บทที่ 9 ครูฝึกฉินที่เปลี่ยนทัศนคติ

“เสาฝึกชกตรงหน้าคือนายศัตรูของนาย”

“ในขณะที่ฝึกชก ก็ต้องรับประกันว่าไม่ว่าจะสถานการณ์ไหน หมัดของนายก็สามารถระเบิดพลังสูงสุดออกมาได้!”

หลังจากที่ฟางชิงอวี่อดทนมาตั้งแต่วันก่อน ครูฝึกฉินก็เริ่มสอนฟางชิงอวี่ด้วยตัวเองอีกครั้ง ทำเอาคนข้าง ๆ อิจฉาไปตาม ๆ กัน

แต่ความมุ่งมั่นในการฝึกของฟางชิงอวี่เมื่อวานนี้ ทุกคนก็ได้เห็นกับตาตัวเอง ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

ฟางชิงอวี่พยักหน้า เริ่มฝึกวิชาหมัดพื้นฐานรอบเสาฝึกชก

“ปัง ปัง ปัง”

เสียงหมัดดังสนั่น ทำให้ครูฝึกฉินที่เดิมทีตั้งใจจะจากไป ก็หันกลับมามองอย่างประหลาดใจ

“เดี๋ยวก่อน”

“?”

ฟางชิงอวี่หยุดลง มองเขาอย่างสงสัย นี่เพิ่งจะเริ่มฝึกเองนะ...ตัวเองฝึกผิดเหรอ?

“นายตามฉันมาหน่อย”

ครูฝึกฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ทิ้งท้ายไว้หนึ่งประโยค แล้วพาฟางชิงอวี่ไปที่ขอบสนาม

ที่นี่มีเครื่องมือที่ไม่รู้จักชื่อวางอยู่

มาถึงที่นี่ครูฝึกฉินก็ไม่ได้พูดอะไรสักพัก แต่กลับไปยุ่งกับเครื่องมือเหล่านั้น

ครู่ใหญ่ถึงจะชี้ไปที่แผงสีดำข้าง ๆ

“ชกให้เต็มที่”

ฟางชิงอวี่ทำตาม

ปัง——

แผงสีดำไม่สั่นเลยแม้แต่น้อย ทำให้ฟางชิงอวี่ประหลาดใจว่าเครื่องนี้หนักแค่ไหนกันแน่

ส่วนครูฝึกฉินก็จ้องมองหน้าจอตรงหน้าอย่างจดจ่อ

75KG!

ซี๊ด...

เจ้านี่ พัฒนาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!!?

วันแรกที่มา

ตอนที่ฝึกท่าเสา เขาก็ดูออกว่าพื้นฐานของฟางชิงอวี่แย่มาก

เพียงแต่ความเร็วในการเรียนรู้ท่าเสานั้นเร็วมาก

เขาก็เลยถือโอกาสสอนด้วยตัวเอง เรื่องแบบนี้ใครมาก็เป็นแบบนี้

จนถึงการฝึกวิชาหมัดพื้นฐาน

ความขยันของฟางชิงอวี่เขาก็เห็นอยู่กับตา

ดังนั้นว่างก็ว่างอยู่แล้ว สู้สอนเพิ่มหน่อยดีกว่า ดูว่าอีกฝ่ายจะสามารถเข้าคลาสหัวกะทิได้หรือไม่

แต่ตอนนี้ความเร็วในการพัฒนาของฟางชิงอวี่...

ทำให้ครูฝึกฉินมีความคิดใหม่ขึ้นมาทันที

ถ้ายังคงความเร็วแบบนี้ไว้ได้

เจ้านี่ มีโอกาสเกินครึ่งที่จะเข้าคลาสหัวกะทิได้จริง ๆ!

“ต่อไปฉันจะคอยกำกับนายฝึก นายทนได้ไหม?”

