บทที่ 19 ฉีกสัญญา? ก็สู้สิ!!

บทที่ 19 ฉีกสัญญา? ก็สู้สิ!!

ที่เกิดเหตุตกอยู่ในความเงียบสงัด

เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก

ทุกคนต่างจับจ้องไปที่ลูลูฟ

ใบหน้าของมันเคร่งขรึมเย็นชา ในแววตาปรากฏร่องรอยแห่งความดุร้ายและเย้ยหยัน

“คิดจะลากพวกข้าไปตายด้วยกันรึ? แค่พวกเจ้าก็คู่ควรด้วยเหรอ? คิดว่านักรบเผ่าเซนทอร์ของข้าจะถูกพวกเจ้าขู่ได้จริงๆ รึไง? หึ ก็ยังคงเป็นคำพูดเดิม ไม่ปาร์ตี้กับข้าสักครั้ง ที่นี่ไม่มีมนุษย์คนไหนจะได้ออกไป จะสู้ ข้าเผ่าเซนทอร์ก็จะอยู่เป็นเพื่อน!”

“สู้!!!”

เมื่อคำพูดของมันสิ้นสุดลง เผ่าเซนทอร์รอบๆ ก็ส่งเสียงคำรามออกมา คล้ายกับเสียงร้องของม้าศึก เป็นภาษาของเผ่าพันธุ์พวกมัน

นักรบเผ่าเซนทอร์แต่ละตนก็แผ่พลังออกมา

ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว!

ผู้ใช้อาชีพมนุษย์ที่อยู่ใกล้ดันเจี้ยน ส่วนใหญ่เป็นเด็กหนุ่มสาว ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน ชั่วขณะหนึ่งมีบางคนหน้าซีดเผือด หลายคนถึงกับเผยแววตาหวาดกลัวออกมา

“พะ-พวกเขา กล้าได้ยังไง...จะฉีกสัญญาจริงๆ เหรอ?”

“พวกมันต้องการที่จะกำจัดอัจฉริยะของมนุษย์เรา! ผู้ใช้อาชีพระดับมหากาพย์ เมื่อเติบโตขึ้นแล้ว ล้วนจะกลายเป็นรากฐานของมนุษย์เรา...ตอนนี้มาเจอถึงสองคนที่นี่ พวกมันย่อมไม่เสียดายที่จะต้องจ่ายราคา! ส่วนสัญญา...ถึงแม้จะไม่อยากยอมรับ แต่...ต่อให้เราถูกฆ่าจนหมด สัญญานี้เกรงว่าก็คงไม่ถูกทำลาย อย่างมากก็...ประณามสักหน่อยล่ะมั้ง”

มีคนพูดอย่างขมขื่น

มนุษย์อ่อนแอ!

เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์ต่างดาว...มนุษย์ กลับเป็นฝ่ายที่ต้องการสัญญานี้มากกว่า

อย่าว่าแต่ผู้ใช้อาชีพไม่กี่คนในเมืองกระต่ายตอนนี้เลย

ต่อให้ทั้งเมืองฐานที่มั่นเขี้ยวเหล็กล่มสลาย

เมื่ออยู่ต่อหน้าสถานการณ์โดยรวม...

ที่ควรจะถอย ก็ยังคงต้องถอย!

ความแข็งแกร่งสู้คนอื่นไม่ได้ มันก็อัปยศและไร้พลังเช่นนี้แหละ! ประโยคนี้ ทำให้คนจำนวนมากขึ้นหน้าซีดเผือด มีทั้งความไม่เต็มใจ และความโกรธ

“แต่-แต่ถ้าเถ้าแก่กับรุ่งอรุณแห่งสวนสวรรค์จากไปแล้วล่ะ? พวกเขาก็ไม่คิดบ้างเหรอว่าการจ่ายราคาที่สูงขนาดนี้มันคุ้มค่ารึเปล่า?”

“จะคิดอะไร? ไอ้พวกต่างเผ่าพันธุ์นี่ เมื่อไหร่กันที่พวกมันเคยเห็นเรามนุษย์อยู่ในสายตา? ไม่มีโอกาสก็ยังสร้างโอกาสเพื่อสร้างความขัดแย้ง ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ ที่มีโอกาสสำเร็จรูปวางอยู่ตรงหน้า?”

“ถะ-ถ้างั้น ตอนนี้จะทำยังไง?”

“จะทำยังไงได้?”

มีคนกัดฟันกรอด “ก็มีแต่ต้องสู้ตายเท่านั้น!”

...

