ชาตินี้เกิดใหม่เป็นเสือไซบีเรีย ส่วนพี่สาวของฉันดันเป็นจักรพรรดินีตอนที่254

บทที่ 254: พี่ใหญ่ของข้าไม่มา ดูท่าว่าของวิเศษชิ้นนี้จะต้องตกเป็นของจอมมารผู้นี้แล้ว!

เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ หลวงจีนขี้เมาและคนอื่นๆ ที่เดิมทีเตรียมพร้อมรับมือกับศึกหนัก ต่างก็ผ่อนคลายสีหน้าลง พวกเขายังคงนิ่งเงียบ เฝ้าดูว่าเหตุการณ์จะเป็นเช่นไรต่อไป

"เจ้า..."

เมื่อได้ยินดังนั้น ท้าวพญากระทิงอสูรก็ถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ เพราะไม่เคยคาดคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น จากนั้นก็พลันเดือดดาล นับตั้งแต่ที่เขาจำแลงกายมา ไม่เคยต้องทนรับความอัปยศอดสูครั้งใหญ่หลวงเช่นนี้มาก่อน เจ้าพยัคฆ์ทมิฬเวรตะไลนี่ กล้าดียังไงถึงได้หยิ่งผยองถึงเพียงนี้!

อย่างไรเสีย ตนก็เป็นถึงร่างจุติของอสูรบรรพกาล และเห็นว่าอีกฝ่ายก็นับว่าแข็งแกร่งไม่น้อย จึงได้ยินดีที่จะผูกมิตรด้วย

หากเพียงแค่ไม่ต้องการผูกมิตรก็แล้วไป แต่เจ้าพยัคฆ์ทมิฬนี่กลับไร้ความยำเกรงถึงขั้นด่าทอตนต่อหน้าธารกำนัล!

นี่แสดงให้เห็นว่ามันไม่เห็นท้าวพญากระทิงอสูรอย่างตนอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย!

ในตอนนี้ หน้าอกของท้าวพญากระทิงอสูรกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงด้วยโทสะ รูจมูกขนาดมหึมาพ่นลมหายใจฟืดฟาดราวกับเครื่องสูบลม นัยน์ตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำขณะจ้องเขม็งไปยังฟางหยวนด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย และกลิ่นอายป่าเถื่อนดิบเถื่อนอันรุนแรงก็แผ่พุ่งออกมาจากร่าง

ในฐานะที่เป็นถึงร่างจุติของอสูรบรรพกาล เขาย่อมมี