บทที่ 170 จักรพรรดินีซ่างชาง? จี้ซิวกลืนกินดวงอาทิตย์!
บทที่ 170 จักรพรรดินีซ่างชาง? จี้ซิวกลืนกินดวงอาทิตย์!
“ท่านอาจารย์!”
“ท่านอาจารย์!”
นอกวิหารสวรรค์ มู่ซวนอินผลักประตูตำหนักอย่างร้อนรนแล้วเดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ด้วยสีหน้าโกรธเคือง
ส่วนหลัวหยูจูเดินตามหลังมู่ซวนอินด้วยสีหน้าจนใจ ห้ามก็ห้ามไม่ได้
“ซวนอิน, เจ้าอยากจะพูดอะไร?”
หนานหลิงหยูหันกลับมามองมู่ซวนอินด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ใบหน้างามเย็นชาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม
“ท่านอาจารย์!”
“ท่านทำเช่นนี้ได้อย่างไร?”
“จี้ซิวเป็นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ของสวรรค์ชั้นสูงสุดของเรา แต่ท่านกลับจะหลอมเขาให้เป็นโอสถมนุษย์!”
มู่ซวนอินกัดริมฝีปากแดงแน่น มือเรียวดุจหยกสั่นเทาชี้ไปที่เตาหลอมสรวงสวรรค์แล้วถาม
“นี่เป็นเรื่องระหว่างข้ากับจี้ซิว ไม่ต้องการให้เจ้ามาพูดมาก!”
หนานหลิงหยูขมวดคิ้วเล็กน้อย ใบหน้างามเต็มไปด้วยความรำคาญ นางไม่เคยคิดว่าเรื่องระหว่างนางกับจี้ซิวจะต้องอธิบายให้ใครฟัง
“แต่.....”
“แต่......”
มู่ซวนอินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกไม่พอใจ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ถูกหนานหลิงหยูขัดจังหวะ
“หึ! แต่อะไร?”
“เป็นอย่างไร?”
“เจ้าก็ชอบเจ้าเด็กน้อยจี้ซิวคนนั้นด้วยหรือ?”
หนานหลิงหยูส่งเสียงหึเบาๆ แล้วพูดอย่างหยอกล้อ
“ข้าเปล่านะ!”
มู่ซวนอินหลุบตาลงเล็กน้อยไม่กล้าสบตากับหนานหลิงหยู นางกำหมัดแน่น ไม่ยอมรับ
ส่วนหลัวหยูจูที่อยู่ข้างๆ ได้ยินหนานหลิงหยูใช้คำว่า “ด้วย” ใบหน้างามก็อดไม่ได้ที่จะแดงระเรื่อ
“ในเมื่อไม่มี!”
“แล้วเจ้าจะสนใจเขาทำไม?”
หนานหลิงหยูไพล่หลังแล้วถามกลับ
“อย่างไรก็ตาม....อย่างไรก็ตามข้าไม่สน!”
“ท่าน....ท่านฆ่าเขาไม่ได้!”
มู่ซวนอินเอ่ยปากเบาๆ
“ทำไม?”
“เจ้าคิดว่าตัวเองโตแล้วหรือ?”
“ถึงมาสอนข้าทำอะไรได้แล้ว?”
หนานหลิงหยูหัวเราะเยาะ
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
มู่ซวนอินสีหน้าเปลี่ยนไป นางรู้ว่าท่านอาจารย์ของนางโกรธแล้ว
แต่ถึงกระนั้น นางก็ไม่อยากให้จี้ซิวต้องมาตายที่นี่
ขณะที่นางกำลังจะคุกเข่าขอร้องให้หนานหลิงหยูปล่อยจี้ซิวไป.....เสียงของจี้ซิวก็ดังออกมาจากเตาหลอมสรวงสวรรค์
“นางมารร้าย!”
“ข้าเข้ามาแล้ว!”
“เจ้าสามารถเปิดเตาหลอมสรวงสวรรค์ได้แล้ว!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
มู่ซวนอินดีใจ จี้ซิว....ยังไม่ตาย!!!
“ท่านอาจารย์....ข้าผิดไปแล้ว!”
มู่ซวนอินรู้ว่าตนเองเข้าใจหนานหลิงหยูผิด จึงก้มหน้าลงแล้วเอ่ยปากขอโทษอย่างเขินอาย
“อย่าเพิ่งรีบขอโทษ!”
“ครั้งนี้ ถึงแม้ข้าจะไม่ได้คิดจะหลอมจี้ซิวให้เป็นโอสถมนุษย์!”
“แต่เขาก็ยังคงเก้าตายหนึ่งรอด!”
“จะรอดออกมาได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของเขาเองแล้ว!”
หนานหลิงหยูเหลือบมองมู่ซวนอินแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันสายตาไปมองเตาหลอมสรวงสวรรค์
ฟู่!
หนานหลิงหยูสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ประสานมือ ปราณแห่งมหาวิถีอันน่าสะพรึงกลัวไหลเวียนอยู่ในฝ่ามือของนาง ผมยาวสลวยสามพันเส้นด้านหลังปลิวไสว
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ราวกับมาจากสวรรค์เบื้องบนสายแล้วสายเล่าสาดส่องออกมาที่ปลายนิ้วของนาง
“เตาหลอมสรวงสวรรค์!”
“เปิด!”
หนานหลิงหยูขยับริมฝีปากแดงเบาๆ ยกมือเรียวดุจหยกขึ้นตบลงบนเตาหลอมสรวงสวรรค์อย่างแรง
บึ้ม!!!
ทั้งวิหารสวรรค์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เคร้ง!
ใต้เตาหลอมสรวงสวรรค์ปรากฏค่ายกลที่ลึกลับอย่างยิ่ง!
แสงแห่งสวรรค์เบื้องบนสายแล้วสายเล่าไหลออกมาจากค่ายกลราวกับไอน้ำ แผ่กระจายไปทั่วพื้นผิวของเตาหลอมสรวงสวรรค์ราวกับคลื่นน้ำ ทำให้เกิดอักขระแห่งวิถีอันน่าอัศจรรย์!
บึ้ม!!!
ในตอนนี้ เตาหลอมสรวงสวรรค์ราวกับถูกเปิดใช้งาน ส่องแสงสว่างไปทั่วท้องฟ้า และส่งเสียงคำรามแห่งมหาวิถี!
“เตาหลอมสรวงสวรรค์เปิดแล้ว!”
“จี้ซิว, ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของเจ้าแล้ว!”
“ครั้งนี้, หากเจ้ารอดไปได้......”
“ในอนาคต.....ข้าอาจจะทำได้จริงๆ.....”
“เฮ้อ!”
หนานหลิงหยูพึมพำเบาๆ ด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงคนเดียว
ในที่สุดนางก็ไม่ได้พูดจนจบ เพียงแต่เปลี่ยนความคิดและอารมณ์ทั้งหมดในใจให้กลายเป็นเสียงถอนหายใจ
ในขณะเดียวกัน หัวใจดวงหนึ่งก็ลอยขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้!
กล่าวคือ, เมื่อครึ่งเค่อก่อน!
จี้ซิวืนอยู่บนโขดหินสีดำขนาดใหญ่ จ้องมองโลกในเตาหลอมสรวงสวรรค์ด้วยสายตาที่หวาดระแวงอย่างยิ่ง
ที่นี่ คือโลกแห่งลาวา ใต้โขดหินที่เขายืนอยู่มีลาวาสีแดงเพลิงที่เกือบจะแข็งตัวไหลอยู่
หากเป็นลาวาธรรมดาเขาก็ไม่กลัวเลย คิดเสียว่าเป็นการแช่น้ำร้อน
แต่ลาวาที่นี่ ต่อให้เขาตกลงไปก็คงจะกลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา!
ฟู่!
จี้ซิวสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็กวาดสายตามองไปรอบๆ โลกแห่งลาวานี้
โขดหินสีดำราวกับเกาะมากมาย ตั้งตระหง่านอยู่บนลาวา
ทั้งโลกดูเรียบง่าย มีเพียงโขดหินและลาวาสีแดงเพลิง....
แต่ที่น่ากล่าวถึงคือ ใจกลางโลกแห่งลาวามีโขดหินสีดำขนาดใหญ่ผิดปกติ บนโขดหินมีแท่นบูชาแห่งหนึ่ง บนนั้นมีโอสถลี้ลับโบราณเม็ดหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบๆ!
“คงจะเป็นร่างต้นของโอสถลี้ลับที่หนานหลิงหยูต้องการสินะ!”
จี้ซิวพยักหน้า จากนั้นเขาก็ใช้ย่างก้าวทลายดารามาถึงหน้าแท่นบูชาในพริบตาแล้วพึมพำเบาๆ
ตามที่หนานหลิงหยูบอก ตนเองเพียงแค่ต้องถ่ายพลังของเพลิงมารชำระโลกาเข้าไปเท่านั้น ส่วนที่เหลือเตาหลอมสรวงสวรรค์จะจัดการเอง!
