PTH41 ชุดชั้นในสตรีและผ้าคาดเอวหงส์เพลิง

อสรพิษยักษ์อ้าปากดูดเอาอากาศรอบข้างเข้าไปหลายครั้ง บริเวณช่วงลำตัวของมันโป่งพองขยายใหญ่ จนดูราวกับหอคอยตั้งตระหง่าน ก่อนที่กล้ามเนื้อทั่วตัวจะบีบรัด พ่นเอาอากาศที่อัดแน่นภายในร่างออกมา

ตูม!

อากาศที่ถูกอัดเอาไว้ภายในร่างอสรพิษยักษ์ เข้าปะทะกับบอลเพลิงของเว่ยสั่วเสียงดังสนั่น

“ทำไมข้าดวงซวยขนาดนี้”

เว่ยสั่วคาดไม่ถึงว่าจะเจอของแข็งเข้าให้

หนึ่งในความสามารถของอสรพิษยักษ์คือมันสามารถดูดอากาศเข้าไปอัดไว้ในร่างแล้วพ่นเข้าจู่โจม นอกจากนี้ ทีเขาบนศีรษะของมันสามารถปล่อยอัสนีที่รุนแรงเทียบเท่าเขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 4 ออกมาได้ หากเว่ยสั่วจำไม่ผิด อสรพิษตัวนี้สมควรเป็นอสูรระดับ 4 ขั้นกลาง

อสูรที่อยู่ในระดับ 4 ขึ้นไปจะแข็งแกร่งกว่าระดับ 3 ถึง 2 เท่า เมื่อบรรลุระดับ 5 พวกมันก็จะแข็งแกร่งกว่าระดับ 4 ถึง 2 เท่าเช่นเดียวกัน

อสูรระดับ 4 สามารถต่อเนื่องได้ ผิดกับระดับ 3 ที่จู่ได้เป็นจังหวะ นอกจากนี้ ด้วยความแข็งแกร่งและความเป็นอสูร พวกมันสามารถต่อกรกับผู้ฝึกตนเขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 5 ได้

ภูเขาว่านเฉอแห่งนี้มีชื่อเสียง ผู้คนมักเดินทางมาเสี่ยงโชค แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าจะมีอสูรระดับ 4 ขั้นกลางซ่อนตัวอยู่

เปรี้ยง! เปรี้ยง!

อสูรระดับ 4 ขั้นกลางแข็งแกร่ง วิชาที่ใช้ทรงพลัง ซ้ำยังรวดเร็วจนยากจะจินตนาการได้ ในระหว่างที่เว่ยสั่วหลบหนี เขาใช้ยันต์เพลิงจู่โจม แต่อสรพิษยักษ์ที่ไล่ตามก็ปลดปล่อยอัสนีจากเขาบนศีรษะจู่โจมเข้าใส่เว่ยสั่วเช่นเดียวกัน เขาต้องหนีให้พ้นมัน ไม่อย่างนั้นจะเป็นฝ่ายที่ถูกมันฆ่าเสียเอง

“เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง? เจ้าแข็งแกร่งขนาดที่สู้กับเขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 5 ได้ แต่กลับมาข่มเหงข้าที่อยู่เขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 3 ทั้งยังพาพี่น้องของเจ้ามามากมาย ไม่เป็นธรรมกับข้าสักนิด!” เว่ยสั่วอยากจะร่ำไห้ เพราะขนาดเขากระตุ้นยันนต์หลบหนีช่วยเสริมความเร็ว แต่ยังไม่อาจสลัดพ้นจากการตามล่าของอสรพิษยักษ์ได้

ดูจากท่าทีของมันแล้ว ราวกับไม่ยอมปล่อยเว่ยสั่วให้หลุดมือ เว่ยสั่วก็ตอบโต้ได้เพียงใช้ยันต์เพลิงเท่านั้น

ตูม!

บอลเพลิงพุ่งออกจากมือเว่ยสั่วเข้าใส่ร่างอสรพิษยักษ์ที่กำลังไล่ตามมา แต่มันกลับเบี่ยงตัวหลบได้ไม่ยาก

“เอาอัสนีข้าไปกิน!”

เว่ยสั่วชงักฝีเท้า โคจรวิชาลับอัสนี ส่งอสรพิษอัสนีขนาดใหญ่ตนหนึ่งเข้าจู่โจม จนร่างกายขนาดใหญ่ของอสรพิษยักฏษ์บิดกระตุก

“ยันต์น้ำแข็ง!”

