ชาตินี้เกิดใหม่เป็นเสือไซบีเรีย ส่วนพี่สาวของฉันดันเป็นจักรพรรดินีตอนที่273

บทที่ 273: หนานกงลั่ว; นี่มันจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางมิใช่หรือ?

เวลาผันผ่าน, สามวันก็ล่วงเลยไป

เนื่องจากเจียงเช่อเข้าไปเก็บตัวรักษาอาการในถ้ำโพธิ์

ดังนั้น, ตอนนี้จึงเหลือเพียงหนานกงลั่วและเสี่ยวจื่อที่อยู่ในหุบเขาป่าท้อ

ยามตะวันตรงศีรษะ, เสี่ยวจื่อยืนอยู่บนกิ่งของต้นโพธิ์ศักดิ์สิทธิ์ อาบไล้แสงสีทองอร่ามของต้นโพธิ์ มันกำลังรวบรวมสมาธิ ดูดซับและผ่อนลมปราณอย่างเป็นแบบแผน

เมื่อเจียงเช่อเข้าสู่การเก็บตัว, เสี่ยวจื่อจึงกลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของหนานกงลั่วอีกครั้ง

มันไม่กล้าอู้งานต่อหน้าหนานกงลั่ว, จึงทำได้เพียงตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝน

แม้ว่าเจ้าตัวเล็กนี่จะไม่ใช่ผู้คืนชีพ, แต่ก็มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง ประกอบกับทรัพยากรที่เจียงเช่อคอยสนับสนุนอย่างเต็มที่, ความก้าวหน้าในการบ่มเพาะของมันจึงไม่ด้อยไปกว่าเหล่าผู้คืนชีพที่อยู่โลกภายนอกเลย

ใต้ต้นโพธิ์, หนานกงลั่วลืมตาขึ้นช้าๆ หลังจากตื่นจากการฝึกฝน

หลังจากเดินออกจากสระชิงสือถาน, หนานกงลั่วก็หันกลับไปมองถ้ำโพธิ์อันเงียบสงัดพลางกล่าวว่า, "อาการบาดเจ็บของพี่ใหญ่ครานี้หนักหนานัก. ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง"