บทที่ 215 ตู๋กูปานรั่ว! จักรพรรดินีในอนาคตของจี้ซิว?
บทที่ 215 ตู๋กูปานรั่ว! จักรพรรดินีในอนาคตของจี้ซิว?
กล่าวได้ว่า บนท้องฟ้าของแดนมารตงฮวง เรือเหาะขนาดใหญ่และสง่างามลำหนึ่งแหวกผ่านเมฆหนาหลายชั้น มุ่งหน้าไปยังตำหนักศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิตใจกลางแดนมารตงฮวง
บนเรือเหาะ จี้ซิวจ้องมองป่าไม้และเมืองมารที่เคลื่อนผ่านใต้เรือเหาะอย่างต่อเนื่องด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่รู้ทำไม ความคิดของเขากลับล่องลอยไปถึงช่วงเวลาดีๆ ในหมู่บ้านเต้าเซียง
ในตอนนี้ แสงแดดอันอบอุ่นของหมู่บ้านเต้าเซียงราวกับสาดส่องลงบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง ข้างหูราวกับได้ยินเสียงที่ทำให้เขาเหม่อลอยอีกครั้ง
“ท่านพี่ ท่านกลับมาแล้ว!”
“ท่านพี่ ข้าเหนื่อยแล้ว ท่านกอดข้าหน่อยสิ!”
“ท่านพี่ ท่านไปไหน ข้าไปนั่น!”
“ท่านพี่ พวกเราจะอยู่ที่หมู่บ้านเต้าเซียงตลอดไป ไม่จากไปดีหรือไม่!”
“จี้ซิว เจ้าอย่าไป ข้าหนาว!”
ความทรงจำถาโถมเข้ามาดั่งคลื่น
ในสมองของจี้ซิวปรากฏภาพของนางที่จูงมือเขา เดินเล่นในทะเลบุปผา รอยยิ้มที่สดใสและบริสุทธิ์ภายใต้แสงแดดอ่อนๆ!
“นาง คงจะฟื้นแล้วสินะ!”
“หลังจากฟื้นขึ้นมา ตอนนี้นางเป็นอย่างไรบ้าง?”
“นางคงจะเกลียดข้าจนเข้ากระดูกดำแล้ว!”
“หากได้พบกันอีกในอนาคต...ข้ากับนาง จะเป็นอย่างไรกัน?”
“เฮ้อ!!!”
ความคิดหยุดลงที่นี่
จี้ซิวถอนหายใจอย่างจนใจ จากนั้นก็ยกมือขึ้นรินสุราเหมยเพลิงจันทราที่ได้มาจากเสวี่ยอู้หยาให้ตัวเองหนึ่งจอก เมื่อสุราเหมยที่หอมชื่นใจไหลลงคอ กลิ่นหอมอ่อนๆ ก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ช่วยคลายความรู้สึกซับซ้อนในใจของเขาไปได้ไม่น้อย
“ช่างเถอะ! เรื่องในอนาคต ค่อยว่ากันทีหลัง!”
จี้ซิวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วจิบเบาๆ อีกครั้ง
และในขณะนั้นเอง องค์หญิงน้อยแห่งราชวงศ์เพลิงจันทราเสวี่ยเหวยก็นั่งลงข้างๆ จี้ซิว นางมองใบหน้าด้านข้างของจี้ซิว ดวงตาที่งดงามเต็มไปด้วยความหลงใหลและประกายแปลกประหลาด แต่เมื่อนางนึกถึงสตรีผู้นั้น นางก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น
เมื่อไม่นานมานี้ ในคืนหนึ่ง ขณะที่นางกำลังจะไปหาจี้ซิวที่ตำหนักเสวี่ยเหวย นางได้พบกับสตรีที่งดงามและเย็นชาราวกับน้ำแข็ง และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกต่ำต้อยอย่างสุดซึ้งเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนหนึ่ง
หลังจากนั้น นางก็รู้ว่าสตรีผู้นั้นชื่อมู่ปิง เป็นภรรยาของจี้ซิว!
คืนนั้น นางกลัวมาก เพราะนางเคยได้ยินชื่อเสียงของมู่ปิงมาบ้าง สังหารผู้ฝึกตนนับล้าน สังหารกึ่งจักรพรรดิได้ ถือเป็นคนโหดเหี้ยมที่สุดในทวีปเก้าสวรรค์!
แต่มู่ปิงไม่ได้ทำอะไรนาง เพียงแค่มองนางแวบหนึ่ง จากนั้นก็ยื่นมือเรียวออกมาหยิกแก้มของนาง แล้วพูดเบาๆ ว่า
"เด็กน้อย!"