เหล่าผู้ใช้อาชีพที่อยู่ใกล้ดันเจี้ยนพูดคุยกันเสียงต่ำ เตรียมใจที่จะสู้ตายแล้ว

“พี่...”

ฉินเสี่ยวโยวกัดฟัน เรียกฉินฟ่างเสียงต่ำ

ฉินฟ่างได้สติกลับมา เขามองลึกเข้าไปยังสองฝ่ายที่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่ไกลๆ โดยเฉพาะชายวัยกลางคนในชุดเกราะเงิน

ในที่สุด เขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ

กดอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจลง

“เดี๋ยวหาโอกาสลอบเร้นออกไป”

“ถ้าถูกบังคับให้ต้องลงมือจริงๆ ก็หาอะไรมาปิดหน้าไว้...พยายามอย่าเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริง”

เขาพูดเสียงต่ำ

อาชีพระดับมหากาพย์ มีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด

อาชีพเถ้าแก่ ยิ่งมีศักยภาพที่ไม่สิ้นสุด

แต่น่าเสียดายที่ เขากับฉินเสี่ยวโยว เพิ่งจะปลุกพลังได้แค่วันเดียวเท่านั้น

ตอนนี้ก็เพิ่งจะเลเวล 3! ต่อให้ค่าสัมประสิทธิ์อาชีพจะสูงแค่ไหน แต่พวกเขาสองคนในตอนนี้ก็ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ใช้อาชีพเผ่าเซนทอร์พวกนั้นที่อย่างน้อยก็อยู่ขั้นหนึ่ง หรือกระทั่งขั้นสอง ขั้นสามได้

เขากับฉินเสี่ยวโยวหากเปิดเผยตัวตนออกไป เกรงว่าจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

...ความอันตรายของโลกใบนี้ ยิ่งกว่าที่เขาเคยคาดคิดไว้เสียอีก

เขาประเมินจิตสังหารที่เผ่าพันธุ์ต่างดาวมีต่ออัจฉริยะของมนุษย์ต่ำเกินไปอย่างรุนแรง

บนใบหน้าของฉินเสี่ยวโยวก็เผยสีหน้ากังวลออกมา แต่ในไม่ช้านางก็กัดฟัน พยักหน้าเบาๆ สายตาที่มองไปยังเผ่าเซนทอร์ ก็เผยความเกลียดชังอย่างรุนแรงออกมา!

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว...ฆ่า!!”

ชายวัยกลางคนในชุดเกราะเงินราวกับคาดการณ์ไว้แล้วว่าเผ่าเซนทอร์จะไม่ยอมปล่อยมือง่ายๆ เขาก็เด็ดเดี่ยวถึงขีดสุด หลังจากออกคำสั่ง ก็เห็นแสงสีเงินปรากฏขึ้นบนร่างของเขา โล่ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในมือ ฟาดไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าทันที

ตูม!!

เงาโล่สีเงินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า พุ่งเข้าใส่ลูลูฟ

และลูลูฟก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่รับมือง่ายๆ เขายิ้มเยาะ “ฆ่าพวกมันให้หมด!”

ในขณะเดียวกันแสงก็สว่างวาบบนมือของเขา ดาบใหญ่เล่มหนึ่งปรากฏขึ้น ฟันลงมาอย่างแรง เงาดาบใหญ่ปรากฏขึ้น ฟันเข้าใส่เงาโล่อย่างรุนแรง

ตูม!!! พร้อมกับเสียงดังสนั่น

ทั้งเงาดาบและเงาโล่ก็แตกสลายในทันที

และบนหัวของทั้งสองคน ก็มีแถบเลือดสว่างขึ้นพร้อมกัน -13487! -42153!

ความเสียหายมหาศาลสองครั้งที่มากพอจะทำให้ผู้ใช้อาชีพขั้น 0 ตกตะลึง ปรากฏขึ้นจากหัวของทั้งสองคนพร้อมกัน

อย่างแรก คือตัวเลขที่ปรากฏขึ้นบนหัวล้านของลูลูฟ

อย่างหลัง คือตัวเลขที่ปรากฏขึ้นบนหัวของชายวัยกลางคนในชุดเกราะเงิน เสิ่นฉางหย่วน

พลังชีวิตของทั้งสองคน ลดลงไปเล็กน้อย...ถึงแม้ตัวเลขจะแตกต่างกัน แต่เปอร์เซ็นต์เลือดที่ลดลง กลับใกล้เคียงกันอย่างน่าประหลาด

และเมื่อทั้งสองคนลงมือ ผู้ใช้อาชีพมนุษย์และผู้ใช้อาชีพเผ่าเซนทอร์รอบๆ ก็เคลื่อนไหว!

