บทที่ 330 - การข้ามมิติอีกครั้ง, โลกเซียนกระบี่พิชิตมาร!

บทที่ 330 - การข้ามมิติอีกครั้ง, โลกเซียนกระบี่พิชิตมาร!

⚉⚉⚉⚉

เย่วอวี่อยู่ที่โลกกลืนกินอีกสามปี หลังจากทำความเข้าใจสถานการณ์ในดินแดนของตนเองดีแล้ว ก็เตรียมที่จะข้ามมิติอีกครั้ง

โลก, เมืองฐานเจียงหนาน

รุ่งเช้า เย่วอวี่ถอนตัวออกจากร่างของพี่ใหญ่ถังฉิน แล้วก็ผลักเจียงฟางและเหยาเหราสองนางที่อยู่ซ้ายขวาออกไป

เมื่อมองดูดวงอาทิตย์ที่ขอบฟ้า และผู้คนที่วุ่นวายในเมืองเบื้องล่าง เย่วอวี่ก็อารมณ์ดีอย่างยิ่ง

ไม่ว่าจะเป็นเย่วอวี่ หรือถังฉิน, เจียงฟาง และเหล่าสตรีคนอื่นๆ แม้ว่าจะได้ก่อตั้งจักรวรรดิกาแล็กซีในจักรวาลแล้ว แต่ส่วนใหญ่แล้วทุกคนก็ยังชอบที่จะอยู่บนโลก

โดยเฉพาะบ้านหลังแรกของพวกเขา ชุมชนเจียงหนานซานสุ่ย

บัดนี้ระบบสุริยะได้รับการปรับปรุงแล้ว มีดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่สามดวง ได้แก่ โลก, ดาวพุธ, และดาวอังคาร

ใช่แล้ว ร้อยกว่าปีที่ผ่านมา ถังฉิน, เจียงฟาง และเหล่าสตรีคนอื่นๆ ได้ปรับปรุงดาวพุธและดาวอังคารให้กลายเป็นดาวเคราะห์ที่น่าอยู่แล้ว

และเมื่อประชากรเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ยังได้ขยายดาวเคราะห์ทั้งสามดวงให้ใหญ่ขึ้นกว่าสามเท่า เส้นรอบวงของเส้นศูนย์สูตรยาวถึง 240,000 กิโลเมตร สามารถรองรับผู้คนได้มากขึ้น

เย่วอวี่ล้างหน้าล้างตา แล้วก็หยิบบัตรที่เหลืออีกสิบสองใบออกมา วางเรียงจากต่ำไปสูง

ด้านหน้าสามใบ, ตรงกลางสี่ใบ, และด้านหลังห้าใบ

สามใบด้านหน้าคือบัตรที่ได้รับเป็นรางวัลเมื่อตอนที่ถังฉิน, เจียงฟาง, และเหยาเหราสามนางคลอดบุตร ตอนนั้นคือปี 2059 เย่วอวี่เพิ่งจะอยู่ในระดับดาวฤกษ์ พลังต่อสู้ก็เพิ่งจะอยู่ในระดับจักรวาล

ดังนั้นระดับของโลกที่ได้รับเป็นรางวัลย่อมไม่สูงนัก (ดูรายละเอียดในบทที่ 161)

ระดับอย่างมากที่สุดก็คงจะเท่ากับโลกแดนฝืนยุทธ์วิญญาณ, หลิงหลง, จูเซียน, และเทียนสิง

ด้วยพลังของเย่วอวี่ในปัจจุบัน แม้จะข้ามไปแล้ว หากไม่มีเวลาหลายร้อยปีในการฝึกฝน ก็คงจะไม่สามารถทำให้สตรีในนั้นตั้งครรภ์ได้

ตอนที่เย่วอวี่ข้ามมิติครั้งที่ห้า ก็ไม่ได้เลือกบัตรสามใบนี้ แต่เลือกโลกโต่วปั่วที่อยู่ด้านหลัง

จากนั้นคือสี่ใบตรงกลาง รวมกับราชินีเมดูซ่าจากโลกโต่วปั่ว เป็นบัตรที่ได้รับเป็นรางวัลเมื่อตอนที่สวีซิน, หลิ่วถิง, ถังเซียง, ฟู่จวินอวี๋, และวีนีน่าห้านางตั้งครรภ์

เวลาที่ได้รับรางวัลบัตรห้าใบนี้คือปี 2061 ตอนนั้นเย่วอวี่อยู่ในระดับจักรวาลขั้นเก้าแล้ว พลังต่อสู้ก็บรรลุถึงระดับเจ้านครระดับเขต

