บทที่ 39: สาเหตุและผลลัพธ์

จูชุนอันไม่เคยเห็น "วิชาค้นหาวิญญาณ" ที่แปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน

"รุ่นพี่หมายความว่า...สิ่งที่เราเห็นและได้ยินตอนนี้...คือความทรงจำของผีดุใช่ไหมครับ?"

เผยเย่พยักหน้า "ใช่ค่ะ แต่ความทรงจำยาวเกินไป หลายส่วนเป็นข้อมูลขยะที่ไร้ประโยชน์ ฉันต้องคัดกรองและประมวลผลก่อน"

อาศัยพลังจิตอันมหาศาล เธอสามารถดูความทรงจำของผีดุได้อย่างรวดเร็วในพริบตา

"เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อไอ้บ้านี่อายุสิบสี่ปี..."

เมื่อดูความทรงจำของผีดุแล้ว เผยเย่ก็เข้าใจสาเหตุและผลลัพธ์ทั้งหมดโดยธรรมชาติ

เธอตัดต่อความทรงจำที่สำคัญแล้วฉายให้ทุกคนดู

จูชุนอัน: "..."

จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังนั่งฟังศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยสอนในห้องเรียนแบบขั้นบันได

(:з」∠) "โจวต้าฉุยอายุสิบสี่ปีบังคับข่มขืนเด็กสาวในหมู่บ้านเดียวกันนามว่าฮวา...ตามความเคยชินในการทำงาน ฉันขอเซ็นเซอร์ชื่อผู้เสียหายหญิงนะคะ อย่าถือสานะคะ" เผยเย่บิดสมองของผีดุ ราวกับว่าสมองนั้นเป็นหนึ่งในเครื่องมือฉายภาพของเธอ "ปีถัดมา เด็กสาวผู้เสียหายฮวาคลอดลูกสาว ทำให้พ่อแม่สามีและสามีไม่พอใจ"

เผยเย่ฉายภาพเคลื่อนไหวบางส่วนออกมา

ในภาพ โจวต้าฉุยลุกขึ้นมาฉี่กลางดึก ระหว่างทางกลับเห็นแม่ของตัวเองอุ้มลูกสาวออกจากห้อง และโยนหัวเด็กทิ่มลงไปในถังอุจจาระ

โจวต้าฉุยเข้าไปห้าม

"แม่ครับ แม่ทำอะไรครับ?"

แม่ของโจวต้าฉุยเดิมทีก็รู้สึกผิดอยู่แล้ว พอถูกเสียงลูกชายตกใจ

"แม่ครับ แม่เอาเด็ก..."

ปากพูดแบบนั้น แต่โจวต้าฉุยก็ไม่ได้คิดจะช่วยเอาเด็กขึ้นมา

"โง่หรือไง? บ้านเราจนขนาดนี้จะเลี้ยงเด็กผู้หญิงที่เสียเงินไปทำไม? เลี้ยงไว้ก็กินข้าวเปล่าๆ มีประโยชน์อะไร?"

โจวต้าฉุยรู้สึกไม่สบายใจ แต่ก็ยอมรับคำกล่าวอ้างนี้

บ้านตระกูลโจวต้องการลูกชายเพื่อสืบสกุล ลูกสาวเลี้ยงไว้ก็ไปเลี้ยงบ้านคนอื่น ไม่คุ้มค่า

อย่างไรเสียเขาก็ยังหนุ่ม ยังมีลูกได้อีก ไม่ขาดลูกสาวคนนี้หรอก

ฟังก์ชันฉายภาพนี้ทรงพลังมาก ทุกคนไม่เพียงแต่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด เห็นสิ่งที่พวกเขาเห็น แต่ยังได้ยินความคิดในใจของโจวต้าฉุยในตอนนั้นด้วย

ดังนั้น ทารกหญิงที่เพิ่งเกิดได้ครึ่งเดือนก็ร้องไห้เบาๆ สองสามครั้ง แล้วจมน้ำตายในถังอุจจาระที่เหม็นเน่า

ผู้หญิงที่อยู่ในที่นั้นหน้าดำคล้ำ!

