน

" หึหึ ! " ฉื่อหยาน หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ เขาเตะไปผ่ากลางไปที่นักรบ . พร้อมกับใช้นิ้วมือทั้งสิบที่เหมือนหอกทิ่มไปยังหน้าอกของนักรบจากโลกมืด ปรากฏเป็นหลุมเลือดขึ้นบนหน้าอกของมัน

มันร้องโหยหวนออกมา ฉื่อหยานก้าวกลับมาและป้องกันการโจมตีของนักรบคนอื่น ปรากฏเป็นแสงสีเขียวอ่อนขึ้นรอบๆตัวฉื่อหยาน [ หลุมแรงโน้มถ่วง ] 3 วงก็เกิดขึ้นอย่างเงียบๆที่ด้านข้างทั้งสองข้างและด้านหลัง

เขายืนอยู่ท่าม[ หลุมแรงโน้มถ่วง ] ทั้งสาม , ฉื่อหยานมองไปยังห้านักรบจากโลกมืดอย่างเย็นชา " อยากจะฆ่าข้างั้นรึ ? หึหึ ฆ่าจะเขาเสียก่อน "

" ฆ่ามัน ! "

นักรบโลกมืดนั้นตะโกนและวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกัน

นักรบผู้ซึ่งมีห้าหลุมเลือดที่หน้าอกก็นั่งขัดสมาธลง . และมันก็สร้างหนามแหลมสีเขี่ยวขึ้นมา จากนั้นก็ยิงออกไปจากฝ่ามือ

" วิชาระดับลึกซึ้ง [ หนามโลกทมิฬ ] "

หนามแข็งหลายสิบอันก็พุ่งผ่านอากาศไปที่ฉื่อหยานเหมือนกับสายฟ้าฟาด

" เป้ง เป้ง เป้ง เป้ง เป้ง "

เสียงคมชัดของโลหะกระทบกันดังมาจากทั่วร่างกายของฉื่อหยาน เป็น [ หนามโลกทมิฬ ] ที่ไม่สามารถทะลวงจิตวิญญานกายาแข็งของฉื่อหยานไปได้

ชายคนที่ได้รับบาดเจ็บก็ใบหน้าซีดลงและมันก็สั่งคำสั่งออกไป " จู่โจมมันพร้อมกัน "

นักรบอีกสี่คนก็ล้อมรอบไปที่ฉื่อหยานโดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลาง

ปรากฏเป็นม่ายสีฟ้าสี่อันขึ้นเหนือหัวเหมือนเมฆและม่านเหล่านั้นรวมตัวกัน จากนั้นก็พุ่งไปยังฉื่อหยาน

ม่านสีฟ้าแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก พลังเหล่านั้นเข้าไปกับฉื่อหยานทันที

สี่นักรบก็รู้สึกยินดี พวกมันกระโดดขึ้นและเอาอาวุธแทงไปที่ฉื่อหยาน

" สนาม ! ทำงาน ! "

ฉื่อหยานตะโกนออกมา

สี่นักรบอยู่ที่ข้างในนั้นมองไม่เห็น [ หลุมแรงโน้มถ่วง ] และพวกมันทั้งหมดก็ถูกปกคลุมด้วยสนามทันที !

มันบิดเบี่ยวเป็นอย่างมาก , สี่นักรบกลายเป็นแข็งคเ่งและไม่สามารถใช้พลังปราณลึกลับของพวกมันได้ พวกมันตกอยู่ในความหวาดกลัว และไม่รู้ว่าก็สิ่งใดขึ้นกับพวกมัน

" ย๊าาา ! "

ฉื่อหยานตะโกนขึ้นฟ้า กล้ามเนื้อของเขาสั่นเทา ใ เวลาเดียวกัน ควันสีขาวก็กลายเป็นหนาแน่นและเต็มไปด้วยพลังงานเชิงลบ

ในทันที พลังกายาแข็งก็ระเบิดออกมาจากภายในร่างกายของฉื่อ และก็พุ่งผ่านร่างของเขาเหมือนกับกระแสไฟฟ้า

ด้วยเสียงคำรามของฉื่อหยาน เขาพยายามฉีกกระฉากม่านสีฟ้า

" บูม ! "

เสียงระเบิดดังก้อง และม่านสีฟ้าที่นักรบทั้งสี่ใช้ก็ขาดกระจุย

ฉื่อหยานยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และเย็นชา และรีบเข้าไปยัง[ หลุมแรงโน้มถ่วง ] และใช้วิขา [ ดรรชนีย์ทะลวง ] และจู่โจมไปที่เหล่านักรบที่อยู่ในวงหมุน !

