166.การแบ่งเขตของดินแดนดารา
166.การแบ่งเขตของดินแดนดารา
ฉู่หลานลุกขึ้นยืนค่อยๆก้าวไปยังหน้าต่างของยาน
สายตาจับจ้องไปยังดวงดาวขนาดใหญ่ที่เปล่งประกายเจิดจ้าแผ่รัศมีความยิ่งใหญ่เกรียงไกรออกมา
“ดาวจันทราเพลิง...ดินแดนหลัก?”
เซียวหยุนเผยสีหน้าฉงนเล็กน้อยรู้สึกไม่เข้าใจในสิ่งที่ได้ยิน
“สหายเซียวเจ้าบ่มเพาะจนถึงขอบเขตเทพแท้แล้วหรือว่าผู้อาวุโสในดินแดนดาราของเจ้ามิเคยบอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องราวของจักรวาลแห่งความโกลาหลเลยสักนิด?”
เมื่อเห็นดังนั้นฉู่หลานมองไปยังเซียวหยุนด้วยสายตาประหลาดใจก่อนเอ่ยถาม
“...”
เซียวหยุนนิ่งเงียบเขาคือผู้ที่มาจากทวีปเทียนหยวน
ความรู้เกี่ยวกับจักรวาลแห่งความโกลาหลของเขาล้วนมาจากมรดกของเทพแท้หลิงหยวนเท่านั้น
เขาจะรู้ได้อย่างไรถึงการแบ่งเขตของดินแดนดาราหรือกฎเกณฑ์มากมายในจักรวาลแห่งความโกลาหล?
“เฮ้อ”
ฉู่หลานยกมือปิดหน้าราวกับรู้สึกอับอายแทนเซียวหยุน
หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่งเขาถอนหายใจยาวและกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“จักรวาลแห่งความโกลาหลนั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตมีสิ่งมีชีวิตนับล้านล้านล้านในกาแล็กซี่นับไม่ถ้วน”
“และในบรรดาสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นมีเพียง ‘ส่วนน้อย’ ที่ก้าวสู่เส้นทางแห่งวิถีเทพได้”
“โลกที่พวกเขาอาศัยอยู่นั้นแตกต่างจากโลกของผู้คนธรรมดาถูกเรียกว่าดินแดนดารา”
“จากระดับสูงสุดถึงต่ำสุดแบ่งออกเป็น ดินแดนจักรพรรดิ, ดินแดนดาราระดับสูง, ดินแดนดาราระดับกลาง, และดินแดนดาราระดับต่ำ”
“ที่ที่เราอยู่ในขณะนี้คือหนึ่งในดินแดนดาราระดับต่ำ...ดินแดนดาราเป่ยหลิง”
ฉู่หลานอธิบายอย่างละเอียดบอกเล่าทุกสิ่งให้เซียวหยุนฟัง
“ในบรรดาดินแดนดาราระดับต่ำดินแดนดาราเป่ยหลิงนับว่าเป็นหนึ่งในผู้นำ”
“มันครอบครองทั้ง ‘ระบบดาราเป่ยหลิง’ ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงสามแสนปีแสงเป็นระบบดาราขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยทรัพยากรและสิ่งมีชีวิตมากมาย!”
“...สามแสน?”
เซียวหยุนถึงกับตะลึงนี่เป็นเพียงดินแดนดาราระดับต่ำเท่านั้น
แต่กลับครอบครองดินแดนแห่งดาราที่กว้างถึงสามแสนปีแสง?
หากยกระดับขึ้นไปถึงดินแดนดาราระดับกลางหรือแม้แต่ดินแดนดาราระดับสูง...
พวกมันจะครอบครองทะเลดวงดาวที่กว้างใหญ่เพียงใด?
“สหายเซียวสามแสนปีแสงอาจดูเหมือนมาก”
“แต่เมื่อเทียบกับดินแดนดาราที่เป็น ‘ผู้ยิ่งใหญ่’ อย่างแท้จริงมันก็เหมือนเพียงหยดน้ำในมหาสมุทร”
“ยกตัวอย่างเช่นดินแดนดาราระดับสูง...ดินแดนชางไห่!”
