EP.11 หยดเลือดแห่งความเป็นอมตะ!

EP.11 หยดเลือดแห่งความเป็นอมตะ!

วันทั้งวันผ่านไป โดยที่คู่สามีภรรยาเจ้าของร้านได้หายไปจากสายตาของชาวเกาะโอฮาร่าที่เริ่มทยอยเดินทางมายังร้านค้าศิลปะ

ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้คู่สามีภรรยาเจ้าของร้านกำลังฉลองการเกิดของลูกที่รักของพวกเค้าอย่างสุดเหวี่ยง โดยการเล่นเกมสุดมันส์กันตลอดทั้งคืน

ถึงอย่างนั้น เตียงที่รองรับร่างของทั้ง 2 มันก็นุ่มเกินไป หากไม่เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ในโอกาศอันน่ายินดีเช่นนี้คงเป็นการเสียเปล่า

เมื่อถึงวันที่ 3 ของร็อบบนเกาะโอฮาร่า เค้านั้นตื่นเต้นมากเกินกว่าที่จะขออะไรมากกว่านี้ เพราะมันคงจะทำร้ายหัวใจที่เป็นอมตะของเค้าตอนนี้

โดยเมื่อวานนี้ค่า Exp และแต้มศิลปะยังคงถาโถมใส่ร็อบไม่หยุดจนจนสุดท้ายมันก็เริ่มที่จะลดลง เพราะไม่ใช่ชาวเกาะทุกคนที่จะสามารถซื้อมังงะได้ภายในวันเดียว

เพื่อเร่งแผนของเค้าให้เร็วขึ้น ร็อบตัดสินใจที่จะเดินทางไปเที่ยวที่สถานที่สำคัญในโลกแห่งดจรสลัดและตั้งร้านค้าศิลปะของเค้าที่นั่น

ร็อบนั้นพอใจในความสามารถในการเทเลพอร์ตของร้านขายศิลปะของเค้า เพราะมันทำให้เค้าไม่ต้องทิ้งภรรยาของเค้านานเกินไปและสามารถกลับมาได้มันทีที่ตั้งร้านเสร็จ

"ร็อบ!"

"มีอะไรเหรอที่รัก ?"

ร็อบหลุดจากห้วงความคิดของเค้าและมองไปที่ภรรยาสุดเซ็กซี่ในอ้อมกอดของเค้า ร่างกายอันเปลือยเปล่าของเธออยู่ใกล้กับเค้า ราวกับไม่อยากจะหนีไปไหน เพียงแค่ได้นอนอยู่ในอ้อมกอดของสามีเธอแบบนี้ มันก็ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

"คุณคงจะไม่กลับไปหากลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ใช่ไหม ?"

แท้จริงโอลิเวียนั้นไม่ได้เป็นกังวลเรื่องนี้มากนัก เพราะถึงยังไง เธอก็คงจะติดตามเค้าไปแม้ที่นั่นมันจะเป็นนรกก็ตาม ถ้าหากนั่นเป็นสิ่งที่เค้าตัดสินใจแล้ว แต่เธอนั้นยังมีความสัมพันธ์กับโอฮาร่ามากจนเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะจากไปโดยที่ไม่รู้สึกเจ็บปวด

"อืม ? ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย แต่เนื่องจากเธอพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว ฉันก็จะตอบเลย"

หากเค้านั้นเป็นร็อบคนก่อนเค้าก็อาจจะกลับไปร่วมกับกลุ่มโจรสลัดของเค้าจริงๆหลังจากที่หายดีแล้ว แต่ถึงยังไงก็ตามร็อบคนปัจจุบันไม่ใช่ร็อบคนก่อนอีกแล้ว แม้ว่าเค้าจะได้รับความรู้สึกและสิ่งต่างๆมาจากเจ้าของร่างคนก่อนก็ตาม

ในตอนนี้ร็อบนั้นมีมังงะที่จะต้องวาด เค้าไม่มีเวลากลับไปเข้าร่วมกับกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์อีกแล้ว

นอกจากนี้เค้ายังมีครอบครัวต้องดูแลและลูกสาวที่จะต้องเลี้ยงดู เค้าจะมีเวลาไปเป็นโจรสลัดได้ยังไง ?

