บทที่ 16 คลับการต่อสู้ถงหยวนที่เต็มไปด้วยสีสัน

ทันทีที่เสียงระฆังดังขึ้น

นักมวยไทยเตะขาซ้ายออกไปราวกับขวานศึก

แต่นักยูยิตสูกลับไถลไปกับพื้นราวกับยางมะตอยที่ละลาย ในชั่วพริบตาที่ลูกเตะกวาดผ่านปลายผม นิ้วชี้ก็แทงเข้าไปที่ข้อพับเข่าของคู่ต่อสู้ราวกับงูแผ่แม่เบี้ย

เมื่อนักมวยไทยโซเซจนคุกเข่าลง ท่ารัดของนักยูยิตสูก็ไต่ขึ้นไปตามขาถึงสะโพกแล้ว

“แกร๊ก!”

เสียงเข่าที่ถูกล็อคจนหักถูกกลบด้วยเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มจากที่นั่งผู้ชม

แต่การต่อสู้ยังไม่จบ

เส้นเลือดที่ขมับของนักมวยไทยปูดโปน เขากลับทนการรัดไว้ได้แล้วเหวี่ยงคู่ต่อสู้ไปที่เสาเวทีเคลือบทอง

แต่ในชั่วพริบตาที่ท้ายทอยของนักยูยิตสูจะชนกับมุมเสา นักยูยิตสูก็ถีบเสาเพื่อใช้แรงดีดตัว อ้อมไปด้านหลังเหมือนงูเหลือมแล้วรัดคอ

การต่อสู้สิ้นสุดลง

กรรมการที่อยู่ข้าง ๆ ก็เข้ามาแยกทั้งสองคนออกจากกันทันที

เสียงเชียร์และเสียงด่าจากที่นั่งผู้ชมดังขึ้นถึงขีดสุดในเวลานี้

ฟางชิงอวี่ยืนดูอยู่ข้างเวทีด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง

ในใจมีเพียงความคิดเดียว

เหมือนจะ...สู้ได้?

ไม่ใช่ว่าครูฝึกหลินสู้ได้ แต่เหมือนว่าตัวเองขึ้นไปสู้ก็ได้

ถ้าเขาเป็นนักมวยไทย ตอนแรกเขาจะไม่เตะ แต่จะชก ต่อให้เหมือนกับนักมวยไทย ไม่โดนคู่ต่อสู้ และถูกแทงที่ข้อพับเข่า ตัวเองก็ไม่โซเซ

การฝึกท่าเสาไม่ได้ฝึกมาเล่น ๆ

แบบนี้นักยูยิตสูก็ไม่มีโอกาสใช้ท่ารัดกับตัวเอง

แต่ต่อให้โดนการโจมตีที่ควรโดนก็ยังโดนอยู่

นี่ก็เป็นแค่การจินตนาการเท่านั้น

ผลลัพธ์ที่แท้จริงต้องลองสู้ดูถึงจะรู้

แต่มีความจริงหนึ่งอย่างที่ฟางชิงอวี่มั่นใจมาก

นั่นคือช่องว่างระหว่างตัวเองกับคนพวกนี้ ไม่ได้ใหญ่โตอย่างที่คิด

พอเข้าคลาสทางการแล้ว ก็น่าจะมาลองดูได้

สุดท้าย ผู้แพ้ก็ถูกหามลงเปลไป

ส่วนผู้ชนะก็อยู่บนเวที รับเสียงเชียร์จากผู้ชม

นี่เป็นการแข่งขันแบบสุ่ม

ผู้ชนะจะได้รางวัลเป็นเปอร์เซ็นต์ของเงินเดิมพัน

120,000!!!

ฟางชิงอวี่มองแล้วก็ตาแดง

สู้ครั้งเดียว ได้เงินพอไปคลับได้ 12 วัน

คนดีที่ไหนจะทนต่อสิ่งยั่วยวนได้

โชคดีที่ตอนนี้แต้มสถานะยังพอใช้ ไม่รีบในตอนนี้

จากนั้น ฟางชิงอวี่ก็ดูการแข่งขันบนเวทีอีกหลายคู่ การแข่งขันแบบสุ่มอีกหลายคู่

พบว่าความแข็งแกร่งที่นี่ ก็ไม่ได้ต่างจากที่ครูฝึกฉินพูด

น่าจะอยู่ระหว่างนักเรียนทางการกับนักเรียนหัวกะทิ

ไม่พบอาชีพที่มีตัวอักษรสีแดงอื่น ๆ และก็ไม่มีใครที่แข็งแกร่งจนน่ากลัวเป็นพิเศษ

นี่ทำให้ฟางชิงอวี่สงสัยเล็กน้อย

ด้วยความแข็งแกร่งขนาดนี้ ถ้าครูฝึกฉินมาสู้ ก็คงจะได้เงินกลับไปเต็มกระเป๋า

ทำไมยังต้องอยู่ที่โรงฝึกยุทธ์เป็นโค้ช

แม้ว่าค่าเล่าเรียนจะแพงมาก

แต่ก็คงไม่เยอะกว่านี้

แต่ฟางชิงอวี่ก็แค่สงสัย ไม่ได้คิดอะไรมาก

จนถึง 12 นาฬิกา

หลี่ว์เฉินก็มาแจ้งให้ฟางชิงอวี่เลิกงาน

“เป็นไง ง่ายใช่ไหม ปกติไม่มีอะไรหรอก มีแค่ผู้ชมบางคนที่อารมณ์ร้อนหน่อยที่ต้องคอยห้าม”