ระดับของโลกของบัตรสี่ใบที่เหลือนี้ น่าจะใกล้เคียงกับระดับของโลกโต่วปั่วและโลกอู่ต้ง (ดูรายละเอียดในบทที่ 210)

สุดท้ายคือห้าใบด้านหลัง เป็นบัตรที่ได้รับเป็นรางวัลเมื่อตอนที่สวีซิน, หลิ่วถิง, ถังเซียง, ฟู่จวินอวี๋, และวีนีน่าห้านางคลอดบุตร

เวลาที่ได้รับรางวัลบัตรห้าใบนี้คือปี 2064

ตอนนั้นเย่วอวี่อยู่ในระดับเจ้านครระดับเขตขั้นเก้าแล้ว พลังต่อสู้ก็มีพลังเทียบเท่าเจ้านครระดับโลกขั้นสูงสุด สายเลือดก็ทะลวงถึงระดับเทพที่แท้จริงแล้ว (ดูรายละเอียดในบทที่ 248)

ดังนั้น ระดับของโลกของบัตรห้าใบด้านหลังนี้จึงสูงที่สุด

เย่วอวี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หยิบบัตรใบหนึ่งออกมาจากสี่ใบตรงกลาง ด้วยพลังของเย่วอวี่ที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ บัตรสี่ใบนี้หากยังไม่ใช้ตอนนี้ ก็จะเป็นเหมือนสามใบด้านหน้า...

ดังนั้นจึงต้องรีบใช้บัตรสี่ใบนี้ให้เป็นประโยชน์

หลังจากสั่งเสียเหล่าสตรีเรียบร้อยแล้ว เย่วอวี่ก็คิดในใจ แล้วก็หายไปจากที่นั่น

เมื่อเย่วอวี่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นในวังโบราณที่งดงาม ไม่นานข้อมูลสายหนึ่งก็เข้ามาในสมองของเขา

เย่วอวี่สามารถอยู่ในโลกนี้ได้สามสิบปี และที่สำคัญที่สุดคือ ระบบยังได้จัดเตรียมสถานะให้เย่วอวี่ในโลกนี้อีกด้วย

อ๋องต่างแซ่เพียงคนเดียวของจักรวรรดิต้าถัง—อ๋องเจิ้นหนาน

และยังมีรายละเอียดตั้งแต่เกิดจนโต จนกระทั่งสร้างผลงาน จนกระทั่งได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องอีกด้วย

นี่ทำเอาเย่วอวี่ตะลึงไปชั่วครู่

ตั้งแต่สร้างผลงานใหญ่หลวงในการพิชิตเกาหลีตะวันออก จากนั้นก็นำทัพพิชิตทิเบตตะวันตก ผนวกที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตเข้ากับอาณาเขตของต้าถัง สุดท้ายก็บุกทุ่งหญ้าทางเหนือผนึกหมาป่าจูซวี่ ได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องต่างแซ่

กล่าวว่าเป็นต้าถัง ให้ถูกต้องกว่าคือต้าโจวจะแม่นยำกว่า เพราะตอนนี้ยังอยู่ในช่วงการปกครองของบูเช็กเทียน และยังครองราชย์มาแล้วกว่าสามสิบปี

บัดนี้เย่วอวี่กำลังปิดด่านอยู่ในวังอ๋องเจิ้นหนานที่กูซูเจียงหนาน

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เย่วอวี่รู้สึกสงสัยในใจ

แต่ทว่า ยังไม่ทันที่เย่วอวี่จะเอ่ยปากถาม ไม่นานข้อมูลสายหนึ่งก็เข้ามาในสมองของเขาอีกครั้ง มีเพียงประโยคเดียว

ความหมายคือ โลกพิเศษ ปฏิบัติเป็นพิเศษ!

เตรียมการป้องกันไว้ล่วงหน้า มีการเตรียมพร้อมย่อมไม่มีภัย และสถานะนี้จะใช้หรือไม่ใช้ก็ได้ ให้เย่วอวี่ไม่ต้องใส่ใจ เป็นเพียงแค่การป้องกันไว้ก่อน

เมื่อได้รับคำตอบแล้ว เย่วอวี่ก็เข้าใจขึ้นมาบ้าง โลกพิเศษ ปฏิบัติเป็นพิเศษ คำพูดนี้ก็อธิบายได้ทุกอย่าง

ทำไมจึงต้องสร้างสถานะที่มีที่มาที่ไปขึ้นมาเพื่อปกปิด ก็เท่ากับว่าทำบัตรประจำตัวของโลกนี้ให้เย่วอวี่ มิฉะนั้นก็จะเป็นคนเถื่อน

