บทที่ 55 สัญญาสามปี จี้ซิวได้กำไรมหาศาล!

เวลากลางคืนช่างสั้นนัก!

เมื่อรุ่งอรุณมาถึง แสงอรุณอันอ่อนโยนก็สาดส่องเข้ามาในตำหนักเหวยหยางผ่านหน้าต่างตำหนัก!

บนเตียงในตำหนักเหวยหยางที่หรูหรา ม่านโปร่งบางห้อยลงมา สองร่างเงาเลือนรางแนบชิดกันอย่างสนิทสนม

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สามบทเพลงสะกดวิญญาณ----บทเพลงปลอบวิญญาณได้เลื่อนขั้นสู่ระดับกลางแล้ว】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการชำระล้างจากพลังหยินบริสุทธิ์วิญญาณสวรรค์ ความคืบหน้าในการกลืนกินเพลิงมารชำระโลกาถึง 17%】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ความคืบหน้าในการกลืนกินเพลิงมารชำระโลกาถึง 17% ระดับพลังเลื่อนขึ้นสู่ขอบเขตจอมราชันย์ขั้นที่สี่】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการชำระล้างจากพลังหยินบริสุทธิ์วิญญาณสวรรค์ ได้รับแก่นแท้ชะตาสวรรค์ 10000 แต้ม】

ฟังเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังขึ้นในหัวอย่างต่อเนื่อง

จี้ซิวค่อยๆ ตื่นจากความฝัน

เขาฝืนทนความอ่อนเพลียของร่างกายแล้วค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง

“เพียงคืนเดียว...”

“บทเพลงปลอบวิญญาณเลื่อนขั้น!”

“ความคืบหน้าในการกลืนกินเพลิงมารชำระโลกาเพิ่มขึ้น 2%”

“ระดับพลังก็มาถึงขอบเขตจอมราชันย์ขั้นที่สี่แล้ว!”

“น่าประหลาดใจจริงๆ!”

เมื่อคิดได้ดังนั้น

จี้ซิวอดไม่ได้ที่จะเกาหัว

ผลลัพธ์นี้เขาไม่ได้คาดคิดไว้

ขณะนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆ

ในขณะนี้ ฉู่หลีดูเหมือนจะยังคงหลับใหลอยู่

และบนใบหน้างดงามไร้ที่ติของนางยังมีรอยน้ำตาสองสายที่ชัดเจน

ฟู่!

จี้ซิวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดกับตัวเองว่า

“เมื่อคืน”

“ผู้หญิงคนนี้ก็ถือว่าขว้างหินใส่เท้าตัวเองแล้ว!”

“แต่... กายาศักดิ์สิทธิ์วิญญาณสวรรค์ของผู้หญิงคนนี้ดีจริงๆ!”

ในนิยาย ฉู่หลีผู้ก่อตั้งศาลาเงาโลหิตมีกายาที่พิเศษและแข็งแกร่งอย่างยิ่ง----กายาศักดิ์สิทธิ์วิญญาณสวรรค์

กายานี้ มีพรสวรรค์เหนือธรรมชาติ หากพัฒนาถึงขีดสุดจะสามารถควบคุมพลังวิญญาณฟ้าดินได้ แม้กระทั่งสามารถระดมพลังแก่นแท้ของฟ้าดินได้!

จุดที่พิเศษที่สุดคือ ผู้ที่มีกายาศักดิ์สิทธิ์วิญญาณสวรรค์ยังสามารถถ่ายทอดพลังงานแก่นแท้ของฟ้าดินให้แก่ผู้อื่นได้!

อืม... เหมือนเมื่อคืนนั่นแหละ!

ดังนั้นการแต่งงานกับผู้หญิงที่มีกายาศักดิ์สิทธิ์วิญญาณสวรรค์เป็นคู่ครอง คือสิ่งที่ผู้ฝึกตนทุกคนในเก้าสวรรค์ปรารถนาและเป็นเกียรติสูงสุด!