เมื่อเห็นมันพลาดท่าจากอัสนี ปราณน้ำแข็งสายหนึ่งได้พุ่งออกจากมือเว่ยสั่ว ปกคลุมศีรษะขนาดใหญ่ของอสรพิษยักษ์เอาไว้

ด้วยที่ก่อนหน้านี้ เว่ยสั่วเคยใช้ยันต์น้ำแข็งและมันก็ใช้งานง่าย เขาจึงไปซื้อมาติดตัวเพิ่ม แต่ยามนี้ที่ใช้ยันต์ ด้วยที่ร่างของอสรพิษยักษ์มีขนาดใหญ่เกินไป ทำให้น้ำแข็งแช่แข็งได้เฉพาะบริเสณส่วนศีรษะของมันเท่านั้น

ตูม ตูม ตูม ตูม!

เมื่อเห็นว่ายันต์น้ำแข็งไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับอสรพิษยักษ์มากนัก เว่ยสั่วจึงนำยันต์เพลิงออกมาระดมจู่โจมเข้าใส่จนรอบข้างกลายเป็นทะเลเพลิง

“แก่นอสูร!”

บอลเพลิงจำนวนมากที่ระดมเข้าจู่โจม ทำให้ร่างของอสรพิษยักษ์ถูกเผาจนเกรียม แต่มันยังไม่ตาย มันคายบางสิ่งที่มีขนาดเท่าไข่ไก่ออกมา เปล่งแสงสีทองอร่าม

ตูม!

เมื่อแก่นอสูรพ้นร่างอสรพิษยักษ์ออกมา มันเปล่งเจิดจ้าก่อนจะระเบิด อัสนีนับร้อยสายจู่โจมโดยรอบ

เว่ยสั่วคาดไม่ถึงว่ามันจะยอมสละแก่นอสูร แรงระเบิดที่รุนแรงพร้อมกับอัสนีจำนวนมาก จู่โจมเข้าใส่เว่ยสั่ว แม้จะมีเกราะคุ้มกายก็ยังไม่อาจต้านการจู่โจมได้

อสรพิษยักษ์เปล่งเสียงร้องด้วยความแค้น ทั่วร่างถูกแผดเผาาเจ็บปวดยากจะทนทาน แต่แล้วเเงาร่างของเว่ยสั่วก็ปรากฏตรงหน้ามัน

“ยันต์น้ำแข็ง!”

ทันทีที่เอาชีวิตรอดจากการระเบิดของแก่นอสูรได้แล้ว เว่ยสั่วเร่งประชิดร่าง กระตุ้นยันต์น้ำแข็งในมือแช่แข็งศีรษะของมันอีกครั้ง

ตูม!

บอลเพลิงแผดเผาศีรษะของมันซ้ำอีกครั้ง แต่ในชั่วขณะเดียวกัน มันก็ทำท่าจะคายแก่นอสูรออกมาอีกลูก ซึ่งอสูรระดับ 4 ขั้นกลางจะมีแก่นอสูรอยู่ทั้งหมด 2 ลูก

“ยังไม่ตาย!”

เว่ยสั่วประหลาดใจ แม้จะใช้ทั้งยันต์เพลิงและยันต์น้ำแข็งก็ยังไม่อาจสังหารมันได้

ในขณะที่มันกำลังจะคายแก่นอสูรออกมานั้น เว่ยสั่วได้ใช้ยันต์เพลิงจู่โจมเข้าไปที่ปากของมันซ้ำ ทำให้มันคายแก่นอสูรออกมาไม่ได้ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ปลดปล่อยอัสนีที่รุนแรงจากเขา จู่โจมรอบข้างอย่างไร้ทิศทางราวกับไม่ได้สติ

ตูม ตูม ตูม!