พูดจบ มู่ปิงก็หันหลังเดินจากไป
แม้จะมีเพียงสามคำ แต่พลังทำลายล้างที่มีต่อนางนั้นไม่ต้องสงสัยเลย
และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา นางก็สงบเสงี่ยมลงไปมาก แต่นางก็ไม่ได้คิดที่จะยอมแพ้เรื่องจี้ซิว เพราะจี้ซิวเป็นคนแรกที่นางชอบอย่างร้อนแรงเช่นนี้
ดังนั้น นางจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ!
แต่นางก็รู้ว่า ตอนนี้นางยังไม่เข้าตาของมู่ปิงเลย นับประสาอะไรกับจี้ซิว?
มู่ปิงมองนางเป็นเด็กน้อย จี้ซิวก็คงจะเช่นกัน!
“ผู้อาวุโสจี้ซิว!”
“คุณหนูมู่ปิง...เป็นคนอย่างไรหรือ?”
เสวี่ยเหวยมองจี้ซิวอย่างตกตะลึงแล้วถามด้วยความสงสัย
สิ้นเสียง หนิงซีเหยียนและโม่ชิงเซียนในเรือเหาะก็หันมามองเสวี่ยเหวย
“เหตุใดจึงถามถึงนาง?”
จี้ซิวหัวเราะมองเสวี่ยเหวย คิดในใจว่าวันนี้สาวน้อยคนนี้เป็นอะไรไป?
“ท่านรีบบอกข้ามาสิ!”
เสวี่ยเหวยดึงแขนเสื้อของจี้ซิว ริมฝีปากแดงเม้มเล็กน้อย ดวงตาที่งดงามเป็นประกายระยิบระยับ
“หึ! มู่ปิง!”
“ผู้หญิงเลวคนหนึ่ง!”
โม่ชิงเซียนแค่นเสียงเบาๆ ในสายตาของนาง จี้ซิวและมู่ปิงคนหนึ่งคือจอมมารผู้ชั่วร้ายที่ควบคุมทวีปเก้าสวรรค์ไว้ในอุ้งมือ อีกคนคือนักฆ่าหญิงเลือดเย็นที่ฆ่าคนเป็นผักปลา ทั้งสองคนนี้ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ!
เหอๆ!
หนิงซีเหยียนมองโม่ชิงเซียนอย่างจนใจแล้วพูดว่า
“เสวี่ยเหวย อย่าไปฟังชิงเซียนพูดจาเหลวไหล!”
“คุณหนูมู่ปิง แม้จะนิสัยเย็นชา แต่ก็เป็นคนที่งดงามและสง่างามมาก!”
“และเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งที่สุดที่ข้าเคยเห็นมา ไม่มีใครเทียบได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสวี่ยเหวยก็พยักหน้า แล้วพึมพำในใจว่า
“นางงดงามจริงๆ!”
พูดจบ นางก็มองจี้ซิวอีกครั้ง อยากจะได้ยินคำวิจารณ์ของจี้ซิวที่มีต่อมู่ปิง
“นางน่ะหรือ...”
จี้ซิวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วมุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ แล้วพูดว่า
“เป็นผู้หญิงที่ทำให้คนทั้งรักทั้งเกลียด!”
ประโยคนี้ ถือเป็นคำพูดจากใจจริงของเขา
มู่ปิงในอดีตถือเป็นศัตรูตัวฉกาจของเขา ทั่วทั้งเก้าสวรรค์ ไม่มีใครอยากฆ่าเขามากไปกว่ามู่ปิงอีกแล้ว
ต่อมาที่หมู่บ้านเต้าเซียง มู่ปิงที่สูญเสียความทรงจำ ทั้งบริสุทธิ์ จิตใจดี และใสซื่อ...แต่กลับผูกพันกับตนเองอย่างมาก
เขาไม่ใช่คนใจหิน ดังนั้นจึงผูกพันกับมู่ปิง...และทุกสิ่งทุกอย่างในหมู่บ้านเต้าเซียงอย่างสุดซึ้ง!
“ไม่เข้าใจ!”
เสวี่ยเหวยส่ายหน้า นางไม่เข้าใจว่าจี้ซิวหมายความว่าอย่างไร แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ เพราะนอกจากจี้ซิวและมู่ปิงแล้ว แม้จะมองไปทั่วทั้งเก้าสวรรค์ก็ไม่มีใครเข้าใจความหมายของคำว่าทั้งรักทั้งเกลียดที่จี้ซิวพูด
"เด็กน้อย!"
“ในอนาคต เจ้าจะเข้าใจเอง!”
จี้ซิวลูบผมของเสวี่ยเหวยเบาๆ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสวี่ยเหวยก็อดไม่ได้ที่จะทำปากยื่น แล้วพูดอย่างโกรธๆ ว่า
“ผู้อาวุโสจี้ซิว!”