" ปุ ! "

[ ดรรชนีย์ทะลวง ] ขอฉื่อหยานแทงเข้าไปในดวงตาของนักรบที่อยู่ในวงหมุน ดวงตาทั้งสองของมันกลายเป็นกลวงโบ๋ทำให้มันไม่สามารถมองเห็นได้อีกต่อไป และเลือดก็ไหลท่วมไปยังสมองของมัน ส่งผลให้มันตกตายในทันที

ฉื่อหยานเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พุ่งไปยังนักรบอีกสามคน

" ปุ ! "

" ปุ ! "

" ปุ ! "

นักรบอีกสามคนเองก็มีเลือดไหลออกมาจากดวงตาของพวกมันและตกตายด้วยลักษณะเดียวกันกับคนแรก สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

[ หลุมแรงโน้มถ่วง ] ก็เคลื่อนไหว

นักรบจากโลกมืดที่เหลือรอดและนั่งอยู่บนพื้นก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและพยายามจะหลบหนี

" หึหึ คิดจะหนีงั้นรึ "

ฉื่อหยานหัวเราะอย่างเย็นชา และเขาก็พุ่งไปทางนักรบและแทงเขาข้างหลังของมัน แขนของเขาทะลุผ่านหัวใจของมัน

ตอนนี้นักรบจากโลกมืดทั้งห้า ก็ได้ตกตายไปอย่างสมบูรณ์

พื้นที่เต็มไปด้วยกองเลือด ,ฉื่อหยาน ยืนอยู่ข้างๆศพทั้งห้าและสังเกตุดูพวกมัน และเขาก็เพลิดเพลินไปกับพลังงานปราณลึกลับที่ไหลออกมาจากศพพวกมัน

ไม่นานร่างทั้งห้าก็หลายเป็นแห้งเหือด ในขณะที่เส้นชีพจรของฉื่อหยานนั้นเต็มไปด้วยความกระหายเลือด !

โดยปราศไม่พยายามที่จะหยุดยั้งสิ่งที่เกิดขึ้น ฉื่อหยานหยุดใช้ [ บ้าคลั่ง ] และปล่อยให้ความปรารถนาในการฆ่าฟันของเขาเติบโตขึ้นเรื่อยๆ และ เขาเดินไปที่บริเวณหัวใจของรูปปั้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็พบกับนักรบในนภาที่สองของระดับก่อตั้ง อีกสองคน

โดยไม่ต้องพูดจา ฉื่อหยานพุ่งไปด้วยใบหน้าที่น่ากลัว ภายใต้ผลกระทบของ [ บ้าคลั่ง ] ที่ทำให้เขาตกอยู่ในความกระหายเลือด เขาลงมือฆ่านักรบทั้งสองอย่างง่ายดาย และเขาก็ก้าวเดินต่อไป

หยินฉาสิบสองตนลอยขึ้นจากหลุมลึกที่ข้างหน้าทันทีเมื่อมันเห็นฉื่อหยาน

" หึหึ ! "

ฉื่อหยานหัวเราะอย่างเย็นชา แต่กลัยบเต็มไปด้วยความสุข เขาโคจรวังวนพลังหยินของเขาและสร้างเป็นแรงดึงดูดขนาดใหญ่ขึ้น

หยินฉาทั้งสิบสองตัว ในที่สุดก็ถูกกลืนกินโดยวังวนพลังหยินของฉื่อหยาน และกลายเป็นพลังปราณหยินอยู่ในร่างของเขา

ตอนนั้นเองพลังงานเชิงลบทุกประเภทพุ่งออกมาจากทุกๆเส้นชีพจรของฉื่อหยาน

โดยไม่สนใจสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเขา ฉื่อหยานยังคงก้าวไปข้างหน้า

ตลอดทางฉื่อหยาน เหมือนกับเทพเจ้าแห่งการฆ่า เมื่อเขาพบกับนักรบจากโลกมืดคนใด เขาก็จะฆ่่าพวกมันทันที

เหล่านักรบจากโลกมืดในพื้นที่แห่งนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในนภาที่สามของระดับก่อตั้งหรืออยู่ในนภาที่หนึ่งหรือสองในระดับมนุศย์ พวกมันนั้นไม่สามารถต่อกรกับฉื่อหยานได้ และพวกมันก็ถูกฆ่าตายทันที

ตลอดทาง ฉื่อหยาน ฆ่านักรบจากโลกมืกไปทั้งหมดยี่สิบเอ็กคน ดูดกลื่นหยินฉามาทั้งหมดหกสิบห้าตัวและในที่สุดเขาก็มาถึงส่วนไหล่ขวาของรูปปั้น

