ชาตินี้เกิดใหม่เป็นเสือไซบีเรีย ส่วนพี่สาวของฉันดันเป็นจักรพรรดินีตอนที่144

บทที่ 144: บุกชิงต้นโพธิ์ผล ยามที่เหลยหู่ไม่อยู่!

ณ ทะเลเมฆกว้างใหญ่ ม่านหมอกม้วนตัวเป็นคลื่น ลำแสงสีทองเจิดจรัสสายหนึ่งลัดเลาะผ่านกลุ่มเมฆอย่างรวดเร็ว

บนท้องฟ้า ทวนสังหารสวรรค์ที่ขยายขนาดใหญ่ขึ้นมากได้เปล่งม่านแสงสีทองออกมา ห่อหุ้มร่างของเจียงเช่อและอสูรอีกสองตนที่ยืนอยู่บนนั้น ป้องกันพวกเขาจากกระแสลมแรงที่พัดปะทะเข้ามา

เสียงลมหวีดหวิวคำรามอยู่ข้างหู แต่ร่างกายของพวกเขากลับไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย

บนทวนสังหารสวรรค์ เจียงเช่อใช้จิตเทวะของเขาควบคุมทิศทาง บินมุ่งหน้าไปยังภูเขาฉางไป๋

ส่วนหนานกงหลัวนั้นผิดจากปกติที่ไม่ได้กำลังบำเพ็ญเพียร นางยืนอยู่ด้านข้าง ทอดสายตามองไปยังท้องฟ้าอันกว้างใหญ่เบื้องหน้า ขณะที่เสี่ยวจื่อนอนหมอบอยู่ตรงปลายสุดของทวนสังหารสวรรค์ กำลังขะมักเขม้นแทะผลไม้วิญญาณอย่างเอร็ดอร่อย

“น้องสาม ด้วยความเร็วของทวนสังหารสวรรค์ในตอนนี้ พรุ่งนี้พวกเราก็น่าจะถึงภูเขาฉางไป๋แล้ว” เจียงเช่อกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ ขณะนึกเปรียบเทียบความเร็วปัจจุบันกับตอนขามา

“พรุ่งนี้... ข้าเพียงแต่กลัวว่า พวกมนุษย์อาจจะลงมือกับภูเขาฉางไป๋ไปแล้ว”

เมื่อได้ยินดังนั้น หนานกงหลัวจึงละสายตากลับมา