เคยได้ยินเรื่องการเลือกปฏิบัติทางเพศในสมัยก่อน การฆ่าทารกหญิง แต่แค่ได้ยิน ไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเอง

ภาพเปลี่ยนไป เผยเย่อธิบายว่า "นี่คือปีที่สาม ภรรยาของโจวต้าฉุยคลอดลูกสาวคนที่สอง"

ลูกสาวคนนี้ก็ไม่รอด ถูกย่าของเธอสับจนเป็นเนื้อบดแล้วนำไปเลี้ยงหมูหลังบ้าน

โจวต้าฉุยก็เห็นด้วยตาตัวเอง นิสัยก็ยิ่งโหดร้ายขึ้น

เขาเกลียดภรรยาที่ท้องไม่สมใจยิ่งขึ้น ตีเธอเป็นประจำ

ปีที่สี่ ภรรยาคลอดลูกสาวอีกคน

เพื่อนร่วมรุ่นที่ปากเสียก็หัวเราะเยาะโจวต้าฉุยว่าชาตินี้ไม่มีลูกชาย เขาจึงดื่มเหล้าแก้กลุ้ม ดื่มเหล้ากลับบ้านอาละวาด แล้วจับลูกสาวคนที่สามโยนลงพื้นจนตายด้วยมือตัวเอง

คุณหนูหลี่โกรธจนแทบระเบิด

ทารกหญิงสามคนยังไม่ถึงเดือนก็ตายไปแล้ว ทำไมโจวต้าฉุยไม่ไปตายซะ!

ภรรยาของโจวต้าฉุยถูกบังคับ เธอทำไมไม่ฆ่าผู้ชายเฮงซวยคนนี้เพื่อลูกและเพื่อตัวเอง?

ภรรยาของเขาพยายามต่อสู้ แต่ผลที่ได้คือถูกตีและทำร้ายบ่อยขึ้น

"เธอท้องไม่สมใจ จะโทษฉันไม่ได้หรือไง?"

"ฉันให้เธอคลอดลูกสาวหรือไง? ใครบอกเธอ? เธอฟังพวกนักปราชญ์จนโง่แล้วอยากตายใช่ไหม?"

"ถ้าพูดแบบนี้อีก คราวหน้าฉันจะใช้มีดฟันเธอให้ตาย!"

อีกสองปีต่อมา ลูกสาวคนที่สี่คลอด ภรรยาของโจวต้าฉุยสิ้นหวังแล้ว อุ้มลูกกระโดดบ่อน้ำ

โจวต้าฉุยไม่มีภรรยา คนที่ร้อนใจที่สุดคือพ่อแม่ของเขา

เรื่องราวของบ้านพวกเขาก็โด่งดังมาก มีสาวคนไหนในหมู่บ้านจะยอมแต่งงานด้วย?

จำต้องลดมาตรฐาน ลงไปหลอกแม่ม่ายที่มีลูกชายแล้วจากหมู่บ้านข้างเคียง

คราวนี้คงมีลูกชายแล้วใช่ไหม?

ผลคือ—

โจวต้าฉุยกับแม่ม่ายมีลูกสาวติดต่อกันสามคน

แม่ม่ายมีนิสัยแข็งกร้าว ลูกสาวคนแรกถูกยายแก่ทำร้ายซ้ำรอยเดิมจนตายโดยไม่ทันระวัง

แม่ม่ายคลุ้มคลั่งใช้มีดทำครัวฟันข้าวของในบ้านจนพังยับเยิน ทำให้คนในบ้านไม่กล้าไปยุ่งกับแม่ม่ายอีก

หลังจากนั้นยี่สิบกว่าปีก็ค่อนข้างสงบ ลูกสาวสองคนหลังที่แม่ม่ายคลอดก็โตขึ้นและแต่งงานกับคนดี

มีความสุขอยู่สองสามปี โจวต้าฉุยเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ

อีกสองปีต่อมา แม่ม่ายก็เสียชีวิตด้วยภาวะสมองขาดเลือดเพราะไม่ได้รับการรักษาทันเวลา

โจวต้าฉุยเป็นผีอยู่สองปีถึงได้รู้จากผีแก่ตนหนึ่งว่าการเกิดใหม่ไม่ง่ายอย่างที่คิด

"แกฆ่าลูกสาวห้าคน พวกเธอต้องไปฟ้องยมทูตแน่ แกต้องติดคุกร้อยปีถึงจะมีสิทธิ์ไปต่อคิวเกิดใหม่"

โจวต้าฉุยงง

"ฉันฆ่าแค่คนเดียวเอง ที่เหลือแม่ฉันฆ่า"

ทำไมต้องให้เขาไปติดคุก?

