232.กฎเกณฑ์ของแดนยมโลก
232.กฎเกณฑ์ของแดนยมโลก
“ตราประทับนี้สามารถฉีดพลังเทพเข้าไปได้ด้วยหรือ?”
เซียวหยุนส่ายหัวก่อนจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของตราประทับสีดำ
มันสามารถฉีดพลังเทพเข้าไปในตัวอักษร “เป่ยหลิว” ได้ ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจคาดเดา!
“ลองดูสักหน่อย”
ด้วยความคิดเพียงเล็กน้อยพลังเทพอันมหาศาลในร่างของเซียวหยุนพลุ่งพล่าน
ตูม!
ในทันใดพร้อมกับเสียงก้องสะเทือนฟ้าดิน
ทุกสิ่งที่เซียวหยุนมองเห็นกลับพลิกผันราวกับฟ้าถล่มดินทลาย!
ท้องฟ้าที่มืดมิดกลายเป็นสีครามราวกับท้องทะเลในพริบตา!
เมืองร้างอันเงียบสงัดเดิมทีไร้ชีวิตชีวากลับกลายเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองเต็มไปด้วยพลังชีวิต!
ต้นไม้โบราณนับหมื่นที่สูงเสียดฟ้าผุดขึ้นจากพื้นดิน ตำหนักที่ลอยอยู่ในท้องนภานับไม่ถ้วนราวกับดวงดาวกระจายเต็มฟ้า!
ฟู่~
สายลมอ่อนโยนพัดผ่านนำพาความหอมหวานมาให้
ทำให้จิตใจของเซียวหยุนรู้สึกผ่อนคลายร่างกายและจิตวิญญาณพลันกระปรี้กระเปร่า!
“นี่คือ...รูปลักษณ์ที่แท้จริงของเมืองคุกเป่ยหลิวหรือ?”
ภาพที่เห็นตรงหน้าเมื่อเทียบกับทะเลทรายมรณะอันรกร้างนอกเมือง
ราวกับเป็น “โอเอซิส” ทำให้เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าในแดนยมโลกที่ว่ากันว่ากักขังผู้ชั่วร้ายจะมีภาพราวกับความฝันเช่นนี้อยู่
“เซียวหยุนแห่งวิหารหมื่นเทพ?”
เสียงที่แฝงความประหลาดใจดังขึ้นจากด้านหลัง
ขัดจังหวะความคิดของเซียวหยุน
เขาหันไปมอง
เห็นชายหนุ่มหล่อเหลาในชุดสีเขียวรูปร่างผอมเพรียวยืนอยู่ข้างกาย
กลิ่นอายรอบตัวชายผู้นั้นสง่างามมีความเป็นนักปราชญ์อยู่หลายส่วน
แม้จะดูสุภาพอ่อนโยนแต่เซียวหยุนยังคงสัมผัสได้ถึงความโหดเหี้ยมและเย็นชาที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของดวงตา
ผู้ที่สามารถมีชีวิตอยู่ในเมืองคุกล้วนไม่ใช่คนธรรมดา...
“ท่านเป็นใคร?”
เซียวหยุนเก็บความคิดกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ
“พี่เซียวหยุนข้าชื่นชมชื่อเสียงของเจ้ามานาน”
เมื่อเห็นเซียวหยุนถามชายหนุ่มผู้นั้นโค้งคำนับทันที:
“ข้าคือโจวฮ่าวหรานสมาชิกของสาขาตระกูลจักรพรรดิแห่งดินแดนจักรพรรดิชิงเจ๋อ”
“นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเข้ามาในแดนยมโลกไม่คิดว่าจะได้พบพี่เซียวในเมืองคุกเป่ยหลิวโดยบังเอิญ”
“ฮ่าๆ...นี่ช่างเป็นโชคชะตาเสียจริง!”
โจวฮ่าวหรานมีสีหน้าอ่อนโยนรอยยิ้มสดใสดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีกับเซียวหยุน
ดินแดนจักรพรรดิชิงเจ๋อสาขาตระกูลจักรพรรดิ?
เมื่อได้ยินคำพูดของโจวฮ่าวหรานดวงตาของเซียวหยุนเป็นประกายเล็กน้อย
ดินแดนจักรพรรดินี้
คือหนึ่งใน “สี่ดินแดนบน” อันทรงพลัง!
แม้แต่ขุมอำนาจทั้งสามในจักรวาลก็ต้องให้ความเคารพ เป็นยักษ์ใหญ่ในจักรวาลแห่งความโกลาหล!
สาขาตระกูลจักรพรรดิ? หรือ...บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลจักรพรรดิ?
เซียวหยุนเริ่มสงสัยในตัวตนของโจวฮ่าวหรานแต่ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มจางๆขณะสนทนากับเขา
“พี่โจวข้าเพิ่งมาถึงเมืองคุกนี้ไม่นานยังไม่คุ้นเคยนักขอคำชี้แนะด้วย”
“ฮ่าๆ ไม่มีปัญหา!”
...
ไม่นานหลังจากนั้น
เซียวหยุนเริ่มเข้าใจเกี่ยวกับคุกมรณะรกร้างและสามเมืองคุกอย่างถ่องแท้
คุกมรณะรกร้างคือโลกกรงขังที่มีลักษณะสี่เหลี่ยมด้านบนและกลมด้านล่างเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าแสนล้านปีแสง
สาม “เมืองคุก” ตั้งตระหง่านในสามทิศแบ่งโลกกรงขังนี้ออกเป็นสามส่วน!