“ฆ่า!!!”

เสียงโห่ร้องฆ่าฟันดังสนั่นไปทั่วทุกทิศ

“ดาบทะลวงมิติ!!”

“เพลิงผลาญสวรรค์!!”

“ฟื้นฟูด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์!!”

...

ชั่วขณะหนึ่ง แสงจากทักษะต่างๆ ก็สว่างวาบทั่วทั้งเมืองกระต่าย

เมืองกระต่ายที่เมื่อครู่ยังคงสงบสุข ก็กลายเป็นสนามรบในทันที

บนหัวของผู้ใช้อาชีพแต่ละคนล้วนมีแถบเลือดสว่างขึ้น

ตัวเลขความเสียหายจำนวนมาก เด้งขึ้นมาจากหัวของพวกเขา

เปลวไฟ ประกายดาบ ประกายกระบี่ ลูกธนู...

สาดใส่หัวของฝ่ายตรงข้ามอย่างบ้าคลั่ง

แต่พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นกายพลังงาน ความเจ็บปวดจากบาดแผลลดลงอย่างมาก ขอเพียงพลังชีวิตยังไม่หมดหลอด ก็ยังมีพลังที่จะสู้ต่อ

นี่ก็ทำให้สงครามยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น! จากนั้น แสงสีเขียวก็สว่างวาบขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เป็นทีมนักบวชของแต่ละฝ่ายที่เริ่มออกแรง ฟื้นฟูพลังชีวิตให้กับคนในฝ่ายตัวเองที่เลือดใกล้จะหมดหลอดอย่างแม่นยำ

ยังมีบัฟเพิ่มพลังหรือคำสาปต่างๆ พุ่งเข้าใส่ผู้ใช้อาชีพของฝ่ายตัวเองหรือฝ่ายตรงข้าม

แสงสีต่างๆ สว่างไสวถึงขีดสุด

“ฆ่าผู้ใช้อาชีพขั้น 0 พวกนี้ให้หมดก่อน! ดูสิว่าเถ้าแก่กับรุ่งอรุณอยู่รึเปล่า!”

ทันใดนั้นทีมหนึ่งของนักรบเผ่าเซนทอร์ก็บุกออกมาจากด้านข้าง พุ่งตรงมายังทางเข้าดันเจี้ยน

บริเวณใกล้เคียงดันเจี้ยน มีผู้ใช้อาชีพขั้น 0 รวมตัวกันอยู่เป็นจำนวนมาก

ผู้ใช้อาชีพขั้น 0 เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนักรบเผ่าเซนทอร์เหล่านี้ที่อย่างน้อยก็อยู่ขั้นหนึ่ง ขั้นสอง พูดได้เลยว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมีความสามารถในการต่อต้านแม้แต่น้อย ขอเพียงแค่ถูกสัมผัส ก็คือการถูกฆ่าในพริบตา!

คนเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าตกใจกลัว มีคนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ รีบพุ่งไปยังทางเข้าดันเจี้ยน

“เข้าดันเจี้ยน!!!”

เขาตะโกนเสียงดัง พยายามจะเข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อหลบหนีการไล่ล่าของเผ่าเซนทอร์

ทำให้ดวงตาของหลายคนเป็นประกายขึ้นมา รีบเตรียมตัวเข้าดันเจี้ยน

แต่ในวินาทีต่อมา ก็มีคนร้องอย่างหวาดกลัว “ดันเจี้ยนถูกพวกมันใช้ไอเทมผนึกไว้แล้ว! เข้าไม่ได้!!”

เห็นได้ชัดว่า เผ่าเซนทอร์คาดการณ์ปฏิกิริยาของพวกเขาไว้แล้ว ได้ใช้ไอเทมผนึกดันเจี้ยนไว้แล้ว ทำให้พวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้

เผ่าเซนทอร์มีความเร็วสูงมาก ท่อนล่างของพวกมันคือม้า สี่กีบก้าวไปอย่างรวดเร็ว มาถึงใกล้ๆ แล้ว

“ไอ้ลูกมนุษย์ ไปตายซะ!”

นักเวทย์เผ่าเซนทอร์คนหนึ่งยิ้มอย่างโหดเหี้ยม โบกคทาในมือ ตะโกนว่า

“ฝนดาวตกเพลิง!”

บนคทา ปรากฏค่ายกลหกแฉกขึ้นมา ส่องแสงสีแดง ดูท่าว่าจะอัญเชิญฝนไฟวงกว้างออกมาแล้ว ผู้ใช้อาชีพขั้น 0 หน้าตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ฝนดาวตกเพลิง ทักษะโจมตีหมู่ขั้นสอง!