“ข้าจะบอกท่านให้นะ!”
“ข้าไม่ใช่เด็กแล้ว!”
พูดจบ นางก็กอดอก...
จี้ซิวเหลือบมองอย่างขบขัน คิดในใจว่าไม่เล็กจริงๆ แต่ก็แค่นั้นแหละ
ในขณะที่กำลังพูดคุยกัน...
เรือเหาะได้เข้าสู่ดินแดนอันกว้างใหญ่ของตำหนักศักดิ์สิทธิ์แห่งชีวิตแล้ว
บนท้องฟ้า เรือเหาะกว่าร้อยลำมาจากทุกทิศทุกทางของแดนมารตงฮวง
“ถึงแล้ว!”
เสวี่ยเหวยลุกขึ้นทันที ยิ้มแล้วยกนิ้วเรียวชี้ไปยังสุดขอบฟ้าไกล
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จี้ซิว หนิงซีเหยียน และโม่ชิงเซียนก็มองไปข้างหน้าพร้อมกัน
เพียงเห็นเมืองโบราณขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่สุดขอบฟ้า เมืองโบราณถูกล้อมรอบด้วยป่าไม้เขียวขจี จะเห็นได้ว่าบนยอดของเมืองโบราณมีตำหนักศักดิ์สิทธิ์ที่เก่าแก่และหรูหราอย่างยิ่งตั้งตระหง่านอยู่!
“ในที่สุดก็ถึงแล้ว!”
“คิดว่า...ผู้ปกครองสูงสุดของแดนมารตงฮวง ตู๋กูปานรั่ว คงจะประจำการอยู่ที่นั่น!”
จี้ซิวสูดหายใจเข้าลึกๆ
ตู๋กูปานรั่ว หนึ่งในสี่ราชันย์พิภพแห่งแดนมารเก้าสวรรค์ มีฉายาว่าเทพธิดาแห่งชีวิต นางยังเป็นราชันย์พิภพหญิงเพียงคนเดียวในสี่คน!
สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ ในนิยาย นางเป็นผู้หญิงที่เทพปีศาจไว้วางใจที่สุด ไม่มีใครเทียบได้ แม้แต่ตำแหน่งของเจียหลัวก็ยังเทียบกับนางไม่ได้!
หากต่อมานางไม่ได้สิ้นชีพด้วยน้ำมือของจักรพรรดิเทพหลีหยู นางอาจจะเป็นผู้หญิงที่มีโอกาสได้แต่งงานกับเทพปีศาจและกลายเป็นจักรพรรดินีของเทพปีศาจมากที่สุด!
“ระดับพลังและฝีมือของตู๋กูปานรั่วแข็งแกร่งมาก!”
“ในช่วงเวลาที่จักรพรรดินีมารหลู่หยูซีปกครองแดนมาร!”
“ระดับพลังของนาง น่าจะบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิสวรรค์แล้ว!”
ดวงตาทั้งสองข้างของจี้ซิวเป็นประกาย ความคิดในสมองหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว รายละเอียดในนิยายปรากฏขึ้นในสมองอย่างต่อเนื่อง
ในเก้าสวรรค์ ขอบเขตจักรพรรดิ เป็นขอบเขตที่ยิ่งใหญ่ แบ่งออกเป็นสี่ขอบเขตย่อย: จักรพรรดิวิญญาณ จักรพรรดิสวรรค์ จ้าว และจ้าวเทวะ
ในแดนมารเก้าสวรรค์ ผู้ยิ่งใหญ่จากราชวงศ์มารหมื่นปีและตระกูลโบราณส่วนใหญ่เป็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิวิญญาณ มีเพียงราชันย์พิภพของสี่มหาภพมารเท่านั้นที่บรรลุถึงระดับพลังขอบเขตจักรพรรดิสวรรค์!
และตู๋กูปานรั่ว ก็คือผู้ที่อยู่ในอันดับสองในด้านระดับพลังและพลังต่อสู้ในบรรดาราชันย์พิภพของสี่มหาภพมาร!
“ตู๋กูปานรั่ว!”
“ในนิยาย ผู้หญิงที่มีโอกาสเป็นจักรพรรดินีของข้ามากที่สุด!?”
“ต้องบอกว่า...ชักจะตั้งตารอแล้วสิ!”
จี้ซิวจ้องมองตำหนักศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเมืองโบราณที่ขอบฟ้าไกล แล้วพึมพำเบาๆ ด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงคนเดียว
ขีดเส้นใต้: จักรพรรดิวิญญาณ จักรพรรดิสวรรค์ จ้าว และจ้าวเทวะ คือสี่ขอบเขตย่อยในขอบเขตจักรพรรดิ!