252.การกลับมาของเซียวหยุน!
252.การกลับมาของเซียวหยุน!
บุคคลในตำนานที่เปรียบดั่งชื่อเสียงที่ดังก้องไปทั่วโลกและเปลี่ยนแปลงทั้งทวีปเทียนหยวน!
ในวัยเยาว์
เขาได้ต่อสู้เพียงลำพังกับเหล่าอัจฉริยะจากหมื่นเผ่าพันธุ์ทำให้จักรพรรดินีเซเรนยอมจำนนเป็นทาส
จากนั้นยังใช้กระบี่สังหารมหาจักรพรรดิอสูรจระเข้คว้าชื่อเสียงในฐานะ “มหาจักรพรรดิเก้าสวรรค์”!
เขาสังหาร “จักรพรรดิมารเฉินหยวน” ผู้คงอยู่มานานนับไม่ถ้วนด้วยพลังอันเหนือชั้นลบล้างวิถีสวรรค์ที่ถูกมลทินและสร้างกฎเกณฑ์ของโลกขึ้นมาใหม่
มหาจักรพรรดิเก้าสวรรค์!
ท่านผู้นี้คือเทพหนึ่งเดียวของหมื่นเผ่าในทวีปเทียนหยวน และเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของโลกนี้!
แต่ผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นจะกลับมาเมื่อใด?
เหล่าผู้อาวุโสมากมายสายตาเป็นประกายครุ่นคิดอย่างไม่หยุดยั้ง
ผู้คนในตำหนักใหญ่ต่างเงียบงันลง
ทว่า...
ในขณะที่หัวใจทุกคนมืดมนด้วยความสิ้นหวัง
ตูม!
ทันใดนั้น
จากบนฟ้าของทวีปเทียนหยวนมีเสียงดังก้องราวสายฟ้าดังสนั่น!
ราวกับฟ้าดินถล่ม!
ในชั่วพริบตา
ทวีปเทียนหยวนที่เคยสงบเงียบก็เกิดพายุกระหน่ำสายฟ้าผ่าครืนคราง!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวราวกับบดขยี้จักรวาลได้แผ่ออกมาทำให้สรรพสิ่งในโลกนี้ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อยราวกับแบกเทือกเขาเทพโบราณไว้บนบ่า!
“นายท่านโลกที่อ่อนแอเช่นนี้คือจุดหมายของการเดินทางครั้งนี้ของท่านหรือ?”
ยอดฝีมือในขอบเขตเทพแท้ยกสายตาขึ้นมองด้วยความหวาดกลัว
บนท้องฟ้าอันว่างเปล่ามีเรือยานขนาดยาวนับพันลี้ซึ่งไม่เหมือนยานดาราใดๆจอดนิ่งอยู่
ที่ขอบของยานดาราอันแปลกประหลาดนั้นมีเงาร่างสีเลือดยืนตระหง่านมองลงมาสู่ผืนดินด้านล่าง
“อ่อนแอ?”
“นี่คือบ้านเกิดของข้าไม่ว่าโลกนี้จะอ่อนแอเพียงใดแต่ในสายตาของข้า...”
“หืม?!”
เซียวหยุนยืนอยู่บนยานดารา “โชคชะตา” มองลงไปยังทวีปเทียนหยวนที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตาคำพูดหยุดชะงักลงครึ่งคํา
ทันใดนั้นใบหน้าที่เคยสงบนิ่งราวหยุดนิ่งตลอดกาล
ราวกับได้เห็นบางสิ่งทำให้เกิดระลอกคลื่นแห่งอารมณ์!
วูบ!
ในวินาทีถัดมาร่างของเขาเคลื่อนไหวราวแสงหว่าง
ในชั่วพริบตาเขาข้ามผ่านระยะทางนับพันล้านลี้มาปรากฏตัวเหนือผืนน้ำในห้วงมิติอันว่างเปล่า
ในระยะไกลมีเสาขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน
บนนั้นแขวนศีรษะของมังกรสามตัวอย่างเป็นระเบียบ ดวงตายังคงไม่หลับลง!
“เป็นผู้ที่นายท่านรู้จักหรือ?”
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดเนตรสีม่วงปรากฏตัวตามมายืนอย่างนอบน้อมอยู่ด้านหลังเซียวหยุน
“ใช่...”
เซียวหยุนลูบไล้ดวงตาของมังกรทั้งสามคู่ที่ยังไม่ปิดสนิท
สีหน้าค่อยๆเย็นเยียบลง
“พวกเขาเคยเป็นยอดฝีมือที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้”
“หากมิใช่เพราะบุญคุณของพวกเขาในอดีตข้าเซียวหยุนคงไม่อาจยืนอยู่ ณ ที่แห่งนี้ได้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเป็นนายของเจ้าและผู้อื่น”
เขาค่อยๆลุกขึ้นยืนมือไพล่หลังมองลงไปยังผืนดินของทวีปด้วยท่วงท่าสูงส่ง
ในตอนนี้
ทวีปนี้เต็มไปด้วยตำหนักที่ตั้งตระหง่านราวป่าและเหล่าทาสเทพที่เดินกันขวักไขว่
เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ทวีปเทียนหยวนที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไป!
“เสินลั่ว”
“อยู่ในที่นี้!”