ทันที ร่างของมู่ฮุ่ยก็โผล่ออกมาจากหลุมลึก

ข้างๆ มันมีนักรบจากโลกมืดที่อยู่ในนภาที่สามของระดับมนุษย์ยืนอยู่ด้วยกันสามคน

ภายในหลุมลึกมังกรโคลนทั้งสามตัวที่ถูกทำลายกำลังบิดตัวไปมา และพยายามที่จะสร้างร่างกายของพวกมันขึ้นมาใหม่

มู่ฮุ่ยขมวดคิ้วและถอยออกมาเล็กน้อยทั่วใบหน้าของมันกลายเป็นแปลกใจ " พวกมันหนังเหนียวยิ่งนัก และไม่สามารถฆ่ามันได้ อีกทั้งพวกมันยังมีด้วยกันหลายร้อยตัวในหลุมแห่งนี้ มันจะกินพลังปราณของข้ามากเกินไป " .

" นายน้อย มีใครบางคนกำลังมา " นักรบมืดโลกชี้ไปที่ฉื่อหยาน

ฉื่อหยานร่างของเขาถูกปกคลุมไปด้วยควันสีขาว และอากาศรอบๆตัวเขากลายเป็นเดือดพล่าน เลือดฉโลมไปทั่วร่างของเขาเหมือนกับรังไหมและเขาก็ยิ้มออกมาพร้อมกับเลือดที่ไหลท่วมอยู่บนใบหน้า

" นี่เจ้า " มู่ฮุ่ยก็ตกใจ และรู้เพียงว่าเขาคือฉื่อหยานที่ยืนอยู่ข้างๆฮันเฟิงและกู่หลงเท่านั้น

ในขณะที่มู่ฮุ่ยอยู่ในหยินหุบเขา มันก็ได้สังเกตเห็น แต่ก็ไม่ได้สนใจฉื่อหยานนัก มันนั้นสนใจไปที่ยอดฝีมือเช่น ซัวฉี และ เซี่ยซินหยานเท่านั้น เพราะ ฉื่อหยาน เป็นเพียงนักรบในนภาแรกของระดับมนุษย์เท่านั้น มู่ฮุ่ยจึงไม่ได้ใส่ใจเขานัก

เมื่อเห็นฉื่อหยานเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับร่างที่เต็มไปด้วยจิตสังหาน มูฮีก็ประหลาดใจและ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉื่อหยาน

" นายน้อย เราจะต้องสังหารใครก็ตามที่เราพบ" นักรบที่สวมเกาะคนหนึ่งพูดออกมาอย่างเรียบเฉย " ก่อนหน้านี้เราก็ฆ่าไปแล้วคนหนึ่ง เราก็ต้องลดจำนวนศัตรูลงให้มากที่สุด ! นายหญิงได้มีคำสั่งว่าหากเราพบกับเป่ยหมิงเช้อหรือใครก็ตามก็ให้ฆ่าทันที "

" อืม พวกเจ้าอยู่ที่นี่และจัดการมัน ที่เหลือตามข้ามา " มู่ฮุ่ย พยักหน้าให้แล้วก็เดินไปข้างหน้า

นักรบสองคนตามมู่ฮุ่ยไปอย่างเงียบ ๆและพวกมันก็หายไปทันที

ส่วนชายที่พูดมากเป็นคนยืนอยู่ตรงนั้น มันมองไปที่ฉื่อหยานและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา " ช่างโชคร้ายจริงๆ "

" โชคร้าย ? " ฉื่อหยานก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง " ที่จริงข้าค่อนข้างโชคดีนะ นี่ช่างดีจริงๆ! เจ้าเองก็เป็นนักรบจากโลกมืดสินะ ! ! หึหึ ข้าหนะฆ่านักรบจากโลกมืดมาแล้วยี่เส็บเอ็ดคนตลอดทาง และเจ้าเองก็จะเป็นคนที่ยี่สิบสอง ! "

จากนั้น ฉื่อหยานก็พุ่งเข้าไปหามัน

สองนาทีต่อมา นักรบชายที่พูดมาก ก็กลายตกตายไปและร่างกายของมันก็แห้งเหือดพร้อมกับร่างของมันที่ไร้ซึ่งหัว