“ก็ง่ายดีครับ”

ฟางชิงอวี่พยักหน้า คืนนี้เขานอกจากจะดูการต่อสู้แล้ว ก็ยังดูเพื่อนร่วมงานบนเวทีอีกด้วย

หลายพื้นที่ คนยืนอยู่เฉย ๆ ทั้งคืนโดยไม่ต้องขยับ

เทียบกันแล้ว ง่ายกว่าที่บาร์อีก

ที่บาร์คนจะแห่กันเข้ามาเรื่อย ๆ ที่นี่เหมือนยืนเฝ้า

“ได้ งั้นพรุ่งนี้นายมาทำงานจริงเลยนะ?”

“ครับ”

ฟางชิงอวี่พยักหน้า

ครั้งนี้ถือว่าเป็นหนี้บุญคุณพี่เฉียว

เดินออกจากคลับ ฟางชิงอวี่กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เห็นแต่พวกนักธุรกิจ ข้าราชการระดับสูง ผู้บริหาร อะไรพวกนี้

แตกต่างจากอาชีพทั่วไปที่เห็นเป็นประจำโดยสิ้นเชิง

ตอนที่เพิ่งได้ตำราภาพสายอาชีพ ฟางชิงอวี่ก็เคยคิดว่าอยากจะทำอาชีพแบบนี้บ้าง

ตอนนี้ไม่มีความคิดแบบนั้นแล้ว

นักธุรกิจอะไร จะมีความสุขเท่ากับการเป็นผู้ฝึกยุทธ์ฝึกหัด

กลับถึงบ้าน

ฟางชิงอวี่ก็เริ่มฝึกธงมังกรและดันพื้นแบบกลับหัว

ตอนนี้แข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน

ก็จะเข้าใกล้ผู้ฝึกยุทธ์ได้เร็วขึ้น

ผลตอบรับจากการแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ฟางชิงอวี่มีใจที่อยากจะปีนป่ายขึ้นไปอยู่เสมอ

ฝึกถึงตีสอง

ทั้งสองทักษะก็ปลดล็อกพร้อมกัน

[ยินดีด้วย ท่านได้รับทักษะพื้นฐานอาชีพ «ธงมังกร»!]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับทักษะพื้นฐานอาชีพ «ดันพื้นแบบกลับหัว»!]

ค่าประสบการณ์ของทั้งสองทักษะตอนนี้เป็น 0

ต่อไป ถึงจะเป็นการเริ่มฝึกเก็บค่าประสบการณ์จริง ๆ

อาบน้ำเสร็จ ใกล้จะนอนแล้ว ฟางชิงอวี่ถึงได้เพิ่มแต้มสถานะสุดท้ายไปที่พละกำลัง

[พละกำลัง: 9.9→10.9]

บรรเทาความเหนื่อยล้าจากการฝึกยุทธ์วันนี้ และการออกกำลังกายตอนกลางคืน

กระแสความอบอุ่นไหลผ่านร่างกาย

รอยฟกช้ำที่ถูกตีเมื่อตอนกลางวัน ก็ค่อย ๆ จางลงระหว่างที่หลับ

วันรุ่งขึ้น

มาถึงโรงฝึกยุทธ์

ครูฝึกฉินมารออยู่ที่สนามตั้งแต่เช้า หลังจากจัดตารางฝึกให้คนอื่นเสร็จ ก็ยืนดูฟางชิงอวี่ฝึกเหมือนเดิม

“เจ้านี่พลังหมัดเพิ่มขึ้นอีกแล้ว”

ด้วยประสบการณ์หลายปีของเขา แค่ดูคนชกมวยก็รู้แล้วว่าพัฒนาขึ้นหรือไม่

แต่พลังหมัดที่แท้จริงต้องรอทดสอบถึงจะรู้

ฟางชิงอวี่ตอนนี้พอเข้าสู่สภาวะฝึกยุทธ์ เสียงรอบข้างก็ถูกปิดกั้นโดยอัตโนมัติ

ยิ่งฝึกท่าเสาและวิชาหมัดคล่องแคล่วขึ้น

ตอนที่ฝึก ก็จะจดจ่ออยู่กับร่างกายโดยไม่รู้ตัว

รู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในกล้ามเนื้อทุกมัด

สุดท้ายก็ระบายออกมาที่เสาฝึกชกอย่างเต็มที่

นี่คือกระบวนการฝึกฝนร่างกายทั้งชุด

เหงื่อเป็นพยานให้ความก้าวหน้าของฟางชิงอวี่ ความขยันหมั่นเพียรก็ปรากฏเป็นรูปเป็นร่างในเวลานี้

“มา ทดสอบพลังหมัดก่อน”

พอฟางชิงอวี่ฝึกเสร็จ ก็ถึงเวลาทดสอบประจำวันอีกครั้ง

ครั้งนี้ครูฝึกฉินตื่นเต้นกว่าฟางชิงอวี่เสียอีก

ปัง——

107KG!!