เซียวหยุนเรียกขานเงาร่างของ “เสินลั่ว” หุ่นเชิดที่เขาทิ้งไว้ปกป้องทวีปเทียนหยวนในดินแดนดาราเป่ยหลิงปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า
ในขณะนี้ระดับพลังของเสินลั่วได้บรรลุถึงขอบเขตจ้าวเทพขั้น2ในจักรวาลแห่งความโกลาหลก็นับเป็นผู้ปกครองแห่งหนึ่งได้
“ข้าฝากให้เจ้ามองดูทวีปเทียนหยวนเจ้าปกป้องมันเช่นนี้หรือ? หืม?”
เซียวหยุนจ้องมองศีรษะมังกรทั้งสามน้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งทำให้อุณหภูมิทั่วทั้งฟ้าดินลดลงถึงจุดเยือกแข็ง
“เป็นความผิดพลาดของข้า”
“ศัตรูมีจ้าวเทพขั้นสูงหลายตนข้าต่อต้านไม่ได้...ข้ายินดีชดใช้ด้วยชีวิต!”
เสินลั่วคุกเข่าลงน้ำเสียงปราศจากอารมณ์ดังขึ้นราวกับคาดการณ์ชะตากรรมของตนไว้แล้ว
“จ้าวเทพขั้นสูงหลายตน?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสินลั่วเซียวหยุนขมวดคิ้วเล็กน้อยและเอ่ยถาม
“เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ลำดับหนึ่งแห่งดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่ ชางหลิน”
“ไม่รู้ด้วยเหตุใดแต่ทวีปเทียนหยวนถูกเขาสังเกตเห็นโดยบังเอิญและส่งองครักษ์จ้าวเทพห้าตนมาที่นี่แม้แต่ตัวเขาเองก็เคยมาเยือน”
เสินลั่วตอบอย่างรวดเร็ว
เขาไม่ได้ขาดการต่อต้านแต่พลังของผู้มาเยือนนั้นแข็งแกร่งเกินไปเกินกว่าที่ดินแดนดาราเป่ยหลิงจะรับมือได้
ดินแดนสามส่วนที่หมื่นเผ่าได้ครอบครองในตอนนี้เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่เขาเจรจาได้
“ดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่?”
เซียวหยุนลูบคางสายตาครุ่นคิด
เขาไม่มีวันลืมบุตรศักดิ์สิทธิ์ที่เกือบทำให้เขาต้องพบกับความตาย..ชางซื่อ!
และบุคคลผู้นั้นก็มาจากดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่
หรือว่าพวกเขาจะรู้ถึงการตายของชางซื่อและพยายามข่มขู่ทวีปเทียนหยวนเพื่อบีบให้เขาปรากฏตัว?
ไม่!
เป็นไปไม่ได้!
การมีอยู่ของชางซื่อถูกเขาลบล้างทั้งหมดแล้ว
ในสายตาของดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่ในจักรวาลแห่งความโกลาหลชื่อ “ชางซื่อ” เป็นเพียงชื่อที่แปลกหน้าเท่านั้น
มหาจักรพรรดิเทพเพียงคนเดียวไม่มีวันตรวจสอบการลบล้างแห่งเหตุและผลได้
“เป็นเพียง...ความบังเอิญจริงๆหรือ?”
เซียวหยุนมองไปยังดินแดนที่เต็มไปด้วยตำหนักมุมปากยกยิ้มเล็กน้อย
“ถ้าเป็นเช่นนั้นดินแดนจักรพรรดิเทียนอู่ก็ไม่มีเหตุผลให้คงอยู่ต่อไป”
“กล้าสัมผัสผืนดินบ้านเกิดของข้าเช่นนั้นข้าจะเล่นกับพวกเจ้าให้สมใจ...”
ในทันใดความคิดอันน่าสะพรึงกลัวผุดขึ้นในใจของเซียวหยุน
อาจกล่าวได้ว่า
ทวีปเทียนหยวนคือจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของเขาในตอนนี้
และผู้ที่กล้าสัมผัสจุดอ่อนนี้หรือยิ่งไปกว่านั้นกล้าพยายามทำลายมันให้สิ้นซาก...
หากเซียวหยุนปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปนั่นย่อมเป็นการทรยศต่อพลังที่เขามีในตอนนี้และทรยศต่อ “นามแห่งความโกลาหล” ที่เขาได้รับ!
“พวกเจ้าไม่ต้องลงมือ”
“ข้าฝึกฝนในหอคอยยมโลกมานานนับแสนล้านปีตอนนี้ถึงเวลาที่ข้าจะคลายความเบื่อหน่ายด้วยการทำ ‘กิจกรรมผ่อนคลาย’ บ้างแล้ว”
เซียวหยุนหันไปมองผู้พิพากษาทั้งสามที่อยู่เคียงข้าง
สำหรับเทพแห่งความโกลาหล
อย่าว่าแต่ทำลายดินแดนจักรพรรดิเพียงแห่งเดียวเลยแม้แต่การทำลายทะเลจักรวาลทั้งหมดก็เป็นเพียงการพลิกฝ่ามือ
แต่หากการต่อสู้จบลงเร็วเกินไปก็คงน่าเบื่อหน่ายไม่น้อย
“และอันดับแรก...”
“จักรพรรดิเพลิงโบราณ,จักรพรรดิมังกรสายฟ้าทมิฬ,จักรพรรดิมังกรจู้ยิน”
“บัดนี้ยังไม่ถึงเวลาที่พวกเจ้าจะต้องตาย”