เมื่อได้รับคำตอบแล้ว เย่วอวี่ก็ไม่สนใจอีกต่อไป สัมผัสถึงส่วนประกอบของพลังงานระหว่างฟ้าดินในทันที

พลังต้นกำเนิดของจักรวาลมีอยู่ แต่ส่วนใหญ่แล้วจะถูกเปลี่ยนเป็นพลังงานที่อ่อนโยนอย่างยิ่ง

ส่วนที่สามารถอยู่ในโลกนี้ได้สามสิบปีนั้น เย่วอวี่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ด้วยพลังของเขาที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เวลาที่สามารถอยู่ในโลกต่างๆ ที่ข้ามไปก็จะยิ่งนานขึ้นโดยธรรมชาติ

เมื่อเข้าใจเรื่องเหล่านี้แล้ว เย่วอวี่ก็เดินออกจากวังโดยตรง

เย่วอวี่คิดในใจ เสื้อผ้าทั่วทั้งร่างก็เปลี่ยนไป ชุดสมัยใหม่กลายเป็นชุดยาวโบราณ

แล้วผมสั้นก็ยาวขึ้นอย่างรวดเร็วภายใต้พลังชีวิตอันไร้ที่สิ้นสุด เพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจ ผมสั้นก็ยาวจรดเอวอย่างรวดเร็ว

เย่วอวี่ใช้ผ้าคาดผมมัดผมยาวไว้ที่ด้านหลังอย่างลวกๆ

ภาพลักษณ์และอุปนิสัยของทั้งคนก็เปลี่ยนไปในทันที กลิ่นอายที่อ่อนโยนสง่างามราวกับเซียนจุติก็แผ่ออกมาจากร่างของเย่วอวี่

“เอี๊ยด!”

เมื่อประตูวังเปิดออก เย่วอวี่ก็ก้าวเท้าออกจากประตู มองดูแสงแดดบนท้องฟ้า เป็นเวลาเที่ยงวันพอดี

และเมื่อมองดูเย่วอวี่เดินออกจากห้องโถงใหญ่ ทหารยามที่อยู่รอบๆ ก็ตะลึงไปชั่วครู่ ราวกับไม่เชื่อสายตาของตนเอง ต่างก็ขยี้ตาของตนเอง

“ท่านอ๋องออกจากด่านแล้ว ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม!”

“เป็นท่านอ๋องจริงๆ!”

“เป็นท่านอ๋องจริงๆ ท่านอ๋องออกจากด่านแล้ว”

เมื่อทุกคนยืนยันได้ว่าเป็นเย่วอวี่จริงๆ แล้ว คนสิบกว่าคนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา

“คารวะท่านอ๋อง!”

จากนั้นคนสิบกว่าคนก็รีบคุกเข่าข้างหนึ่งลง คำนับเย่วอวี่ พร้อมกับมองเขาด้วยสายตาที่ร้อนแรง และยังสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเสียงดังจากห้องโถงหลักดังขึ้น แล้วทั่วทั้งวังก็มีเสียงเกราะกระทบกันดังขึ้น ไม่นานทหารสามร้อยนายก็มารวมตัวกันที่หน้าห้องโถงใหญ่

“คารวะท่านอ๋อง!”

“คารวะท่านอ๋อง!”

สามร้อยคนพร้อมเพรียงกัน คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น คำนับเย่วอวี่ แม้จะมีเพียงสามร้อยคนแต่เสียงดังสนั่นเก้าสวรรค์

เสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมืองกูซู ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนในเมืองกูซูต่างมองมาทางวังอ๋อง ต่างก็เผยสีหน้าที่ประหลาดใจ

“ลุกขึ้นทั้งหมด!” เย่วอวี่กล่าวเบาๆ

“พ่ะย่ะค่ะ!” สามร้อยคนปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด เมื่อเย่วอวี่เอ่ยปาก ทุกคนก็ลุกขึ้นยืนพร้อมเพรียงกัน

เมื่อมองดูใบหน้าที่แก่ชรา ผมขาวโพลนของเหล่าทหาร เย่วอวี่ก็ขมวดคิ้วกล่าว “ข้าปิดด่านไปนานเท่าใดแล้ว”

“ทูลท่านอ๋อง นับตั้งแต่ที่ท่านทำสงครามกับอสูรน้ำที่อาณาจักรหนานเจา ท่านก็ปิดด่านไปแล้วสิบปีพ่ะย่ะค่ะ”

⚉⚉⚉⚉

[จบแล้ว]