บทที่ 143 - อนุภรรยาจากสินสอดและการสังเคราะห์แหวนมิติ

บทที่ 143 - อนุภรรยาจากสินสอดและการสังเคราะห์แหวนมิติ

(แจกนะครับเนื่องจากลงตอนพลาดแล้วมีคนซื้อไป ขออภัยและขอบคุณที่ Support กันนะครับ)

◉◉◉◉◉

เย่วอวี่ไม่เพียงแต่แข็งแกร่ง แต่ยังหล่อเหลาราวกับเทพเซียน ทั้งยังดีกับพวกนางอย่างยิ่ง

บุรุษเช่นนี้ ต่อให้เป็นหญิงสาวผู้เพ้อฝัน ก็คงได้พบเจอเพียงในความฝัน

แสงแดดสดใส ท้องฟ้าไร้เมฆหมื่นลี้

เย่วอวี่นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้เอนกาย หลับตาอาบแดด เพลิดเพลินกับช่วงเวลาสบายๆ ที่หาได้ยาก

เด็กหญิงตัวน้อยอายุสามเดือนกว่า กำลังเป่าฟองน้ำลาย นอนคว่ำอยู่บนหน้าอกของเย่วอวี่

ราวกับหมีโคอาล่า

เด็กหญิงอายุสามเดือนครึ่ง ไม่ต่างจากทารกอายุหกเดือนทั่วไป

ด้วยพรจากสายเลือดชั้นห้า ร่างกายของเด็กหญิงจึงแข็งแรงอย่างยิ่ง

แม้เจ้าตัวน้อยจะอายุเพียงสามเดือน

แต่ก็เหมือนกับซูเปอร์แมนตัวน้อย เกือบจะบรรลุถึงระดับดาวเคราะห์ขั้นหนึ่งแล้ว

“รากฐานของพวกเจ้ายังอ่อนแอเกินไป”

“ยกระดับเร็วเกินไป รากฐานค่อนข้างไม่มั่นคง ไปฝึกฝนในห้องฝึกแรงโน้มถ่วงและพื้นที่เสมือนจริงให้มากขึ้น”

เย่วอวี่พลางตบเบาๆ ที่หลังของเด็กหญิง

พลางมองไปยังหลิ่วเอ้อหลงและแมวน้อยจูเสวี่ยหนิง สองสาวผู้มีรูปร่างเย้ายวนอย่างยิ่ง

เมื่อคำนึงถึงการบำเพ็ญเพียรในอนาคตของอาอิ๋น ถังเยว่หวา และคนอื่นๆ รวมถึงเสี่ยวซี

เย่วอวี่ก็ได้เตรียมของไว้มากมาย ห้องฝึกแรงโน้มถ่วงก็เป็นหนึ่งในนั้น

และสมองกลอัจฉริยะที่เย่วอวี่ให้พวกนาง ก็สามารถสร้างพื้นที่เสมือนจริงเพื่อให้พวกนางเพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้ได้

ของที่อาอิ๋นและคนอื่นๆ มี เย่วอวี่ก็ย่อมไม่ลำเอียงต่อหลิ่วเอ้อหลงและจูเสวี่ยหนิง

ของทุกอย่าง พวกนางก็ได้ส่วนแบ่งเช่นกัน

นอกจากนี้ เพื่อความปลอดภัยของพวกนาง เย่วอวี่ยังได้เตรียมยานรบอัจฉริยะระดับ B9 ไว้อีกลำหนึ่ง

หลิ่วเอ้อหลงและแมวน้อยจูเสวี่ยหนิงในตอนนี้ อายุเพียงสิบหกปี อ่อนเยาว์ราวกับสามารถบีบน้ำออกมาได้

แต่

แม้พวกนางจะอายุเพียงสิบหกปี แต่ส่วนที่ควรจะเจริญเติบโตก็เติบโตเต็มที่แล้ว

สองสาวสูงเกือบ 180 เซนติเมตร ส่วนที่ควรจะนูนก็นูน ส่วนที่ควรจะงอนก็งอน รูปร่างเย้ายวนอวบอิ่มอย่างยิ่ง

ใบหน้างดงาม บวกกับเสน่ห์ของหญิงสาวที่แต่งงานแล้ว ทำให้เย่วอวี่ชอบใจอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะจูเสวี่ยหนิง ไม่เสียชื่อที่เป็นสาวหูแมวจากสายเลือดตระกูลจูผู้มีวิญญาณยุทธ์แมวปีศาจแห่งความมืด

ในตอนนี้นางสวมชุดหนังและกระโปรงหนังสีดำ บวกกับรองเท้าบูทหนังยาวส้นสูง ดูมีเสน่ห์แบบดิบเถื่อน

ชวนให้เกิดแรงกระตุ้นดั้งเดิมและความปรารถนาที่จะพิชิตเป็นพิเศษ

หลิ่วเอ้อหลงและแมวน้อยจูเสวี่ยหนิงเพิ่งมาที่นี่เมื่อสามเดือนก่อน มีพลังวิญญาณเพียงระดับสี่สิบกว่า

เพียงสามเดือนก็ยกระดับมาถึงนักรบฝึกหัดขั้นเก้า

แม้จะมีเย่วอวี่คอยปรับสมดุลหยินหยางให้บ่อยครั้ง แต่รากฐานก็ยังคงไม่มั่นคงนัก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพลังต่อสู้

“เจ้าค่ะ นายท่าน!”

