ชาตินี้เกิดใหม่เป็นเสือไซบีเรีย ส่วนพี่สาวของฉันดันเป็นจักรพรรดินีตอนที่14

บทที่ 14: พลังพุ่งทะยาน! เลเวล 14!

ภายในสวนเสือ

หนานกงลั่วโคจรวิชาบำเพ็ญเพียรของนางอย่างต่อเนื่อง ขนสีทองอร่ามของนางพลิ้วไหวเล็กน้อยตามสายลม และหมอกโลหิตโดยรอบก็ค่อยๆ ไหลเข้ามาหา ล้อมรอบตัวนางไว้

ภายใต้หมอกสีแดงฉาน หนานกงลั่วดูศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้นไปอีก!

จากนั้น หมอกโลหิตก็ค่อยๆ ไหลเข้าสู่ร่างกายของนาง เปลี่ยนเป็นพลังงานที่จำเป็นสำหรับการวิวัฒนาการ เป็นแรงผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของร่างเสือ

ในขณะเดียวกัน ฟางหยวนที่อยู่อีกด้านกำลังใช้วิชาคัมภีร์อสูรกลืนสวรรค์ วิชานี้กร้าวแกร่งอย่างยิ่ง เมื่อเปิดใช้งาน พลังดูดกลืนอันทรงพลังก็ปะทุออกมาจากทั่วทุกอณูของร่างเสือ ดูดกลืนหมอกโลหิตที่อยู่ห่างไกลเข้ามาโดยตรงและรุนแรง

ด้วยเหตุนี้ หมอกโลหิตจำนวนมหาศาลจึงถาโถมเข้ามา ทำให้ฟางหยวนไม่สามารถกลืนกินได้ทั้งหมด หมอกโลหิตที่เขากลืนกินไม่ทันได้ห่อหุ้มฟางหยวนไว้ทั้งหมด ราวกับเป็นทรงกลมสีเลือด

ขณะที่ทั้งสองกำลังอยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลง เจียงเช่อก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เช่นกัน หลังจากสูดดมหมอกโลหิตอย่างต่อเนื่อง ร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

เมื่อหมอกโลหิตเข้าสู่ร่างกาย เจียงเช่อก็รู้สึกสบายอย่างไม่น่าเชื่อในทันที ราวกับมีคนกำลังนวดทุกส่วนของร่างกาย กระแสความร้อนสายแล้วสายเล่าไหลเวียนอยู่ภายในอย่างต่อเนื่อง บำรุงและขัดเกลาเนื้อหนัง ไขกระดูก และอวัยวะภายในทั่วทั้งร่างกาย ทำให้ร่างเสือของเจียงเช่อเริ่มเปลี่ยนแปลง...

แม้ว่าเขาจะไม่ได้บำเพ็ญเพียรวิชาใดๆ แต่ข้อได้เปรียบของเขาก็คือร่างกายเริ่มต้นที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง แข็งแกร่งกว่าฟางหยวนและหนานกงลั่วมาก สิ่งนี้ทำให้เขาสามารถดูดซับหมอกโลหิตได้อย่างรวดเร็วและเปลี่ยนมันเป็นพลังงานที่จำเป็นต่อการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

เวลาผ่านไปรวดเร็ว หนึ่งวันได้ผ่านพ้นไป

วันนี้ยังเป็นวันที่วุ่นวายที่สุดนับตั้งแต่โลกใบนี้เริ่มต้นขึ้น!

โชคดีที่เมื่อหมอกโลหิตค่อยๆ ถูกพื้นดินดูดซับไป หมอกก็เริ่มบางลง และทั่วทั้งโลกก็เริ่มแจ่มใสขึ้น ทัศนวิสัยก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ และผู้คนสามารถลองออกไปข้างนอกแทนที่จะซ่อนตัวอยู่ในบ้านได้

และในเวลานี้ เจียงเช่อก็เสร็จสิ้นการชำระล้างด้วยหมอกโลหิตได้สำเร็จเช่นกัน

หลังจากการเปลี่ยนแปลง ขนาดของเจียงเช่อนั้นใหญ่กว่าเดิมถึงห้าเท่า เขายืนอยู่ตรงนั้นสูงกว่าตึกชั้นเดียว แขนขาราวกับเสาหลัก หนาและทรงพลัง และในปากอันกว้างใหญ่ของเขามีฟันแหลมคมสองแถวดุจกระบี่ยาวปลายแหลม

ขนที่สลับสีของเขาดูเหมือนแพรไหมที่เรียบเนียน แต่หากมองใกล้ๆ ขนแต่ละเส้นจะแยกจากกันอย่างชัดเจน ยาวและแหลมคมราวกับเข็มเหล็ก ส่องประกายเย็นเยียบจางๆ อักษร '王' (ราชา) บนหน้าผากของเขาส่องประกายแวววาว ดวงตาราวกับตะเกียง สุกสว่างสดใส และในแววตาของเขาดูเหมือนจะมีดวงดาวที่พร่างพราย ปลดปล่อยความรู้สึกกดดันอย่างมหาศาล และแสดงออกถึงความองอาจและสง่างามของราชันย์!