เขตเป่ยหลิว, เขตเฉินซา, เขตเฉียนโม่
ทั้งสามถูกปกครองโดย “ผู้ส่งสารยมโลก” สามคนซึ่งมีสถานะและพลังรองเพียง “ผู้พิพากษา” เท่านั้น!
นอกเหนือจากเมืองคุกผู้ชั่วร้ายที่ถูกกักขังในโลกกรงขังนี้
ถูกแบ่งออกเป็นสี่ระดับอย่างง่ายดาย
ระดับสาม, ระดับสอง, ระดับหนึ่ง และ “เทพมาร” ซึ่งเกือบจะหมายถึงความตายทันทีที่พบหน้า!
ซึ่งต่างจากที่เซียวหยุนคาดไว้
ไม่ใช่ผู้ชั่วร้ายทุกตัวที่จะถูกเรียกว่า “เทพมาร”
เมื่อถึงระดับนั้นก่อนถูกกักขังอย่างน้อยต้องเป็นมารร้ายที่ทำให้จักรวาลตกอยู่ในภัยคุกคามหรือเกือบทำลายทะเลแห่งจักรวาลทั้งหมด!
ในเขตเป่ยหลิวมีเทพมาร “ผู้ชั่วร้าย” เพียงสามตนเท่านั้น
ได้แก่:
ราชินีแมงมุมลึกลับ เทพมารแห่งความมืดในแดนเหนือเกือบไม่มีใครรอดพ้นจากเงื้อมมือของนาง
ตามบันทึกโบราณของดินแดนจักรพรรดิชิงเจ๋อยอดฝีมือจากจักรวาลอื่นที่ทะลวงถึงขอบเขตจ้าวเทพขั้นสูงสุดในที่แห่งนี้ยังคงต้องตายภายใต้เงื้อมมือของราชินีแมงมุมลึกลับ!
แม้พลังของนางจะถูกจำกัดให้ต่ำกว่าขอบเขตมหาเทพจักรพรรดิ
แต่บางคนคาดว่าการจะเอาชนะราชินีแมงมุมลึกลับได้...อย่างน้อยต้องเป็น “กึ่งมหาเทพจักรพรรดิ”!
และต้องเป็นผู้ที่ฝึกฝนทุกพลังจนถึงขีดสุดใกล้เคียงความสมบูรณ์แบบมีกลยุทธ์และวิชาลับมากมาย!
มิฉะนั้นย่อมไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของนาง!
“...ราชินีแมงมุมลึกลับ?”
“นั่นคือแมงมุมแห่งความมืดนั่นหรือ?”
เซียวหยุนใจสั่นระรัวนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งแรกที่เขาเข้ามาในแดนยมโลก
ไม่แปลกใจที่เมื่อเผชิญหน้ากับแมงมุมแห่งความมืดเขารู้สึกถึงความไม่สบายใจอย่างมาก
กึ่งมหาเทพจักรพรรดิ!
หากเขาไม่ใช้เพราะกฎเกณฑ์และปลดปล่อยพลังส่วนหนึ่งของ “นามแห่งความโกลาหล”...
เกรงว่าเขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ “ราชินีแมงมุมลึกลับ”!
และเทพมารสองตนต่อมายิ่งทำให้เซียวหยุนตื่นตะลึง!
อัศวินเงินไร้ศีรษะ
กอดศีรษะของตนเองไว้ตลอดกาลสวม “เกราะเงิน” ที่ไม่เคยผุพังเดินย่ำบนกองซากศพนับล้าน
มันอยู่ในสนามรบที่เรียกว่า “สุสานแห่งเทพ” ใครก็ตามที่รบกวนการหลับใหลของมัน
จะถูกหอกเงินนั้นแทงทะลุร่างกลายเป็นส่วนหนึ่งของกองซากศพ!
เทพตกสวรรค์
ตำนานเล่าว่าเคยเป็นหนึ่งในผู้ปกครองสูงสุดของทะเลแห่งจักรวาล
ผู้นำสูงสุดของ “ราชสำนักสวรรค์”!
บัดนี้หลังถูกกักขังยังคงสร้าง “ราชวงศ์มารยมโลก” อันเป็นของคนตายในคุกมรณะแห่งยมโลก!
ศัตรูทั้งหมดที่ถูกมันสังหารจะกลายเป็นพลเมืองของราชวงศ์มารนั้น
แม้ตายไปแล้วก็ยังต้องรับใช้ “เทพตกสวรรค์” ชั่วนิรันดร์ กลายเป็นทาสตลอดกาล!
อาจกล่าวได้ว่า “เทพตกสวรรค์” คือเทพมารที่อันตรายที่สุดในเขตเป่ยหลิว!
ในช่วงแปดสิบล้านยุคสมัยอัจฉริยะและยอดฝีมือที่ตายในมือมัน
มีจำนวนมากจนไม่อาจนับได้!
และทาสวิญญาณทั้งหมดของมันยังคงรักษาพลังที่สมบูรณ์ไว้ได้!
ตราบใดที่เทพตกสวรรค์ไม่ตายมันคือผู้ที่แทบจะ “อมตะและมิอาจทำลาย”!
“ถ้าเช่นนั้น...”
“หากข้าสังหารหนึ่งในสามเทพมารนี้ข้าจะได้แต้มคุกมากเพียงใด?”
หลังจากฟังเซียวหยุนอดไม่ได้ที่จะถามคำถามสำคัญ
เงื่อนไขในการผ่านคุกมรณะรกร้างนี้คือต้องสะสมแต้มคุกให้ครบหนึ่งหมื่นแต้ม!
จากนั้น...
จึงจะได้พบกับเจ้าของคุกมรณะรกร้างผู้เป็นหนึ่งในเก้าผู้พิพากษา!