แต่จี้ซิวจะไม่แต่งงานกับผู้หญิงที่โหดเหี้ยมเช่นนี้

เพราะใครจะรับประกันได้ว่าในอนาคตเมื่อนอนเตียงเดียวกัน นางจะไม่แทงเขาสักแผล?

แต่ต้องบอกว่า หากสามารถควบคุมนางได้ ครอบครองนางได้ ก็มีประโยชน์มหาศาลจริงๆ!

แต่จะควบคุมนางได้อย่างไรนั่นคือปัญหา!

“ผู้หญิงคนนี้มีกายาศักดิ์สิทธิ์วิญญาณสวรรค์ วิญญาณเทพแข็งแกร่งผิดปกติ!”

“แต่บทเพลงปลอบวิญญาณที่ข้าฝึกฝนเพิ่งจะถึงระดับกลางเท่านั้น การจะควบคุมนางไปชั่วนิรันดร์ยังเป็นไปไม่ได้ในตอนนี้!”

“แต่... ด้วยนิสัยของผู้หญิงคนนี้ บางทีนางอาจจะมาเสนอตัวเองก็ได้!”

จี้ซิวหรี่ตามองใบหน้างดงามของฉู่หลี ความคิดหยุดลงที่ตรงนี้

ขณะนั้น ขนตาของฉู่หลีก็สั่นไหวเบาๆ นางค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ในชั่วพริบตานั้น นางมองดูเพดาน ความทรงจำเมื่อคืนก็ถาโถมเข้ามาในใจของนางราวกับคลื่น

อ๊ะ!

ฉู่หลีร้องอุทาน ลุกขึ้นนั่งทันทีแล้วก็เห็นจี้ซิวที่นั่งอยู่ข้างๆ นางด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

“เมื่อคืน... เจ้า... ข้า...”

"เจ้า!!!"

“เจ้า... เจ้ากล้าได้อย่างไร!”

ฉู่หลีกัดริมฝีปากแดงระเรื่อแล้วถามจี้ซิว

นางคือธิดาเจ้าเมืองเสวี่ยหยู

ตั้งแต่เล็กจนโต ผู้ชายทุกคนที่เห็นนางล้วนต้องคุกเข่าคำนับ

แม้ว่านางจะแต่งงานกับจักรพรรดิหลงหยวนแห่งเป่ยเซี่ยตามคำสั่งของเสด็จพ่อ หลงหยวนก็ไม่กล้าทำอะไรนาง!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการมีสัมพันธ์ทางกาย!

แต่ตอนนี้จี้ซิว... กลับขึ้นเตียงของนาง และยังพรากพรหมจรรย์ของนางไป!

ชั่วขณะหนึ่ง นางรู้สึกทั้งน้อยใจและโกรธ!

ดวงตาทั้งสองแดงก่ำจ้องมองจี้ซิวด้วยความโกรธ กัดฟันแน่น ร่างกายก็สั่นเทา!

หากทำได้ นางอยากจะฆ่าจี้ซิวด้วยกระบี่เล่มเดียวที่นี่และเดี๋ยวนี้

แต่น่าเสียดายที่เมื่อคืน นางได้ตระหนักถึงความแตกต่างของระดับพลังและรากฐานแล้ว

เหตุผลบอกนางว่า ตอนนี้หากนางกล้าลงมือกับจี้ซิว ก็จะมีเพียงผลลัพธ์เดียว-----ตาย!

“ฮองเฮาเหนียงเนียง!”

“บุปผาเสน่หาเป็นเจ้าที่ปลูก!”

“บุปผาเสน่หาก็บานเพราะเจ้า!”

“ตอนนี้... เจ้ากลับมาถามคุณชายผู้นี้ว่า กล้าได้อย่างไร?”

"โฮะๆๆ!"

“เช่นนั้นคุณชายผู้นี้ก็อยากจะถามเจ้า...”

“คุณชายผู้นี้จะกล้าได้อย่างไร?”

จี้ซิวจ้องมองฉู่หลีด้วยสีหน้าขบขันแล้วถามกลับ

“เจ้า...”

