242.วัฏจักรแห่งเหตุและผล!
242.วัฏจักรแห่งเหตุและผล!
“จบแล้ว...”
เมื่อเซียวหยุนคิดว่าทุกอย่างสิ้นสุดลงแล้วเขาถอนหายใจเบาๆ
ทว่าเสียงที่ทำให้เขารู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูกสันหลังกลับดังก้องขึ้นอีกครั้งที่ข้างหู
“เซียวหยุนเจ้ามาจากสถานที่เดียวกับข้าจริงๆและอาจจะมี ‘ตัวช่วย’ ที่ใกล้เคียงกันด้วยใช่หรือไม่?”
“อะไร...นะ?”
เขาก้มหน้าลงอย่างรวดเร็วเพียงเพื่อพบว่าสถานที่รอบตัวเขาได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
ใต้ฝ่าเท้ายังคงเป็นซากของ “อัศวินเงินไร้ศีรษะ” และในระยะไกลชางซื่อยังคงยืนอยู่บนร่างยักษ์ราวกับกำลังย้ำคำพูดเมื่อครู่ที่เขาเพิ่งมาถึง
ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับถูกย้อนกลับ!
“เซียวหยุน...”
“น่ารำคาญ!”
ในชั่วพริบตาเซียวหยุนโกรธจัดกับภาพอันแปลกประหลาดที่เห็น
เขารู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในฝันร้ายและต้องการตื่นจากมันทันที!
ทันใดนั้นพลังนับหมื่นสายพลุ่งพล่านออกมา!
เขตแดนเทพแห่งความโกลาหลของ “ความว่างเปล่า” ขยายออกในพริบตาครอบคลุมชางซื่อก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง!
“ไร้ปัญญา!”
เสียงคำรามดังก้องอีกครั้ง
ก่อนที่ชางซื่อจะทันได้เอ่ยคำใดเขาคุกเข่าลงสายตากลายเป็นว่างเปล่าไร้ชีวิตชีวา
“ตาย!”
จากนั้นแสงแห่งความตายที่ทะลุฟ้าดินพุ่งออกดุจมังกรคำราม
มันบดขยี้ตัวตนของชางซื่อให้หายไปอีกครั้งไร้ร่องรอยในโลกนี้!
ทว่า...
“เซียวหยุนเจ้ามาจากสถานที่เดียวกับข้าจริงๆและอาจจะมี ‘ตัวช่วย’ ที่ใกล้เคียงกันด้วยใช่หรือไม่?”
ก่อนที่เซียวหยุนจะทันได้ผ่อนคลายแม้เพียงเสี้ยววินาที
เสียงที่คุ้นเคยนั้นกลับดังขึ้นอีกครั้ง
ภาพที่เกิดขึ้นซ้ำถึงสองครั้งปรากฏในสายตาของเซียวหยุน ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงด้วยความหวาดกลัว
“ตาย!”
อีกครั้งเซียวหยุนไม่ลังเลใช้ความเร็วสูงสุดกำจัดชางซื่อให้สิ้นซาก
และแล้วเขาก็กลับมาสู่จุดเริ่มต้นของช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
“บัดซบ! วัฏจักรแห่งกาลเวลา...เช่นนั้นข้าจะบิดเบือนกฎเกณฑ์แล้วกำจัดเจ้า!”
ในรอบที่สี่เขาตระหนักถึงความผิดปกติ
หลังจากสงบใจลงเล็กน้อย
ตูม!
เขาบิดเบือนและทำลายกฎเกณฑ์ของฟ้าดินในรัศมีล้านปีแสงก่อนจะใช้ “ไร้ปัญญา” และ “แสงแห่งความตาย” กำจัดชางซื่อ!
แต่ถึงกระนั้นเมื่อชางซื่อตายลงในชั่วพริบตาต่อมา...
“เซียวหยุนเจ้ามาจากสถานที่เดียวกับข้า...”
“... อ๊ากกก!”
“ตาย! ตาย! ตายซะ! ไปตายซะ!!”
ก่อนที่เสียงนั้นจะจบลงเซียวหยุนเกือบคลุ้มคลั่งบดขยี้ชางซื่อให้หายในพริบตาจบการต่อสู้ในชั่วอึดใจ
แต่แล้ว
หลังจากผ่านวัฏจักรนับร้อยครั้งฆ่าชางซื่อไปถึงร้อยครั้ง
จิตใจของเซียวหยุนในที่สุดก็เงียบสงัดราวความตาย
“เซียวหยุนเจ้ามาจากสถานที่...”
“หยุด!”
“นี่เป็นครั้งที่ 543 ที่ข้าได้ยินคำพูดนี้เจ้าเป็นสิ่งใดกันแน่?”