ความคิดหยุดลงเพียงเท่านี้ เขาโคจรเคล็ดวิชาลึกลับแล้วเงยหน้าตะโกนไปนอกเตาหลอมสรวงสวรรค์ว่า
“นางมารร้าย!”
“ข้าเข้ามาแล้ว!”
“เจ้าสามารถเปิดเตาหลอมสรวงสวรรค์ได้แล้ว!”
สิ้นเสียง
เพียงไม่กี่ลมหายใจ
ครืน ๆ!!!
หนานหลิงหยูที่อยู่ข้างนอกก็เปิดเตาหลอมสรวงสวรรค์
และโลกแห่งลาวาในเตาหลอมสรวงสวรรค์ที่จี้ซิวอยู่ก็เริ่มเดือดพล่านอย่างรุนแรง!
อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้นอย่างฉับพลัน!
ปราณโกลาหลอันน่าอัศจรรย์สายแล้วสายเล่าตกลงมาราวกับม่านฟ้า!
และที่น่ากลัวกว่านั้น....ใต้ลาวา ราวกับมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างฟื้นคืนชีพขึ้นมา!
“นั่นคือเพลิงแท้สรวงสวรรค์หรือ?”
จี้ซิวขมวดคิ้ว ในดวงตามีประกายแสงวูบวาบ
สิ้นเสียง
ครืน!!!!
เสาเพลิงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากลาวาอย่างแรง สะเก็ดไฟร้อนระอุสาดกระเซ็นไปทั่ว
จากนั้น เสาเพลิงหลายร้อยสายก็ระเบิดขึ้นมาทันที ภูเขาหินขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนถล่มลงมา นี่เป็นภาพที่น่าตกตะลึงอย่างไม่ต้องสงสัย!
ในที่สุด......ก็เห็นดวงอาทิตย์สีทองดวงหนึ่งค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากก้นบึ้งของลาวา!
อุณหภูมิที่ร้อนระอุพัดเข้าใส่หน้า แสงไฟสีทองที่สว่างจ้าจนแสบตา
จี้ซิวรู้สึกเพียงว่าแก่นปราณทั่วร่างกายราวกับถูกจุดไฟ ความร้อนรุ่มในส่วนลึกของจิตวิญญาณทำให้ผิวของเขารู้สึกเจ็บแปลบ!
“เพลิงแท้สรวงสวรรค์!”
จี้ซิวจ้องมองดวงอาทิตย์สีทองแล้วเอ่ยปากอย่างช้าๆ
ในตอนนี้ เขาสังเกตเห็นว่าบุปผาชำระโลกาสีทองอร่ามบนข้อมือซ้ายของเขาเริ่มส่องแสงระยิบระยับ!
ในไม่ช้า พลังอันแปลกประหลาดสายแล้วสายเล่าพร้อมด้วยพลังแห่งการฝืนลิขิตก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา ขจัดความรู้สึกไม่สบายที่เกิดจากเพลิงแท้สรวงสวรรค์ในทันที!
และภายใต้การทำงานของพลังนี้ เพลิงแท้สรวงสวรรค์กลับอ่อนโยนลงอย่างไม่น่าเชื่อ!
“เมื่อมีเพลิงมารชำระโลกาและบุปผาชำระโลกาอยู่!”
“บางที... ครั้งนี้ก็ไม่ได้อันตรายขนาดนั้น!”
จี้ซิวหัวเราะเบาๆ มือขวาอดไม่ได้ที่จะลูบบุปผาชำระโลกาบนข้อมือซ้ายเบาๆ ชั่วขณะหนึ่งก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง
จากนั้น เขาก็เรียกเพลิงมารชำระโลกาออกมา ชี้นิ้วไปที่โอสถลี้ลับโบราณเม็ดนั้นจากระยะไกล
เคร้ง!!!!
แสงไฟสีแดงฉานไหลเข้าสู่โอสถลี้ลับราวกับลำธาร
และดวงอาทิตย์สีทองดวงนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลง.....ในนั้นมีสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งกำลังแหวกว่ายอยู่!
มองดูดีๆ....สิ่งมีชีวิตในดวงอาทิตย์นี้กลับเป็นโมซาซอรัสตัวหนึ่ง!
“นี่คือ....แก่นวิญญาณของเตาหลอมสรวงสวรรค์!”
