บทที่ 175 มู่ปิงจะหย่าสามี? จี้ซิวมาตามนัด!
บทที่ 175 มู่ปิงจะหย่าสามี? จี้ซิวมาตามนัด!
ทวีปเก้าสวรรค์, ภูมิภาคตะวันตก, ห้วงอเวจีบรรพกาลโกลาหล!
ที่นี่คือแดนต้องห้ามอันดับหนึ่งของเก้าสวรรค์ ห้วงเหวนี้ทอดตัวอยู่บนพื้นผิวราวกับหุบเหวสวรรค์ ภายในมีหมอกเร้นลับปกคลุม ไม่มีใครรู้ว่าใต้ห้วงเหวมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใดอยู่!
ในตอนนี้ห้วงอเวจีบรรพกาลโกลาหลคึกคักมาก ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนต่างเดินทางมาเพราะการประลองของคู่สามีภรรยาจี้ซิวและมู่ปิง!
เจ็ดสำนักบำเพ็ญเพียรใหญ่แห่งมหาทวีป นอกจากตำหนักเทพเหมันต์ที่ถูกทำลายไปแล้ว ล้วนมีอดฝีมือมาเยือน!
กระทั่งศาลาเทียนจีในครั้งนี้ยังส่งเก้าผู้อาวุโสมา เพื่อบันทึกการต่อสู้ครั้งนี้ไว้ในประวัติศาสตร์โบราณแห่งเก้าสวรรค์
เพียงแต่ไม่มีใครคาดคิดว่า พวกเขายังไม่ทันได้รอจี้ซิว ก็กลับรอเจ็ดเทพแห่งโลกเบื้องบนลงมา!
สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือ มู่ปิงเพียงคนเดียวก็สังหารยอดฝีมือระดับเทวาเร้นลับทั้งเจ็ดคนจากสามขุมกำลังนิรันดร์แห่งโลกเบื้องบนจนสิ้นซาก!
ในตอนนี้ หน้าห้วงอเวจีบรรพกาลโกลาหล มู่ปิงในชุดกระโปรงสีจันทราเปื้อนเลือด ผมยาวสีเงินปลิวไสวตามลม
นางถือกกระบี่จักรพรรดิซุ่ยซิน ทั่วร่างแผ่จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวจนใจสั่น
แสงสวรรค์สาดส่องลงบนใบหน้างามไร้ที่ติของนาง งดงามจนแทบหยุดหายใจ....
เพียงแต่เมื่อเทียบกับความงามของนาง วิธีการสังหารของนางกลับโดดเด่นและน่าตกตะลึงยิ่งกว่า!
เบื้องหลังของนางมีฝนโลหิตโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า ยอดฝีมือระดับเทวาเร้นลับทั้งเจ็ดจากโลกเบื้องบน ภายใต้กระบี่ของมู่ปิง ไม่เหลือแม้แต่กระดูก!
“นี่คือยอดฝีมือเทวาเร้นลับขั้นสูงสุดเจ็ดคนนะ!”
“นางทำได้อย่างไรกันแน่?”
ผู้ยิ่งใหญ่จากสำนักบำเพ็ญเพียรในทวีปเก้าสวรรค์เอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ
“เป็นไปตามคำโบราณจริงๆ”
“ไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกัน ไม่เข้าบ้านเดียวกัน!”
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ในทวีปเก้าสวรรค์ต่างส่ายหน้า
เรื่องราวในเมืองเสวี่ยหยูได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งทวีปแล้ว
มู่ปิง ทำร้ายเจ้าเมืองเสวี่ยหยูจนบาดเจ็บสาหัส สังหารผู้สืบทอดของสามขุมกำลังนิรันดร์แห่งโลกเบื้องบน!
จี้ซิว, สังหารสองเทวาเร้นลับด้วยตัวคนเดียว, ช่วยฉู่หลียึดเมืองเสวี่ยหยูได้ในคราวเดียว!
วันนี้, มู่ปิงสังหารยอดฝีมือเทวาเร้นลับขั้นสูงสุดเจ็ดคนด้วยตัวคนเดียวอีกครั้ง!
ในตอนนี้ จี้ซิวและมู่ปิงในสายตาของเหล่าพี่ใหญ่บนทวีปเก้าสวรรค์นั้น เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะประหลาดในหมู่อัจฉริยะประหลาดเลยทีเดียว!
กระทั่งบางคนในหมู่พวกเขาก็รู้สึกว่าแม้แต่ปฐมจักรพรรดิและโจวตู๋ฟู ก็ยังเทียบไม่ได้กับคู่สามีภรรยาคู่นี้!
“สมกับเป็นภรรยาของนายท่าน!”
