บทที่ 29 การใช้บัตรครูใหญ่

หลังจากเฉินฮ่าวออกจากห้องส่วนตัว มุมปากเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ในดวงตามีประกายเย็นวาบผ่าน เขาเดินไปพลางพึมพำเบาๆ

"ซือคงหนานเอ๋ยซือคงหนาน พวกคุณชายที่ถูกตามใจอย่างนาย คู่ควรที่จะหมายปองนักเรียนของฉันหรือ? ฉินเหยามีรากฝ่ายวิญญาณสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ เป็นอัจฉริยะ อนาคตเธอถูกกำหนดให้เป็นบุคคลระดับสูงสุดในวงการฝึกเซียน นายเป็นอะไร?"

เขาเดินอย่างเบาใจ ในใจมีแผนการคร่าวๆ แล้ว

การจัดการกับคนอย่างซือคงหนานไม่ใช่เรื่องยาก สิ่งที่ยากคือทำอย่างไรให้เรียบร้อยสะอาดไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ

และด้วยสถานะของซือคงหนาน ตระกูลซือคงต้องจัดให้มีผู้พิทักษ์คอยติดตามเขาอยู่ในที่มืด ผู้พิทักษ์ไม่ใช่บอดี้การ์ดไร้ประโยชน์พวกนั้น พลังของผู้พิทักษ์แข็งแกร่งมาก จะปรากฏตัวก็ต่อเมื่อซือคงหนานเผชิญอันตรายที่แท้จริงเท่านั้น

อย่ามองว่าเฉินฮ่าวสามารถอวดเบ่งต่อหน้าฉินเหยา เย่หงอวี๋ ซูเซียวเซียวได้ นั่นเป็นเพราะเขาอยู่ที่เขาจิ่วหลี่ แต่ตัวเองรู้ดีที่สุด เขาก็แค่การฝึกเซียนระดับฝึกปราณขั้นที่ 5 ตัวเล็กๆ จัดการคนทั่วไปก็พอไหว แต่ถ้าเทียบวิชา เกรงว่าเขาจะสู้แม้แต่ฉินเหยายังไม่ได้

แต่ในมือเขามีบัตรครูใหญ่แบบใช้ครั้งเดียวสามใบ สำหรับจัดการผู้พิทักษ์ถือว่าเพียงพอ นี่คือความมั่นใจที่เฉินฮ่าวกล้ารับปากฉินเหยา

เฉินฮ่าวยืนอยู่ในเงามืด บนใบหน้าสวมหน้ากาก ปิดบังใบหน้าที่แท้จริงเอาไว้ สายตาเย็นเยียบจ้องไปทางวิลล่าหลังหนึ่ง เขารู้ว่าผู้พิทักษ์ของซือคงหนานจะต้องซ่อนตัวอยู่แถวนี้ เมื่อมีอันตราย จะออกมาปกป้องซือคงหนานได้ทันที

"เมื่อต้องจัดการซือคงหนาน ก็ต้องล่อผู้พิทักษ์ที่อยู่เบื้องหลังเขาออกมาก่อน"

เฉินฮ่าวพึมพำเบาๆ จากนั้นหยิบบัตรครูใหญ่ออกมาจากอก บีบแตกเบาๆ

ทันใดนั้น พลังกดดันอันแข็งแกร่งก็ปะทุออกมาจากตัวเขา ปกคลุมพื้นที่วิลล่าทั้งหมด พลังกดดันนี้หนักราวกับภูเขา แม้แต่อากาศก็ดูเหมือนจะแข็งตัว

"ใครน่ะ!"

เสียงทุ้มต่ำดังมาจากที่มืด ตามด้วยชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเทาปรากฏตัวต่อหน้าเฉินฮ่าว จ้องเขาด้วยสายตาคมกริบ

เฉินฮ่าวหัวเราะเยาะ ใต้หน้ากากส่งเสียงแหบพร่า

"มีผู้พิทักษ์จริงด้วย แต่แค่นายเนี่ยนะ ห้ามฉันไม่ได้หรอก!"

