บทที่ 45: ผู้ตาย หมิ่นอี้โจว

การเริ่มต้นธุรกิจไม่ได้ง่ายอย่างที่เหลยหย่าถิงคิด โดยเฉพาะธุรกิจขายตรง เส้นทางยิ่งยากลำบาก

การพัฒนาของเครือข่ายอินเทอร์เน็ตและการที่ธุรกิจขายตรงถูกนำเสนอในภาพลักษณ์เชิงลบหลายครั้ง ทำให้การเยาะเย้ยและล้อเลียนธุรกิจขายตรงกลายเป็นเรื่องที่ถูกต้องทางการเมืองไปแล้วในตอนนี้

นี่คือความรู้สึกที่เหมยลี่เซียงได้รับจากการโปรโมทสินค้าในช่วงไม่กี่วันนี้

ยังมีญาติบางคนที่ไม่รู้ความจริงคอยพูดจาเสียดสี ε=(′ο｀*))) เฮ้อ

ถ้าไม่ใช่เพราะยาของเหลยหย่าถิงที่คอยกระตุ้นความอยากของเธอ เธอก็คงจะทนไม่ไหวแล้ว

วันนี้เป็นวันเสาร์อีกแล้ว

เหมยลี่เซียงตั้งใจจะให้ตัวเองพักผ่อน พอเปิด WeChat ก็พบว่า WeChat ของเธอเกือบจะระเบิดแล้ว

มีคำขอเป็นเพื่อนกว่าร้อยรายการ และข้อความอีก 99+

"พี่สาวที่รัก ยาลดน้ำหนักที่พี่แนะนำนี่มันสุดยอดจริงๆ!"

"เยี่ยมมากเลยค่ะ อาทิตย์นี้ฉันลดไปตั้ง 8 กิโลกรัมเต็มๆ!!! แถมยังกินหม้อไฟไปสองมื้อ กินกุ้งมังกรตัวเล็กเป็นอาหารเย็นอีกสามมื้อด้วยนะ!"

"หนึ่งสัปดาห์ลดไปตั้ง 9 กิโลกรัม นี่คือเครื่องชั่งน้ำหนักก่อนลด นี่คือหลังลด เหลือเชื่อจริงๆ!!!"

"ร้องไห้หนักมาก ฉันซื้อแค่คอร์สเดียวเอง ถามหน่อยว่ามียาอีกไหมคะ พวกเราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันมาหลายปี ขอราคาพนักงานภายในหน่อยสิคะ!"

ลูกค้าชุดแรกที่ซื้อยาลดน้ำหนักตอบรับอย่างกระตือรือร้น

ไม่เพียงแต่ผอมลง ผิวพรรณก็มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดเจนด้วยตาเปล่า ดูเหมือนรูขุมขนจะเล็กลงด้วย

ที่สำคัญคือพวกเธอไม่รู้สึกตัวเลยว่าตัวเองผอมลงได้อย่างไร แถมยังกินดื่มตลอดทั้งสัปดาห์ จนกระทั่งคนรอบข้างจู่ๆ ก็ทักว่า "ทำไมผอมลง?" ถึงได้รู้ตัวว่าตัวเองผอมลงจริงๆ การลดน้ำหนักแบบนี้ไม่ใช่การสูญเสียน้ำในร่างกายแล้วจะกลับมาอ้วนอีก แต่เป็นการปรับรูปร่างทั้งตัว ผิวหนังบริเวณที่อ้วนก็กระชับขึ้น แม้แต่รอยแตกลายก็ยังจางลง!!! "นี่มันยาของเทพเซียนใช่ไหม?"

"ต้องเป็นยาลดน้ำหนักของเทพเซียนแน่นอน เมื่อก่อนฉันเคยกินยาลดน้ำหนักไปหลายหมื่นหยวนเลยนะ มองเครื่องชั่งน้ำหนักแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น!"

"น้องสาวคะ พี่มียาอีกไหมคะ ขอราคาพนักงานภายในหน่อยสิคะ ราคาเดิม 490 หยวนแพงมากเลยค่ะ นักเรียนอย่างหนูร้องไห้หนักมาก"

บัญชี WeChat หนึ่งบัญชีมีราคาโปรโมชั่นเพียงครั้งเดียว นี่เป็นกฎ แต่ก็มีวิธีเลี่ยงกฎ

ดังนั้นจึงมีคนสมัครบัญชีเล็กๆ หลายบัญชีเพื่อเพิ่มเหมยลี่เซียงเป็นเพื่อน และยังมีคนรอบข้างที่กินยาแล้วเห็นผลก็มาซื้อด้วย

