บทที่ 31 ครูใหญ่การฝึกเซียนผู้ทรงเกียรติจะยอมให้คนข่มขู่ได้อย่างไร!

"คุณพ่อ ไม่ต้องกังวลเรื่องการแก้แค้นของตระกูลซือคงหรอก”

ฉินเหยามีสีหน้าสงบมาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ แหล่งที่มาของความมั่นใจของเธอแน่นอนว่าคือเฉินฮ่าว

"ฉันมั่นใจมากว่า ตอนนี้ตระกูลซือคงไม่กล้าลงมือกับพวกเราแน่ และฉันได้พบที่พึ่งที่แข็งแกร่งกว่าแล้ว"

"ที่พึ่ง? ใคร?"

ฉินเหยิ่นซานตกใจ ในดวงตามีความสงสัยวาบผ่าน

ฉินเหยายิ้มอย่างมั่นใจพูดว่า "คุณพ่อ ต่อไปจะรู้เอง พลังของเขาเหนือกว่าตระกูลซือคงมาก เมื่อมีเขาอยู่ ตระกูลฉินของเราไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวพวกเขาเลย"

เธอรู้สึกโชคดีมากที่ได้เข้าร่วมสถาบันเทคนิคการฝึกเซียนซวนเทียน แม้ว่าเฉินฮ่าวจะเป็นครูใหญ่ที่หิวเงิน แต่ตราบใดที่ให้ผลประโยชน์เพียงพอ เฉินฮ่าวจะต้องปกป้องความปลอดภัยของตระกูลฉิน

ฉินเหยิ่นซานขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยเชื่อลูกสาว ถ้าเธอมีที่พึ่งจริง เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร?

"คุณพ่อ ไม่จำเป็นต้องกังวลมาก แค่ต้องรู้ว่า อนาคตของตระกูลฉิน ฉันจะปกป้องด้วยมือของฉันเอง!”

ฉินเหยาพูดอย่างมั่นใจยิ่ง

ส่วนฉินเหยิ่นซานขมวดคิ้วแน่น สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของลูกสาวฉินเหยานาน พยายามจะมองหาบางสิ่งจากสีหน้าของเธอ

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของฉินเหยาสงบราวกับน้ำ ราวกับทุกอย่างอยู่ในกำมือเธอ แม้ในใจเขาจะสงสัย แต่ก็ต้องยอมรับว่า ลูกสาวคนนี้ของเขา ดูเหมือนจะยากต่อการคาดเดามากกว่าแต่ก่อน

"เหยาเอ๋ย กำลังทำอะไรกันแน่? เธอต้องรู้ว่า พ่อแม้จะเป็นหัวหน้าตระกูลฉิน แต่เธอก็เป็นลูกสาวพ่อ พ่อแม้จะเชื่อ สนับสนุนเธอ ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นๆ ในตระกูลฉินจะสนับสนุนด้วย เข้าใจไหม?”

ฉินเหยิ่นซานถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มีการลองใจอยู่ในน้ำเสียง

ฉินเหยายิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ตอบตรงๆ แต่หันหลังเดินไปที่ประตู ทิ้งคำพูดที่มีความหมายลึกซึ้งไว้ให้พ่อฉินเหยิ่นซาน

"ไม่เป็นไร คุณพ่อ เวลาจะพิสูจน์ทุกอย่าง แค่ต้องเชื่อว่า อนาคตของตระกูลฉินจะไม่หยุดอยู่แค่นี้!"

ในห้องหนังสือ ซือคงเจินนั่งอยู่บนเก้าอี้ มีหญิงวัยกลางคนที่ยังคงงดงามกำลังร้องไห้อยู่ข้างๆ ใบหน้าของซือคงเจินบึ้งตึงน่ากลัว แม้แต่อากาศก็ให้ความรู้สึกกดดัน

เห็นเพียงในมือเขากำรายงานข่าวล่าสุด ที่บันทึกรายละเอียดทั้งหมดของการพบกันครั้งสุดท้ายระหว่างฉินเหยาและซือคงหนาน มีการพูดถึงคนคนหนึ่งชื่อว่าเฉินฮ่าว