“เจ้าพูดจาเหลวไหล!”

“ทรยศ!”

ฉู่หลีกัดฟันจนแทบแหลกแล้วตวาดด้วยความเกลียดชัง

น่าเสียดายที่นางเกิดมาสูงศักดิ์ คำด่าที่นางรู้จักก็มีอยู่ไม่กี่คำ

พูดตามตรง มันไม่มีผลอะไรกับจี้ซิวเลย

เหอะๆๆ!

จี้ซิวได้ยินดังนั้นก็มองฉู่หลีอย่างจนปัญญาแล้วถามกลับ

“ได้!”

“แม้จะเป็นเช่นนั้น!”

“คุณชายผู้นี้ทรยศแล้ว!”

"แล้วอย่างไร?"

“แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?”

ในตอนนี้เขาใช้คำพูดของฉู่หลีเมื่อคืนนี้ตอบกลับฉู่หลีได้เหมาะสมที่สุดแล้ว

"สารเลว!"

ฉู่หลีโกรธจนตัวสั่น

นางไม่เคยพบคนหน้าด้านเช่นนี้มาก่อน

เหอะ!

จี้ซิวได้ยินดังนั้นก็หัวเราะอย่างสบายๆ แล้วลุกขึ้นยืนหันหลังให้ฉู่หลีแล้วแต่งตัว

ทันใดนั้นก็หันกลับมาพูดกับฉู่หลีอย่างสงบ

“ฮองเฮาเหนียงเนียง”

“เจ้าต้องยอมรับว่าเจ้าฆ่าข้าไม่ได้!”

“อีกอย่าง ศาลาเงาโลหิตที่เจ้าสร้างขึ้นก็ยังห่างไกลจากหน่วยข่าวกรองที่หกของข้า!”

“สุดท้าย ผลกรรมที่เจ้าก่อขึ้นเอง เจ้าก็ต้องรับผลนั้นเอง ไม่ใช่เรื่องที่สมควรแล้วหรือ?”

พูดจบ จี้ซิวก็หันหลังเดินจากไป ทำท่าเหมือนใส่เสื้อผ้าแล้วไม่ยอมรับผิด

เดี๋ยวก่อน!!!

ฉู่หลีทำหน้าบึ้ง ริมฝีปากแดงระเรื่อขยับเบาๆ ในที่สุดก็เรียกจี้ซิวให้หยุด

เมื่อได้ยินดังนั้น มุมปากของจี้ซิวก็เผยอรอยยิ้มแห่งชัยชนะ แล้วหยุดฝีเท้าลง

เขากำลังรอคำพูดนี้อยู่

ผู้หญิงอย่างฉู่หลีคนนี้เขารู้ดี

ความฝันทั้งชีวิตของผู้หญิงคนนี้คือการเอาชนะพี่ชายทั้งสามของนางแล้วกลายเป็นเจ้าเมืองเสวี่ยหยู!

ตอนนี้นางฆ่าตัวเองไม่ได้ นางก็ย่อมต้องการเจรจาต่อรองกับตัวเองเพื่อขอความช่วยเหลือ!

“จี้ซิว เจ้าจะไปอย่างนี้หรือ?”

ฉู่หลีถามอย่างเย็นชา

“มิฉะนั้นเล่า?”

จี้ซิวหันกลับมามองฉู่หลีด้วยสีหน้างุนงง

"สารเลว!"

“เจ้าทำเรื่องนั้นกับข้า”

“ตอนนี้คิดจะไปแล้วหรือ?”

“เจ้าเห็นข้าเป็นคนอย่างไร?”

ฉู่หลีกอดอกแล้วถามเสียงเย็นชา ใบหน้างดงามไร้ที่ติของนางไม่มีอารมณ์ใดๆ เย็นชาถึงขีดสุด

“ทำไม?”

“เจ้ายังอยากให้คุณชายผู้นี้รับผิดชอบเจ้าอีกหรือ?”

