254.จุดเริ่มต้นแห่งการสังหาร
254.จุดเริ่มต้นแห่งการสังหาร
เมื่อกล่าวจบจักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณก้มศีรษะลงอย่างแรง
ดวงตาคู่มังกรเปื้อนไปด้วยเส้นเลือดนับไม่ถ้วนร่างกายสั่นสะท้านด้วยความโกรธที่ไม่อาจระงับ!
เขาคับแค้น! เขาเดือดดาล!
มังกรนับล้านถูกฝ่ายตรงข้ามเข่นฆ่าซ้ำยังถูกจับเป็นสัตว์เลี้ยงกลายเป็นอาหารบนโต๊ะของพวกมัน!
ทั้งหมดนี้เพียงเพราะขาดพลังจึงนำมาซึ่งโศกนาฏกรรมอันน่าสยดสยอง!
เขาต้องการแก้แค้นแต่กลับถูกฝ่ายตรงข้ามเหยียบย่ำอย่างง่ายดายถูกทรมานราวถูกเฉือนเนื้อนับพันล้านครั้งมองดูเนื้อหนังของตนถูกกลืนกินจนสิ้นซาก!
ความอัปยศอดสูและความสิ้นหวังนั้นเกือบทำให้จักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณตายจนอยากฉีกดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่ให้แหลกเป็นเสี่ยง!
“หืม?”
ทุกคำที่ได้ยินสีหน้าของเซียวหยุนยิ่งเย็นชาลงเรื่อยๆ
จนถึงที่สุดทะเลรอบตัวเขานับหมื่นลี้กลายเป็นน้ำแข็งเยือกเย็นกลายเป็นดินแดนน้ำแข็งชั่วนิรันดร์
เขาคิดว่าเมื่อครอบครองพลังเหนือขอบเขตมหาเทพจักรพรรดิ
ผ่านการชำระล้างแห่งกาลเวลานับพันล้านปีสิ่งใดในโลกนี้คงไม่อาจสั่นคลอนจิตใจของเขาได้อีก
แต่เมื่อได้ยินด้วยตนเองถึงสิ่งที่ดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่กระทำต่อเผ่าพันธุ์นับหมื่นในทวีปเทียนหยวน
จิตใจของเซียวหยุนยังคงสั่นด้วยระลอกคลื่นแห่งความโกรธ!
เขาไม่ใช่ผู้มีจิตใจเปี่ยมเมตตา
ทวีปเทียนหยวนคือบ้านเกิดในโลกนี้ของเขาเป็นที่เก็บรักษาความอบอุ่นและความทรงจำอันล้ำค่า
แต่บ้านเกิดแห่งนี้กลับถูกปฏิบัติเยี่ยงสัตว์
แม้แต่จักรพรรดิมังกรทั้งสามผู้เคยมีพระคุณต่อเขายังถูกทรมานจนตายก่อนจะได้รับการปลดปล่อย
“ฮ่าๆ...”
ทันใดนั้น
เซียวหยุนหัวเราะออกมาเสียงหัวเราะเย็นเยียบราวหิมะในคืนหนาวเหน็บ
เขาไม่อยากอดทนต่อไปอีกแล้ว
เดิมทีตั้งใจเพียงทำลายดินแดนดาราหลักของดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่
แต่บัดนี้เขาเริ่มมีความคิดสังหารอย่างแท้จริง!
“ทำลายเสีย”
บางทีการลบดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่ให้สิ้นซากอาจเป็นจุดจบที่ดีที่สุดสำหรับพวกมัน
“ไปกันเถอะ”
เซียวหยุนส่ายหน้าก้าวย่างผ่านนภา
มุ่งหน้าสู่ทิศทางของวิหารในทวีปเทียนหยวนที่บุตรศักดิ์สิทธิ์ลำดับหนึ่งประจำการอยู่
“ท่านบรรพบุรุษมังกรท่านตั้งใจจะ...”
จักรพรรดิมังกรจู้ยินสายตาเปล่งประกายราวกับคาดเดาความคิดบางอย่างได้
“ตามข้ามาเราจะไปฆ่าคน”
คำตอบที่ได้มีเพียงเสียงเย็นเยียบที่ดังก้องท้องนภา
...