"ฉันจะไม่กลับไปหรอก เพราะการเดินทางบนเรือโจรสลัดของกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ของฉันนั้นมันได้จบไปแล้ว เนื่องจากชีวิตได้มอบโอกาศใหม่ให้กับฉัน และฉันก็ได้เข้าใจความหมายที่แท้จริงของมันแล้ว ฉันจะใช้ชีวิตอยู่กับเธอและโรบิน"

"นี่คุณ...... คุณไม่ได้กำลังทำเพื่อชั้นอยู่หรอกใช่ไหม ? มันยังมีคนแข็งแกร่งพอๆกับคุณอยู่ที่ในทะเลนั่น"

แม้ว่าโอลิเวียจะแอบมีความสุขในการตัดสินใจของสามีเธอ แต่เธอก็ไม่อยากทำลายความฝันเค้าเพียงเพื่อความเห็นแก่ตัวของเธอเอง..... จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเค้ายอมทิ้งความฝันเพียงเพื่อเธอ เธอจะรู้สึกเศร้ามากหากมันเป็นอย่างนั้น

"55 เพียงเพราะว่าฉันเลือกจะอยู่กับครอบครัว ไม่ได้หมายความว่าฉันทิ้งความฝันและใช้ชีวิตธรรมดาหรอกนะที่รัก"

"ฉันจะเป็นราชามังงะ เพราะยังไงซะเส้นทางนี้มันก็อันตรายกว่าเส้นทางการเป็นราชาโจรสลัดซะอีก แม้ไม่ได้ออกทะเลฉันก็จะทำให้มันมาหาฉันเพราะงั้นฉันต่างหากที่จะถามเธอ โอลิเวีย อนาคตที่เต็มไปด้วยอันตรายที่อยู่ใกล้ๆตัวฉัน เธอแน่ใจเหรอว่าจะอยู่กับฉัน"

โอลิเวียไม่เข้าใจจริงๆว่าสามีงี่เง่าของเธอกำลังจะบอกอะไรเธอในตอนนี้ แต่เธอจะเข้าใจคำพูดของเค้าเหล่านี้ในอนาคต และถึงแม้เธอจะไม่เสียใจในการตัดสินใจของเธอ ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรือในอนาคตก็ตาม

เธอโอบกอดร็อบเอาไว้แน่นพร้อมกับขโมยจูบเค้าอย่างดูดดื่มในขณะที่เธอส่งเสียงครางอย่างมีความสุข

"ไม่ว่าสิ่งที่คุณพูดมันจะหมายถึงอะไรก็ตาม ฉันก็จะอยู่กับคุณตลอดไปและฉันก็ไม่เสียใจที่ตัดสินใจแบบนี้ เพราะฉันได้ตัดสินใจแล้วว่าคุณคือสามีของฉัน ฉันคงไม่ใช่ผู้หญิงถ้าหากคุณนั้นทิ้งเส้นทางในชีวิตของคุณเพียงเพราะอุปสรรคเล็กน้อย"

"ตอบได้ดี!"

ร็อบกัดลิ้นของตัวเองก่อนจะจูบโอลิเวียและปล่อยให้เลือดของเค้าไหลลงคอของเธอไป

ในขณะที่เธอเพลิดเพลินไปกับรสสัมผัสจูบของเค้า เธอก็รู้สึกถึงรสชาติแปลกๆแต่ก็ไม่ได้แย่ที่ไหลลงคอของเธอ และไม่กี่วินาทีเธอก็รู้สึกว่าเลือดในตัวของเธอนั้นกำลังเดือดพลาน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอเดือดร้อนอะไร

ความรู้สึกของเธอในตอนนี้ มันราวกับนกฟินิกซ์ที่กำลังจะตาย!

ก่อนที่มันจะเกิดใหม่อีกครั้ง

"ความรู้สึกนี้มัน!"

"อย่างกังวลไปเลย ชั้นได้ใช้ความสามารถผลปีศาจกับเธอแล้ว จากนี้ไปเธอจะยังคงอ่อนเยาร์และจะไม่แก่อีกต่อไป พลังชีวิตของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และจะทำให้การตายของเธอในอนาคตเป็นไปได้ยากแม้จะถูกโจมตีด้วยปืนใหญ่หลายร้อยกระบอกก็ตาม"

เค้าไม่มีทางเลือกนอกจากต้องโกหกเธอในตอนนี้ เพราะเค้าไม่อยากให้ภรรยาของเค้ารู้สึกแปลกๆ เพราะงั้นผลปีศาจจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะช่วยเค้าในสถานการณ์นี้

ก่อนที่เค้าจะทำแบบนี้ ร็อบได้ถามกับระบบเกี่ยวกับร่างกายของเค้าและพบว่าเลือดของเค้าสามารถทำให้คนอื่นเป็นอมตะได้ ซึ่งหมายความว่า ตราบใดก็ตามที่เธอนั้นไม่ถูกโจมตีจนถึงตาย โอลิเวียก็จะมีชีวิตได้ตลอดไป!