“ผนึกเวท!”

แต่ในขณะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังนักเวทย์คนนั้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นประกายดาบเจิดจ้าก็สว่างวาบ แทงเข้าที่หลังของเขาอย่างแรง

แสงสีขาวประหลาดก่อตัวเป็นฟองอากาศ สว่างวาบแล้วก็แตกสลาย และในขณะที่แตกสลาย ก็ทำลายค่ายกลสีแดงบนคทาของนักเวทย์เผ่าเซนทอร์คนนั้นไปด้วย

ในขณะเดียวกันความเสียหายก็ปรากฏขึ้นบนหัวของนักเวทย์เผ่าเซนทอร์ -3148!

นักเวทย์เผ่าเซนทอร์เสียเลือดไปครึ่งหลอดในทันที!

ฝนดาวตกเพลิง ก็ไม่ได้ถูกร่ายออกมา

“มนุษย์ หาที่ตาย!”

เผ่าเซนทอร์ข้างๆ ตอบสนองทันที การโจมตีหลายสายพุ่งเข้าใส่เงาร่างนั้นในทันที -3479! -2157! -1318!

ในทันทีความเสียหายต่อเนื่องก็ปรากฏขึ้นบนร่างของคนผู้นั้น แถบเลือดลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว เกือบจะตาย!

โชคดีที่นักฆ่ามนุษย์คนนั้นถอยเท้าได้ทันเวลา ร่างกายก็หายเข้าไปในความว่างเปล่าในทันที ร่างหายไป

ถึงได้ไม่ถูกฆ่าตายในทันที

จากนั้นก็เห็นผู้ใช้อาชีพมนุษย์กลุ่มใหญ่พุ่งเข้ามาจากรอบทิศ ขวางทางเผ่าเซนทอร์ไว้ ทักษะจำนวนมากสาดใส่ร่างของเผ่าเซนทอร์

“ไอ้พวกหน้าม้า คู่ต่อสู้ของพวกแกคือพวกข้า!”

นักรบรูปร่างกำยำคนหนึ่งหัวเราะลั่นตะโกนเสียงดัง

เผ่าเซนทอร์ถูกบังคับให้หยุด แล้วก็เข้าต่อสู้กับผู้ใช้อาชีพเหล่านี้ในทันที

ชั่วขณะหนึ่งทักษะถาโถมราวกับคลื่น ตัวเลขความเสียหายลอยเต็มฟ้า

ผู้ใช้อาชีพขั้น 0 ตกตะลึงไปหมด แล้วก็มีบางคนตาแดงก่ำ กัดฟันกรอด “ไอ้พวกหน้าม้านี่ สู้กับพวกมันให้ตายไปข้าง!”

พวกเขาก็หยิบอาวุธขึ้นมา เตรียมจะช่วย

แต่ในขณะนั้นเอง หญิงสาวที่หน้าอกประดับตราสัญลักษณ์ หน้าตาสวยงามอย่างยิ่งก็มาอยู่ตรงหน้าผู้ใช้อาชีพขั้น 0 ตะโกนเสียงดัง “ข้าคืออวี๋เชียนชิวจากหน่วยรบพิเศษ! น้องๆ อย่าเพิ่งวู่วาม! พวกเขาอย่างน้อยก็อยู่ขั้นหนึ่ง ขั้นสอง ตอนนี้พวกเจ้าลงมือไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก มีแต่จะไปตายเปล่าๆ ตอนนี้ ตามพวกเรามา พวกเราจะพาพวกเจ้าออกไป!”

พูดจบนางกางแขนออก บนร่างมีแสงสีเขียวพันอยู่ “พรแห่งวายุวิญญาณ! เขตแดนศักดิ์สิทธิ์!”

วินาทีต่อมา แสงสีเขียวและสีขาวก็ประสานกัน ปกคลุมทั่วทั้งทางเข้าดันเจี้ยน บนร่างของทุกคน ก็มีแสงสองสีพันอยู่

บัฟเพิ่มพลัง!

จากนั้น ทุกคนก็พบว่า พลังป้องกันทั้งสองอย่างและความว่องไวของตัวเอง เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทันที!

“ไป!”

นางร้องเรียกหนึ่งคำ ผู้ใช้อาชีพสายประชิดหลายสิบคนที่อยู่ข้างๆ นำทางไปก่อน ผู้ใช้อาชีพขั้น 0 ได้สติกลับมา กัดฟัน แล้วก็ตามไปอย่างยิ่งใหญ่ หมายจะบุกออกจากเมืองกระต่าย

(จบบท)