ฉื่อหยานดูดพลังงานเชิงลบของมันมาและยังคงวิ่งต่อไป

สิบนาทีต่อมา ฉื่อหยานก็พบกับมู่ฮุ่ย และนักรบสองคนอีกครั้ง

" อะไรกัน ? หลี่โถว ถูกเจ้าฆ่าตายไปแล้วรึ " มู่ฮุ่ยจ้องไปที่ฉื่อหยานด้วยสีหน้าจริงจัง และมันก็หันหน้ากลับอย่างหยิ่งพยอง " นักรบในนภาแรกของระดับมนุษย์สามารถฆ่าหลี่โถว ที่อยู่ในนภาที่สามได้ ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีอะไรสินะ "

ฉื่อหยาน ไม่ตอบ เขาเอาแต่ยิ้มอย่างเย็นชา และความกระหายเลือดก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เขาก้าวไปใกล้กับมู่ฮุ่ยที่ละก้าว

มูฮุยนั้นอยู่ในนภาที่สามของระดับมนุษย์ แต่เนื่องจากมันได้รับสืบทอดจิตวิญญานต่อสู้ และฝึกวิชาในระดับสูง นั่นจึงทำให้มันมีความสามารถมากกว่านักรบในระดับเดียวกัน

ฉื่อหยานเดินเข้าไปหามันทีละก้าว ถึงแม้ใบหน้าของเขาจะโหดร้ายและบ้าคลั่ง แต่ภายในจิตใจของเขานั้นกลับสงบเยือกเย็น .

หลังจากก้าวไปได้ห้าห้าว เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามู่ฮุ่ยเป็นศัตรทรูที่น่ากลัว

" ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว ! "

มู่ฮุ่ยจ้องไปที่เขา และตะโกนออกมา

" สังหารมันสะ ! "

เป็นสี่คำนี้ที่ปรากฏขึ้นในจิตใจของฉื่อหยานเหมือนกับคาถาบางอย่าง

พลังบางอย่างก็ระเบิดออกมาจากภายในจิตใจของฉื่อหยานทันที

สี่คำนั้นปกคลุมไปทั่วจิตใจของเขาและสำนึกของเขาทั้งหมดก็หายไป !

" ฆ่ามันสะ ข้าเบื่อแล้ว " มู่ฮุ่ยสั่งออกมาพร้อมกับส่ายหัวอย่างไม่แยแส และพวกมันก็เคลื่อนไหวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

สองนักรบเดินไปฉื่อหยานด้วยสีหน้าโหดเหี้ยมและแทงดาบที่อยู่ในมือไปที่ฉื่อหยาน

" เป้ง ! เป้ง ! "

เกิดเป็นเสียงโลหะปะทะกันดังออกมาจากหน้าอกของฉื่อหยานอีกครั้ง

" หืม ? "

สองนักรบ ' ใบหน้าก็เปลี่ยนไป และพวกมันก็เริ่มโคจรพลังปราณลึกลับเข้าไปในดาบ จากนั้นก็แทงไปที่ดวงตาของฉื่อหยาน

กระประทะที่รุนแรงบนหน้าอกของเขา ก็ปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาจากสภาวะที่สับสบ

ในสายตาของเขา ก็ปรากฏเป็นสองปลายดาบที่แหลมคมค่อยๆขยายขึ้นมาอย่างช้าๆ

เขาก็ประหลาดใจ , ฉื่อหยาน ขยับหัวอย่างรวดเร็วและดาบก็ทองเฉียดดวงตาของเขาออกไป เขารู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกจากดาบได้อย่างชัดเจน

" ปัง ! ปัง ! "

พลังงานเชิงลบที่เดือดพล่านก็ระเบิดออกมาจากไหล่ของฉื่อหยาน ปรากฏเป็นแสงสีซีดขึ้นมาสองสายกลายและมันก็แทรกแซงเข้าไปในร่างของนักรบทั้งสองทันที

ด้วยพลังงานเชิงลบที่เข้าไปในร่างของสองนักรบ พวกมันรู้สึกเหมือนกับถูกลากลงไปอยู่ในทะเลเลือดที่ไม่มีที่สิ้นสุดและถูกกัดกินโดนภูติผีนับพัน พวกมันตกอยู่ในความหวาดกลัว .

" ปุก ! "

" ปุก ! "

หลุมเลือด5หลุมก็ปรากฏบนคอของพวกมันและเลือดก็ไหลทะลักออกมา

ฉื่อหยานมองไปอย่างเย็นชา และสะบัดเลือดที่ติดอยู่บนนิ้วของเขา และเขาก็ดูดซับพลังปราณของมัน จากนั้น เขาเหลือบมองไปที่มู่ฮุ่ยและค่อยๆก้าวเข้าไปหามัน !––––––––––––––––––––––––

ห่างหายไปนานในการลงเว็ปนี้ ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1183 แล้วนะคะ หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา กดตรงนี้ >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