บทที่ 140 - ขุมกำลังแห่งอวิ๋นโจว

บทที่ 140 - ขุมกำลังแห่งอวิ๋นโจว

"พวก... พวกแกมาป่วนงานใช่ไหม มานี่ ใครก็ได้ มาจับพวกมันไป!"

ผู้ประกาศของขวัญฝีมืออาจจะไม่แข็งแกร่ง แต่ว่าตอนนี้อยู่ในตระกูลจี้ ขอเพียงแค่ตะโกนออกไปคำเดียว ก็มียอดฝีมือจำนวนมากมาสนับสนุน ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลเลย

"สิบกว่าวินาทีต่อมา คนของตระกูลจี้ที่คอยรักษาความสงบอยู่หน้าประตูใหญ่ก็ล้มลงไปกองกับพื้นหมดแล้ว"

"แก... พวกแก!"

"ตอนนี้ ฉันให้แกเลือกสองทาง จะประกาศของขวัญต่อ หรือจะให้ฉันบีบคอแกให้แหลก!"

อวิ๋นฮ่าวเจ๋อข่มขู่

"อวิ๋น... อวิ๋นโจว... ตระกูลอวิ๋น ส่งของขวัญยินดีแสนล้าน... แบงก์กงเต๊ก"

ภายใต้สายตาดุจนักฆ่าของคนตระกูลอวิ๋น ผู้ประกาศของขวัญก็ตะโกนออกมาอย่างตัวสั่นเทา

จากนั้น เขาก็ทรุดฮวบลงไปนั่งกับพื้น

กล้าพูดประโยคนี้ออกมา ชีวิตนี้ของเขาจบสิ้นแล้ว

เมื่อการประกาศของขวัญจบลง ทุกคนก็นิ่งอึ้งไปอีกครั้ง พวกเขานึกว่าตัวเองหูฝาดไป

แต่พอมองดูปฏิกิริยาของคนอื่นๆ พวกเขาก็เข้าใจในทันที ไม่ใช่ว่าพวกเขาหูฝาดไป แต่มีคนกล้าทำแบบนี้จริงๆ!

"ฉันว่าแล้ว ตระกูลอวิ๋นต้องมาอย่างไม่เป็นมิตรแน่ๆ ถ้ามีเงินหนึ่งแสนล้านนี่ ไปผูกมิตรกับตระกูลอื่นไม่ดีกว่าเหรอ"

"ไม่รู้ว่าตระกูลอวิ๋นไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงขนาดกล้าบุกมาหาเรื่องถึงที่ คิดจริงๆ เหรอว่าตระกูลยักษ์ใหญ่เป็นตระกูลที่พวกเขาจะมารังแกได้ตามใจชอบ"

"ครั้งนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว ฉันอยากจะเห็นเดี๋ยวนี้เลยจริงๆ ว่า ตระกูลอวิ๋นไปเอาความมั่นใจมาจากไหน"

ในตอนนี้ คนตระกูลจี้ทุกคนไม่มีใครเลยที่หน้าไม่เขียวคล้ำ

พวกเขาเติบโตมาในตระกูลจี้ นอกจากตระกูลยักษ์ใหญ่เหล่านั้นแล้ว ก็ไม่มีตระกูลไหนกล้ามาระรานพวกเขา

แต่ตอนนี้ ถึงกับมีคนกล้ามาขี้รดบนคอพวกเขา ถ้าไม่ฉีกไอ้คนพวกนี้ให้เป็นชิ้นๆ หน้าของตระกูลจี้พวกเขาก็คงจะต้องเสียไปจนหมดสิ้นแล้ว!

"ตระกูลเฮ่อแห่งอวิ๋นโจว มาอวยพรวันเกิดท่านปู่ทวด ส่งของขวัญยินดี แบงก์กงเต๊กแสนล้าน!"

คนข้างในยังกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอยู่ แต่ข้างนอกกลับเริ่มประกาศของขวัญอีกแล้ว

ครั้งนี้เป็นตระกูลจากอวิ๋นโจวอีกแล้ว และก็เป็นแบงก์กงเต๊กแสนล้านอีกแล้ว!

"ตระกูลจางแห่งอวิ๋นโจว มาอวยพรวันเกิดท่านปู่ทวด ส่งของขวัญยินดี แบงก์กงเต๊กแสนล้าน!"

"ตระกูลเจียงแห่งหนิงไห่ มาอวยพรวันเกิดท่านปู่ทวด ส่งของขวัญยินดี แบงก์กงเต๊กแสนล้าน!"

"ตระกูลเฉียนแห่งหนิงไห่ มาอวยพรวันเกิดท่านปู่ทวด ส่งของขวัญยินดี แบงก์กงเต๊กแสนล้าน!"...

