798 - การแก้แค้นมีหลายวิธี

798 - การแก้แค้นมีหลายวิธี

ฉินโม่เห็นสีหน้าของไฉ่เส้า ก็รู้ทันทีว่าคำพูดเหล่านั้นมีน้ำหนัก

"ลูกเขย เจ้าห้ามประมาทเด็ดขาด ศัตรูยังมีอีกมากมาย เพียงแค่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

ตอนนี้เจ้ามีครอบครัวใหญ่ ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ตอนนี้เจ้าเป็นเป้าหมายที่จัดการง่ายกว่ามาก!" ไฉ่เส้าเตือนด้วยความจริงใจ

ฉินโม่พยักหน้า

จริงอย่างที่เขาว่า เมื่อก่อนกินอยู่คนเดียวกับพ่อ ไม่มีอะไรต้องห่วง

แต่ตอนนี้ ไม่ใช่อีกแล้ว

ทั้งตระกูลใหญ่ที่มีคนเกือบหมื่นในสองหมู่บ้าน ถ้าเขาเป็นอะไรไป คนเหล่านี้จะลำบากทั้งหมด

"ข้าจะจำไว้ให้ขึ้นใจ!"

ไฉ่เส้าพยักหน้า ความคับแค้นใจผ่อนคลายลงไปบ้าง

"ท่านแก่แล้ว ก็อย่าเหนื่อยมากเลย

ใช้ชีวิตดูแลหลานๆ ให้มีความสุขบ้าง ให้พวกเรามีโอกาสตอบแทนบุญคุณท่านบ้าง

รีบเกษียณตัวเอง เล่นหมากล้อม ตกปลา สอนหลานๆ ไม่ดีกว่าหรือ?

ถ้าท่านยังไม่สบายใจ ข้าจะหาวิธีแก้แค้นให้ท่านเอง!" ฉินโม่กล่าว

"เจ้าจะทำอย่างไร?" ไฉ่เส้าตกใจ "ลูกเขย อย่าได้หุนหันพลันแล่น!"

"ล้อเล่นน่ะ ท่านพ่อตา!" ฉินโม่หัวเราะก่อนยกมือคารวะ "ข้าขอตัวก่อนนะ!"

ไฉ่เส้าได้แต่หัวเราะขื่นๆ เจ้าหนุ่มนี่จงใจแกล้งข้าชัดๆ!

เมื่อฉินโม่ออกจากห้อง ก็เห็นไฉ่หรงกำลังร้องไห้อยู่

เขาอดไม่ได้ที่จะเตะอีกฝ่ายเบาๆ

"ร้องหาพระแสงอะไร? ข้าอยู่ข้างในก็ได้ยินเสียงร้องของเจ้าแล้ว

ถ้าเสียใจนัก ก็ทำตัวให้เข้มแข็งหน่อยสิ

ต่อยพื้นมันจะช่วยอะไรได้?

แล้วเรื่องนี้เก็บไว้ในใจ อย่าไปพูดกับใครเด็ดขาด แม้แต่เม่ยเม่ยก็ห้ามบอก

ถ้าเจ้าหลุดปากออกไปแม้แต่คำเดียว ข้าจะซัดเจ้าให้ตาย!"

ไฉ่หรงสูดน้ำมูกพลางพูดว่า

"พี่ฉิน ข้าเสียใจมาก!"

"กลั้นไว้!" ฉินโม่แค่นเสียง ก่อนลดเสียงลงแล้วพูดว่า

"อยากแก้แค้นให้พี่ชายของเจ้า ก็ฟังข้าไว้ เราจะมีโอกาส!"

ไฉ่หรงตัวสั่น ดึงเสื้อของฉินโม่ไว้แน่น

"พี่ฉิน เจ้าคิดจะก่อกบฏหรือ?"

"กบฏแม่เจ้าสิ ข้าจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร?"

ฉินโม่เตะเขาอีกที หลี่ซื่อหลงอาจไม่ดีกับตระกูลไฉ่ แต่กลับดีกับเขาอย่างมาก

เมื่อมองจากมุมของทั้งสองฝ่าย ไม่มีใครผิดเลย

แต่ถ้ามองจากมุมของหลี่ซื่อหลง เขาก็ถือว่าเมตตาที่สุดแล้ว

ในยุคที่ "ขุนนางต้องตายตามคำสั่งของฮ่องเต้" ไฉ่เส้าอาจจะถูกมองว่าไม่รู้จักประมาณตน

แต่ถ้ามองจากมุมของขุนนางราชวงศ์ก่อนและพ่อคนหนึ่ง ไฉ่เส้าก็ไม่ได้ผิดอะไร

สิ่งที่ควรโทษ ก็คือยุคสมัยที่โหดร้ายเช่นนี้

"แล้วเจ้าบอกว่าจะล้างแค้น!"

