บทที่ 335 หลีหยูร่วงหล่น? หลู่ซีหยูต้องการสะสางกรรม!
บทที่ 335 หลีหยูร่วงหล่น? หลู่ซีหยูต้องการสะสางกรรม!
แสงสวรรค์พลิกคว่ำ ความมืดมิดมาเยือน!
หน้าประตูสังสารวัฏมีร่างสิบเจ็ดร่างที่รายล้อมไปด้วยความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดยืนอยู่ ท่ามกลางหมอกทมิฬที่ม้วนตัวอย่างบ้าคลั่ง สุดปลายความมืด ดวงตาสิบเจ็ดคู่ที่เย็นชาจับจ้องไปที่หลู่ซีหยูและหลีหยูอย่างเย็นชา!
สิบเจ็ดคนนี้ เคยเป็นผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเก้าสวรรค์ เป็นบุคคลสำคัญอย่างแท้จริง ตอนนี้พวกเขาแบกรับความมืดมิด เกียรติยศในอดีตได้กลายเป็นฝุ่นผงไปแล้ว ไม่เหลือร่องรอยแม้แต่น้อย เหลือเพียงความมืดมิดอันหนาวเหน็บที่แทรกซึมอยู่ในชีวิตของพวกเขา!
“ดูเหมือนว่า วันนี้พวกเราจะต้องร่วงหล่นที่นี่แล้ว!”
หลู่ซีหยูบิดขี้เกียจ ใบหน้างดงามของนางปรากฏรอยยิ้มที่จนใจ นางเคยหยั่งรู้เศษเสี้ยวของอนาคต ดังนั้นนางจึงรู้ว่านี่คือทางตันที่แทบจะไม่มีทางออก ตอนนี้นางเตรียมใจไว้แล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลีหยูก็หันกลับมามองหลู่ซีหยูอย่างเย็นชาแล้วเอ่ยขึ้นว่า
“นี่คือแผนการของเจ้า?”
“ลากข้ามาตายเป็นเพื่อนเจ้า?”
เหอะๆๆ!
หลู่ซีหยูยิ้มอย่างไม่แยแส แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า
“ก็ประมาณนั้น!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
หลีหยูเงียบไป นางกับหลู่ซีหยูเป็นศัตรูคู่แค้นกันมาแต่ไหนแต่ไร การกระทำเช่นนี้ของหลู่ซีหยูก็สอดคล้องกับนิสัยของนาง เพียงแต่นางไม่คิดว่ายอดฝีมือที่หายไปจากทวีปเก้าสวรรค์จะกลายเป็นทาสไปหมดแล้ว ไม่ใช่ยอดฝีมือในตำนานที่ผู้ฝึกตนทั้งเก้าสวรรค์เคยยกย่องอีกต่อไป!
และผู้บงการเบื้องหลัง ก็คือบุคคลลึกลับผู้ถือศิลาจารึกสังสารวัฏและประตูสังสารวัฏผู้นี้!
แต่ตัวตนของคนผู้นี้คืออะไรกันแน่? ชั่วขณะหนึ่งนางก็คิดไม่ออก
ส่วนหลู่ซีหยูก็มองเห็นความสงสัยของหลีหยูได้ในทันที นางเบ้ปากแล้วพูดว่า
“ตัวตนของเขา ยังต้องเดาอีกหรือ?”
“ก็แค่ทายาทเผ่าสวรรค์จอมปลอมคนหนึ่ง!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลีหยูก็พยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก เพียงแค่ใช้นิ้วหยกเด็ดดอกไม้ สายตามองไปยังร่างเลือนรางสิบเจ็ดร่างที่ยืนอยู่หน้าศิลาจารึกสังสารวัฏหลังม่านหมอกทมิฬอย่างเย็นชา
“หลีหยู ข้าดีใจมาก ที่ได้เดินทางไปกับเจ้า!”
หลู่ซีหยูถอนหายใจ รอยยิ้มบนใบหน้างดงามของนางค่อยๆ เข้มขึ้น
“คนบ้า!”
“หุบปาก!”
หลีหยูอดไม่ได้ที่จะตะคอกออกมา
บรรยากาศเงียบงันไปชั่วครู่
มหาสงครามเริ่มต้นขึ้น!
หมอกทมิฬที่หนาทึบราวกับคลื่นสึนามิพัดถล่มเข้าใส่หลู่ซีหยูและหลีหยู
“ฆ่า!”
ดวงตาสีม่วงของหลู่ซีหยูเปล่งประกายจักรพรรดิอันไร้ที่ติ เพลิงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลกลายเป็นดาวตกนับล้านสายฉีกกระชากความมืดมิด ถาโถมสู่เก้าสวรรค์
“สู้!”
ด้านหลังของหลีหยูมีแสงสีทองปลิวไสว อำนาจจักรพรรดิอันยิ่งใหญ่ระเบิดออกจากร่างของนาง นางใช้นิ้วหยกเด็ดดอกไม้ ภายใต้หน้ากากสีทอง ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายแสงจักรพรรดิอันเจิดจ้าที่สามารถทำให้คนทั้งคนมืดมนลงได้!