จี้ซิวประหลาดใจเล็กน้อย
เคร้ง!!!
โอสถลี้ลับลอยขึ้นมา พร้อมด้วยพลังของเพลิงมารชำระโลกากลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปในดวงอาทิตย์อย่างกะทันหัน!
ครืน ๆ!!!
เสียงกึกก้องแห่งมหาวิถีดังก้องขึ้นอีกครั้ง
โอสถลี้ลับเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ปรากฏการณ์ประหลาดของฟ้าดินสายแล้วสายเล่าส่องประกายอยู่ภายใน
“สนธยาแห่งทวยเทพ”
“จักรพรรดินีเหินสู่เซียน”
“ฝูงมังกรดับสูญ”
“เศษเสี้ยวแห่งสวรรค์เบื้องบน!”
“นี่... คือภาพที่สลักอยู่บนผิวของเตาหลอมสรวงสวรรค์!”
“ดังนั้น, โอสถลี้ลับเม็ดนี้, มาจากสวรรค์เบื้องบน?!”
จี้ซิวเห็นภาพประกายแสงแห่งเซียนเหล่านี้ก็อดไม่ได้ที่จะร้องออกมาด้วยความตกใจ
และในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นข้างหูของเขา
【ระบบแจ้งเตือน: โอสถสวรรค์สะบั้นวิถีกำลังถูกปรุงขึ้น】
【ความคืบหน้าในการปรุง: 1%】
【โอสถสวรรค์สะบั้นวิถี: ระดับที่ระบบประเมินเก้าดาว】
【สรรพคุณ: ภายในผนึกตบะสามชาติภพและมรดกไร้เทียมทานของ “จักรพรรดินี” แห่งสวรรค์เบื้องบนไว้】
【ผู้สืบทอด: หนานหลิงหยู】
ฟังเสียงแจ้งเตือนของระบบข้างหู
จี้ซิวแบมืออย่างจนใจ ไม่น่าแปลกใจเลยที่หนานหลิงหยูต้องการโอสถสวรรค์สะบั้นวิถีเม็ดนี้มาก ที่แท้ภายในนั้นผนึกตบะสามชาติภพและมรดกไร้เทียมทานของ “จักรพรรดินี” แห่งสวรรค์เบื้องบนไว้นี่เอง!
ไม่เพียงเท่านั้น และโอสถลี้ลับเม็ดนี้ ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่จักรพรรดินีซ่างชางคนนั้นทิ้งไว้ให้นางโดยเฉพาะ
“ดังนั้น....หนานหลิงหยูกับ”จักรพรรดินี“แห่งสวรรค์เบื้องบนคนนี้มีความสัมพันธ์กันอย่างไร?”
“อาจารย์กับศิษย์? แม่กับลูก?”
จี้ซิวคิดอย่างจริงจัง จากนั้นก็ส่ายหน้า
ในนิยาย มีการบรรยายถึงสวรรค์เบื้องบนน้อยมาก จักรพรรดินีซ่างชางยิ่งไม่รู้ว่ามีที่มาอย่างไร และหนานหลิงหยูก็ดูเหมือนจะลึกลับมากขึ้นเรื่อยๆ!
แต่ที่แน่ๆ คือโอสถสวรรค์สะบั้นวิถีนี้ไม่ใช่ของตนเอง ต่อให้ตนเองกินเข้าไป ก็มีโอกาสสูงที่จะไม่ได้รับตบะและมรดกของจักรพรรดินีในโอสถสะบั้นวิถี
แต่......ไม่ว่าจะอย่างไร เตาหลอมสรวงสวรรค์และเพลิงแท้สรวงสวรรค์นี้ เขาเอาแน่!
ความคิดหยุดลงที่นี่
จี้ซิวจ้องมองดวงอาทิตย์สีทองดวงนั้นด้วยสายตาที่ร้อนแรง
ไม่รู้ทำไม....ยิ่งเขามองดวงอาทิตย์ดวงนี้ ก็ยิ่งเหมือนแพนเค้กต้นหอมทอดที่อร่อย!
จี้ซิวกลืนน้ำลาย จากนั้นก็เดินไปที่หน้าดวงอาทิตย์สีทองทีละก้าว
เขายื่นมือออกไป กดที่มุมหนึ่งของดวงอาทิตย์สีทอง ปราณที่อบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายในทันที....
ฟู่!
จี้ซิวสูดหายใจเข้าลึกๆ ก้มลงแล้วกัดดวงอาทิตย์คำโต!