ชาตินี้เกิดใหม่เป็นเสือไซบีเรีย ส่วนพี่สาวของฉันดันเป็นจักรพรรดินีตอนที่260

บทที่ 260: ในเมื่อพี่ใหญ่ลงมือเอง ข้าจะไปแย่งชิงอะไรอีก?

แต่เดิมเหล่าจอมอสูรต่างก็ระแวดระวังพยัคฆ์อัสนีอยู่แล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็นจากภาพเหตุการณ์หรือวีรกรรมที่ผ่านมา พวกมันต่างก็ดูออกว่าความแข็งแกร่งของพยัคฆ์อัสนีนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ถึงอย่างนั้น พวกมันก็ไม่ได้คิดว่าพละกำลังของตนจะด้อยไปกว่าพยัคฆ์อัสนีมากมายอะไร

แต่บัดนี้ เมื่อได้เห็นเสาสายฟ้าที่เปี่ยมด้วยพลังอำนาจมหาศาลฟาดลงมาจากอีกฟาก พวกมันก็พลันรู้สึกสิ้นหวังโดยพลัน ช่องว่างแห่งพลังนั้นมันห่างชั้นกันเกินไป!

หากเป็นเมื่อก่อน พวกมันอาจจะยังมีโอกาสแย่งชิงของวิเศษอยู่บ้าง

พอมาตอนนี้ เมื่อเจ้าตัวน่าสะพรึงกลัวอย่างพยัคฆ์อัสนีปรากฏตัว ความหวังเพียงริบหรี่ในใจของพวกมันก็ดับวูบลงทันที

ก่อนหน้านี้ยังพอมีอสูรร้ายระดับสามขั้นสูงสุดหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ทันทีที่พยัคฆ์อัสนีปรากฏตัว พวกมันทั้งหมดก็เผ่นหนีไปจนหมดสิ้น แม้แต่จอมอสูรระดับสี่บางตนที่อ่อนแอกว่าก็รีบถอยฉากออกไปอย่างรู้สถานการณ์

มีเพียงจอมอสูรวัวกระทิง จอมอสูรเก้าสุริยัน และเหล่าตัวตนที่แข็งแกร่งในระดับสี่ตนอื่นๆ เท่านั้น ที่ยังไม่ยอมตัดใจและคงปักหลักอยู่ที่เดิม หวังว่าจะพอมีโอกาส 'ฉวยน้ำขุ่นจับปลา' (ฉวยโอกาสตอนชุลมุน) ได้บ้าง