แต่ก่อนหน้านั้น เขายังต้องถามความเห็นของฟางชิงอวี่ก่อน

ฟางชิงอวี่กำลังคิดอยู่ว่า 75KG ถือว่ามากหรือน้อย

พอได้ยินคำพูดนี้ ก็พยักหน้าทันที

“ทนได้ครับ”

เขาไม่กลัวความลำบาก กลัวแต่ว่าลำบากแล้วไม่ได้อะไร

แต่ตอนนี้มีตำราภาพอยู่

ความสำเร็จจะมาถึงแน่นอน

“ได้ ต่อไปมาวัดทุกวัน ไปฝึกได้แล้ว”

ครูฝึกฉินพยักหน้า ให้ฟางชิงอวี่ไปฝึกเองก่อน

หันไปก็เริ่มหาไม้กระบองสั้นที่ชั้นวางอาวุธ แล้วถึงจะเดินมายืนดูข้าง ๆ ฟางชิงอวี่

จากนั้น...

ฝันร้ายของฟางชิงอวี่ก็เริ่มต้นขึ้น

แปะ——

ไม้กระบองสั้นฟาดเข้าที่ข้อศอกด้านในของฟางชิงอวี่

“ตอนที่ชกออกไป แขนท่อนล่างต้องบิดแน่นเหมือนสายเหล็ก นายเรียกนี่ว่าโยนเส้นบะหมี่”

ฟางชิงอวี่เก็บหมัดขวาอย่างเงียบ ๆ เพิ่งจะปรับท่ายืน ไม้กระบองสั้นก็ชี้ไปที่เอวด้านหลัง: “ฝึกท่าเสามาเสียเปล่า? เอวกับสะโพกคือแกนหมุนในการออกแรง!”

ปัง!

หมัดที่สองกระแทกเข้ากับเสาฝึกชก

ไม้กระบองสั้นของครูฝึกฉินก็เคาะที่ใต้ไหปลาร้าอีก: “การกดไหล่ลงไม่ได้หมายความว่าให้นายหดคอ!”

เดิมทีฟางชิงอวี่คิดว่าวิชาหมัดที่ถูกต้อง ในสายตาของครูฝึกฉินกลับเต็มไปด้วยข้อผิดพลาด

แต่ครูฝึกฉินพูดถูก

ไม้กระบองสั้นที่เคาะลงบนร่างกาย จริง ๆ แล้วไม่เจ็บมาก

ที่ยากคือการยอมรับข้อผิดพลาดของตัวเองหลายครั้ง

บางทีถ้าเป็นคนหัวแข็ง

ภายใต้การกำกับของครูฝึกฉินแบบนี้ คงไม่ทำต่อไปแล้ว

แต่ฟางชิงอวี่เป็นคนประเภทที่รับฟังคำแนะนำ

ถูกหรือไม่...

ตำราภาพจะบอกคำตอบให้เขาเอง

[ค่าประสบการณ์อาชีพ «ผู้ฝึกยุทธ์ฝึกหัด» ของท่าน +1]

[ค่าประสบการณ์ทักษะพื้นฐานอาชีพ «ท่าเสามังกรซ่อนเร้น» ของท่าน +1]

[ค่าประสบการณ์ทักษะพื้นฐานอาชีพ «วิชาหมัดพื้นฐาน» ของท่าน +1]

[.]

บนหน้าต่างอาชีพ ค่าประสบการณ์ทั้งสามอย่างกำลังพุ่งสูงขึ้น!

การตัดสินใจในวันนี้ถูกต้องแล้ว

ตอนเช้าตื่นมา ฟางชิงอวี่เดิมทีคิดว่าจะเพิ่มร่างกายเพื่อฟื้นฟูความเหนื่อยล้าของร่างกาย

แต่ก็อยากจะลองเพิ่มพละกำลังและความเร็วดูบ้างว่าจะได้ผลเป็นอย่างไร

เพราะค่าสถานะทั้งสามอย่าง ถือว่าเป็นค่าสถานะทางกายภาพ

ผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่คิด

ผลในการฟื้นฟูแม้ว่าจะไม่ดีเท่าร่างกาย แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อการฝึกซ้อมปกติ