เสินเจี้ยนซินแห่งลัทธิบูชาเพลิงจ้องมองมู่ปิงที่ยืนอยู่หน้าห้วงเหวแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ
ตอนนี้นางได้นั่งในตำแหน่งมหาสังฆราชของลัทธิบูชาเพลิงตามที่จี้ซิวต้องการแล้ว
ด้านหลังนางคือผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิบูชาเพลิงกว่ายี่สิบคน
พวกเขาทุกคนต่างยอมรับในฝีมือของเสินเจี้ยนซิน!
แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกเขาก็คือผู้หนุนหลังของเสินเจี้ยนซิน....จี้ซิว!
และก็เพราะการมีอยู่ของจี้ซิวนี่เอง เสินเจี้ยนซินจึงสามารถนั่งในตำแหน่งของลัทธิบูชาเพลิงได้อย่างราบรื่น!
และเสินเจี้ยนซินก็ได้นำเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิบูชาเพลิงของพวกเขา----หงเหลียนมาให้จี้ซิวด้วย!
ครืน ๆ!!!
สุดขอบฟ้ามีเงามากมายทอดลงมา
ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้น จากนั้นรูม่านตาก็หดเล็กลง
“คือมังกร!”
“เผ่ามังกรก็มาด้วย!”
“ได้ยินมาว่าตอนนี้เผ่ามังกรก็เป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายจี้ซิวแล้ว!”
“ใช่แล้ว! ผู้อาวุโสสูงสุดเผ่ามังกร ไป๋จู ถึงกับส่งองค์หญิงน้อยให้จี้ซิวแล้ว”
“เจ้าพวกแก่พวกนี้เคลื่อนไหวเร็วเสียจริง!”
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่จากสำนักบำเพ็ญเพียรในทวีปเก้าสวรรค์ต่างถอนหายใจ ในดวงตาเต็มไปด้วยความอิจฉา หากเป็นไปได้พวกเขาก็ยินดีที่จะส่งนักบุญศักดิ์สิทธิ์หรือองค์หญิงของสำนักตนเองให้จี้ซิว ไม่ต้องพูดถึงการแต่งงาน แม้แต่เป็นสาวใช้ก็ยังดี!
“ท่านปู่!”
หน้าห้วงอเวจีบรรพกาลโกลาหล ไป๋ซินโบกมือไปบนท้องฟ้าอย่างแรงแล้วเรียกเบาๆ ดวงตาที่งดงามทั้งสองข้างมีน้ำตาไหลพราก ในใจเต็มไปด้วยความคิดถึง
"เด็กน้อย!"
ฉู่หลียกมือเรียวดุจหยกขึ้นตบหลังไป๋ซินเบาๆ อย่างเอาใจใส่
ไป๋ซินอายุยังน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่นางจากครอบครัวมานานขนาดนี้ ดังนั้นนางจึงเข้าใจความรู้สึกของนางในตอนนี้เป็นอย่างดี
“องค์รัชทายาท, ยังไม่มาอีกหรือ?”
“เขาจะเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นหรือเปล่า?”
กู้เจี้ยนเอ่ยปากอย่างเป็นห่วง
แม้แต่เผ่ามังกรก็มาถึงแล้ว ท่านอ๋องน้อยของเขายังไม่มาอีกหรือ?
เขากลัวจริงๆ....กลัวว่าจักรพรรดินีศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ชั้นสูงสุดจะสร้างความลำบากให้ท่านอ๋องน้อยของเขา!
“ไม่มีทาง!”
“องค์รัชทายาท, อีกไม่นานก็จะมาแล้ว!”
กู้เหยามองไปยังทิศทางของสวรรค์ชั้นสูงสุดอย่างแน่วแน่
สำหรับจี้ซิว นางมีความเชื่อมั่นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
แม้ว่าคู่ต่อสู้ของจี้ซิวจะเป็นจักรพรรดินีศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ชั้นสูงสุด, หนานหลิงหยู!
ระหว่างที่พูดคุยกัน
ไป๋จูได้พาผู้อาวุโสของเผ่ามังกรลงมาอยู่หน้าไป๋ซินแล้ว
“ท่านปู่!”
ไป๋ซินร้องเรียกเสียงดัง แล้วก็โผเข้ากอดไป๋จู
“ฮือๆๆๆ!”
“ท่านปู่! ท่านไม่รู้หรอกว่าช่วงนี้ซินเอ๋อร์ลำบากแค่ไหน!”
“เจ้าจี้ซิวคนนั้น, น่ารังเกียจเกินไปแล้ว!”
“แล้วก็คาคา....เจ้าเด็กคนนั้นน่ารำคาญเกินไปแล้ว!”