แม้จะไม่มีหลักฐานยืนยันว่าการที่ซือคงหนานถูกทำให้พิการมีความเกี่ยวข้องกับคนชื่อเฉินฮ่าวคนนี้ แต่ในฐานะพ่อของซือคงหนาน สัญชาตญาณบอกเขาว่า เฉินฮ่าวคนนี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกี่ยวข้องกับการที่ลูกชายของเขาถูกทำให้พิการ

อย่างไรก็ตาม รายงานข่าวแสดงให้เห็นว่า คนชื่อเฉินฮ่าวคนนี้ธรรมดามาก ไม่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่งหรือจุดเด่นอะไร เพียงแต่เมื่อเร็วๆ นี้ได้จัดตั้งสถาบันเทคนิคการฝึกเซียนที่น่าขันที่เขาจิ่วหลี่

ในสายตาของซือคงเจิน นี่คือตัวตลกที่ต้องการความสนใจ ยังตั้งอะไรสถาบันเทคนิคการฝึกเซียน ช่างน่าขันสิ้นดี ต่างอะไรกับการขายพลังฝ่ามือหลวงพ่อโต

"ไปสำรวจคนชื่อเฉินฮ่าวคนนี้ให้ฉัน"

ในที่สุดซือคงเจินก็เอ่ยปาก แม้เขาจะไม่ค่อยเชื่อว่าคนชื่อเฉินฮ่าวคนนี้จะเกี่ยวข้องกับการที่ลูกชายของเขาถูกทำให้พิการ แต่เขายังรู้สึกไม่สบายใจ

"ครับ ท่านหัวหน้าตระกูล"

ชายวัยกลางคนรับคำแล้วถอยออกไป

...

พร้อมกับการสร้างอาคารสุดท้ายเสร็จสิ้น เฉินฮ่าวยืนอยู่ที่ประตูตำหนักใหญ่ ในอ้อมแขนอุ้มแมวลายเสือ มองไปยังเทือกเขาไกลๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

อาคารพื้นฐานของสถาบันสร้างเสร็จหมดแล้ว เร็วกว่าเวลาที่ระบบกำหนดไว้ในภารกิจมาก นี่ต้องขอบคุณเงินจำนวนมากที่หลอกมาจากฉินเหยา

ตอนนี้มีสถาบันแล้ว แต่จำนวนนักเรียนยังไม่เพียงพอ อย่างไรก็ตาม เฉินฮ่าวไม่ได้ตั้งใจจะรับนักเรียนมากเกินไปในรุ่นแรก เขาเป็นผู้ชายที่มีระบบแล้ว เขาไม่อยากทำงานเหมือนม้าตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดว่าจะเปิดเรียนเมื่อไร เขาก็เห็นรถหลายคันขึ้นมาจากเชิงเขา ไม่นาน รถเหล่านั้นก็มาถึงประตูสถาบัน

เฉินฮ่าวยืนอยู่ที่ประตูตำหนักใหญ่ของสถาบัน สายตากวาดมองรถที่ค่อยๆ แล่นเข้ามา เลิกคิ้วเล็กน้อย อาจจะเป็นคนมาสมัครเรียน?

เฉินฮ่าวคิดสักครู่ รีบเปลี่ยนเป็นใบหน้ายิ้มแย้ม

ชายวัยกลางคนลงจากรถ เขาสวมชุดหรูหรา สีหน้าเย่อหยิ่ง ด้านหลังมีผู้ติดตามหลายคน เห็นได้ชัดว่าผู้มาเยือนมีเจตนาไม่ดี ไม่เหมือนคนที่มาสมัครเรียนที่สถาบัน

"คุณคือเฉินฮ่าว ครูใหญ่ของสถาบันเทคนิคการฝึกเซียนซวนเทียนหรือ?"

ชายวัยกลางคนลงจากรถ มองไปรอบๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตาว่า

"ใช่ครับ คุณคือ..." เฉินฮ่าวตอบ

"ผมคือซือคงหมิง ผู้จัดการของตระกูลซือคง ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าตระกูล มาเยี่ยมเยียนเป็นพิเศษ"

“ตระกูลซือคง?”

เฉินฮ่าวแสร้งทำเป็นประหลาดใจ ในใจพึมพำ

"พวกเขารู้แล้วหรือว่าซือคงหนานถูกฉันทำให้พิการ? ดังนั้นจึงมาเอาเรื่องฉัน?"

"มีธุระอะไรหรือครับ?"

