บทที่ 40 กระบวนท่าลับสังหารตระกูลเย่

"ฮวาฮวา ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หลังจากเห็นแมงมุมปีศาจทั้งหมดถูกกำจัด ซูเซียวเซียวรีบวิ่งไปหาเสือผีโบราณไป่หมิง

"ระวัง!"

เย่หงอวี๋ตกใจ ปฏิกิริยาแรกคือต้องการดึงมือซูเซียวเซียวไว้ ไม่ให้เธอเข้าไป ด้วยว่าเสือผีโบราณไป่หมิงในข้อมูลทะเบียนของพวกเขาเป็นสัตว์ดุร้ายระดับเอ

"พี่เย่หงอวี๋ ไม่เป็นไรหรอก ฮวาฮวาเชื่องมาก มันจะไม่ทำร้ายฉันหรอก"

เซียวเซียวสะบัดหลุดจากมือเย่หงอวี๋ วิ่งไปหาไป่หมิงโดยไม่ลังเลเลย ร่างมหึมาของไป่หมิงกำลังนอนราบกับพื้น เลือดซึมออกมาจากบาดแผลไม่หยุด

"ฮวาฮวา อย่ากลัวนะ ฉันจะช่วยพันแผลให้!"

ซูเซียวเซียวอย่างลนลานฉีกผ้าจากเสื้อที่เธอสวมอยู่เป็นแถบยาว ต้องการช่วยพันแผลให้ไป่หมิง แต่ไม่คิดว่าผ้าเล็กๆ น้อยๆ ของเธอแทบไม่มีประโยชน์เลยกับร่างมหึมาของไป่หมิง

ขณะที่เธอไม่รู้จะทำอย่างไร ไป่หมิงส่งเสียงคำรามเบาๆ หัวใหญ่ของมันค่อยๆ ถูไถแก้มของซูเซียวเซียว เขี้ยวคมอยู่ห่างจากลำคอเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร แต่กลับเชื่องราวกับแมวบ้าน

เห็นเพียงบาดแผลบนตัวมันกำลังเปล่งแสงอ่อนๆ หายเป็นปกติด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ไม่จำเป็นต้องให้ซูเซียวเซียวพันแผลเลย

ซูเซียวเซียวเห็นดังนั้นก็วางใจ ไม่ได้สังเกตเห็นใบหน้าตกใจกลัวของเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษเก้าที่อยู่ข้างหลังเธอเลย

เมื่อครู่เย่หงอวี๋และพวกเขากำลังจะลงมือกับไป่หมิง โชคดีที่เป็นแค่การตกใจเปล่าๆ

เมื่อเห็นว่าไป่หมิงจริงๆ แล้วไม่ทำร้ายซูเซียวเซียว เย่หงอวี๋และคนอื่นๆ จึงโล่งอก ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นสัตว์ดุร้ายระดับเอ ถ้าไป่หมิงไม่ได้เป็นอย่างที่ซูเซียวเซียวบอก พวกเขาทั้งหมดคงต้องตายกันที่นี่

"เอาล่ะ ไม่มีอะไรแล้ว ทุกคนเก็บอาวุธ..."

เย่หงอวี๋เพิ่งจะโล่งอก ผ่อนคลายร่างกาย จู่ๆ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน รวมถึงสมาชิกหน่วยพิเศษเก้าที่เธอพามาด้วย

เห็นเพียงหมอกดำข้นเกิดขึ้นรอบตัวอย่างไม่ทราบที่มา พริบตาเดียวก็กลืนกินทุกคน ทัศนียภาพคุ้นเคยค่อยๆ หายไปทีละนิด พร้อมกับสัญญาณสื่อสารบนตัวพวกเขาส่งเสียงรบกวนแหลมๆ สัญญาณทั้งหมดถูกตัดขาด

"เตรียมพร้อม!"

เย่หงอวี๋ตะโกนเสียงแข็ง ทันใดนั้นคนของหน่วยพิเศษเก้าก็ล้อมเป็นวงกลมใหญ่ ปกป้องซูเซียวเซียวไว้ตรงกลาง

"มีใครเห็นหมอกดำพวกนี้มาจากไหนไหม?"