“ฉู่หลีเจ้าอย่าลืมว่าตอนนี้เจ้าคือจักรพรรดินี!”

จี้ซิวตอบกลับอย่างสบายๆ

เขาอยากจะรู้ว่าต่อไปฉู่หลีจะเสนอเงื่อนไขอะไร

“เมื่อคืน!”

“เจ้าควรจะรู้”

“เจ้าคือผู้ชายคนแรกของข้า!”

ดวงตาอันงดงามของฉู่หลีจ้องมองจี้ซิวโดยตรง น้ำเสียงก็อ่อนโยนลงอย่างประหลาด

“รู้!”

“แต่ก็ยังเป็นคำพูดเดิม”

"แล้วอย่างไร?"

จี้ซิวส่ายหน้าแล้วถาม

เขาย่อมรู้ดีว่าตนเองเป็นผู้ชายคนแรกของฉู่หลี

คนอย่างหลงหยวน ฉู่หลีที่หยิ่งผยองจะไม่แม้แต่จะชายตามอง ไม่ต้องพูดถึงการแตะต้องชายเสื้อของนาง

“ดังนั้น.....”

“ตอนนี้ข้าอยากให้เจ้าช่วยข้า!”

ฉู่หลีสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วจ้องมองจี้ซิวอย่างจริงจัง

“ทำไมต้องทำ?”

“เพียงเพราะเจ้ากับข้าเคยมีสัมพันธ์กันคืนหนึ่งหรือ?”

จี้ซิวจ้องมองฉู่หลีด้วยสีหน้าขบขัน

เจ้า!!!!

ฉู่หลีได้ยินดังนั้น ก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ หน้าอกที่อวบอิ่มก็กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

นางถูกจี้ซิวทำให้โกรธจนหน้าอกอึดอัดไปชั่วขณะ

แต่จี้ซิวกลับเปลี่ยนเรื่องพูดต่อ แล้วถามอย่างรู้ทั้งรู้

“แต่ในเมื่อฮองเฮาเหนียงเนียงเอ่ยปากแล้ว!”

“เจ้าก็พูดมาเถอะ!”

“ท่านต้องการอะไร?”

ฟู่!

ฉู่หลีสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ พูด

“เมืองเสวี่ยหยู!”

“ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าขึ้นสู่ตำแหน่งเจ้าเมืองเสวี่ยหยู!”

อืม!

จี้ซิวพยักหน้า แล้วถาม

"แล้วอย่างไรต่อ?"

“ช่วยเจ้าเป็นเจ้าเมืองเสวี่ยหยู”

“คุณชายผู้นี้จะได้ประโยชน์อะไร?”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่หลีก็คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

“ศาลาเงาโลหิต!”

“ข้าสามารถมอบศาลาเงาโลหิตให้เจ้าได้!”

เหอๆ!

จี้ซิวหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้าพูดว่า

“ขออภัย!”

“คุณชายผู้นี้มีหน่วยข่าวกรองที่หกแล้ว!”

“ข้าไม่สนใจศาลาเงาโลหิตที่เจ้าก่อตั้งขึ้น!”

พูดจบ จี้ซิวก็หันหลังเตรียมจะจากไป

เดี๋ยวก่อน!

ฉู่หลีก็พูดขึ้นมาทันทีเพื่อหยุดฝีเท้าของจี้ซิว จากนั้นนางก็ถอนหายใจเข้าลึกๆ ราวกับตัดสินใจแล้ว

ดวงตาอันงดงามของนางจ้องมองจี้ซิวอย่างเหม่อลอย จากนั้นก็ขยับริมฝีปากแดงระเรื่อแล้วกล่าวว่า

“นอกจากศาลาเงาโลหิต!”

“ยังมี... ข้า!”

“หากเจ้าสามารถช่วยข้าได้เมืองเสวี่ยหยู!”

“ก่อนหน้านั้น...”

“ทุกสิ่งทุกอย่างของข้าเป็นของเจ้าแล้ว!”

นี่คือไพ่ทั้งหมดที่นางสามารถให้จี้ซิวได้แล้ว!