แม้แต่เลือดของเค้าก็ยังถูกล้อมรอบไปด้วยแสงสีทองลึกลับ แม้ว่าร็อบจะไม่ได้ประหลาดใจมากนักที่เลือดของเค้าทำให้คนอื่นเป็นอมตะ เพียงเลือดเค้าหยดเดียวก็สามารถนำคนกลับมาจากความตายได้ และไม่ต้งพูดถึงการทำให้เป็นอมตะปลอมๆเลย

นั่นเป็นสิ่งเล็กน้อยที่เค้าสามารถทำให้ภรรยาของเค้าได้ในตอนนี้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว เค้าก็ไม่ใช่พระเจ้าที่จะทำให้เธอนั้นเป็นอมตะโดยสมบูรณณ์เหมือนกับเค้า แต่ก็ไม่เป็นไร เค้าจะปกป้องเธอเพื่อที่เธอจะไม่ได้รับบาดเจ็บเอง

"นี่!! นี่คือเรื่องจริงเหรอเนี่ย ?!"

ผู้หญิงคนไหนจะสงบและมีสติได้กัน เมื่อตนได้รู้ว่าตัวเองจะไม่มีทางแก่และจะเยาร์วัยตลอดไป เธอจะไม่สามารถสงบสติอารมรณ์ได้อีกต่อไป

ปฎิกริยาของเธอนั้นช่างน่าทึ่งมาก แม้ว่าร็อบจะยังไม่ได้บอกเธอถึงประโยชน์ที่แท้จริงที่เธอได้รับ และบอกเพียงผลข้างเคียงเท่านั้น เค้าไม่รู้เลยว่าเธอจะตอบสนองยังไงเมื่อ เธอได้รู้ว่าเธอตอนนี้นั้นเป็นกึ่งอมตะและสามารถมีชีวิตได้ตลอดไป

...

"ฉันคือชายที่จะเป็นราชาโจรสลัด!!"

"555 ก่อนหน้านั้นนายควรจัดการกับจ้าวทะเลให้ได้ก่อน หรือว่านายคิดว่าตัวเองเป็นคุณลูฟี่ ?"

"แน่นอนว่าฉันสามารถจัดการกับจ้าวทะเลได้หากมันปรากฎตัวต่อหน้าฉัน....."

"55555 อะไร ? ตอนนี้นายคิดว่าตัวเองนั้นคือคุณแชงคส์แล้วเหรอ จริงดิ ?!"

...

..

ร็อบเดินไปตามถนนในโอฮาร่าและฟังเด็กๆเล่นสวมบทบาทเป็นตัวละครในมังงะที่พวกเค้าชื่นชอบ เพียงแค่เห็นเด็กๆเหล่านี้มีความสุขที่ได้พูดคุยเกี่ยวกับตัวละครที่พวกเค้าชื่นชอบ มันก็ทำให้ร็อบมีความสุขแล้ว

วันนี้เค้าตัดสินใจว่าจะปล่อยตอนต่อของมังงะ เค้าแทบรอไม่ไหวที่จะวาดแล้ว

"โอ้ ดูสิ นั้นคุณร็อบนี่นา!"

"อะไรนะ ?! คุณร็อบเหรอ! ไหน ?"

"เขาอยู่นั่น!"

"เขาจริงๆด้วย!"

"เจ้าของร้านครับช่วยปล่อยตอนใหม่ด้วยครับ!"

"เราอยากรู้ว่าลูฟี่กับโซโลจะไปที่ไหนต่อจาก Shells Town (เชลล์ทาวน์) ?"

ไม่ใช่แค่เด็กๆเท่านั้นที่มารวมตัวรอบๆเค้า แต่ยังรวมพวกผู้ใหญ่ด้วย!

ในที่สุดร็อบก็กลายเป็นคนดังในโอฮาร่า ด้วยความลึกลับ พลัง และฝีมือของเค้า ทำให้ชาวเมืองโอฮาร่าที่เรียบง่ายต่างถูกครอบงำด้วยสิ่งเหล่านี้

ในใจร็อบเค้าได้กลายเป็นเหมือนศาตราจารย์โคลเวอร์ด้วยเวลาเพียงแค่วันเดียว!

นี่คือสิ่งที่น่ากลัวเกี่ยวกับวัฒนธรรม มันนั้นสามารถแพร่กระชายได้เหมือนไฟป่า มันทำลายแนวคิดต่างๆและทำให้แนวคิดอื่นๆถูกส่งเสริมมากขึ้น

"ทุกคนอย่ากังวลไปเลย วันนี้ฉันจะปล่อยมังงะเล่มที่ 2 ออกมา ฉันได้ใส่ประกาศวางจำหน่ายไว้ในรายการร้านค้าแล้ว ทุกคนสามารถไปดูได้เลย"

ร็อบหายตัวไปจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว โดยทิ้งภาพเงาของเค้าเอาไว้ทันทีที่พูดจบ เพราะเค้าสังเกตเห็นว่าผู้หญิงในฝูงชลมองมาที่เค้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ร็อบไม่สามารถให้ภรรยาของเค้ามาเห็นเค้าอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้นได้

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________