บทที่ 80 - เฉินเจี๋ย ฉันตอนนี้เจ๋งสุดๆ ไปเลย

บทที่ 80 - เฉินเจี๋ย ฉันตอนนี้เจ๋งสุดๆ ไปเลย

เฉินเจี๋ยขับรถเฟอร์รารีที่เพิ่งจะมาส่งถึงวิลล่าออกจากประตูไป ถ้าหากมัวแต่อยู่ในวิลล่า เจ้าอัลจิสนั่นก็จะไม่มีโอกาสลงมือ มีเพียงต้องออกไปข้างนอกเท่านั้น ถึงจะสามารถล่อให้เขาออกมาได้ ดังนั้นเขาก็เลยขับรถไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย

แต่รออยู่หนึ่งวัน เจ้าอัลจิสนั่นก็ยังไม่ลงมือ

“ยังจะระมัดระวังตัวอีกนะ” เฉินเจี๋ยพูดเสียงเบา

เขาไม่เชื่อว่าอัลจิสจะยังมาไม่ถึงเมืองหนิงไห่ ตอนนี้ยังไม่ลงมือ คงจะเป็นเพราะว่าเขาระมัดระวังตัวมากเกินไปแน่นอน

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะขยายช่องโหว่ให้แกเห็น ดูสิว่าแกจะติดกับหรือเปล่า”

“ฮัลโหล ท่านผู้เฒ่าเจียงครับ งานแถลงข่าวเปิดตัวยาฟื้นพลังใหม่ในวันพรุ่งนี้ผมก็เตรียมที่จะไปเดินเล่นที่งานด้วยเหมือนกันครับ”

“จริงๆ เหรอ งั้นก็ดีเลยสิ มีนายยอดฝีมือระดับสูงคุมสถานการณ์อยู่ฉันก็วางใจมากขึ้นแล้ว” เจียงเฟิงเหนียนหัวเราะฮ่าๆ แล้วพูด

เขาไม่รู้ว่าทำไมเฉินเจี๋ยถึงได้จู่ๆ ก็คิดจะไปเข้าร่วมงานแถลงข่าวเปิดตัวยาฟื้นพลังใหม่ขึ้นมาอีก แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่สำคัญ ที่พูดว่ามีเฉินเจี๋ยคุมสถานการณ์อยู่เขาก็วางใจแล้วก็เป็นแค่การพูดล้อเล่นเท่านั้นเอง เมืองหนิงไห่ก็มีแค่เขากับเฉินเจี๋ยที่เป็นยอดฝีมือ ขอแค่เฉินเจี๋ยไม่มาหาเรื่อง ใครหน้าไหนจะเป็นคู่ต่อสู้ของเจียงเฟิงเหนียนได้ล่ะ

วันนี้เมืองหนิงไห่ดูคึกคักเป็นพิเศษ ภายใต้การโหมกระหน่ำโฆษณาอย่างครอบคลุมทุกพื้นที่ของตระกูลเจียง แทบจะทุกคนในเมืองหนิงไห่ต่างก็รู้ว่าตระกูลเจียง ตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองหนิงไห่จะเปิดตัวยาชนิดใหม่ ได้ยินมาว่าสรรพคุณของยาชนิดใหม่นี้มหัศจรรย์มาก ไม่ว่าจะเป็นหญิงชายเด็กชราก็ล้วนใช้ได้ แถมยังไม่มีผลข้างเคียงอีกด้วย

ถ้าหากวันนี้สามารถไปที่งานได้ ก็จะมีโอกาสได้ทดลองใช้ยาชนิดใหม่นั้นโดยตรงเลยด้วย อีกอย่างถ้าซื้อที่งานในวันนี้ ราคาก็จะพิเศษมากอีกด้วย ยาฟื้นพลังทั้งหมดจะขายในราคาลด 50%

เวลาของงานแถลงข่าวเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ถูกกำหนดให้เริ่มในเวลาเก้าโมง แต่เพิ่งจะแปดโมงกว่าๆ ทั้งสถานที่จัดงานแถลงข่าวก็เต็มไปด้วยผู้คนมากมายมหาศาลแล้ว

ทุกคนต่างก็สงสัยใคร่รู้ว่า ยาฟื้นพลังที่ถูกตระกูลเจียงโฆษณาซะอย่างกับเทพเจ้านั้นจะมีสรรพคุณที่มหัศจรรย์อะไร “ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะคึกคักขนาดนี้ ดูท่าทางแล้วยาฟื้นพลังของพวกเราจะดึงดูดความสนใจของคนเหล่านี้ได้มากจริงๆ นะ” เจียงเฟิงเหนียนยิ้มแล้วพูด

“คุณปู่คะ สำหรับการวางตลาดยาฟื้นพลัง ในช่วงแรกพวกเราทำการโฆษณาประชาสัมพันธ์ไปมากมาย แค่ค่าโฆษณาในเมืองหนิงไห่ ก็เกินกว่าห้าสิบล้านแล้ว บวกกับวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วย ดังนั้นการที่จะมีผลลัพธ์แบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลยค่ะ” เจียงไฉ่เยว่มองคนข้างล่างเวทีแล้วพูด