ได้ยินดังนั้น ไป๋จูก็ลูบผมของไป๋ซินอย่างจนใจ
ช่วงนี้ เขาไม่พบร่องรอยของเย่เสวียนเลย
ตามข้อตกลงระหว่างเขากับจี้ซิว....ในอนาคตไป๋ซินยังต้องอยู่ข้างกายจี้ซิว เป็นทาสรับใช้!
“ซินเอ๋อร์.....ในอนาคต, เจ้าจงอยู่กับท่านอ๋องน้อยจี้ซิวให้ดี!”
“เผ่ามังกรของเรา....ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว!”
ไป๋จูถอนหายใจ
อ๊ะ?
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
ไป๋ซินชะงักไปครู่หนึ่ง
ถึงแม้นางจะเตรียมใจกับผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว แต่ความน้อยใจในใจก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในทันที
“ท่านปู่, ท่านหมายความว่า.....ในอนาคตซินเอ๋อร์จะต้องเป็นบ่าวของเจ้าเด็กจี้ซิวคนนั้นจริงๆ หรือ?”
ไป๋ซินกัดริมฝีปาก ดวงตาที่งดงามมีน้ำตาคลอ
“ใช่แล้ว!”
ไป๋จูพยักหน้า ในใจจนใจอย่างยิ่ง
แต่ว่า....
ไป๋จูเปลี่ยนเรื่องแล้วพูดว่า
“นี่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร!”
“เจ้าอยู่ข้างกายท่านอ๋องน้อยจี้ซิว ในอนาคตจะมีอนาคตที่สดใส!”
“สายเลือดเผ่ามังกรของเรา......ในอนาคตก็จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่เพราะเจ้า!”
“ซินเอ๋อร์, เจ้าคือผู้กอบกู้อนาคตของเผ่ามังกรของเรานะ!”
ได้ยินดังนั้น ไป๋ซินก็จ้องมองไป๋จูอย่างงุนงง ดวงตาที่งดงามเต็มไปด้วยความสับสน
ท่านปู่ของนาง นี่ถือว่าส่งนางให้จี้ซิวโดยสมบูรณ์แล้วหรือ?
เผ่ามังกรของนาง ก็กลายเป็นกระบี่ในมือของจี้ซิวโดยสมบูรณ์แล้วหรือ?
นี่คือการล้างสมองนางแล้วหรือ?
ในขณะนั้นเอง...
เสียงเย็นชาดังขึ้นทั่วท้องฟ้า
“ผู้อาวุโส!”
“ฝ่าบาท, เคยตรัสไว้เมื่อครั้งนั้นว่า, ไม่เกินพันปี, เผ่ามังกรของท่านจะต้องล่มสลาย!”
“ตอนนี้, ก็เป็นไปตามคำทำนายของฝ่าบาทจริงๆ, เพียงพันปี, เผ่ามังกรของท่านกลับเสื่อมโทรมถึงเพียงนี้!”
“ถึงกับต้องส่งองค์หญิงเผ่ามังกรไปแลกกับอนาคตของเผ่ามังกร!”
“ช่างน่าเวทนา, น่าสังเวชจริงๆ!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
ไป๋จูขมวดคิ้วอย่างแรง
ในตอนนี้ ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมเกราะเทพสีดำ ถือทวนศึกทองสัมฤทธิ์ ขี่อาชาสวรรค์แหวกอากาศมา
ด้านหลังของเขา มีทหารม้าเหล็กที่แข็งแกร่งที่สุดของต้าฉินหลายพันนายตามมา พร้อมด้วยราชรถที่หรูหราคันหนึ่ง และผู้ที่นั่งอยู่ในราชรถก็คือองค์รัชทายาทอิ๋งหลิงแห่งต้าฉิน
ในตอนนี้อิ๋งหลิงมีสีหน้าทุกข์ใจ เขาไม่ต้องการให้เหมิงจี่เป็นศัตรูกับมู่ปิง เพราะมู่ปิงเป็นภรรยาของจี้ซิวนะ!
“ขุนพลเทพแห่งต้าฉิน, เหมิงจี่!”
เมื่อเห็นคนที่มา ดวงตาที่แก่ชราของไป๋จูก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
"เทพสงครามแห่งต้าฉิน!"
“ลงมายังโลกเบื้องล่างจริงๆ!”
ฉู่หลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“เขามาด้วย!”
สองพี่น้องเสวี่ยหยูอ้าปากค้างเล็กน้อย
สองขุนพลเทพแห่งต้าฉิน, เทพสังหารไป๋หยา, เทพสงครามเหมิงจี่!