ช่วงนั้นเมืองเฟิงตูวุ่นวายเพราะวิญญาณเด็กหญิงที่อาฆาตแค้น ทำให้ปริมาณงานเพิ่มขึ้นอย่างมาก โจวต้าฉุยจึงรอดจากการถูกจับวิญญาณมาได้ และซ่อนตัวอยู่ในโลกมนุษย์

ระหว่างรอ เขาก็รู้สึกเหงา

แม้จะกลายเป็นผี เขาก็ยังเป็นผีผู้ชาย มีความต้องการทางสรีรวิทยา ต้องการภรรยามานอนกก

รอแล้วรอเล่า ในที่สุดเขาก็รอจนภรรยาแม่ม่ายเสียชีวิต

ใครจะรู้ว่าเธอไม่ยอมใช้ชีวิตกับเขา หันหลังเดินตามยมทูตจับวิญญาณไปเมืองเฟิงตู

เธอบอกว่ายอมทนราคาบ้านแพงๆ ยังดีกว่าเห็นหน้าผีที่น่ารังเกียจของเขาอีก

โจวต้าฉุยก็โกรธ

"แม่ม่ายที่ไม่มีใครเอาแล้วยังโอหังขนาดนี้ คิดว่าฉันหาเมียสาวสวยไม่ได้หรือไง?"

(:з」∠) เขาก็หาไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ

ผีผู้หญิง...

น้อยมากจริงๆ...

พวกเธอยังมีสิทธิ์เกิดใหม่ก่อน มีคิวจับฉลากเร็วกว่าผีผู้ชาย แถมยังเปิดช่องทางพิเศษให้ในกรณีพิเศษอีกด้วย

"นี่มันการเลือกปฏิบัติทางเพศ! ทำไมพวกเธอถึงเกิดใหม่เร็วกว่าพวกเรา?"

โจวต้าฉุยร้องไห้กับเพื่อนผี

เพื่อนผีทำหน้าเหมือนคนปลงตกแล้ว

"รัฐบาลมนุษย์บ่นเรื่องอัตราส่วนชายหญิงไม่สมดุล ผู้ชายมากกว่าผู้หญิงหลายสิบล้านคน แน่นอนว่าต้องให้พวกเธอเกิดใหม่ก่อน"

โจวต้าฉุยกล่าวว่า "พวกเราที่นี่ก็ขาดผีผู้หญิงนะ!"

นานๆ ทีจะมีผีผู้หญิงที่ไม่ยอมเกิดใหม่ ผีผู้ชายที่มาประจบประแจงก็มีสามชั้นสี่ชั้น!

ผีผู้ชายอย่างโจวต้าฉุยที่ไม่มีใครบูชา ไม่มีหน้าตา ไม่มีฐานะ แน่นอนว่าไม่มีข้อได้เปรียบในการหาคู่

คิดไปคิดมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีภรรยาที่หมั้นหมายกันตั้งแต่เด็ก

ตอนนั้น เขาเป็นผีมาหลายปีแล้ว คิดว่าตัวเองสามารถควบคุมผีใหม่ได้

บางทีภรรยาคนนั้นพอตายไป ตัวเองขู่ๆ หน่อยก็อาจจะสำเร็จก็ได้

ผลคือ—

ในฐานะ "วิญญาณเร่ร่อน" ที่ไม่มีลูกหลานบูชาในเทศกาลต่างๆ เขาจะสู้คุณปู่หลี่ที่ได้รับการบูชาจากครอบครัวมาหลายปีได้อย่างไร? หลี่จิ้นจงโกรธ

แม่ของเขาหน้าตาอ่อนเยาว์ แต่ก็อายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว โจวต้าฉุยตอนเสียชีวิตก็เพิ่งสี่สิบกว่าๆ เท่านั้น

ผีแก่ที่อายุสี่สิบกว่าๆ คิดจะมาชอบแม่ของตัวเอง เขาโกรธจนปอดจะระเบิด

เมื่อเผยเย่เก็บพลังจิตกลับ ผีดุก็รู้ว่าความลับของตัวเองถูกเปิดเผยแล้ว

"ยุคนี้ผีหาเมียยาก ไม่งั้นแกคิดว่าฉันจะอยากได้ยายแก่เจ็ดสิบกว่าหรือไง?"

เขาอยากได้คุณหนูหลี่ที่ยังสาวและสวย แต่เธออายุยังยืนยาว แถมปกติยังทำบุญทำทาน หลี่จิ้นจงก็เป็นนักบุญ ครอบครัวของพวกเขาทุกคนมีบุญกุศลคุ้มครอง

ถ้าไม่ใช่เพราะโจวต้าฉุยจู่ๆ ก็พลังเพิ่มขึ้น เขาก็ไม่สามารถทำให้คุณยายเห็นเขาและคุณปู่หลี่ต่อสู้กัน แล้วทำให้คุณยายตกใจจนหัวใจหยุดเต้นเสียชีวิตได้

ขอคะแนนแนะนำด้วยค่ะ

(จบบทนี้)