“ท่านผู้เฒ่าเจียงครับ ประธานเจียงครับ ยังเหลือเวลาอีกสักพักกว่างานแถลงข่าวจะเริ่ม พวกท่านเข้าไปพักผ่อนข้างในก่อนเถอะครับ ตอนนี้ตรงนี้มีผมคอยดูอยู่ก็พอแล้ว” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกายเจียงไฉ่เยว่พูดอย่างนอบน้อม ชายหนุ่มคนนี้ก็คือจางเทา เพื่อนนักเรียนของเฉินเจี๋ยั่นเอง

หลังจากที่ส่งคนทั้งสองเข้าไปในห้องโถงแล้ว จางเทาก็เริ่มที่จะเดินตรวจตราไปทั่วอีกครั้ง ในฐานะที่เป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัท เดิมทีเขาไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเหล่านี้เลย แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอะไร ดังนั้นก็เลยอยู่ที่ด้านนอกต่อไป

จางเทาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าที่จะเชื่อว่า ตัวเองจะสามารถนั่งในตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของโรงงานผลิตยาฟื้นพลังได้ ราวกับว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องจริงอย่างนั้นแหละ

เมื่อหลายวันก่อน จู่ๆ เขาก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง บอกให้เขาไปเป็นผู้จัดการทั่วไปที่โรงงานแห่งหนึ่งที่ตระกูลเจียงเพิ่งจะก่อตั้งขึ้นมาใหม่ เขาก็นึกว่าอีกฝ่ายเป็นสิบแปดมงกุฎ หลังจากที่ด่าเขาไปอย่างสาดเสียเทเสียทีหนึ่งก็วางสายไปเลย

ในเมื่อตระกูลเจียงคือตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองหนิงไห่ แค่กระทืบเท้าทีหนึ่งทั้งเมืองหนิงไห่ก็ต้องสั่นสะเทือนแล้ว อย่างฟางปัวเมื่อก่อน เมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลเจียง แม้แต่จะเป็นน้องชายก็ยังนับไม่ได้เลย ตระกูลเจียงที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นจะให้คนที่อะไรก็ไม่รู้เรื่องอย่างเขาไปเป็นผู้จัดการทั่วไปได้ยังไงกัน

ผลลัพธ์คือในวันที่สอง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่นั่งรถคัลลิแนนก็มาหาถึงหน้าประตู เขาอ้างว่าตัวเองคือเจ้าบ้านตระกูลเจียง เจียงเทียนเหวิน มาเพื่อที่จะเชิญเขาไปรับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปที่โรงงานแห่งใหม่ในเครือของบริษัทเจียงซื่อโดยเฉพาะ

แม้ว่าในใจของเขาจะยังคงไม่ค่อยอยากจะเชื่อ แต่เมื่อคิดว่าตัวเขาเองไม่มีอะไรเลย คนอื่นคงจะไม่ถึงขนาดที่ต้องขับรถคัลลิแนนมาเพื่อหลอกเขาหรอกใช่ไหม ดังนั้นก็เลยตามอีกฝ่ายไปดูที่สถานที่จริง

ไม่ไปก็ไม่เท่าไหร่ แต่การไปครั้งนี้กลับทำเอาจางเทาตกใจจนแทบสิ้นสติ

เจียงเทียนเหวินพาจางเทาเยี่ยมชมโรงงานที่ผลิตยาฟื้นพลังอยู่ครู่หนึ่ง ฐานการผลิตขนาดหลายหมื่นตารางเมตร แค่เยี่ยมชมก็ใช้เวลาไปสองชั่วโมงแล้ว

ที่ทำให้เขาตกตะลึงยิ่งกว่าก็คือ ทุกคนที่อยู่ในโรงงานต่างก็ให้ความเคารพผู้ชายที่อยู่ข้างกายเขาคนนี้มาก

หรือว่าเขาจะเป็นเจ้าบ้านตระกูลเจียงจริงๆ

จางเทาคาดเดาในใจ

“ทีนี้คุณน่าจะเชื่อแล้วใช่ไหมครับ” เจียงเทียนเหวินหัวเราะขมขื่นแล้วพูด

ในฐานะที่เป็นเจ้าบ้านตระกูลเจียง เขาเมื่อไหร่ที่จะต้องมาลดตัวลงไปเชิญชายหนุ่มคนหนึ่งมาทำงานที่บริษัทของพวกเขาแบบนี้

“คุณเจียงครับ ผมขอถามคำถามคุณสักข้อได้ไหมครับ” จางเทาพูดอย่างสงสัย

“มีคำถามอะไรก็ถามมาได้เลยครับ”

“ทำไมคุณถึงได้ให้ผมมาเป็นผู้จัดการทั่วไปของโรงงานพวกคุณเหรอครับ ประสบการณ์การทำงานผมก็ไม่มี เส้นสายผมก็ไม่มี ไม่ทราบว่าคุณเจียงมองเห็นจุดไหนในตัวผมเหรอครับ”