ไฉ่หรงจับก้นตัวเอง สีหน้าเต็มไปด้วยความคับข้องใจ

"วิธีแก้แค้นมีหลายแบบ เช่น การแต่งงานกับลูกสาวของเขาให้หมด แล้วปลูกฝังพลังแห่งการแก้แค้น!

หรือไม่ก็อบรมสั่งสอนลูกชายของเขา ให้พวกเขากลายเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย แล้วเปลี่ยนแปลงแผ่นดินนี้ให้เป็นไปตามที่เราต้องการ

นี่ไม่ใช่วิธีแก้แค้นหรือ?"

"ข้าเข้าใจแล้ว!" ไฉ่หรงพยักหน้าแรง

"ดังนั้น พี่ฉิน เจ้าแอบล้างแค้นให้พี่ชายของข้ามาโดยตลอดใช่ไหม?"

ฉินโม่ถอนหายใจ

สิ่งที่เขาทำทั้งหมด ก็แค่ต้องการใช้ชีวิตอย่างสบายๆ

และทำในสิ่งที่เขาอยากทำในขอบเขตที่เขาทำได้

"แล้วพี่ฉิน พลังแห่งการแก้แค้นคืออะไร?" ไฉ่หรงถามด้วยความสงสัย

ฉินโม่เตะเขาอีกที

"ถามมากไปแล้ว! พอโอกาสมาถึง เจ้าก็จะรู้เอง!"

"โอ้!"

ไฉ่หรงรีบลุกขึ้นยืนจากพื้น

"เข้าใจแล้ว!"

ฉินโม่เก็บความลับนี้ไว้ แล้วเดินจากไป

การเปิดเผยของไฉ่เส้า ทำให้ฉินโม่รู้สึกกดดันอย่างมาก

แต่เขาก็รู้ว่ามันเป็นการเตือนให้เขาระวังตัวมากขึ้น

ยิ่งเป็นช่วงเวลาสำคัญ ยิ่งต้องไม่ประมาท

เขานึกถึงเรื่องของกงซุนหมิน ทำเอาปวดหัว

แต่ก็คงต้องค่อยๆ จัดการไปทีละเรื่อง

เมื่อกลับถึงบ้าน ฉินโม่อารมณ์ไม่ดี จึงเรียกโซกะ ซาจิโกะมา

เพื่อจะจัดการชำระล้าง "ความชั่วร้าย" ด้วยการปลดปล่อย "พลังแห่งความถูกต้อง"

จนกว่า "ความชั่วร้าย" จะยอมจำนนและ "ความถูกต้อง" จะได้รับชัยชนะ เขาถึงจะรู้สึกดีขึ้น

โซกะ ซาจิโกะคุกเข่าข้างๆ พลางพูดเบาๆ ว่า

"นายท่าน วันนี้ท่านจะเล่าเรื่อง 'สาวใช้ซิงจื่อ' หรือไม่?"

"มันต้องเรียกว่า 'เรื่องราวตอนพิเศษของเสี่ยวโม่แห่งแคว้นญี่ปุ่น' อย่ามาตั้งชื่อเอง!"

ฉินโม่ตบนางเบาๆ ด้วย "พลังแห่งความถูกต้อง"

โซกะ ซาจิโกะเบะปาก

"บ่าวผิดไปแล้ว!"

ฉินโม่เลิกคิ้ว

"ยังยืนนิ่งอยู่อีก? รีบเล่าสิ!"

"ข้าน้อยโง่เกินไป จำตอนเริ่มต้นไม่ได้ ขอให้นายท่านช่วยเริ่มให้หน่อย!"

ฉินโม่โกรธ ตบนางอีกครั้ง

"ข้าว่าเจ้าถูกความชั่วร้ายครอบงำไปแล้ว!"

โซกะ ซาจิโกะกัดริมฝีปาก นางรู้สึกกลัว "พลังแห่งความถูกต้อง" แต่ก็แอบอยากสัมผัสมันอีก

ใครเล่าจะไม่อยากอยู่ภายใต้ความถูกต้อง?

"บ่าวยังไม่ตื่นจากความมืดมน ขอให้นายท่านดำเนินการลงโทษต่อไป!"

ฉินโม่อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหรี่ตา

"เจ้าเล่นแบบนี้ ข้าลำบากใจนะ ถ้ายังไม่เปลี่ยนแปลง ข้าคงต้องเพิ่มบทลงโทษแล้ว!"

"ตราบใดที่นายท่านพอใจ บ่าวยินดีรับโทษ!"

ฉินโม่มองรอยสักรูปผีเสื้อบนตัวนาง แล้วรู้สึกเหมือนจะหลงใหล

แต่ทันใดนั้นเอง เสียงแค่นเย็นชา ดังขึ้นจากมุมห้อง

"นังจิ้งจอกจอมยั่ว ชาติกำเนิดต่ำทราม!"

เกาเหยาก้าวออกมาอย่างโกรธจัด

นางชักกระบี่ออกมา ก่อนจะโยนมันลงพื้น

"คุณชาย ฆ่านางไปเสียเลยเถอะ!"

……….