และก็เหมือนกับร่างกาย

สามารถรับรู้ถึงความแตกต่างของร่างกายได้อย่างชัดเจน

ความรู้สึกผิด ๆ ว่าตัวเองไร้เทียมทานกลับยิ่งรุนแรงขึ้น

ก็เพราะเหตุนี้

ครูฝึกฉินในวันนี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหัน

ถือว่าเป็นโชคในเคราะห์ร้าย

ความเจ็บปวดและความสุขมาพร้อมกัน

คนรอบข้างมองดูแล้วก็ขนลุกซู่

“คนนี้...เป็นพวกซาดิสม์เหรอ?”

ไม้กระบองสั้นที่ฟาดลงมาไม่ได้เจ็บมาก แต่รอยแดงนั้นมีอยู่จริง

“ขยันขนาดนี้เลยเหรอ...”

คนส่วนใหญ่มาโรงฝึกยุทธ์ ก็มีจุดประสงค์สองอย่าง

อย่างแรกคือเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรง

อย่างที่สองคือเพื่อจะได้ต่อสู้เก่งขึ้น

แม้ว่าจะไม่สามารถเข้าคลาสทางการ คลาสหัวกะทิได้ ก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรต่อพวกเขา

แต่พอได้เห็นฉากนี้ในวันนี้

ไม่มีใครกล้าพูดอะไรเกี่ยวกับการที่ครูฝึกฉินสอนฟางชิงอวี่เป็นพิเศษอีก

การฝึกเพิ่มสิ้นสุดลง

วันนี้ฉีฮ่าวเห็นครูฝึกฉินคอยกำกับอยู่ ก็ไม่ได้มาหาฟางชิงอวี่

“พอแค่นี้เถอะ”

ครูฝึกฉินวางไม้กระบองสั้นกลับไปที่ชั้นวาง

ฟางชิงอวี่ถึงได้นั่งหอบหายใจอยู่บนพื้น มองดูหน้าต่าง

[อาชีพ: ผู้ฝึกยุทธ์ฝึกหัด Lv.1 (38/100)]

[ทักษะพื้นฐานอาชีพ 1: ท่าเสามังกรซ่อนเร้น Lv.1 (52/100)]

[ทักษะพื้นฐานอาชีพ 2: วิชาหมัดพื้นฐาน Lv.1 (21/100)]

ไม่เคยมีความเร็วในการพัฒนาที่เร็วขนาดนี้มาก่อน

เพียงแค่ค่าประสบการณ์อาชีพ วันนี้ก็เพิ่มขึ้นไป 17 แต้ม

ค่าประสบการณ์ทักษะทั้งสองอย่างก็เพิ่มขึ้นประมาณ 20 แต้ม

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่กี่วันก็สามารถอัปเกรดได้

ค่าสถานะทั้งสี่มิติก็มีผลลัพธ์ที่ดีเช่นกัน

[พละกำลัง: 9.2→9.3]

[ความเร็ว: 8.3→8.4]

[ร่างกาย: 9.2→9.3]

แต่ละอย่างเพิ่มขึ้น 0.1 ไม่มาก

แต่ยิ่งฐานกว้าง ร่างกายก็ยิ่งพัฒนายาก จุดนี้ฟางชิงอวี่ยังเข้าใจ

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าฝึกแบบนี้ทุกวัน

“ครูฝึกฉินครับ ด้วยความเร็วแบบนี้ ผมต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะเข้าคลาสทางการได้?”

เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฟางชิงอวี่เดินตามครูฝึกฉินออกจากโรงฝึกยุทธ์

“อะไรนะ ยังเดินไม่เป็นก็จะวิ่งแล้วเหรอ?”