ทั้งสองคนนี้คือกระบี่ที่คมที่สุดในมือของปฐมจักรพรรดิ!
พวกนางเติบโตมาพร้อมกับตำนานของคนผู้นี้ ตอนนี้กลับได้เห็นตัวจริงแล้ว!
“เขามาทำอะไร?”
กู้เจี้ยนเอ่ยปากอย่างเย็นชา
สำหรับเทพสงครามในตำนานของต้าฉิน เขาไม่ได้มีความคิดอะไรมากนัก
เพราะในทวีปเก้าสวรรค์ มีเพียงคนเดียวที่เป็นความศรัทธาของเขา นั่นก็คือจี้ซิว!
นอกจากจี้ซิวแล้ว เขาไม่เคยมีความยำเกรงต่อใครเลย!
ขอเพียงจี้ซิวออกคำสั่ง แม้แต่ปฐมจักรพรรดิมา เขาก็จะฟันไม่เลี้ยง!
“สะสางบัญชี!”
กู้เหยาตอบกลับอย่างแผ่วเบา
มู่ปิงสังหารหมู่แปดเมืองของต้าฉิน ผู้ฝึกตนและชาวบ้านนับล้าน
ปฐมจักรพรรดิ, จะปล่อยมู่ปิงไปได้อย่างไร?
แน่นอนว่า ทันทีที่เหมิงจี่มาถึงห้วงอเวจีบรรพกาลโกลาหล ดวงตาที่คมกริบของเขาก็จับจ้องไปที่มู่ปิงทันที
“ข้าคือเหมิงจี่!”
“วันนี้ข้ามาตามพระราชโองการขององค์ปฐมจักรพรรดิ!”
“มาเพื่อทวงหนี้!”
เสียงเย็นชาดังก้องไปทั่วท้องฟ้า
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและเจตจำนงแห่งการต่อสู้ที่เหนือธรรมดาพัดถล่มเก้าสวรรค์
ในตอนนี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ตกตะลึงแล้วถอยหลังภายใต้เจตจำนงแห่งการต่อสู้นี้
กระทั่ง.....แม้แต่ในดวงตาของไป๋จูก็ยังฉายแววไม่อยากจะเชื่อ
“กลิ่นอายนี้.....”
“คือ.....กึ่งจักรพรรดิ!!!”
เคร้ง!!!
ฝนแสงสีทองฉีกกระชากความว่างเปล่า
สุดขอบฟ้า มังกรยักษ์สีทองที่สง่างามตัวหนึ่งแหวกอากาศมา
และบนตัวมังกรยักษ์ มีร่างสูงสง่ายืนอยู่
เขาสวมเสื้อคลุมดำ ผมสีดำขลับ ใบหน้างดงามไร้ที่ติสงบนิ่งราวกับน้ำ ดวงตาทั้งสองข้างใสกระจ่างและเยือกเย็นราวกับน้ำพุบนภูเขาในฤดูใบไม้ร่วง
“จี้ซิวมาแล้ว!”
ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาก่อน
ทั้งห้วงอเวจีบรรพกาลโกลาหลก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที
“เขา....ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปนะ!”
ฉู่หลีจ้องมองจี้ซิวไม่กระพริบตา ในดวงตาที่งดงามมีประกายแสงที่แปลกประหลาดอย่างไม่ปิดบัง
“ใช่แล้ว!”
“องค์รัชทายาท, ดูเหมือนจะหล่อเหลาและสง่างามขึ้น!”
คุณหนูหยูเอ่ยปากเบาๆ
“ดูเหมือน....ใช่แล้ว!”
คุณหนูเสวี่ยตาโตจ้องมองจี้ซิว ชั่วขณะหนึ่งก็มองจนเหม่อลอย
“เจ้าคนเลวมาแล้ว!”
ไป๋ซินพึมพำเบาๆ
“องค์รัชทายาท, มาแล้ว!”
กู้เจี้ยนกำหมัดแน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนแรงและศรัทธา
กู้เหยาที่อยู่ข้างๆ มองร่างที่ขี่มังกรยักษ์สีทองมา นางยิ้ม....ยิ้มสวยมาก!
ขอเพียงมีจี้ซิวอยู่ นางก็สบายใจแล้ว!
“จี้ซิว!!!”
ดวงตาที่งดงามของมู่ปิงมีประกายแสงที่แปลกประหลาด กัดริมฝีปากแน่น
วันนี้ นางรอมานานแล้ว!
ตอนนี้ ในที่สุดก็มาถึงตามนัด!
ไม่มีใครรู้ว่านางต้องการจะทำอะไร....
มีเพียงนางเท่านั้นที่รู้ ขั้นตอนแรกของนาง....คือการหย่าสามี!