ครืน! ครืน! ครืน! ครืน!
ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เก้าคนมาถึง เป้าหมายของพวกเขาคือหลู่ซีหยู โซ่เทวะแห่งกฎเกณฑ์นับล้านสายทะลวงผ่านหมอกทมิฬ ปะทะกับดาวตกที่เกิดจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์โกลาหล ในชั่วพริบตา บริเวณโดยรอบหลายแสนลี้กลายเป็นดินแดนรกร้าง
ท่ามกลางดวงดาวที่สั่นไหวและดวงจันทร์ที่สั่นสะเทือน
หลู่ซีหยูยืนอยู่ใต้แสงจันทร์ ต่อสู้กับจ้าวศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่เก้าคนที่กลายเป็นทาสแห่งความมืดเพียงลำพัง ทั่วร่างต่อสู้จนคลุ้มคลั่ง!
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลีหยูก็ต่อสู้กับจ้าวศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่แปดคนเพียงลำพัง นางสมแล้วที่เป็นจักรพรรดิเทพ ท่ามกลางกลีบดอกไม้ที่โปรยปรายลงมา กฎแห่งเทพนับล้านระเบิดออกมา นางกลับไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว!
ในชั่วพริบตานี้ ท่ามกลางแสงมารและแสงเทพที่สาดกระเซ็น ดวงดาวร่วงหล่นจากท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง ทะเลทรายนิรันดร์ทั้งมวลกลายเป็นภาพแห่งการทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว!
และสิ่งที่หลู่ซีหยูไม่รู้ก็คือ
ในตอนนี้ ณ ทางเข้าของทะเลทรายนิรันดร์ แสงสว่างเจิดจ้าส่องประกาย สามร่างค่อยๆ เดินออกมาจากแสงสว่าง ทั้งสามคนคือจี้ซิว ซิงเอ๋อร์ และเจ้าอ้วนน้อย
“นายท่าน!”
“น่า... น่ากลัวมาก!”
เจ้าอ้วนน้อยดวงตากลมโตสีดำสั่นระริกมองไปยังสุดขอบทะเลทรายนิรันดร์ ที่นั่นดวงดาวร่วงหล่น ท่ามกลางการระเบิดของกฎแห่งจักรพรรดิอันน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วน พายุแก่นปราณม้วนตัวสูงนับล้านจ้าง การต่อสู้ระดับนี้ เกินกว่าความเข้าใจของเด็กน้อยไปแล้ว
“พี่สาวซีหยู อยู่ที่นั่น!”
ซิงเอ๋อร์ชี้ไปที่ขอบฟ้าไกลๆ แล้วพูดกับจี้ซิวด้วยเสียงเบาๆ
“อืม!”
“ข้าเห็นแล้ว!”
จี้ซิวหัวเราะพลางลูบผมของซิงเอ๋อร์ เขามองไปยังร่างเงาที่ปลายขอบฟ้า ดวงตาที่เย็นชาและกระจ่างใสของเขาเปล่งประกายแสงประหลาด
ในนิยาย หลู่ซีหยูตายแล้ว ดูเหมือนว่านางจะตายที่นี่ ต่อสู้จนตัวตายเพื่อป้องกันไม่ให้หมอกเร้นลับกลืนกินแดนมารเก้าสวรรค์ ดูเหมือนจะไม่ใช่นางเลย... หรือจะพูดว่าไม่เหมือนนางที่ปกติแล้วจะทำตัวเหลวไหล อารมณ์แปรปรวน!
"พวกเราไปกันเถอะ!"
จี้ซิวส่ายหน้าแล้วยิ้มให้เจ้าอ้วนน้อยและซิงเอ๋อร์
“ได้!”
ซิงเอ๋อร์พยักหน้าอย่างว่าง่าย
“นายท่าน พวกเราจะไปที่นั่นจริงๆ หรือ?”
เจ้าอ้วนน้อยกอดขาของจี้ซิว เงยหน้าขึ้น ดวงตาโตๆ คลอไปด้วยน้ำตา ท่าทางน่าขบขันยิ่งนัก
“วางใจเถอะ!”
“จะไม่เป็นอะไร!”
จี้ซิวบีบแก้มยุ้ยๆ ของเจ้าอ้วนน้อยเบาๆ แล้วปลอบด้วยเสียงต่ำ เจ้านี่ก็ยังคงจริงจังและขี้ขลาดเหมือนเดิม แต่ก็ใช่ ที่สุดขอบทะเลทรายนิรันดร์นั้นคือการต่อสู้ระดับจักรพรรดิเทวะ ระดับมันสูงเกินไป การที่เจ้าอ้วนน้อยจะกลัวก็เป็นเรื่องปกติ
“งั้น... งั้นก็ไปแป๊บเดียวนะ!”
เจ้าอ้วนน้อยมองดวงตาที่จริงจังของจี้ซิว นางรวบรวมความกล้าแล้วพยักหน้า
“ได้!”
“แค่แป๊บเดียว!”
พูดจบ จี้ซิวก็พาเจ้าอ้วนน้อยและซิงเอ๋อร์มุ่งหน้าไปยังสุดขอบทะเลทรายนิรันดร์อย่างรวดเร็ว สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ ในตอนนี้จี้ซิวกำเข็มทิศโบราณไว้ในมือแน่น บนเข็มทิศมีศิลาดาราเจ็ดก้อนที่ใสราวกับคริสตัล และในศิลาดาราก้อนหนึ่งก็เปล่งประกายแสงลึกลับที่น่าหลงใหล!
สุดขอบทะเลทรายนิรันดร์
หลู่ซีหยูต่อสู้กับเก้าคนเพียงลำพัง ในตอนนี้ นางราวกับจักรพรรดินีมารจุติลงมา ทุกการเคลื่อนไหวล้วนแสดงถึงความสง่างามที่เหนือกว่าใครในโลก!
พลังบำเพ็ญของนางบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด สร้างเคล็ดวิชาจักรพรรดิไร้เทียมทานของตนเอง และยังครอบครองเพลิงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลอันดับหนึ่งในทำเนียบเพลิงวิเศษ พลังต่อสู้แข็งแกร่งถึงขีดสุดอย่างแท้จริง!
แต่ จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าคนที่ต่อสู้กับนาง ใครบ้างที่ไม่ใช่เช่นนั้น?
ทั้งเก้าคนนี้กลายเป็นทาสแห่งความมืด แก่นวิญญาณเป็นอมตะ ร่างกายเป็นอมตะหมื่นบรรพกาล ต่างก็มีเคล็ดวิชาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ของตนเอง แข็งแกร่งถึงขีดสุดเช่นกัน และยังมีความแปลกประหลาด ยากที่จะรับมือถึงขีดสุด!
“ฆ่า!”
ผมสีดำยาวสยายของหลู่ซีหยูปลิวไหว นางรวบรวมพลังที่ปลายนิ้ว และกฎแห่งจักรพรรดิก็พุ่งออกมาพร้อมเสียงคำราม
พรวด!!!
จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ตรงหน้ามีเลือดไหลออกจากหว่างคิ้ว กระดูกหน้าผากแตกออก เพลิงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลพัดถล่มลงมา ร่างทั้งร่างกลายเป็นเถ้าถ่าน
แต่ หลู่ซีหยูก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน การต่อสู้กับเก้าคนเพียงลำพังทำให้นางเหนื่อยล้ามานานแล้ว โลหิตสีแดงสดไหลซึมออกมาจากมุมปาก
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลีหยูท่ามกลางฝนบุปผาที่โปรยปราย ได้ใช้เคล็ดวิชาไร้เทียมทานทลายร่างของจักรพรรดิคนหนึ่ง แต่ตนเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน
เคร้ง!!!
ทวนศึกสีเลือดเล่มหนึ่งแทงเข้าที่ท้องของนางโดยตรง โลหิตจักรพรรดิที่เปล่งประกายสีทองเจิดจ้าพุ่งผ่านท้องฟ้าอย่างน่าสยดสยอง
ส่วนหลีหยูก็หักทวนศึกด้วยมือเปล่า ยกมือขึ้นชกออกไป หมัดนี้ทลายร่างของจักรพรรดิอีกคนหนึ่งโดยตรง
พรวด!!!
หลีหยูกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง สายตาเย็นชาจับจ้องไปที่จักรพรรดิทั้งหกที่อยู่ตรงหน้า
ฆ่า!
หลีหยูสู้ตายแล้ว ทั่วร่างของนางเปล่งประกายแสงจักรพรรดิอันเจิดจ้า ราวกับดาวตกเพลิงที่ร่วงหล่นลงมา...
ครืน ๆ!!!
แม่น้ำดาราอันงดงามไร้ที่สิ้นสุดระเบิดออก หลีหยูและจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหกคนถูกทำลายล้างไปพร้อมกับแม่น้ำดาราที่ดับสูญ
นาง... ตายแล้ว?
หลู่ซีหยูขมวดคิ้ว กลิ่นอายของหลีหยูหายไปแล้ว แต่นางกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ... จักรพรรดิเทพหลีหยู เป็นศัตรูคู่แค้นของนาง จะร่วงหล่นไปง่ายๆ เช่นนี้ได้อย่างไร?
แต่ตอนนี้นางคิดอะไรมากไม่ได้แล้ว
ฟู่!
ดวงตาของหลู่ซีหยูมองข้ามจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แปดคนที่อยู่ตรงหน้า ไปยังมนุษย์หินลึกลับนั้น
“ครั้งนี้ ข้าจะสะสางกรรมทั้งหมดเอง!”
พูดจบ ดวงตาทั้งสองข้างของนางก็เปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้า เพลิงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลลุกโชนขึ้นทันที ทันใดนั้นกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน!
นาง จะใช้เพลิงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลเป็นตัวนำ เผาผลาญวิญญาณเทพและร่างจักรพรรดิ เผาผลาญทุกสิ่ง สะสางทุกสิ่ง เพื่อต่อสู้ให้ได้มาซึ่งอนาคตของแดนมารเก้าสวรรค์!