ชายชุดเทาขมวดคิ้ว รู้สึกถึงพลังกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเฉินฮ่าว ในใจตกใจ

"พลังนี้... อย่างน้อยต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจู้จีขั้นสูงสุด! อาจจะสูงกว่าระดับจู้จีด้วยซ้ำ ซือคงหนานไปก่อเรื่องกับผู้ยิ่งใหญ่แบบนี้ได้ยังไง?"

เขาไม่กล้าประมาท รีบระดมพลังฝ่ายวิญญาณทั่วร่าง เตรียมสู้

อย่างไรก็ตาม วิชาของเขาก็แค่ระดับจู้จีขั้นกลาง เฉินฮ่าวไม่ให้โอกาสเขาเลย ปล่อยพลังกดของครูใหญ่ออกมาทันที ในชั่วพริบตาก็กดให้ชายชุดเทาขยับไม่ได้

"นาย... นายไม่ใช่แค่ระดับจู้จี นาย... นายเป็นใครกันแน่?”

ชายชุดเทาพูดอย่างยากลำบาก ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เพราะเขาไม่สามารถรับรู้วิชาที่แท้จริงของเฉินฮ่าวได้เลย วิชาของเฉินฮ่าวเหมือนมหาสมุทรกว้างใหญ่ เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า คนลึกลับตรงหน้านี้ ไม่ใช่แค่ระดับจู้จีขั้นสูงสุดแน่นอน

เฉินฮ่าวไม่ตอบ เพียงแค่มองเขาเย็นชา จากนั้นร่างก็พุ่งเข้าไปในวิลล่า

"ฉินเหยาเอ๋ยฉินเหยา รอหมั้นเดือนหน้าแล้ว ฉันอยากรู้นักว่าเธอจะทำตัวเชิดใส่ฉันได้ยังไง!"

ซือคงหนานผลักสาวน้อยในอ้อมแขนอย่างแรง ระบายความโกรธวันนี้ แล้วพูดอย่างฉุนเฉียว

"คนหายไปไหนหมด? ฉันสั่งให้พวกนายไปสืบว่าไอ้หมอนั่นที่อยู่กับฉินเหยาวันนี้เป็นใคร ยังสืบไม่ได้อีกหรือ?"

แต่ซือคงหนานรอนานก็ไม่มีใครตอบ ตอนที่เขากำลังจะระเบิดอารมณ์ ในเวลานั้นเอง ร่างของเฉินฮ่าวก็ปรากฏตัวราวกับผีต่อหน้าเขา

"ใคร!"

ซือคงหนานตกใจ ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เฉินฮ่าวก็หัวเราะเยาะ ยกมือขึ้นโบก พลังฝ่ายวิญญาณพุ่งเข้าสู่ร่างของซือคงหนาน ซือคงหนานรู้สึกเพียงร่างแข็งค้าง จากนั้นก็สลบไป

"เรียบร้อย"

เฉินฮ่าวตบมือ ไม่สนใจสาวน้อยที่ตกใจจนช็อกไป แล้วหมุนตัวจากไปอย่างสง่างาม ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

เขามาครั้งนี้ไม่ได้ต้องการชีวิตของซือคงหนาน แต่ต้องการให้เขาไม่มีความสุขอีกต่อไป จึงไม่จำเป็นต้องเสียเวลา

เฉินฮ่าวออกมาแล้ว เดินไปหน้าผู้พิทักษ์ของซือคงหนาน พูดเย็นชา

"กลับไปบอกตระกูลซือคง ซือคงหนานชาตินี้อย่าคิดแตะผู้หญิงอีก ถ้ายังกล้าคิดหมายปองฉินเหยา ฉันไม่รังเกียจที่จะทำให้ตระกูลซือคงหายไปอย่างสิ้นเชิง”

พูดจบ เขาเก็บพลังกด หมุนตัวจากไป

ชายชุดเทาทรุดนั่งกับพื้น หายใจหอบ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปดูซือคงหนาน จนกระทั่งร่างของเฉินฮ่าวหายไปสนิท เขาถึงกล้าขยับ

เขารู้ดีว่า วันนี้เขาได้เจอกับผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง ผู้ที่แม้แต่ตระกูลซือคงก็ไม่กล้าล่วงเกิน

"หรือจะเป็นคนของตระกูลฉิน?"