เย่หงอวี๋ถามอย่างระแวดระวัง

แต่สมาชิกหน่วยพิเศษเก้าทุกคนส่ายหน้า ไม่มีใครรู้ รวมถึงซูเซียวเซียวด้วย หมอกดำพวกนี้ราวกับปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า ไม่มีใครรู้ว่ามันโผล่มาจากไหน

"เรื่องไม่ปกติย่อมมีเหตุ ทุกคนระวังไว้ เราต้องรีบถอนกำลังออกจากที่นี่ทันที" เย่หงอวี๋สั่งลูกน้อง

ส่วนซูเซียวเซียวกำลังสื่อสารกับไป่หมิง "ฮวาฮวา รู้ไหมว่าหมอกดำพวกนี้ปรากฏขึ้นได้ยังไง?"

ฮวาฮวาส่ายหัวใหญ่ของมัน แม้ตอนนี้มันจะมีสายเลือดเสือผีโบราณไป่หมิงแล้ว แต่ในความคิด มันก็ยังคงเป็นแมวลายเสือจรจัดตัวเดิม

"เซียวเซียว ตอนนี้เราต้องถอนตัว บอกให้มันตามเรามาด้วย"

แม้เย่หงอวี๋จะเชื่อแล้วว่าไป่หมิงคือแมวลายเสือที่เปลี่ยนร่าง แต่ด้วยความที่เธอไม่คุ้นเคยกับแมวลายเสือ เธอจึงไม่คิดว่าไป่หมิงในตอนนี้จะฟังคำสั่งของเธอ

ซูเซียวเซียวสื่อสารกับฮวาฮวาสักครู่ แล้วพยักหน้ากับเย่หงอวี๋ "พี่เย่หงอวี๋ ฮวาฮวาตกลงแล้ว"

"ดี ตอนนี้เราออกไปทันที”

เจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษเก้าสามคนค่อยๆ เดินนำในหมอกดำอย่างระมัดระวัง ทำหน้าที่สำรวจเส้นทาง แต่พวกเขายังไม่ทันเดินไปไกล พื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องดังสนั่นหวั่นไหวมาจากความมืด

คนของหน่วยพิเศษเก้ายังไม่ทันตั้งตัว ก็เห็นแมงมุมปีศาจยักษ์ขนาดเท่ารถบรรทุกทะลุพื้นดินขึ้นมา

เห็นเพียงเกราะของมันเต็มไปด้วยลวดลายสีม่วงประหลาด ดวงตาแปดดวงเปล่งแสงสีแดงเข้มดุจห้วงเหว เพียงแค่พลังที่แผ่ออกมาก็ทำให้ทุกคนหายใจลำบาก

รอบตัวมันยังมีหมอกดำประหลาดห้อมล้อม ราวกับเห็นแมลงนับไม่ถ้วนกำลังบิดเบี้ยวและดิ้นทุรนทุรายในหมอกดำนั้น ชวนให้ขนหัวลุก

"นั่นราชินีแมงมุม!"

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเสียงสั่น

"ระดับไม่สามารถตรวจจับได้ อย่างน้อย...อย่างน้อยระดับเอส ร่างกายมันมีพลังมารเหวลึก!"

เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องแหลมของราชินีแมงมุม สิ่งที่พ่นออกมาไม่ใช่ใยแมงมุมธรรมดา แต่เป็นเส้นใยพิษที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีม่วง

เจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษเก้าสามคนที่สำรวจเส้นทางถูกใยแมงมุมพันในทันที ชุดยูนิฟอร์มระดับอาวุธเวทย์ที่พวกเขาสวมใส่ถูกกัดกร่อนเป็นรูด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ส่งเสียง "ซู่ซู่"

"ช่วยคน!"

เย่หงอวี๋ตัดสินใจทันที ชักดาบสั้นอาวุธเวทย์ประจำตัว เร่งพลังฝ่ายวิญญาณ ดาบสั้นระเบิดแสงจ้า แม้จะเป็นเวลากลางวันแสกๆ ก็ทำให้คนลืมตาไม่ขึ้น

แสงดาบกลายเป็นวงจันทร์มหึมา สับเต็มแรงไปที่ใยแมงมุมสีม่วงเหล่านั้น แต่กลับพบอย่างตกใจว่าแม้แต่อาวุธเวทย์ของเธอก็ไม่สามารถตัดขาดได้สมบูรณ์ ทำได้เพียงทิ้งรอยบาดบนใยแมงมุมเหล่านั้น

"อ๊ากกก!"

