156.เจี้ยนกุ่ยบรรลุขอบเขตเทพเทียม

เซียวหยุนส่ายศีรษะไม่คิดจะครุ่นถึงเรื่องนี้อีกต่อไป

ในกฎเกณฑ์โลกเทพของเขาสิ่งมีชีวิตในขอบเขตเทพเทียมคือขีดจำกัดที่โลกนี้ยอมรับได้

ผู้ใดที่พยายามจะก้าวข้ามขีดจำกัดนี้หรือแม้แต่สัมผัสขอบเขตต้องห้าม...

จะถูกต้นกำเนิดของโลกกดขี่และกลืนกินหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกเทพ

ดังนั้น...

เขาไม่กังวลเลยว่าจะมีสิ่งมีชีวิตใดสามารถฝ่าฝืนขีดจำกัดของโลกเทพได้

แม้จะใช้ช่องโหว่ของกฎเกณฑ์ก็ไม่มีข้อยกเว้น!

ในฐานะผู้ปกครองโลกเทพเพียงหนึ่งเดียวกฎเกณฑ์ที่เซียวหยุนกำหนดคือกฎสูงสุดที่ไม่อาจท้าทาย!

ผู้ใดที่กล้าฝ่าฝืนจะมีเพียงจุดจบเดียวคือความตาย!

---

โฮสต์: เซียวหยุน

เผ่าพันธุ์: เทพแห่งความโกลาหล / เผ่ามังกรเพลิงโบราณ (สายเลือดเทพ)

การบ่มเพาะ: ขอบเขตมนุษย์สวรรค์ขั้นที่10 (ไม่นับข้อจำกัดของโลกมนุษย์อีกก้าวเดียวคือเทพแท้!)

พลังกาย: พลังของโลกนับล้านล้านลี้

พลังวิญญาณ: เทพแท้ขั้น10

ร่างกายที่หนึ่ง: ร่างเทพโกลาหล (เริ่มก่อตัว)

ร่างกายที่สอง: ร่างมังกรเพลิงโบราณ (ร่างกายระดับเทพ,สายเลือดบรรพบุรุษสูงสุด)

วิชาบ่มเพาะ: วิชาหมิงเสินข่มนรก (วิชาระดับไม่ทราบขั้น,จุดดาวมืด 5,600 ดวง ในสภาวะร่างเทพยมโลก พลังทุกด้านเพิ่มขึ้น 5,600 เท่า!)

วิชาวิญญาณ: ใบมีดวิญญาณ (ระดับเทพขั้นต่ำ, พลังวิญญาณเพิ่มขึ้น 576 เท่า,ถึงระดับกึ่งขอบเขตเทพสวรรค์!)

พลังแห่งความโกลาหล: สรรค์สร้าง (เสียหาย), ความตาย (เสียหาย)

พลังศักดิ์สิทธิ์ที่หนึ่ง: แสงแห่งความตาย (แสงพิเศษที่ก่อตัวจากพลังความตายสัมบูรณ์สายตาของเนตรยมโลกมองไปที่ใด สรรพสิ่งล้วนล่มสลาย!)

พลังศักดิ์สิทธิ์ที่สอง: การฟื้นคืนแห่งต้นกำเนิดชีวิต (สามารถฟื้นคืนสิ่งมีชีวิตโดยไม่สนใจอุปสรรคของแม่น้ำแห่งกาลเวลาและกฎเกณฑ์แห่งความตาย!)

ความพิเศษ: มือแห่งเทพยมโลก (เพิ่มพลังสุดท้ายทั้งหมด 99 เท่า,สร้างการโจมตีที่แข็งแกร่งเกินหยั่งถึง!)

พลังศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิด: เผาผลาญโลกา

---

“ฮ่าๆ...”

“ในทวีปเทียนหยวนนี้ไม่มีผู้ใดอีกแล้วที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว”

“อีกไม่กี่วันข้าก็พร้อมที่จะออกเดินทางสู่จักรวาลแห่งความโกลาหล”

เซียวหยุนกวาดสายตาดูข้อมูลในระบบของตน

เขาเผยรอยยิ้มพึงพอใจอย่างยิ่ง

หลังจากได้ครอบครองโลกเทพพลังของวิชาหมิงเสินข่มนรกก็เริ่มเผยความยิ่งใหญ่ออกมาอย่างแท้จริง

ดาวมืด 5,600 ดวง ในสภาวะร่างเทพยมโลกทำให้พลังทุกด้านของเขาเพิ่มขึ้นถึง 5,600 เท่า!

และมือแห่งเทพยมโลกนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า

ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น 5,600 เท่า หากใช้มือแห่งเทพยมโลกโจมตีพลังนั้นจะถูกขยายเพิ่มอีก 99 ถึงอนันต์เท่ามันถึงระดับที่ยากจะจินตนาการ!

บัดนี้เซียวหยุนเมื่อระเบิดพลังเต็มที่ก็มีพลังเทียบเคียงยอดฝีมือในขอบเขตเทพสวรรค์มันเกินขีดจำกัดสูงสุดของทวีปเทียนหยวนไปไกลโข

เมื่อไม่กี่วันก่อนในวันที่เขาปะทะกับจ้าววิหารสวรรค์

หากเซียวหยุนตั้งใจสังหารอย่างแท้จริงเกรงว่าผู้ที่อยู่ในขอบเขตควบคุมสวรรค์ผู้นั้น...