“ดินแดนที่ครอบครองแปดทิศของดินแดนดาราในแต่ละทิศ...มีระบบดารานับหมื่นหรือกระทั่งหลายแสน!”
“และระบบดาราเหล่านั้นล้วนใหญ่โตเทียบเท่ากับระบบดาราเป่ยหลิง!”
“ซี๊ด...”
สมองของเซียวหยุนราวกับระเบิดออกแม้เขาจะคาดการณ์ไว้แล้วว่าดินแดนดาราของเหล่าเทพต้องยิ่งใหญ่เกินหยั่งถึง
แต่ก็ไม่เคยคิดเลยว่า...
เพียงแค่ดินแดนดาราระดับสูงจะกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้!
แปดทิศแห่งดินแดนดารา?
แต่ละทิศมีระบบดารานับหมื่น?
ต้องรู้ว่าในชาติที่แล้ว “กาแล็กซี่ทางช้างเผือก” ที่เขาอยู่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียงแค่หนึ่งแสนปีแสงเท่านั้น
แต่ระบบดาราเป่ยหลิงนี้กลับกว้างถึงสามแสนปีแสง!
ส่วนขอบเขตของดินแดนชางไห่ยังกว้างใหญ่ยิ่งกว่านั้น...
“ฮ่าๆ...”
“สหายเซียวจักรวาลแห่งความโกลาหลกว้างใหญ่กว้างใหญ่มาก!”
“แม้แต่จ้าวเทพที่ใช้ทั้งชีวิตก็ไม่อาจสำรวจถึงชายขอบของจักรวาลได้”
“พวกเราคนตัวเล็กๆอย่างเราเพียงแค่บ่มเพาะให้ดีหากสามารถเป็นผู้ปกครองโลกดาราได้ก็นับเป็นโชคชะตาอันยิ่งใหญ่แล้ว!”
เมื่อพูดจบฉู่หลานหัวเราะอย่างรื่นรมย์
ในวัยเด็กเมื่อเขาได้เห็นความยิ่งใหญ่ของจักรวาลแห่งความโกลาหลครั้งแรก
ปฏิกิริยาของเขาก็ไม่ต่างจากเซียวหยุนในตอนนี้มากนัก
“เอาล่ะดาวจันทราเพลิงใกล้ถึงแล้ว”
“เมื่อเข้าไปข้างในข้ามีเรื่องสำคัญบางอย่างอยากจะคุยกับสหายเซียวอย่างละเอียด”
ยานดาราทะลวงผ่านม่านเมฆร่อนลงสู่แท่นกว้างใหญ่
“อืม”
เซียวหยุนพยักหน้า
สายตาของเขามองไปยังทิวทัศน์อันห่างไกลจิตใจยังคงตื่นตะลึงไม่หาย
“ท่านฉู่หลานผู้ทรงเกียรติยินดีต้อนรับสู่การมาเยือนดาวจันทราเพลิงเป็นครั้งที่สอง”
“การได้พบท่านอีกครั้งถือเป็นเกียรติยิ่งของข้า!”
เมื่อลงจากยานดาราชายสวมชุดคลุมสีม่วงที่มีสี่แขนรีบก้าวเข้ามา
เขาคำนับฉู่หลานด้วยความเคารพยิ่งทัศนคติถ่อมตนถึงขีดสุด
“ฮ่าๆ”
ฉู่หลานยิ้มบางๆแล้วแหวนมิติวงหนึ่งพุ่งออกไป
“ดูแล ‘หยินซัว’ ของข้าให้ดีผลึกเทพหนึ่งร้อยนี้ถือเป็นรางวัลของเจ้า”
“...หนึ่งร้อย?”
“ได้...ได้! ข้าจะปกป้อง ‘หยินซัว’ ของท่านฉู่หลานด้วยชีวิต! จะไม่ยอมให้ผู้ใดมาคิดไม่ซื่อเด็ดขาด!”