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งร้องด้วยความเจ็บปวด เห็นแขนขวาของเขาเลือดสาด เผยให้เห็นกระดูกขาวที่ถูกกัดกร่อน

ในตอนนี้ ไป่หมิงก็คำรามแล้วกระโจนเข้าไป กรงเล็บคมฉีกใยแมงมุม ช่วยเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษเก้าสามคนที่ติดอยู่ในใย แต่พอมันช่วยคนเสร็จ ราชินีแมงมุมก็ปรากฏตัวข้างหลังมันทันที ขาแมงมุมเต็มไปด้วยหนามแทงเข้าไปในหลังไป่หมิงอย่างแรง!

"ฮวาฮวา!"

ซูเซียวเซียวร้องอย่างตกใจ

ไป่หมิงส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทันที โชคดีที่ร่างกายมันมีสายเลือดเสือผีโบราณ แม้จะบาดเจ็บ แต่ไม่ได้สูญเสียพลังในการต่อสู้ กลับกระตุ้นสัญชาตญาณการฆ่าของมัน มันหันตัวกลับมากัดขาของราชินีแมงมุมที่เต็มไปด้วยหนามอย่างแรง ฉีกเนื้อออกมาจากขาราชินีแมงมุมก้อนใหญ่

เย่หงอวี๋เห็นดังนั้น รีบกัดลิ้นตัวเอง พ่นเลือดลงบนดาบสั้น

"ต้า—จัง—เยว่—หลุน—เจิ้น!"

ดาบสั้นในมือเย่หงอวี๋พลันปะทุแสงสีเลือดจ้าตา ใบดาบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ส่งเสียงหึ่งดุจมังกรคำราม เห็นทั้งร่างของเธอกลายเป็นเงาสีเลือด แสงดาบวาดเส้นโค้งสมบูรณ์แบบในอากาศ ราวกับพระจันทร์เต็มดวงสับลงมาจากท้องฟ้า!

"โครม—"

แสงดาบสับลงบนเกราะของราชินีแมงมุม ฟันให้เปิดเป็นแผลลึกถึงสามนิ้ว!

เลือดสีม่วงดำพุ่งออกมา ราชินีแมงมุมส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ดวงตาทั้งแปดจับจ้องเย่หงอวี๋พร้อมกัน

"มันบาดเจ็บแล้ว!"

เย่หงอวี๋ดีใจในใจ กำลังจะใช้กลยุทธ์เดิม แต่สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

เห็นเพียงเนื้อบริเวณบาดแผลของราชินีแมงมุมกำลังบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่ง พลังมารเหวลึกพันรอบบาดแผลราวกับมีชีวิต แวบเดียวก็ซ่อมแซมบาดแผลของราชินีแมงมุมให้กลับคืนเป็นปกติ!

"นี่...นี่มันเป็นไปได้ยังไง!"

มือที่ถือดาบของเย่หงอวี๋สั่นเล็กน้อย ใบหน้าเผยความไม่อยากเชื่อ

ต้าจังเยว่หลุนเจิ้นเป็นกระบวนท่าลับสังหารของตระกูลเย่ แต่ละครั้งที่ใช้จะสูญเสียอายุขัยไปสามปี ถ้าไม่จำเป็นที่สุด เธอจะไม่ใช้มันอย่างง่ายดาย แต่ไม่คิดว่าต้าจังเยว่หลุนเจิ้นจะสร้างความเสียหายให้ราชินีแมงมุมแค่ระดับนี้?

ราชินีแมงมุมโกรธจัด เห็นเพียงท้องของมันพองขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับลูกโป่ง ขณะเดียวกันก็พ่นใยแมงมุมที่พันด้วยสายฟ้าสีม่วงหลายสิบเส้นใส่เย่หงอวี๋

ใยแมงมุมเหล่านี้เร็วมาก พริบตาเดียวก็พันรอบขาทั้งสองของเย่หงอวี๋!

(จบบท)