ดูท่าทางแล้วเฉินเจี๋ยคงจะยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเขาสินะ ไอ้หนูเอ๊ย แกจะไม่มีเส้นสายได้ยังไง เส้นสายของแกน่ะใหญ่ซะจนต่อให้เป็นตระกูลเจียงของพวกเราก็ยังล่วงเกินไม่ได้เลยนะ

“เหอะๆ เรื่องนี้ต่อไปคุณก็จะรู้เองนั่นแหละครับ”

“ถ้าหากคุณไม่มีความคิดเห็นอะไร พรุ่งนี้ก็มาทำงานได้เลยนะครับ ปัจจุบันโรงงานยังไม่ได้เริ่มที่จะเดินสายการผลิต เงินเดือนของคุณก็จะถูกกำหนดไว้ที่ห้าล้านต่อปีไปก่อนนะครับ”

“อะไรนะครับ ห้าล้าน”

“ห้าล้านเป็นแค่เงินเดือนของคุณเท่านั้นครับ ต่อไปก็จะมีการแบ่งเงินปันผลตามผลกำไรของโรงงานอีก ผมมั่นใจในผลิตภัณฑ์ของพวกเรามาก ต่อไปจะต้องขายดีมากแน่นอน บวกกับเงินปันผลอะไรพวกนี้เข้าไปอีก เชื่อว่ารายได้ต่อปีหลักสิบล้านไม่น่าจะมีปัญหาครับ” เจียงเทียนเหวินนึกว่าจางเทาคิดว่าเงินเดือนน้อยเกินไป ดังนั้นก็เลยเอ่ยปากอธิบาย

“คุณเจียงครับ คุณเข้าใจผิดแล้วครับ ความหมายของผมก็คือเงินเดือนมันสูงเกินไปครับ” จางเทาเมื่อเห็นเจียงเทียนเหวินเข้าใจผิด ก็รีบอธิบายทันที

“เหอะๆ โรงงานแห่งนี้ เงินเดือนของผู้จัดการทั่วไปก็ประมาณนี้แหละครับ ไม่มีอะไรสูงหรือไม่สูงหรอกครับ ตั้งใจทำงานเถอะครับ ผมมองเห็นแววในตัวคุณนะ” เจียงเทียนเหวินตบไปที่ไหล่ของจางเทาแล้วพูด เมื่อนึกถึงบทสนทนากับเจียงเทียนเหวินในวันนั้น จางเทาก็อดที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมาไม่ได้ โรงงานใหญ่ขนาดนี้ ต่อให้คุณจะมองเห็นแววในตัวผมผมก็ทำได้ไม่ดีหรอกนะ

ถ้าหากไม่ใช่เพราะเห็นแก่เงินเดือนห้าล้านต่อปีนั่น เขาคงจะหอบข้าวของหนีไปนานแล้ว

ในขณะที่เขากำลังเดินเตร่อยู่นั้น กลับมองเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่งอยู่ในฝูงชน

“เฉินเจี๋ย” จางเทาตะโกนเรียกอย่างดีใจ

เฉินเจี๋ยที่อยู่ในฝูงชนก็เห็นจางเทาเช่นกัน

ดูจากท่าทางของเขาแล้ว ก็น่าจะเดินออกมาจากเรื่องราวในครั้งนั้นได้แล้ว

“เฉินเจี๋ย แกมาได้ยังไงเนี่ย หรือว่าแกก็อยากจะซื้อยาฟื้นพลังด้วยเหมือนกันเหรอ”

“จะบอกอะไรให้นะ ฉันตอนนี้เจ๋งสุดๆ ไปเลยนะเว้ย ฉันน่ะเป็นถึงผู้จัดการทั่วไปของโรงงานนี้เลยนะ ถ้าอยากได้ยาฟื้นพลังก็บอกฉันมาได้เลย เดี๋ยวฉันไปเอามาให้แกในราคาทุนเอง” จางเทากระซิบพูดที่ข้างหูของเฉินเจี๋ยเบาๆ กลัวว่าคนอื่นจะได้ยิน

“ฉันคงไม่ต้องการหรอก ฉันก็แค่มาเดินดูเล่นเฉยๆ น่ะ”

“ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลย งั้นเดี๋ยวฉันพาแกไปเดินเยี่ยมชมที่ต่างๆ ก็แล้วกัน วันนี้มีผู้ยิ่งใหญ่มาเยอะมากเลยนะเว้ย พวกเราต้องระวังตัวหน่อย อย่าได้ไปกระทบกระทั่งกับพวกเขาเข้าล่ะ” จางเทาพูดอย่างประหม่า

จากนั้นก็ไม่สนใจว่าเฉินเจี๋ยจะยินยอมหรือไม่ ลากมือเฉินเจี๋ยเดินไปยังโซนจัดแสดงสินค้า

[จบแล้ว]