“ดี ดี ดี!!!”

ครูฝึกฉินแสดงสีหน้าตื่นเต้นกว่าฟางชิงอวี่เป็นครั้งแรก

ฟางชิงอวี่ก็ยิ้มตาม

มองดูหน้าต่างของตัวเอง

[พละกำลัง: 10.9→11.1]

[ความเร็ว: 9.7→9.9]

[ร่างกาย: 10.8→11.0]

[อาชีพ: ผู้ฝึกยุทธ์ฝึกหัด Lv.1 (83/100)]

[พรสวรรค์: เมล็ดพันธุ์ยุทธ์ (★)]

[ทักษะพื้นฐานอาชีพ 1: ท่าเสามังกรซ่อนเร้น Lv.2 (39/200)]

[ทักษะพื้นฐานอาชีพ 2: วิชาหมัดพื้นฐาน Lv.2 (100/200)]

ค่าสถานะสามมิติและหน้าต่างอาชีพ กำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

โดยเฉพาะค่าประสบการณ์ของผู้ฝึกยุทธ์ฝึกหัด สองวันนี้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เร็วที่สุดพรุ่งนี้ก็สามารถอัปเกรดได้

อาชีพหลักกับอาชีพรองไม่เหมือนกัน

ผู้รักการออกกำลังกาย อัปเกรดเป็นเลเวลสอง ผลเดียวที่ได้ก็คือความเร็วในการฝึกทักษะเพิ่มขึ้นไม่น้อย

ดังนั้นเมื่อคืนถึงได้ฝึกทั้งสองทักษะออกมาได้ในรวดเดียว

ส่วนการอัปเลเวลอาชีพหลัก ก็สามารถปลดล็อกทักษะขั้นสูงของอาชีพได้!!

ฟางชิงอวี่ตั้งตารอ

ตอนที่อัปเลเวลเป็นเลเวลสอง จะได้ทักษะอะไรมา

“อย่ามัวแต่ยิ้มอยู่เลย มาฝึกต่อสู้จริงเพิ่ม”

ครูฝึกฉินถ่ายรูปหน้าจอ แล้วเห็นฟางชิงอวี่ยังยืนเหม่ออยู่ ก็ตบไหล่เขา

“ได้เลยครับ”

ฟางชิงอวี่ตอนนี้แรงจูงใจเต็มเปี่ยม

พอฝึกต่อสู้จริงเสร็จ ครูฝึกฉินก็พูดหนึ่งคำแล้วก็รีบไป

ฟางชิงอวี่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก

เพราะทุกคนก็มีธุระของตัวเอง เป็นเรื่องปกติ

อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

ออกมาแล้ว ฟางชิงอวี่ก็ไม่ได้รีบไปส่งอาหาร

แต่กลับขี่รถไปที่ชิงถานคลับเฮาส์ก่อน

วันนี้ไม่มีแต้มสถานะให้เพิ่มแล้ว

แต่ก็ดี

เงินเดือนที่บาร์ พอเมื่อคืนตัดสินใจจะไปที่คลับการต่อสู้ ก็ได้รับเงินแล้ว

เงินเดือน 57 วัน

รวม 15,200

บวกกับเงินรางวัลสองพันกว่าวันนั้น และเงินส่งอาหารช่วงนี้ รวมแล้วมี 19,820

หาเงินอีกหนึ่งวัน ก็พอจะไปคลับได้สองครั้ง

“ยินดีต้อนรับสู่ชิงถานคลับเฮาส์~”

หน้าร้านเก่า ๆ ข้างในกลับตกแต่งอย่างโบราณ

เข้ามายังไม่ทันจะได้นวด ใจของฟางชิงอวี่ก็สงบลงเล็กน้อย

“โรงฝึกยุทธ์เฉินเฟิง แพ็กเกจนวดบำรุงด้วยยา”

“ได้ครับ เชิญทางนี้”

พนักงานยิ้มแล้วพาฟางชิงอวี่ไปที่ทางเดิน

นี่เป็นครั้งแรกที่ฟางชิงอวี่มานวดที่นี่คนเดียว

กำลังชื่นชมการตกแต่งภายใน

ก็มีคนเดินสวนมา

ตำแหน่งอาชีพสีแดงบนหัว

สะดุดตาเป็นพิเศษ

(จบบท)