ทวีปเทียนหยวน บริเวณดินแดนตะวันออก
ผืนดินแดนตะวันออกในอดีตหลังจากการเปลี่ยนแปลงนับสิบปีได้พลิกโฉมไปอย่างสิ้นเชิง
วิหารอันงดงามนับไม่ถ้วนตั้งตระหง่านบนพื้นดิน
ท้องฟ้าด้านบนมีก้อนหินลอยล่องบรรทุกขุนเขาและทะเลสาบราวกับเป็นแดนสวรรค์ขนาดย่อมที่ลอยอยู่ในความว่างเปล่า
บุตรศักดิ์สิทธิ์ลำดับหนึ่ง ชางมี่
อายุเพียงพันกว่ายุคสมัยแต่ได้บรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพขั้น9
ผู้ติดตามและบริวารใต้บังคับบัญชานับไม่ถ้วน
ราวกับเป็นจักรพรรดิในจักรวาลครอบครองดินแดนดาราอันมากมาย!
ในวันนี้ผู้ที่ประจำการในทวีปเทียนหยวนส่วนใหญ่คือเผ่าพันธุ์ที่ยอมจำนนต่อชางมี่เรียกว่า เผ่าเทพหยวนเซิ่ง
ในเผ่านี้มียอดฝีมือขอบเขตจ้าวเทพมากกว่าห้าคน
เป็นหนึ่งในผู้ที่คลั่งไคล้ชางมี่อย่างยิ่งซื่อสัตย์จนถึงขั้นยากจะเชื่อ
“หยวนเฉินวันนี้เราไปเล่นสนุกกับพวกพื้นเมืองนั่นอีกดีไหม?”
“เมื่อวานนางที่เรียกว่า ‘สตรีศักดิ์สิทธิ์เทียนเจี๋ย’ รสชาติดีไม่น้อยไม่ด้อยไปกว่าสตรีศักสิทธิ์แห่งดินแดนดาราเลย”
“เสียดายที่อ่อนแอเกินไปข้าแค่ตื่นเต้นนิดหน่อยนางก็แตกสลายกลายเป็นหมอกโลหิตไปเสียแล้ว”
ในแดนสวรรค์แห่งหนึ่งบนท้องฟ้า
ชายหนุ่มสองคนจากเผ่าเทพหยวนเซิ่งสวมชุดคลุมสีขาวทองพูดคุยกันคำพูดเต็มไปด้วยความดูถูกและเยาะเย้ยต่อชาวพื้นเมืองของทวีปเทียนหยวน
“เจ้าก็สนใจผู้หญิงพื้นเมืองพวกนั้น?”
“ข้ามองว่าถ้าเบื่อหน่ายลองปลอมตัวเป็นคนอ่อนแอผสมกลมกลืนไปกับพวกพื้นเมืองแล้วให้คนโง่เขลาคนใดคนหนึ่งมาท้าทาย”
“จากนั้นก็สามารถสังหารพวกมันทั้งหมดได้สัมผัสความสุขของการฆ่าอย่างอิสระ!”
อีกคนเสนอด้วยสายตาตื่นเต้นราวกับอดใจรอไม่ไหว
“เจ้าไม่รู้หรอกเมื่อไม่กี่วันก่อนมีคนชราพื้นเมืองคนหนึ่งคุกเข่าขอร้องข้าด้วยความทุกข์ทรมานเพื่อปกป้องลูกหลานของมัน”
“แล้วข้าก็...สังหารลูกหลานของมันทีละคนต่อหน้าต่อตา!”
“ความรู้สึกนั้น...ฮ่าๆ ช่างยอดเยี่ยมเกินบรรยาย!”
“ในดินแดนดาราข้าเป็นเพียงเทพแท้ขั้น9ตัวเล็กๆแต่ในโลกพื้นเมืองนี้ข้าสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจไร้ขีดจำกัด!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
ทั้งสองมองหน้ากันแล้วหัวเราะสายตาเผยความโหดเหี้ยมกระหายเลือด
ตูม!