สายตาของเซียวหยุนเย็นเยียบจนน่าสะพรึงกลัวจ้องมองร่างของชางซื่อที่ค่อยๆปรากฏขึ้น
น้ำเสียงแหบแห้งราวกับทั้งถามและคำรามใส่
“ห้าร้อยครั้ง?”
“ฮ่าๆ... ดูเหมือนข้าจะประเมินพลังของเจ้าต่ำเกินไปจริงๆ”
“หลังจากผ่าน ‘วัฏจักรแห่งเหตุและผล’ มากมายถึงเพียงนี้ ในที่สุดเจ้าก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกตินี้”
ชางซื่อเมื่อได้ยินเช่นนั้นอึ้งไปชั่วขณะ
ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดีอย่างบ้าคลั่ง
“สิ่งใด?”
“ช่างเป็นคำเรียกที่ไร้มารยาทข้าคือผู้สืบทอดของเทพแห่งความโกลาหล ‘เมี่ยน’... ชางซื่อ!”
ชางซื่อสายตาดุดันเอ่ยด้วยน้ำเสียงบ้าคลั่ง
“พลังที่ทำให้เจ้าเข้าสู่วัฏจักรนี้ช่างเรียบง่ายมันเป็นเพียง ‘ความสัมพันธ์แห่งเหตุและผล’ เท่านั้น”
“ข้าตั้ง ‘เหตุ’ ไว้ที่จุดเวลาที่ข้าล้มตายหรือสูญเสียสติ”
“และ ‘ผล’ คือการย้อนรอยวิถีแห่งความโกลาหลไร้ซึ่งข้อจำกัดใดๆกลับสู่จุดเริ่มต้นของเวลา!”
“บัดนี้เจ้าที่รู้ความจริงแล้ว...”
“จะทำลายวงจรนี้ได้อย่างไร?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า...”
เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของชางซื่อดังก้องไปทั่วความว่างเปล่ามืดมิดทำให้เซียวหยุนรู้สึกว่าสถานการณ์ยิ่งซับซ้อนขึ้น
เทพแห่งความโกลาหลอันดับสาม เมี่ยน
เทพแห่งโชคชะตาและเหตุผล ผู้ควบคุมการเปลี่ยนแปลงของมิติและกาลเวลา
เซียวหยุนไม่อาจจินตนาการได้ว่าเพียงแค่ส่วนหนึ่งของอำนาจของเขาก็สามารถสร้างผลลัพธ์ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้
การย้อนเวลาที่ไร้ข้อจำกัด
ในพื้นที่แห่งนี้ เมล็ดแห่ง “วัฏจักรแห่งเหตุและผล” ได้ถูกฝังไว้แล้ว
ต่อให้ทำลายทุกอย่างให้ย่อยยับก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้!
“หากมีพลังแห่งนามความโกลาหลในระดับที่สูงกว่าอาจจะทำลายวงจรนี้ได้”
ครู่ต่อมาความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของเซียวหยุนเขามองไปที่ชางซื่ออีกครั้ง
“ทำไม? จะยอมจำนนแล้วหรือ...”
“สำหรับเจ้าการวนรอบพันครั้งหมื่นครั้งอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่เมื่อถึงล้านครั้ง พันล้านครั้ง หรือนับไม่ถ้วน...”
“จิตสำนึกของเจ้าจะยังคงไม่คลุ้มคลั่งได้หรือ?”
ชางซื่อยกมุมปากด้วยรอยยิ้มโหดเหี้ยม มองเซียวหยุนด้วยความสนใจ
“เหอะ...”
“โง่งม”
ด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นดวงตาของเซียวหยุนพลันเปล่งแสงแห่งความตายราวของจริง!
ฉี่!
ในชั่วพริบตารูปกายของชางซื่อถูกบดขยี้ให้หายไปอีกครั้ง
เขาไม่ได้ใช้การป้องกันใดๆเพราะรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของวัฏจักร!
ความทรงจำของเขาไม่ถูกสืบทอดแต่เซียวหยุนจะค่อยๆสูญเสียความมั่นคงในจิตใจผ่านการวนรอบนับไม่ถ้วนจนเผยจุดอ่อนให้เขาค้นพบ!
นี่คือการต่อสู้ที่ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว
ในการย้อนเวลานับไม่ถ้วน ระดับพลังของทั้งสองฝ่ายไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
ผู้ชนะสุดท้ายต้องเป็นเขาชางซื่อ!
ไม่มีผู้ใดหลบหนีจากพันธนาการแห่งเหตุและผลได้สรรพสิ่งเกิดจาก “เหตุ” และจะจบลงที่ “ผล”!
“ฮ่าๆ...”
ในวินาทีที่จิตสำนึกของชางซื่อหายเขายังคงเผยรอยยิ้มบ้าคลั่งปากขยับเล็กน้อย
เซียวหยุนตระหนักได้ทันทีถึงคำพูดของเขา
“พบกันใหม่...ใน ‘จุดเวลา’ ถัดไป!”