เจียงเช่อค่อยๆ ยกอุ้งเท้าที่กว้างและหนักของเขาขึ้น เผยให้เห็นกรงเล็บเสือที่เหมือนมีดยาว ทันใดนั้น แสงสีทองเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นบนกรงเล็บแต่ละอันของเขา ใบมีดสีทองห้าเล่มตวัดผ่านอากาศเบาๆ ทำให้เกิดเสียงลมหวีดหวิว

กรงเล็บเสือทั้งห้านี้หนาและแหลมคม ให้ความรู้สึกว่าสามารถทำลายทุกสิ่งได้ แต่ในขณะเดียวกันก็แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า

นี่คือความสามารถโดยกำเนิดที่เพิ่งตื่นขึ้นใหม่ของเขา - กรงเล็บวัชระ!

ในความเห็นของเจียงเช่อ กรงเล็บวัชระนี้ค่อนข้างใช้งานได้จริง ในขณะที่ทำให้กรงเล็บเสือของเขาคมกริบอย่างไม่น่าเชื่อ สามารถฉีกกระชากเหล็กกล้าและคอนกรีตได้ มันยังมอบความแข็งแกร่งที่มิอาจทำลายได้อีกด้วย!

ในอนาคต เมื่อต่อสู้กับอสูรตัวอื่น เพียงแค่ตวัดกรงเล็บนี้ครั้งเดียวก็สามารถฉีกเนื้อและตัดกระดูกของคู่ต่อสู้ได้ในทันที!

โดยยังไม่ทันได้ทดสอบพลังของกรงเล็บวัชระ เจียงเช่อก็รีบดึงหน้าต่างสถานะของเขาขึ้นมาดูอย่างใจจดใจจ่อ

โฮสต์: เจียงเช่อ

สปีชีส์: เสือโคร่งไซบีเรีย

เลเวล: 10

เป้าหมายที่ผูกมัด: หนานกงลั่ว, ฟางหยวน

เมื่อเห็นว่าเขาไปถึงเลเวล 10 แล้ว ดวงตาของเจียงเช่อก็เป็นประกาย และหัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความปิติยินดี

ผลของการชำระล้างด้วยหมอกโลหิตครั้งนี้ช่างรุนแรงจริงๆ ทำให้เขากระโดดข้ามจากเลเวล 6 เดิมถึงสี่เลเวล ไปถึงเลเวล 10 ได้โดยตรง

เห็นได้ชัดว่า ที่เลเวล 10 ร่างกายของเจียงเช่อเปรียบเสมือนกำแพงสูง แขนขาของเขาราวกับเสาหลักยักษ์ และหัวของเขาก็ใหญ่เท่ารถยนต์ เขาไม่ใช่เสือธรรมดาอีกต่อไปแล้ว!

ไม่นานหลังจากนั้น ฟางหยวนและหนานกงลั่วก็เสร็จสิ้นการชำระล้างด้วยหมอกโลหิตเช่นกัน ตามหลังเจียงเช่อเพียงก้าวเดียว

เช่นเดียวกับเจียงเช่อ การเปลี่ยนแปลงของพวกเขาก็ยิ่งใหญ่เช่นกัน แม้ว่าขนาดของพวกเขาจะเล็กกว่าเจียงเช่อมาก แต่พวกเขาก็ยังสูงเท่ากับตึกชั้นเดียว ร่างเสือยาวเจ็ดเมตรของพวกเขายืนอยู่ตรงนั้นราวกับรถถัง จัดว่าเป็นเสือยักษ์ได้อย่างแน่นอน

ฟางหยวนได้กลายร่างเป็นเสือดำ มีขนสีดำมันวาว ดวงตาเสือที่มืดมนและหม่นหมองของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย และเขาปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและชั่วร้ายออกมา ดูชั่วร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ เป็นพยัคฆ์อสูรกินคนอย่างแท้จริง

ขนาดของหนานกงลั่วไม่แตกต่างจากฟางหยวนมากนัก ทั่วทั้งร่างของนางปกคลุมด้วยขนสีทอง เปล่งประกายแสงสีทองระยิบระยับ จากระยะไกล นางดูเหมือนพยัคฆ์ทองคำที่หล่อหลอมขึ้นจากทองคำ ดวงตาเสือสีทองคู่หนึ่งของนางส่องประกายเจิดจ้า เป็นพยัคฆ์เทวะอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นมงคลอย่างแท้จริง!