แต่ในขณะที่ทั้งสองหัวเราะอย่างสนุกสนาน
ทันใดนั้นเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นสะเทือนท้องฟ้าปรากฏเมฆดำมืดปกคลุมท้องฟ้าในพริบตา
ยังไม่มีใครทันตั้งตัว
บนความว่างเปล่าปรากฏร่างหลายร่างยืนตระหง่านพลังราวหุบเหวลึกแม้ห่างไกลก็ยังทำให้ชายหนุ่มเผ่าเทพหยวนเซิ่งทั้งสองรู้สึกหนาวสะท้านในใจ
“แม้แต่นิกายซวนหยางและดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์ ก็ยังถูกพวกมันยึดครองไปแล้วหรือ?”
เซียวหยุนมองลงมาด้วยสายตาเย็นชา
ที่ตั้งเดิมของนิกายซวนหยางและดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์ถูกแทนที่ด้วยวิหารมากมายสิ่งที่เคยมีในอดีตสูญสลายไปหมดสิ้น
“ผู้ใด!”
“ที่นี่คืออาณาเขตของท่านบุตรศักดิ์สิทธิ์ชางมี่ผู้บุกรุก...ต้องตาย!”
ตูม!
แสงเทพหลายสายพุ่งสู่ท้องฟ้าฉับพลันข้ามผ่านฟ้าดินมุ่งตรงมาที่เซียวหยุนและพรรคพวก
นั่นคือยอดฝีมือจากเผ่าเทพหยวนเซิ่ง
ทุกคนบรรลุถึงขอบเขตราชันเทพขั้นสูงสุดในดินแดนดาราต่างๆถือเป็นผู้ยิ่งใหญ่!
“ราชันเทพซวนฮั่ว!”
เมื่อเห็นหนึ่งในนั้นจักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณตาแทบถลนคำรามด้วยความโกรธ
คนผู้นี้คือผู้ที่ทรมานและสังหารมังกรทั้งสามจนตาย!
เป็นศัตรูที่เขาเกลียดชังอยากฉีกเป็นเสี่ยงนับพันล้านครั้ง!
“พวกเจ้า?”
“ข้าควรจะสังหารพวกเจ้าไปแล้วมิใช่หรือเหตุใดยังปรากฏตัวที่นี่อีก?”
ราชันเทพซวนฮั่วที่ถูกเรียกขานนั้นตื่นตะลึงเล็กน้อยก่อนสีหน้าจะเย็นชาลงมือไพล่หลัง
“ทำไม?”
“หรือว่าพวกพื้นเมืองน่าสมเพชอย่างเจ้าถึงกับยอมกลับจากยมโลกเพื่อให้ข้าสังหารเจ้าอีกครั้ง?”
ราชันเทพซวนฮั่วเยาะเย้ยอย่างเหยียดหยามราชันเทพคนอื่นๆรอบตัวก็หัวเราะเย้ยหยัน
ในสายตาของพวกเขาอีกฝ่ายเป็นเพียงพื้นเมืองน่าสมเพช ในจักรวาลแห่งความโกลาหลคู่ควรเพียงเป็นทาส
“หืม?”
ตูม!!
ในวินาทีถัดมา
เมื่อสายตาเย็นชาของเซียวหยุนกวาดมองลงมา
ฉับพลันพลังอำนาจราวกับทั้งจักรวาลพุ่งลงมา!
“... อ๊าก!”
ปัง!
ความว่างเปล่าแตกสลาย
พื้นดินยุบตัวในพริบตากลายเป็นหุบเหวแห่งความมืดที่มองไม่เห็นก้น
ในวิหารนับไม่ถ้วนเผ่าเทพยวนเซิ่งนับล้านมีเวลาเพียงส่งเสียงร้องก่อนตายแล้วกลายเป็นความว่างเปล่าทันที!
ไม่มีแม้แต่ซากศพหลงเหลือ!
ถูกพลังอำนาจที่พุ่งลงมาบดขยี้จนตายรูปกายและวิญญาณสูญสลาย!
ทั่วทั้งดินแดนตะวันออกเดิมผืนดินนับพันล้านลี้
เหลือเพียงราชันเทพทั้งห้าที่ยืนอยู่ในความว่างเปล่าร่างสั่นสะท้าน
ส่วนเผ่าเทพหยวนเซิ่งนับล้าน!
ในชั่วพริบตา...
กลายเป็นธุลี!