หลิ่วเอ้อหลงและจูเสวี่ยหนิงเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อ ว่านอนสอนง่ายอย่างยิ่ง คล้องแขนเย่วอวี่พลางมองเขาแล้วกล่าว

หลิ่วเอ้อหลงในตอนนี้ไม่มีความดื้อรั้นเหมือนตอนที่มาถึงแล้ว แววตาที่มองเย่วอวี่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความรัก

“เรียกอะไรนะ?”

เพียะ!

เย่วอวี่ตบไปทีหนึ่ง ตบลงบนสะโพกงอนงามของหลิ่วเอ้อหลงและจูเสวี่ยหนิง ทันใดนั้นคลื่นสะโพกก็กระเพื่อมเป็นระลอก

“อื้อ!”

หลิ่วเอ้อหลงและจูเสวี่ยหนิงสั่นสะท้านไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะครางออกมา

ในตอนนี้นางแก้มแดงก่ำ ขาสองข้างเผลอหนีบเข้าหากันทันที พลางถลึงตาใส่เย่วอวี่

สำหรับเย่วอวี่แล้ว หลิ่วเอ้อหลงและจูเสวี่ยหนิงในตอนนี้เรียกได้ว่าไม่มีแรงต้านทานใด ๆ เลย

ทุกครั้งที่เย่วอวี่สัมผัสนาง ก็ทำให้นางรู้สึกเหมือนโดนไฟฟ้าช็อตไปทั้งตัว หมดเรี่ยวแรงในทันที

โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง ทุกครั้งทำให้นางรู้สึกเหมือนวิญญาณล่องลอยไปนอกร่าง เผลอเรียกเขาว่า ‘พ่อ’ ออกมาโดยไม่รู้ตัว

ทุกครั้งที่นึกถึง ก็รู้สึกอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

แอบสาบานกับตัวเองว่าครั้งหน้าจะไม่ทำแบบนี้อีก แต่พอถึงครั้งหน้าทีไร ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ทุกที

“ท่านพี่ มหาปุโรหิตและท่านปู่ของเยว่หวาส่งอุปกรณ์มิติมาให้แล้วเจ้าค่ะ”

ในขณะนั้นเอง อาอิ๋น, ถังเยว่หวา, ปี่ปี่ตง และโปไซซี สี่สาวก็เดินเข้ามาพร้อมกับเสวี่ยหลินน่า, หลิงเยวียน และนางเงือกไห่หนวี่

อาอิ๋น, ถังเยว่หวา, ปี่ปี่ตง และโปไซซี ไม่ต้องพูดถึง

เสวี่ยหลินน่าอายุเพียงสิบเจ็ดสิบแปดปี เป็นสาวน้อยผมทองตาสีฟ้าขายาวหน้าตางดงาม

หลิงเยวียนในชุดกระโปรงสีแดงราวกับเปลวเพลิง ผมยาวสีแดงเพลิงปลิวไสว แม้ใบหน้าจะไม่ถึงกับงดงามล่มเมือง แต่ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ

สุดท้ายคือนางเงือกไห่หนวี่ นี่ไม่น่าจะใช่นางเงือกพรหมยุทธ์ในอีกหลายสิบปีข้างหน้าในนิยายต้นฉบับ

เพราะนางอายุไล่เลี่ยกับโปไซซี น่าจะเป็นมารดาของนางเงือกพรหมยุทธ์ในนิยายต้นฉบับ

แม้ใบหน้าของสามสาวจะเทียบไม่ได้กับปี่ปี่ตง, โปไซซี และคนอื่นๆ แต่ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และรูปร่างก็เย้ายวนอย่างยิ่ง

ล้วนมีหน้าอกอวบอิ่ม, เอวคอด, สะโพกงอน, ขาเรียวยาว...

“โอ้! มีเท่าไหร่?”

