PTH24 ต้องเป็นยันต์ลวดลายไท่ฉีแน่

เขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 5 ทรงพลังพร้อมด้วยอาวุธที่ร้ายกาจ กลับถูกเขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 3 สังหาร

หนานกงยู่ฉิงและเย่กู่เว่ยรู้สึกราวกับฝันไป ยันต์เพลิงที่พวกนางใช้เมื่อครู่เป็นยันต์เพลิงที่พวกนางไม่เคยสัมผัสมาก่อน เพราะมันแผ่ไอความร้อนแผ่วบางให้ได้สัมผัส

ยามนี้เว่ยสั่วสนใจในอาวุธของหลินเต้ายี อักขระที่สลักเอาไว้ไม่ธรรมดา หากขายสมควรได้ราคาหลายศิลาวิญญาณระดับล่าง แม้มีศิลาวิญญาณก็ยากจะซื้อหาอาวุธระดับนี้ในครอบครอง

ความรู้สึกประหลาดปรากฏขึ้นในใจ เขาสังหารอสูรมาแล้วมากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สังหารมนุษย์ ยิ่งเห็นสภาพศพยิ่งรู้สึกสะอิดสะเอียนจนไม่กล้าเดินเข้าไปหยิบอาวุธ

“พี่เย่ ข้าว่าเจ้านั่นน่าจะแกล้งตาย อาวุธในมือของมันทรงพลังและมีมูลค่า ท่านช่วยไปหยิบอาวุธนั่นให้ข้าได้หรือเปล่า? ถ้าเกิดมันยังไม่ตาย ข้าจะใช้ยันต์เพลิงเผามันอีกรอบ” หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เว่ยสั่วก็หันกล่าวกับเย่เสี่ยวเจิ้ง

“แกล้งตาย?”

ยิ่งมองเว่ยสั่วที่ทำท่าทางประหลาด กอรปกับคำกล่าวที่ฟังดูน่าขบขัน หนานกงยู่ฉิงก็อดหัวเราะไม่ได้… หลินเต้ายีถูกเผาจนเกรียมขนาดนั้น เหตุใดยังคิดว่าแกล้งตาย? นางสังเกตุท่าทางของเว่ยสั่ว คิดว่าเขาอาจเป็นคนไม่ธรรมดาที่พลางตัวอยู่ในคราบผู้ฝึกตนไร้สังกัด แต่จากสิ่งที่เขาแสดงออกตอนนี้ราวกับเขาไม่ได้เสแสร้ง นั่นหมายความว่าเขาเพิ่งเคยสังหารคนเป็นครั้งแรก เพราะขณะกล่าวยังไม่กล้ามองร่างของหลินเต้ายี

“มันตายแล้ว” เย่เสี่ยวเจิ้งกล่าวพลางพยักหน้า แล้วเดินไปหยิบอาวุธของหลินเต้ายีให้เว่ยสั่ว

แต่เมื่อเย่เสี่ยวเจิ้งเดินไปถึง เว่ยสั่วกลับยกมือและกล่าวขึ้นโดยไม่มองร่างหลินเต้ายี “พี่เย่ ข้าว่าท่านน่าจะลองหาดู ว่ามันยังมีอะไรเก็บเอาไว้อีกหรือเปล่า?”

“ได้” แล้วเย่เสี่ยวเจิ้งก็เริ่มค้นร่างหลินเต้ายี

หลังจากค้นไปสักพักก็พบกระเป๋าหนังสีดำสองใบที่ผูกอยู่บริเวณเอว นอกจากนั้นก็ไม่พบสิ่งใดอีก… ด้วยความที่มือหลินเต้ายียังคงกำอาวุธแน่น เย่เสี่ยวเจิ้งจึงต้องออกแรงกระชากจนแขนหลินเต้ายีขาด แล้วเดินไปหาเว่ยสั่วยื่นสิ่งต่างๆให้

“อา… ใช้งานไม่ได้แล้ว!”

เมื่อรับของมา เว่ยสั่วพบว่าอาวุธของหลินเต้ายีไม่อาจใช้งานได้

อาวุธมีลักษณะคล้ายกระบี่ น้ำหนักมาก มีอักขระสลัก ตัวกระบี่เป็นสีทองงดงาม เพียงแต่มีรอยปริแตกลึก อักขระหม่นแสง ไม่อาจใช้งานได้อีกต่อไป

“ไม่รู้ว่าในกระเป๋าพวกนี้จะมีของที่เป็นราคาหรือเปล่า?”