ชายชุดม่วงตะลึงเล็กน้อยก่อนจะดีใจจนตัวสั่นรีบรับคำทันที
“สหายเซียวไปกันเถอะ”
“เมืองที่ใกล้ที่สุดจากที่นี่ยังอยู่ห่างออกไปถึงสิบล้านลี้”
ฉู่หลานหันมากวักมือเรียกเซียวหยุน
“ได้”
ในขณะนี้เซียวหยุนยังคงตื่นตะลึงกับความมหัศจรรย์ของดินแดนนี้
เมื่อได้ยินเสียงเรียกเขาพยักหน้าตามไปทันที
พลังปราณที่แผ่ออกมาในดาวจันทราเพลิงนี้แตกต่างจากปราณแท้ของโลกมนุษย์โดยสิ้นเชิงมันคือพลังเทพที่ไร้ผู้ครอบครอง!
หากมีสิ่งมีชีวิตที่กำเนิดที่นี่ตั้งแต่แรกแม้จะไม่เคยบ่มเพาะก็เกรงว่าก็คงสามารถก้าวสู่ขอบเขตเทพเพลิงได้อย่างง่ายดาย
ความแข็งแกร่งของฟ้าดินที่นี่ยังแข็งแกร่งกว่าทวีปเทียนหยวนถึงพันล้านเท่า
พลังที่สามารถทำลายดวงดาวได้อย่างง่ายดายในโลกทั่วไปเมื่ออยู่ในดาวจันทราเพลิงกลับเพียงทำให้มิติสั่นสะเทือนเท่านั้น
นี่คือโลกของเหล่าเทพอย่างแท้จริง!
...
หลังจากพุ่งทะยานไปสิบล้านลี้
เซียวหยุนและคณะของฉู่หลานก็มาถึงหน้าเมืองอันยิ่งใหญ่
นั่นคือเมืองที่ทอดยาวไร้ที่สิ้นสุด
สง่างามและยิ่งใหญ่อลังการเกินหยั่งถึง
เพียงแค่ประตูเมืองก็กว้างถึงหมื่นลี้และสูงเสียดฟ้า!
ด้านข้างประตูเมืองมียักษ์สูงหมื่นจั้งสองตนยืนตระหง่าน
สวมเกราะสีแดงทองถือหอกสงคราม
ราวกับเทพสองคนที่เฝ้าประตูเมืองนี้!
“นี่คือเมืองเยี่ยนซานเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดเมืองหลักของดาวจันทราเพลิง”
“ส่วนเจ้ายักษ์สองตนนี้คือยอดฝีมือจากเผ่าไททัน”
“ว่ากันว่าเมื่อแสนปีก่อนพวกเขาถูกเจ้าเมืองเยี่ยนซานช่วยชีวิตไว้เพื่อตอบแทนบุญคุณจึงสมัครใจเฝ้าประตูเมืองนี้เป็นเวลาล้านปี”
ฉู่หลานแนะนำด้วยน้ำเสียงสบายๆ
“เผ่าไททัน?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นสายตาของเซียวหยุนจับจ้องทันที
ในทวีปเทียนหยวนก็เคยมีเผ่าไททันปรากฏขึ้น
แต่ดูเหมือนพวกเขาจะล่วงเกินเผ่ามังกรจนสุดท้ายก็ถูกล้างเผ่าพันธุ์
ส่วนสาเหตุที่แท้จริงเซียวหยุนไม่เคยรู้
ทว่า...
เผ่าไททันในจักรวาลแห่งความโกลาหลนี้
ย่อมแข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาเคยรู้จักอย่างแน่นอนต้องเหนือกว่าผู้ที่อยู่ในทวีปเทียนหยวนอย่างมาก
ยอดฝีมือเผ่าไททันทั้งสองนี้แม้ยังไม่ถึงขอบเขตเทพสวรรค์
แต่ในขอบเขตเทพแท้พวกเขาก็นับเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดแล้ว!