เว่ยสั่วระดมยันต์เพลิงย้ำไปที่ปากของมันอีกหลายครั้ง จนบริเวณลำคอลามไปถึงครึ่งลำตัวถูกแผดเผาจนไหม้เกรียม ร่างขนาดยักษ์ไม่อาจรั้งชูให้น่าเกรงขาม ร่วงหล่นฟาดพื้นเสียงดังสนั่น

เว่ยสั่วยังไม่กล้าประมาท ระดมยันต์เพลิงเข้าใส่ทั่วร่างกระทั่งร่างของมันแน่นิ่งไป ตัวเขาเองก็ทั้งเหนื่อยและตระหนก เหงื่อไหลโทรมกาย ทรุดนนั่งลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

ลมหายใจถี่กระชั้นเหนื่อยหอบ จนต้งเร่งดื่มโอสถฟื้นฟูนปราณเข้าไป

นับว่าเว่ยสั่วโชคร้ายที่พบกับอสรพิษยักษ์ เพราะยันต์คุ้มกายที่เขาเตรียมมาไม่อาจป้องกันการจู่โจมของมันได้

“คาดไม่ถึงว่าข้าจะสังหารอสูรระดับ 4 ขั้นกลางได้เพียงลำพังได้”

เขาจ้องมองมันอยู่หลายครั้งด้วยสายตาไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะสังหารมันได้จริงๆ

รอบข้างเว่ยสั่วไร้ซึ่งร่องรอยของสิ่งมีชีวิต มีเพียงเปลวเพลิงที่ยังลุกโหมจากยันต์เพลิงจำนวนมากที่ได้ใช้ไป นอกจากนี้ ระหว่างทางที่ถูกอสรพิษยักษ์ไล่ล่ามา บอลเพลิงจำนวนมากที่เว่ยสั่วใช้ออกไป สังหารอรพิษขนาดเล็กมากมายที่ไล่ตามมาเช่นกัน

เว่ยสั่วตามเก็บซากร่างของพวกมันใส่กระเป๋าทั้งหมด จากนั้นเดินไปยังร่างขนาดยักษ์ของอสรพิษยักษ์ แม้มันจะตายไปแล้ว แต่กลิ่นอายที่มันแผ่ออกมา ความแข็งแกร่งที่มันแสดงออกมาให้เห็นยังคงทำให้เว่ยสั่วหวาดกลัว

“อะไรหน่ะ?”

ด้วยความที่อสรพิษยักษ์มีลำตัวยาวและใหญ่ หากเก็บมันเข้ากระเป๋าทั้งตัว กลัวว่าหากพบอสูรที่มีลำตัวขนาดใหญ่แบบนี้อีกจะเก็บเข้ากระเป๋าไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงเลือกเขาเฉพาะส่วนที่สำคัญและเป็นประโยชน์ของมัน เก็บเข้ากระเป๋าก่อนจะเร่งจากไปอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่เขาจะไป เขากลับชำเลืองไปเห็นแผลบริเวณหน้าท้องของอสรพิษยักษ์ มีรอยปรริแตก ภายในรอยปริแตกมีก้อนสีแดงเปล่งแสงอยู่เม็ดหนึ่ง ลักษณะไม่เหมือนกับแก่นอสูร

เว่ยสั่วลังเลอยู่เล็กน้อย แต่ไม่อาจกลั้นความสงสัย เดินเข้าไปใช้ปราณกระบี่วารีกรีดเปิดแผลออกมา

ยิ่งเปิดปากแผลออกยิ่งเห็นแสงที่เปล่งออกมามากขึ้น การเปิดผ่าหน้าท้องของมันเว่ยสั่วทำอย่างเชี่ยวชาญ ไม่เปิดแผลในส่วนที่ไม่จำเป็นแล้วค่อยๆดึงเอาเม็ดสีแดงออกมาช้าๆ

“นี่มัน...”

เมื่อนำเอาเม็ดสีแดงออกมาเว่ยสั่วถึงกับผงะ เพราะแท้จริงแล้วมันคือก้อนของชุดชั้นในสตรี!

“คงมีคนโชคร้ายที่กำลังจะซื้อชั้นในไปฝากภรรยา แต่ก็มาถูกอสรพิษยักษ์กินไปก่อน”

นอกจากชุุดชั้นในสตรีที่พบแล้ว เว่ยสั่วยังพบกระเป๋าสีดำซ่อนอยู่

“ผ้าคาดเอวหงส์เพลิง?”

ในระหว่างที่รื้อเอากระเป๋าออกมาจากกองเสื้อชั้นในสตรี เว่ยสั่วเหลือบไปเห็นผ้าคาดเอวสีแดงผืนหนึ่ง บนผ้าคาดมีลายปักรูปหงส์เพลิง

ผ้าคาดเอวหงส์เพลิง! ผ้าคาดของสตรีที่เป็นสมบัติป้องกัน สามารถป้องกันการจู่โจมของเขตขั้นวัฏจักรสวรรค์ได้...