"ติ๊ง ตรวจพบว่าความแข็งแกร่งของฟางหยวนและหนานกงลั่วเพิ่มขึ้น ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการป้อนกลับสิบเท่า!"

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

กระแสความร้อนอันทรงพลังพุ่งเข้าสู่ร่างของเจียงเช่อ เริ่มเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างเสือของเจียงเช่ออย่างต่อเนื่อง บำรุงทุกอณูของร่างกาย และรู้สึกอบอุ่นอย่างยิ่ง

ร่างเสือของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า และขนาดของเจียงเช่อก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โลหิตและปราณรอบกายร้อนแรงดั่งเตาหลอมขนาดมหึมา พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า กลิ่นอายดุจขุนเขา!

จนกระทั่งขนาดของเจียงเช่อเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า กระแสความร้อนในร่างกายของเขาจึงถูกใช้จนหมด และการป้อนกลับสิบเท่าครั้งนี้ก็สิ้นสุดลง

เนื่องจากฟางหยวนและหนานกงลั่วได้เพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากในครั้งนี้โดยอาศัยการชำระล้างด้วยหมอกโลหิต การป้อนกลับสิบเท่าที่พวกเขานำมาจึงไม่ธรรมดาโดยธรรมชาติ กระแสความร้อนที่ถาโถมและมหาศาลทำให้เจียงเช่อกระโดดข้ามไปอีกสี่เลเวลโดยตรง ไปถึงเลเวล 14

ในขณะนี้ ขนาดของเจียงเช่อใหญ่เกือบสองเท่าของฟางหยวน สูงเกือบสองชั้น และความยาวลำตัวของเขาก็ยาวถึงสิบสองถึงสิบสามเมตร เป็นอสูรกายมหึมาอย่างแท้จริง

เพียงคำเดียว มนุษย์โตเต็มวัยยังไม่พอให้ติดซอกฟันด้วยซ้ำ

แม้แต่ช้างโตเต็มวัยก็จะถูกกัดตายในคำเดียว

เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากเจียงเช่อ ดวงตาของฟางหยวนก็เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น และร่างกายของเขาก็หดกลับโดยไม่รู้ตัว

"บัดซบ สายเลือดของเจ้าหัวหน้าไม่ธรรมดาจริงๆ เกิดจากแม่เดียวกันแท้ๆ ทำไมถึงต่างกันขนาดนี้!"

"แล้วด้วยขนาดมหึมาขนาดนี้ เขาคงจะกัดจอมมารผู้นี้ตายได้ในคำเดียว!"

ฟางหยวนสบถในใจ รู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก

พวกเขาทั้งหมดเกิดจากแม่เสือตัวเดียวกัน แล้วทำไมเจ้าหัวหน้าถึงเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากและได้รับประโยชน์มากที่สุด?

"ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป จอมมารผู้นี้จะต้องกินเลือดเนื้อมากแค่ไหนถึงจะตามเจ้าหัวหน้าทัน! วันแห่งการแก้แค้นช่างห่างไกลเสียจริง!"

เมื่อเปรียบเทียบขนาดของพวกเขา ฟางหยวนก็ค้นพบอย่างน่าเศร้าว่าเจ้าหัวหน้าสูงกว่าเขาเกือบสองเท่า เมื่ออยู่ต่อหน้าอีกฝ่าย เขาเป็นเหมือนลูกเสือ

"ดี ดีมาก เกิดจากแม่เดียวกัน น้องสาวคนนี้ก็พอๆ กับข้า ที่แท้สายเลือดที่ไม่ธรรมดาของเจ้าหัวหน้าก็เป็นแค่เรื่องบังเอิญ!"

อย่างไรก็ตาม เมื่อฟางหยวนเห็นหนานกงลั่วและพบว่านางก็พอๆ กับเขา ในที่สุดเขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อยและพบความสบายใจอยู่บ้าง

"หรือว่า... เจ้าหัวหน้าไม่ได้เกิดจากแม่เสือตัวเดียวกับพวกเรา? ไม่อย่างนั้นมันก็ไม่สมเหตุสมผลเลย!"

"ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันแน่นอน!"

หัวใจของฟางหยวนพลันสั่นไหว ดวงตาของเขากลิ้งไปมา และเขาก็เหลือบมองเจียงเช่ออย่างแนบเนียน เริ่มคาดเดาไปต่างๆ นานา

"จักรพรรดินีผู้นี้จะแซงหน้าเจ้าไปในไม่ช้าก็เร็ว!"

และหนานกงลั่วก็มองไปที่ฟางหยวนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง และเจียงเช่อที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า และอดไม่ได้ที่จะให้กำลังใจตัวเองในใจ

เมื่อนางออกจากสวนสัตว์แห่งนี้แล้ว นางวางแผนที่จะพยายามค้นหาโอกาสจากชาติก่อนเพื่อเร่งการเติบโตของตนเอง