ครูฝึกฉินหยิบบุหรี่ออกจากกระเป๋า จุดให้ตัวเอง

“ไม่ใช่ครับ แค่อยากรู้”

หรือจะบอกว่าเพื่อจะได้รู้ว่าตัวเองยังห่างชั้นอยู่แค่ไหน

ฟางชิงอวี่ตอนนี้ยังไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับนักเรียนทางการและนักเรียนคลาสหัวกะทิมากนัก

“รอนายชกได้ 150 กิโลกรัม ก็ใกล้เคียงแล้ว”

ครูฝึกฉินคาบบุหรี่ไว้ พูดประโยคสุดท้ายแล้วก็เดินไปที่รถเก๋ง

“.150 กิโลกรัม?”

ฟางชิงอวี่พึมพำกับตัวเลขนี้

ถ้าเป็นอย่างนั้น นักเรียนคลาสทางการก็แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก

เจ้าฮ่าวปกติก็ไม่ได้แสดงออกมา

ส่วนคลาสหัวกะทิ ยิ่งไม่ต้องคิดเลย

แม้แต่เจ้าฮ่าวยังติดอยู่มานานขนาดนี้ ความแข็งแกร่งของคลาสหัวกะทิคงจะเกินจินตนาการของตัวเอง

แต่ในสายตาของฟางชิงอวี่ไม่เพียงแต่ไม่มีความผิดหวัง แต่กลับมีความตื่นเต้นเล็กน้อย

มีเส้นทางที่ชัดเจนให้ปีนป่ายขึ้นไปอยู่ตรงหน้า

ผู้แข็งแกร่งย่อมตื่นเต้น

มีเพียงผู้อ่อนแอเท่านั้นที่จะรู้สึกว่าเป็นเหมือนเหวลึกที่ไม่อาจข้ามผ่าน

ฟางชิงอวี่ส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ เดินไปที่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ไปกินอาหารกลางวันที่ชิงถานคลับเฮาส์ก่อน

ครั้งนี้ค่าสถานะเพิ่มขึ้นไม่มาก

ไม่ได้เกิดเหตุการณ์น่าอายเหมือนเมื่อวาน

ฝนที่ตกหนักกระแทกกล่องใส่อาหารดังปัง

ฟางชิงอวี่หยุดรถก่อนสัญญาณไฟเขียวจะหมด ล้อหน้าของมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าสั่นสะเทือนขณะข้ามแอ่งน้ำ ขากางเกงเปียกโชกไปด้วยโคลน เสื้อกันฝนราคาถูกมีน้ำซึมออกมาเป็นทาง

หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ระบบแจ้งว่าเหลืออีกเจ็ดนาที

วันฝนตกยังสามารถรักษาอัตราการไม่สายได้เลย นี่น่าจะแซงหน้าไรเดอร์เก่า ๆ หลายคนได้แล้ว

งานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตแบบนี้ ภายใต้การสนับสนุนของตำราภาพ ก็ทำให้ฟางชิงอวี่รู้สึกภาคภูมิใจไม่น้อย

“ติ๊งต่อง~”

ยังไม่ทันจะได้เก็บโทรศัพท์มือถือ ก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาใน Feixin

เป็นข้อความ @แจ้งข้อความถึงทุกคน

จากกลุ่มพนักงานส่งอาหารที่เพิ่งเข้าร่วม

ปกติทุกคนจะส่งข้อมูลเกี่ยวกับพื้นที่ที่ควรหลีกเลี่ยง

ราคาต่ำ งานเยอะ

ฟางชิงอวี่เปิดดู

“@ทุกคน ช่วงนี้ทุกคนที่วิ่งงานตอนกลางคืนระวังตัวหน่อย พยายามอย่าไปที่เปลี่ยว!!”

“เกิดอะไรขึ้น?”

“รับทราบ!”

“.”

ข้างล่างมีคนถามว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่เจ้าของกลุ่มไม่ได้ตอบ

กลับเป็นคนอื่น ๆ ที่ส่งภาพหน้าจอข่าวมา

“เมืองชิงเจี้ยนช่วงกลางคืนถึงเช้ามืด มีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นในพื้นที่เปลี่ยวหลายแห่ง ขอให้ประชาชนโปรดระมัดระวังความปลอดภัยในเวลากลางคืนช่วงนี้”

(จบบท)