ดวงตาของเย่วอวี่เป็นประกาย อุ้มเด็กหญิงที่ยังหลับอยู่ขึ้นมา แล้วพลิกตัวลุกขึ้นยืน

เมื่อสามเดือนก่อน เย่วอวี่ได้ให้เชียนเต้าหลิว, ถังเฉิน และจักรพรรดิเสวี่ยเย่รวบรวมอุปกรณ์มิติ

ตอนนี้ในที่สุดก็รวบรวมเสร็จแล้ว

“217 ชิ้นค่ะ!” ปี่ปี่ตงยิ้ม

เย่วอวี่รับอุปกรณ์มิติต่างๆ ที่ปี่ปี่ตงส่งให้ กวาดตาดูมีมากกว่าสองร้อยชิ้น

นี่ทำให้เย่วอวี่ประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะรวบรวมอุปกรณ์มิติได้มากมายขนาดนี้

เพียงแต่อุปกรณ์มิติเหล่านี้มีรูปร่างแตกต่างกันไป มีทั้งรูปแหวน, กำไล, เข็มขัด, สร้อยคอ...

และพื้นที่ก็ไม่ใหญ่ ส่วนใหญ่มีเพียงหนึ่งลูกบาศก์เมตร ที่ใหญ่ที่สุดก็มีเพียงสิบลูกบาศก์เมตร

“ถอดเข็มขัด, สร้อยคอ, แหวน และกำไลเหล่านี้ออก” เย่วอวี่กล่าว

บนเข็มขัด, สร้อยคอ, กำไล และแหวน ล้วนมีอัญมณีมิติเย็บและติดตั้งอยู่

บางเส้นเข็มขัดและสร้อยคอมีมากกว่าหนึ่งเม็ด บางเส้นมีหลายเม็ด

เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร เขาตั้งใจจะถอดออกมาทั้งหมด เหลือไว้เพียงอัญมณีมิติ

“ค่ะ!”

สาวๆ พยักหน้า แล้วเริ่มลงมือถอด ไม่นานก็ได้อัญมณีมิติมา 245 เม็ด

เย่วอวี่คัดเลือกและจำแนกประเภท

สุดท้ายได้อัญมณีมิติขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร 150 เม็ด, ขนาด 2 ลูกบาศก์เมตร 75 เม็ด, ขนาด 5 ลูกบาศก์เมตร 23 เม็ด และขนาด 10 ลูกบาศก์เมตร 7 เม็ด

“ตัง!”

แสงสว่างวาบขึ้น อัญมณีขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร 9 เม็ดถูกสังเคราะห์เข้าด้วยกันทันที

เย่วอวี่รีบหยิบขึ้นมาดู ดวงตาเป็นประกาย

อัญมณีขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร 9 เม็ด หลังจากสังเคราะห์แล้วกลับไม่ใช่ 10 ลูกบาศก์เมตร แต่กลับสังเคราะห์เป็นอัญมณีมิติขนาด 100 ลูกบาศก์เมตรโดยตรง

จากนั้น เย่วอวี่ก็เริ่มสังเคราะห์ทั้งหมด สังเคราะห์อัญมณีขนาด 1 ลูกบาศก์เมตร 81 เม็ดให้เป็นอัญมณีมิติขนาด 10,000 ลูกบาศก์เมตร

ส่วนที่เหลือเย่วอวี่ไม่ได้แตะต้อง

ไม่ว่าจะเป็น 1 ลูกบาศก์เมตร, 2 ลูกบาศก์เมตร หรือ 10 ลูกบาศก์เมตร สำหรับเย่วอวี่แล้วก็ไม่มีความแตกต่างอะไร

นำกลับไปให้พี่ใหญ่พี่รองใช้ได้ แม้จะเล็กไปหน่อย แต่ก็ดีกว่าไม่มี

เย่วอวี่ฝังอัญมณีขนาด 10,000 ลูกบาศก์เมตรนี้ลงบนกำไลของเสี่ยวเยาทันที

เท่านี้เสี่ยวเยาก็มีรังน้อยๆ ของตัวเองแล้ว

เสี่ยวเยาที่เข้าใจความหมายของเย่วอวี่ ก็เปิดช่องบนกำไลทันที แล้วห่อหุ้มอัญมณีเข้าไป

พื้นที่ขนาด 30M×30M×10M ก็เพียงพอให้เสี่ยวเยาได้แสดงฝีมือแล้ว

เช่น สร้างโรงงานขนาดเล็ก, ดัดแปลงอาวุธพลังต้นกำเนิด, ยานรบขนาดเล็ก เป็นต้น

“ฮ่าๆ! ข้าก็มีบ้านของตัวเองแล้ว!”

เสี่ยวเยาตื่นเต้นดีใจออกมาจากกำไล โอบกอดเสี่ยวซีที่ลืมตาโตมองนางอย่างอยากรู้อยากเห็นแล้วจูบไปทีหนึ่ง

“จำไว้นะ เสี่ยวซี เจ้าคือคนรอง ข้าต่างหากคือพี่ใหญ่!”

เสี่ยวเยายืนเท้าสะเอว พูดจบก็มุดเข้าไปในพื้นที่อัญมณีทันที นางจะไปดูบ้านใหม่ของนาง

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]