ไม่ว่าพวกเธอจะโกงหรือไม่ก็ตาม สรุปคือเป็นการเริ่มต้นที่ดี

เหมยลี่เซียงจัดออเดอร์อย่างมีความสุขแล้วส่งให้เหลยหย่าถิงไปจัดส่ง

เช้านี้รับออเดอร์ได้ 150 ออเดอร์ ตามสัดส่วนค่าคอมมิชชั่นสิบเปอร์เซ็นต์ เหมยลี่เซียงก็ทำเงินได้ 1050 หยวนเลยนะ! นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น เมื่อยาลดน้ำหนักมีชื่อเสียงแพร่หลาย รายได้วันละ 10,000+ หยวนก็จะไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป! เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เหมยลี่เซียงก็หัวเราะจนไหล่สั่นเป็นตะแกรง

ในสังคมปัจจุบันที่นักศึกษามหาวิทยาลัยเยอะแยะราวกับสุนัข และนักศึกษาปริญญาโทเดินกันเต็มไปหมด รายได้วันละ 1,000 หยวนหมายความว่าอย่างไร? เธอยังไม่เรียนจบก็เอาชนะเพื่อนร่วมรุ่นได้ถึง 99% แล้ว

ในขณะเดียวกัน เหลยหย่าถิงก็ทั้งเจ็บปวดและมีความสุข

เธอทำงานคนเดียวทั้งวัน อาศัยการพิมพ์ใบสั่งซื้ออิเล็กทรอนิกส์ การแพ็คของและจัดส่ง 150 ชิ้นก็ไม่มีปัญหา แต่เมื่อมีคำสั่งซื้อมากขึ้น เธอก็จะยุ่งจนทำไม่ไหวแล้ว

"เมื่อธุรกิจดีขึ้นอีกหน่อยก็จะจ้างผู้ช่วยและฝ่ายบริการลูกค้า ทำคนเดียวมันยุ่งเกินไป"

หากต้องการทำธุรกิจใหญ่ ก็ต้องขยายขนาดและเพิ่มจำนวนคน มิฉะนั้นทุกอย่างเธอต้องทำเอง แล้วจะทำเงินก้อนใหญ่ได้อย่างไร? กำไรสุทธิของยาลดน้ำหนักสูงถึง 90% ของราคาขาย

เหมยลี่เซียงทำเงินได้มาก เธอยิ่งทำเงินได้มาก การจ้างคนงานสองสามคนก็ไม่เสียดายเลย

เหลยหย่าถิงนำยาลดน้ำหนักที่จะจัดส่งในวันนี้ใส่ในถุงกระสอบ แล้วตั้งใจจะลงไปที่จุดรับพัสดุของไปรษณีย์ที่อยู่ไม่ไกล

ทำไมต้องเป็นไปรษณีย์? ถูก ใกล้ สถานีจัดส่งทั่วประเทศครบครัน การเซ็นสัญญาด้วยคุ้มค่ามาก

ตอนออกจากบ้าน เธอเห็นประตูตรงข้ามก็เปิดออก มีชายหนุ่มรูปร่างสูงผอม หน้าตาดีเยี่ยมคนหนึ่งเดินออกมา

เธอแกล้งทำเป็นเหลือบมอง หัวใจเต้นรัว

แต่ความรู้สึกโรแมนติกเล็กๆ น้อยๆ ที่เพิ่งผุดขึ้นมา ก็ถูกความทรงจำอันเจ็บปวดในชาติที่แล้วดับลงอย่างรวดเร็ว ทำให้ความชื่นชมในชายหนุ่มหายไป

ผู้ชายอะไรกัน เงินดีกว่าไม่ใช่หรือ?

หาผู้ชายสู้ฝึกปรุงยาทำธุรกิจไม่ได้!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเหลยหย่าถิงก็เย็นชาลง

เธอเห็นจูชุนอัน จูชุนอันก็เห็นเธอเช่นกัน

เมื่อสังเกตกลิ่นอายที่ยังไม่ถูกเก็บกักอย่างสมบูรณ์รอบตัวอีกฝ่าย เขาก็รู้ว่าเหลยหย่าถิงก็เป็นคนในวงการเดียวกัน

เห็นเธอถือถุงกระสอบใบใหญ่และหนัก จูชุนอันก็เดินเข้าไปถามอย่างสุภาพว่าต้องการให้เขาช่วยไหม

เหลยหย่าถิงปฏิเสธอย่างเย็นชา    "ไม่ต้องค่ะ"

พูดจบก็ก้าวขาเดินผ่านจูชุนอันเข้าไปในลิฟต์แล้วปิดประตูอย่างรวดเร็ว! จูชุนอัน: "???"

เพื่อนร่วมห้องของรุ่นพี่...

ดูเหมือนจะไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่

แม้เขาจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่เนื่องจากอาชีพของเขา เขาจึงลางานบ่อย โรงเรียนก็ได้รับการแจ้งเตือนจากแผนกแล้ว จึงไม่มีข้อกำหนดเรื่องการเข้าเรียนสำหรับเขา ขอแค่ไม่สอบตกปลายภาคก็พอ

นับดูแล้ว จูชุนอันไม่ได้ไปโรงเรียนมาสามวันแล้ว

วันนี้เป็นวันเสาร์ เขาตั้งใจจะไปห้องสมุดของโรงเรียนเพื่ออ่านหนังสือชดเชย

ขับรถ QQ สีชมพู พอถึงสี่แยกห้าแยกไฟแดง เขาก็เห็นกลุ่มก้อนพลังพิฆาตสีดำที่คุ้นเคยยืนอยู่ข้างถนน

เผยเย่ก็เห็นสีชมพูที่โดดเด่นท่ามกลางรถยนต์สีดำและสีขาวที่เรียงเป็นแถว

เมือง T ใหญ่ขนาดนี้ เธอเพิ่งเคยเห็นรถ QQ สีชมพูของจูชุนอันเท่านั้น

จูชุนอันทำท่าทางให้เธอ รอเขาไปจอดรถที่ลานจอดรถใกล้ๆ

"รุ่นพี่ครับ กำลังเดินเล่นอยู่เหรอครับ?"

เผยเย่มองจูชุนอันที่รีบวิ่งมา

"เปล่า เมื่อวานรับงานจาก 'ทะลุมิติ' มา" หยุดเล็กน้อย แล้วเสริมว่า "เมื่อวานติดต่อคุณไป คุณไม่ตอบ"

จูชุนอันมีงานอะไรก็คิดถึงเผยเย่ เผยเย่ก็ย่อมตอบแทนเช่นกัน

น่าเสียดายที่ติดต่อไม่ได้

จูชุนอันเกาหัวแล้วหัวเราะ "ถูกพี่สาวจับไปเป็นกรรมกรที่เมือง B มาครับ ยุ่งจนตีสี่กว่าถึงจะกลับมาถึงเมือง T หากมีงานที่เหมาะสม รุ่นพี่ไม่ต้องติดต่อผมเป็นพิเศษก็ได้นะครับ หากความยากใกล้เคียงกันก็สามารถพาเซียวผังไปด้วยได้ครับ ตอนนี้เขาต้องการสะสมประสบการณ์มาก...จริงสิ รุ่นพี่ติดต่อเซียวผังแล้วหรือยังครับ?"

เผยเย่: "???"

หนูแฮมสเตอร์ที่ไหล่ของเผยเย่สั่นเทาเล็กน้อย ส่งเสียงแผ่วเบา

"อาจารย์...ผมอยู่นี่..."

จูชุนอัน: "???"

"ตาของคุณ...อยากไปหาหมอตาดูไหม?"

เผยเย่แนะนำด้วยความจริงใจ

ก็ยืนอยู่ตรงข้าม ทำไมไม่เห็นเซียวผังจื่อที่ไหล่ของเธอ? จูชุนอัน: "..."

(:з」∠) เขาจะบอกรุ่นพี่ได้อย่างไรว่าในสายตาของเขา เธอคือกลุ่มหมอกดำหนาทึบ?

เซียวผังจื่อแปลงร่างเป็นหนูแฮมสเตอร์ยืนอยู่บนไหล่ของเธอจะมองเห็นได้อย่างไร? แต่คำพูดนี้จะพูดออกไปได้ไหม?

แน่นอนว่าไม่ได้!

จูชุนอันมีสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดสูงมาก

ดังนั้นเขาจึงโกหกอย่างไม่เคยทำมาก่อน โดยกล่าวว่าดวงตาของเขามีปัญหาเล็กน้อยระหว่างทำภารกิจ พักสองวันก็จะหายดี

เผยเย่เห็นว่าเขาโกหก แต่ไม่เข้าใจว่าเขาโกหกเพื่ออะไร

"รุ่นพี่ครับ เนื้อหาภารกิจเปิดเผยได้ไหมครับ?"

"มหาวิทยาลัยการเงิน 233 ที่อยู่ข้างๆ มีคนตาย"

จูชุนอันตกใจ

มหาวิทยาลัยการเงิน 233 ที่อยู่ข้างๆ ก็คือมหาวิทยาลัยของเขาเองไม่ใช่หรือ? "มีคนตาย? ใคร? เกิดขึ้นเมื่อไหร่?"

ตอนที่เขาไปทำงานที่เมือง B โรงเรียนยังคงสงบเงียบ ไม่ได้ยินข่าวอะไรเลย คนที่ตายไปน่าจะเกิดขึ้นในช่วงสามวันนี้

"ปีสาม, บริหารการเงิน, หมิ่นอี้โจว"

เดิมทีบทนี้ควรจะเผยแพร่ในวันพรุ่งนี้ แต่พอคิดดูแล้ว หัวข้อนี้ในวันส่งท้ายปีเก่ามันค่อนข้างแย่ เลยเพิ่มบทนี้ให้

(จบบทนี้)