แต่เฉินฮ่าวรีบรู้ตัว ตอนที่ทำให้ซือคงหนานพิการ เขาสวมหน้ากาก และเปลี่ยนเสียงด้วย คนของตระกูลซือคงไม่มีทางรู้ว่าเป็นเขา

เว้นแต่... ฉินเหยาจะแฉเขา!

"คุณรู้จักฉินเหยาไหม?"

ซือคงหมิงไม่มีคำพูดเปล่าประโยชน์ เริ่มด้วยน้ำเสียงไต่สวนทันที จากท่าทางของเขาเห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้สนใจเฉินฮ่าวครูใหญ่คนนี้เลย

"ฉินเหยา? แน่นอนว่าผมรู้จัก เธอเป็นนักเรียนคนหนึ่งของสถาบันผม มีอะไรหรือ? ตอนนี้สถาบันยังไม่เปิดเรียน ถ้าคุณต้องการหาฉินเหยา เกรงว่าคุณมาผิดที่แล้ว"

เฉินฮ่าวพูดอย่างใจเย็น

"งั้นหรือ แต่ผมได้ยินว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน คุณและฉินเหยาทานอาหารที่โรงแรมเทียนชิง และได้พบกับคุณชายของเราซือคงหนาน ได้ยินจากบอดี้การ์ดของคุณชายว่า ตอนนั้นคุณและคุณชายของเราไม่ค่อยพอใจกัน ถึงขั้นเกิดการปะทะ คุณได้สั่งสอนบอดี้การ์ดของคุณชายเราเสียหนึ่งยก!"

ซือคงหมิงพูดพร้อมรอยยิ้มเยาะ

"มีเรื่องแบบนั้น นักเรียนของผมอยากเลี้ยงอาหารผม ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ หลังจากนั้นเธอยังให้บัตรทองใบหนึ่งแก่ผมด้วย มีปัญหาอะไรหรือ?”

"ส่วนเรื่องที่... ไม่พอใจกับคุณชายของคุณ นั่นเป็นการใส่ร้ายผมล้วนๆ ผมไม่รู้จักคุณชายของคุณด้วยซ้ำ เป็นคุณชายของคุณที่อยู่ๆ ก็เกิดอาการคลุ้มคลั่ง สั่งให้บอดี้การ์ดของเขามาสั่งสอนผม”

"และผม ในฐานะครูใหญ่ของสถาบันการฝึกเซียน ไม่ได้บอกว่าสูงส่ง แต่อย่างน้อยก็เป็นคนมีหน้ามีตา คุณชายของคุณไม่มีเหตุผลก็จะมาสั่งสอนผม ยังบอกจะทุบขาผม คุณว่าผมจำเป็นต้องป้องกันตัวก็สมเหตุสมผลใช่ไหม?”

เฉินฮ่าวยักไหล่ ทำหน้าไร้เดียงสา

ซือคงหมิงหรี่ตา น้ำเสียงแฝงการข่มขู่

"เฉินฮ่าว พวกเราล้วนเป็นคนฉลาด ทำไมต้องแกล้งโง่ด้วย? ฉินเหยาเป็นคู่หมั้นของคุณชายเรา และคุณยังมีความขัดแย้งกับคุณชายของเรา ผมแนะนำให้คุณสารภาพตามตรง ไม่งั้น...”

"ไม่งั้นยังไง? คุณกำลังข่มขู่ผมหรือ?”

สีหน้าของเฉินฮ่าวดำลง น้ำเสียงมีความโกรธ

ในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของระบบในสมองก็ดังขึ้น ทำให้เขารู้สึกดีใจในใจ เขาเดิมคิดว่าจะจัดการกับซือคงหมิงผู้สร้างปัญหานี้อย่างไร ไม่คิดว่าระบบจะให้เหตุผลที่สมบูรณ์แบบกับเขา

[ติ๊ง! ในฐานะครูใหญ่ของสถาบันเทคนิคการฝึกเซียนซวนเทียน จะยอมให้คนนอกข่มขู่ได้อย่างไร โปรดสั่งสอนซือคงหมิงเพื่อรักษาอำนาจของสถาบัน!]

[รางวัลภารกิจ: วิชา +1, ไขวิญญาณ +100, เก้าท่าดาบไผ่อัปเกรดเป็นระดับกลาง, ตำราลับตามใจ +1]

(จบบท)