กระเป๋าของหลินเต้ายีค่อนข้างทนทาน ขนาดถูกไฟครอกยังไม่เป็นอะไร เขาเริ่มเปิดดูสิ่งที่อยู่ภายใน

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ภายใน เว่ยสั่วหัวเราะลั่น เพราะภายในนั้นมีศิลาวิญญาณอยู่เป็นจำนวนมาก

ในบรรดาศิลาวิญญาณเหล่านั้น มีก้อนที่เป็นสีเขียวอ่อน ซึ่งก็คือศิลาวิญญาณระดับล่าง นอกจากนี้ยังมีก้อนที่มีขนาดเท่าศิลาวิญญาณระดับล่าง แต่เป็นสีเหลือง ซึ่งก็คือศิลาวิญญาณระดับกลาง ก้อนเทียบได้กับศิลาวิญญาณระดับล่างสิบก้อน!

ศิลาวิญญาณจำนวนมากที่ได้ ทำให้เว่ยสั่วลืมเรื่องอาวุธของหลินเต้ายีไป “พี่หลินเต้ายี ท่านนี่เป็นคนดีจริงๆ ขนาดตายแล้วยังมอบศิลาวิญญาณจำนวนมากให้ข้า กระเป๋าอีกใบต้องมีของดีแน่!” เว่ยสั่วกล่าวในใจพลางเปิดกระเป๋าอีกใบ

“โอสถฟื้นปราณแบบเม็ด!”

โดยทั่วไปแล้วโอสถฟื้นปราณเป็นโอสถที่อยู่ในรูปแบบน้ำ มีกลิ่นหอม แต่เมื่อควบแน่นด้วยการปรุงโอสถ จะได้โอสถฟื้นปราณออกมาในรูปแบบเม็ดที่มีฤทธิ์ในการฟื้นปราณได้มากกว่าแบบน้ำถึง 4 เท่า ด้วยที่ยามนี้เว่ยสั่วอยู่เขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 3 หากใช้ปราณจนหมด ต้องใช้โอสถฟื้นปราณมากถึงหนึ่งขวดครึ่งในการฟื้นปราณทั้งหมด แต่หากเป็นโอสถฟื้นปราณแบบเม็ด แค่ครึ่งเม็ดก็ฟื้นปราณได้สมบูรณ์

โอสถฟื้นปราณแบบเม็ดมีราคาอยู่ที่เม็ดละ 2 ศิลาวิญญาณระดับล่าง ซึ่งหลินเต้ายีมีถึง 4 เม็ด ดูเหมือนมันจะหวงโอสถฟื้นปราณแบบเม็ดมาก เพราะในกระเป๋าไม่มีโอสถฟื้นปราณแบบน้ำ ราวกับมันใช้ไปจนหมดแล้ว

“เขตขั้นทะเลศักดิ์สิทธิ์ที่ 5 มั่งคั่ง แค่สังหารมันก็ได้ของล้ำค่ามาครอง… นี่อะไร?” ภายในกระเป๋า นอกจากโอสถฟื้นปราณแล้วยังมียันต์อยู่ 2 แผ่น และเศษเสื้ออีก 1 ชิ้น

ยันต์ทั้งสองแผ่นดูราวกับเป็นยันต์ที่ทรงพลัง ส่วนเศษผ้ามีภาพวาดของภูเขาและแม่น้ำ ราวกับเป็นแผนที่บอกทาง ที่ดูเก่าแก่ราวกับวาดมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว

“ลวดลายแบบไท่ฉี… ยันต์ทั้งสองแผ่นก็มีลวดลายแบบไท่ฉี ฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจแล้ว ยันต์สองแผ่นนี้หนึ่งสมควรป้องกัน อีกหนึ่งสมควรจู่โจม” เว่ยสั่วมองอักขระที่อยู่บนยันต์ทั้งสองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมา

“ฮ่าฮ่า!”

คำกล่าวของเว่ยสั่วกลับทำให้หนานกงยู่ฉิงกลั้นหัวเราะไม่ไหว

“มีอะไรหรอ? หรือว่ายันต์สองแผ่นนี้ไม่ใช่ลวดลายแบบไท่ฉี?” เว่ยสั่วหันมองหนานกงยู่ฉิง

หนานหัวเราะพลางพยักหน้า “พลับพลาลับเป็นผู้สร้างยันต์ทั้งสองใบนั้น อักขระและวิธีวาดก็เป็นวิชาเฉพาะของพลับพลาลับเช่นกัน”

เว่ยสั่วหน้าแดงด้วยยความเขินอาย… พลับพลาลับคือย่านขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองจิตวิญญาณสูงสุด มักจะมีงานประมูลที่มีของล้ำค่ามาร่วมประมูล... สำหรับเว่ยสั่วแล้ว สถานที่แห่งนั้นยิ่งใหญ่ เมื่อได้รู้ว่ายันต์และอักขระมาจากที่นั้น ก็ยิ่งเขินอายเมื่อเทียบกับอักขระของตน...