นางคิดอย่างชัดเจนแล้วว่า เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วยากที่จะแก้ไข

นางก็ยอมรับว่านางไม่สามารถควบคุมจี้ซิวได้

ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว นางก็ยอมถอยหนึ่งก้าว ดึงจี้ซิวมาอยู่ฝ่ายเดียวกับนางเสียเลย

ทั้งสองร่วมมือกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ!

เมื่อได้ยินดังนั้น จี้ซิวก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วคิดในใจ

“ติดกับแล้ว!”

จริงๆ แล้ว เขากำลังรอคำพูดนี้ของฉู่หลีอยู่

เขารู้จักฉู่หลีดีเกินไป รู้ว่าผู้หญิงที่ฉลาดหลักแหลมเช่นนาง เมื่อเห็นโอกาสและความช่วยเหลือที่ยอดเยี่ยม จะไม่ปล่อยไปอย่างแน่นอน

“เป็นอย่างไร?”

“จี้ซิว!”

“เจ้าจะช่วยหรือไม่ช่วย?”

ดวงตาอันงดงามของฉู่หลีจ้องมองจี้ซิวอย่างร้อนแรง

อืม!

จี้ซิวคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

“ถ้าเป็นอย่างนั้น!”

“นั่นก็เป็นข้อเสนอที่ดี!”

“ภายในสามปี ข้าจะช่วยเจ้าชิงเมืองเสวี่ยหยู!”

“และสามปีนี้ เจ้า ฉู่หลี ก็คือคนของข้าแล้ว!”

สามปี?

ฉู่หลีได้ยินดังนั้น ร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นมา

ในแผนการของนาง แม้ว่านางจะร่วมมือกับจี้ซิว อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาห้าถึงสิบปี!

แต่จี้ซิวกลับบอกว่าสามปี?

"คำพูดนี้เป็นจริงหรือ?"

ฉู่หลี่มองจี้ซิวด้วยดวงตาที่งดงามอย่างเหม่อลอย

“จริงแน่นอน!”

จี้ซิวแย้มยิ้มเล็กน้อย

ปีนี้ฉู่หลีอายุ 25 ปี

หากจำไม่ผิด

สามปีต่อมา ฉู่หลีอายุ 28 ปีก็จะสามารถใช้กำลังของตนเองฆ่าพี่ชายยึดเมือง กลายเป็นหนึ่งในสตรีที่มีอำนาจมากที่สุดในเก้าสวรรค์!

แต่ปัญหาคือ...

ฉู่หลีนางไม่รู้!

นี่คือข้อได้เปรียบของจี้ซิว

และสามปีนี้ ฉู่หลีและศาลาเงาโลหิตของนางจะอยู่ภายใต้การควบคุมของตนเอง ให้ตนเองจัดการได้ตามใจชอบ!

ถามหน่อยเถอะ ในโลกนี้จะมีเรื่องดีๆ เช่นนี้ได้อย่างไร?!

“หากเจ้าสามารถช่วยข้าได้เมืองเสวี่ยหยูภายในสามปีจริงๆ!”

“ข้า ฉู่หลี ก็คือคนของเจ้าแล้ว!”

“สามปีข้างหน้า ข้าจะฟังคำสั่งของเจ้า!”

“เจ้า... เจ้าอยากจะทำอย่างไร... ก็ทำอย่างนั้น!”

ฉู่หลีกัดริมฝีปากแดงระเรื่อแล้วให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงจัง

และเมื่อพูดถึงประโยคสุดท้าย เสียงของนางก็เบาลงจนแทบไม่ได้ยิน

นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือถ้อยคำหยาบโลนที่ออกมาจากปากของนาง!

"ดีมาก!"

“ดีมาก!”

จี้ซิวได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มให้ฉู่หลีเล็กน้อย

เขารู้ว่าแผนการของเขาสำเร็จแล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นศาลาเงาโลหิตหรือฉู่หลี... ก็เป็นของตนเองแล้ว!