ยิ่งมีคนส่งแบงก์กงเต๊กมาเป็นของขวัญยินดีมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้ประกาศของขวัญก็ยิ่งชาชินมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เกิดอาการตะกุกตะกักแบบนั้นอีกแล้ว

ถ้าจะพูดถึงความรู้สึกของแขกเหรื่อเหล่านั้น ตอนแรกสุดก็ล้วนแต่ตกตะลึง แต่พอมาถึงตอนหลัง ในใจทุกคนล้วนมีอัลปากานับไม่ถ้วนวิ่งตะลุยผ่านไป

นี่มันไอ้พวกบ้านนอกอวิ๋นโจวรวมกลุ่มกันมาแจกแต้มถึงปักกิ่งเลยใช่ไหมเนี่ย

คิดจริงๆ เหรอว่าการเป็นเจ้าพ่อท้องถิ่นอยู่ที่อวิ๋นโจวจนเคยตัวแล้ว อวิ๋นโจวจะเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้

"ไป ให้พวกเราไปดูให้เห็นกับตาสักหน่อยซิว่า คนที่ส่งของขวัญยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาจะแตกต่างจากคนอื่นยังไง!"

ในตอนนี้ใบหน้าของท่านปู่ทวดตระกูลจี้เปลี่ยนเป็นสีตับหมูไปโดยสิ้นเชิง

งานฉลองอายุยืนดีๆ ตอนนี้ถูกคนพวกนั้นจากอวิ๋นโจวป่วนจนเละไปหมดแล้ว

และงานฉลองอายุยืนก็กลายเป็นเรื่องตลกไปแล้ว

ถ้าตระกูลจี้ของพวกเขายังไม่ทำอะไรสักอย่าง เกรงว่าต่อไปใครๆ ก็คงกล้ามาขี้รดบนหัวตระกูลจี้ของพวกเขาแล้ว!

ในไม่ช้า คนกลุ่มใหญ่ก็มาถึงหน้าประตูใหญ่ตระกูลจี้

"ฉันก็นึกว่าคนที่กล้ามาหาเรื่องตระกูลจี้จะมีสามหัวหกแขนอะไร ที่แท้ก็เป็นแค่คนธรรมดาๆ นี่เอง"

จี้ไห่เฟิงมองอวิ๋นเต้าอีและคนอื่นๆ พลางกัดฟันพูด

แม้ว่าเขาจะอยากสังหารพวกเขาทั้งหมดในตอนนี้เลยก็ตาม แต่ก็ต้องคำนึงถึงทางการหัวเซี่ยด้วย

อย่างไรเสีย แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นอะไรในปักกิ่ง แต่ถ้าหากเกิดเรื่องขึ้นพร้อมกันทั้งหมด เกรงว่าอวิ๋นโจวคงจะต้องเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่

บางทีนี่อาจจะเป็นสิ่งที่พวกเขาใช้เป็นที่พึ่งพิงถึงได้กล้าเหิมเกริมขนาดนี้

แต่ว่า แม้ว่าจะไม่สามารถสังหารพวกเขาทั้งหมดได้ แต่การฆ่าสักสองสามคนก็คงจะยังไม่มีปัญหาอะไร!

"ไห่ปอ!"

จี้ไห่เฟิงตะโกนลั่น คนตระกูลจี้คนหนึ่งที่อยู่ข้างหลังเขาก็พุ่งออกไป

เขาชื่อจี้ไห่ปอ ก็เป็นยอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์เช่นกัน

ถ้าไม่ใช่เพราะมีท่านปู่ทวดตระกูลจี้และจี้ไห่เฟิงที่เป็นเจ้าบ้านอยู่ จี้ไห่ปอก็คงจะพุ่งขึ้นไปฆ่าฟันพวกเขาให้เรียบไปนานแล้ว

"มาได้ดี!"

เมื่อเห็นจี้ไห่ปอพุ่งเข้ามา เฮ่อเทียนเสียงก็ไม่หวาดกลัวเลยสักนิด

ตอนนี้ ถึงเวลาที่จะทดสอบผลการบำเพ็ญเพียรของพวกเขาในช่วงเวลานี้แล้ว!

ปัง!

ทั้งสองคนปะทะฝ่ามือกันหนึ่งครั้งที่หน้าประตูตระกูลจี้ ผลคือต่างฝ่ายต่างถอยหลังไปสามก้าว

ฉากนี้ ทำเอาคนที่ยืนดูอยู่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

พวกเขาไม่นึกเลยว่า ตระกูลเหล่านี้จากอวิ๋นโจว ถึงกับจะมียอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์อยู่ด้วย

และยังเป็นนักบุญยุทธ์ที่สามารถสู้เสมอกับจี้ไห่ปอได้อีกด้วย

จี้ไห่ปอคนนั้น พลังต่อสู้ในตระกูลจี้สามารถติดอันดับหนึ่งในห้าได้เลยนะ ไม่นึกเลยว่า ถึงกับจะไม่สามารถกำชัยชนะได้ในกระบวนท่าเดียว!

"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงกล้ามาหาเรื่องตระกูลจี้ ที่แท้ก็มีฝีมืออยู่บ้าง"

"แค่ยอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์คนเดียวเกรงว่าจะยังไม่พอหรอก!"