ชายชุดเทามองไปยังทิศทางที่เฉินฮ่าวหายไป แต่เขาก็รีบปฏิเสธความเป็นไปได้นี้

เพราะตระกูลฉินไม่มีคนที่มีวิชาน่ากลัวขนาดนี้ แม้แต่บรรพบุรุษของตระกูลฉินที่มีอายุ 300 ปี พลังกดก็ยังไม่น่ากลัวเท่าคนผู้นี้

ชายชุดเทาลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก ใบหน้าซีดขาวเหมือนกระดาษ เขาสูดลมหายใจลึก กดความกลัวในใจ หมุนตัวรีบเดินเข้าไปในวิลล่า

ในวิลล่า ซือคงหนานนอนระทวยบนโซฟา หน้าซีด ตาไร้ประกาย ราวกับสูญเสียวิญญาณ

ชายชุดเทารีบเข้าไปตรวจสอบ พบว่าพลังฝ่ายวิญญาณในร่างของซือคงหนานวุ่นวาย เส้นลมปราณเสียหาย โดยเฉพาะบริเวณต่านเถียนที่ท้องน้อย ดูเหมือนถูกพลังอันแข็งแกร่งทำลายอย่างสิ้นเชิง

"แย่แล้ว..."

ชายชุดเทารู้สึกหนักใจ เขารู้แล้วว่า "ปัญหา" ของซือคงหนานคืออะไร ถ้าไม่มีโชคช่วย คงจะกลับคืนมาไม่ได้ชั่วชีวิต เขากัดฟัน รีบหยิบมือถือ ส่งข่าวฉุกเฉินกลับไปที่ตระกูลซือคง

หัวหน้าตระกูลซือคง ซือคงเจิน นั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน ใบหน้าบึ้งตึงน่ากลัว ในมือบีบข่าวที่ชายชุดเทาเพิ่งส่งมา ดวงตาลุกโชนด้วยความโกรธ

"ไร้ประโยชน์! ล้วนแต่ไร้ประโยชน์!"

ซือคงเจินทุบโต๊ะอย่างแรง ทั้งห้องโถงสั่นสะเทือน

"ผู้พิทักษ์ของตระกูลซือคงอันทรงเกียรติ แม้แต่น้องชายยังปกป้องไม่ได้ ยังปล่อยให้คนทำให้น้องชายพิการ! พวกแกกินอะไรเข้าไป!"

ในห้องโถง เหล่าผู้มีตำแหน่งสูงของตระกูลซือคงเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าส่งเสียง

ซือคงหนานเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลซือคง และเป็นลูกที่ซือคงเจินรักที่สุด บัดนี้เกิดเรื่องเช่นนี้ เท่ากับตัดทายาทของตระกูลซือคง ความโกรธของซือคงเจินคงจะเดาได้

"ท่านหัวหน้าตระกูล เรื่องนี้คงไม่ง่ายอย่างที่คิด"

ชายชราผมขาวค่อยๆ ก้าวออกมา เขาคือผู้อาวุโสอันดับสองของตระกูลซือคง มีวิชาล้ำลึก ประสบการณ์กว้างขวาง

"ตามข่าวที่ผู้พิทักษ์ส่งกลับมา พลังกดดันที่อีกฝ่ายปล่อยออกมานั้นน่ากลัวมาก แม้แต่ผู้พิทักษ์ระดับจู้จีขั้นกลางยังถูกกดจนขยับไม่ได้ พลังระดับนี้ อย่างน้อยต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจิ่นตานขึ้นไป หรืออาจจะ... สูงกว่านั้น!"

“ระดับจิ่นตาน?”

ซือคงเจินหัวเราะเยาะ หัวเราะเพราะโกรธ

"แม้แต่บรรพบุรุษของตระกูลฉินก็แค่ระดับจู้จีขั้นสูงสุด จะมีผู้แข็งแกร่งระดับจิ่นตานมาช่วยพวกเขาได้อย่างไร? หรือว่าตระกูลฉินมีที่พึ่งที่เราไม่รู้จัก?"

(จบบท)