จี้ไห่เฟิงพูดเสียงเย็น

พูดจบ ข้างหลังเขาก็มีนักบุญยุทธ์พุ่งออกมาอีกคน ยืนคุมเชิงอยู่กับเฮ่อเทียนเสียง

"ฮ่าฮ่าฮ่า ตระกูลยักษ์ใหญ่แห่งปักกิ่งที่สง่างาม ถึงกับคิดจะใช้คนหมู่มากรังแกคนน้อย คิดจริงๆ เหรอว่าอวิ๋นโจวของพวกเราไม่มีคนแล้ว!"

พูดจบ อวิ๋นเต้าอี จางซื่อเหวย เจียงเฟิงเหนียน สองสามคนก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กลิ่นอายระดับนักบุญยุทธ์ก็แผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบัง!

"นักบุญยุทธ์สี่คน!"

"อวิ๋นโจวมีนักบุญยุทธ์เยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!"

"อะไรคือสี่คน แกอย่าลืมคนเมื่อไม่กี่วันก่อนคนนั้นสิ รวมกันก็เป็นห้าคนแล้ว!"

"ซี้ด!"

"ไอ้พวกบ้านนอกอวิ๋นโจวพวกนี้ ไม่ส่งเสียงไม่บอกไม่กล่าว ถึงกับน่ากลัวถึงขนาดนี้แล้วเหรอ!"

เมื่อดูจากฝีมือที่อวิ๋นโจวแสดงออกมาในตอนนี้ รวมกันแล้วก็ไม่ด้อยไปกว่าตระกูลไหนเลยนอกเหนือจากตระกูลยักษ์ใหญ่

และถ้าหากตระกูลยักษ์ใหญ่ไม่มีจักรพรรดิยุทธ์ พวกเขากับตระกูลยักษ์ใหญ่ ตกลงว่าใครจะแข็งแกร่งกว่าใครก็ยังไม่รู้เลย!

อย่างไรเสีย ในโรงแรมเกียวโตก็ยังมีสุดยอดฝีมือหนุ่มที่สามารถสังหารยอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์ได้อย่างง่ายดายพักอยู่คนหนึ่งนะ

"พวกแก!"

"ฉันอยากรู้มากเลยว่า ตระกูลจี้ของพวกเรากับพวกท่าน ตกลงว่ามีความแค้นอะไรกัน ถึงขนาดทำให้พวกท่านต้องระดมพลกันมาขนาดนี้!"

ในตอนนี้ใบหน้าของจี้ไห่เฟิงดำคล้ำจนน่ากลัว ราวกับว่าจะมีน้ำหยดออกมาได้ทุกเมื่อ

"เรื่องนี้ เกรงว่าคงจะมีแต่คุณชายใหญ่จี้ตงเฉิงแห่งตระกูลจี้ของพวกแกเท่านั้นที่รู้"

อวิ๋นเต้าอีพูดพลางยิ้ม

"เฉิงเอ๋อร์เหรอ เกี่ยวอะไรกับเขา"

จี้ไห่เฟิงเต็มไปด้วยความงุนงง

หรือว่าลูกชายของเขาจะไปล่วงเกินคนพวกนี้เข้าตอนไหน

"แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง ดูเหมือนพวกเราจะไม่เคยเจอกันมาก่อนนะ"

ในตอนนี้ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งก็ยืนออกมา

เขาคือจี้ตงเฉิง ศัตรูตัวฉกาจของเฉินเจี๋ย!

"โอ้ หรือว่าท่านนี้ก็คือคุณชายใหญ่จี้ ช่างมีลักษณะคนอายุสั้นมาแต่กำเนิดจริงๆ"

อวิ๋นฮ่าวเจ๋อพูดด้วยรอยยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม

"เหอะ พวกแกอย่าเพิ่งได้ใจไป อย่าลืมสิว่าที่นี่คือปักกิ่ง คือตระกูลจี้!"

"อย่าคิดว่าเป็นนักบุญยุทธ์แล้วจะไม่มีใครทำอะไรพวกแกได้!"

"ถ้าหากต้องอัญเชิญท่านปู่ทวดท่านนั้นออกมา พวกแกไม่มีใครรอดชีวิตออกจากปักกิ่งไปได้แน่!"

จี้ตงเฉิงข่มขู่

ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิยุทธ์ มีเพียงคนที่เคยเห็นเท่านั้นถึงจะเข้าใจ

เขาโชคดีที่เคยเห็นท่านปู่ทวดของเขาลงมือ

เพียงแค่ปลายนิ้วเดียว ก็สามารถกดขยี้ยอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งคนหนึ่งจนระเบิดได้

ดังนั้นในสายตาของเขา ท่านปู่ทวดของเขาก็คือเทพเจ้า!

เทพเจ้าผู้ทรงพลังไร้ขีดจำกัด!

ถ้าหากท่านปู่ทวดของเขาลงมือ คนพวกนี้ที่กล้ามาท้าทายบารมีของตระกูลจี้ก็จะถูกอัดจนระเบิดกันทั้งหมด!

...

[จบแล้ว]