จะต้องตกตายในชั่วพริบตา!

“ทว่า...”

“ช่องว่างระหว่างขอบเขตในวิถีเทพนั้นใหญ่โตกว่าที่ข้าคาดคิดไว้เสียอีก”

“พลังวิญญาณของข้าในตอนนี้แม้จะเพิ่มขึ้น 576 เท่า ก็ยังถึงเพียงกึ่งขอบเขตเทพสวรรค์เท่านั้น...”

“แม้แต่เทพสวรรค์ที่อ่อนแอที่สุดเมื่อเทียบกับเทพแท้ขั้น10เกรงว่าความแตกต่างจะถึงพันเท่าขึ้นไป!”

“และสำหรับราชันเทพที่อยู่เหนือเทพสวรรค์...”

เซียวหยุนสายตาเป็นประกายข้อมูลเกี่ยวกับราชันเทพผุดขึ้นในจิตใจ

ข้อมูลเหล่านั้นมาจากวิชาเก้าดาราหวนคืนที่เขาเคยได้รับ

ราชันเทพผู้ที่สามารถครองความเป็นราชันท่ามกลางหมู่เทพ

โดยทั่วไปคือเจ้าแห่งดินแดนดาราขั้นกลางครอบครองอาณาเขตดารานับล้านปีแสง

พลังทำลายล้างของพวกเขาเริ่มนับหน่วยได้ด้วย “ปีแสง”

และสำหรับขีดสุดของวิชาเก้าดาราหวนคืนในระดับจ้าวเทพที่เพิ่มพลังหมื่นเท่ามันสามารถทำลายดินแดนดารานับหมื่นถึงแสนปีแสงได้

จากนั้นเซียวหยุนรวบรวมข้อมูลที่รู้ในตอนนี้และสรุปได้ดังนี้

เทพเพลิง ขีดจำกัดของโลกมนุษย์ผู้เริ่มก้าวสู่วิถีเทพการโจมตีเต็มพลังสามารถทำลายพื้นผิวดินแดนนับร้อยล้านลี้ได้

เทพแท้ ผู้มีอายุขัยนิรันดร์และร่างกายอมตะสามารถเดินทางในจักรวาลแห่งความโกลาหลได้ดวงดาวขนาดเล็กในสายตาของยอดฝีมือเช่นนี้เปรียบดั่งลูกแก้วที่บีบแตกได้ง่ายดาย

เทพสวรรค์ มีพลังเกินกว่ายอดฝีมือเทพแท้นับพันเท่าแข็งแกร่งพอจะทำลายทวีปเทียนหยวนทั้งหมดได้

ราชันเทพ มีพลังเกินกว่าเทพสวรรค์พันเท่าหรือหมื่นเท่า?

เซียวหยุนส่ายศีรษะเขาไม่กล้าคาดเดามากไปกว่านี้

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการบรรลุถึงขอบเขตราชันเทพ...

คือการก้าวสู่การเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงในจักรวาลแห่งความโกลาหลและครองดินแดนดาราแห่งหนึ่ง

และ...

แม้ล้านปีแสงจะดูเหมือนกว้างใหญ่ไร้สิ้นสุดแต่เมื่อเทียบกับความยิ่งใหญ่ของจักรวาลทั้งหมด

มันก็ยังเป็นเพียงหยดน้ำในมหาสมุทรไม่อาจนับเป็นสิ่งใด

ต้องรู้ว่าในชาติก่อนของเซียวหยุนจักรวาลที่สังเกตได้มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 93,000 ล้านปีแสง!

93,000 ล้านปีแสง!

เซียวหยุนไม่อาจจินตนาการได้ว่านั่นคือแนวคิดเช่นไร

และจักรวาลแห่งความโกลาหลที่กล่าวถึงนี้ยังยิ่งใหญ่กว่าตัวเลขนั้นอาจถึงร้อยเท่า พันเท่า หรือหมื่นเท่า!

จากมุมมองนี้แม้แต่จ้าวเทพที่สามารถทำลายดินแดนดารานับแสนปีแสง

ในสายตาของจักรวาลทั้งหมดก็ยังเป็นเพียงฝุ่นผงอันเล็กจ้อย!

“ไม่รู้ว่า...”

“เมื่อข้าก้าวเข้าสู่จักรวาลแห่งความโกลาหลอย่างแท้จริง จะได้พบกับจ้าวมังกรปฐมกาลผู้ที่เคยปรากฏในทะเลจิตสำนึกของข้าอีกหรือไม่?”

ทันใดนั้นเซียวหยุนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงวันที่เขาก่อตัววิญญาณมังกร

ในหมอกแห่งความโกลาหลนั้นปรากฏเงามังกรอันยิ่งใหญ่สูงเกินพันล้านล้านลี้!

จ้าวมังกรปฐมกาล!

สิ่งมีชีวิตลึกลับของเผ่ามังกรผู้นี้แน่นอนว่าเกินไปสำหรับเขาในตอนนี้

จ้าวเทพ? หรืออาจสูงกว่านั้น?

จิตใจของเซียวหยุนปั่นป่วนไม่อาจสงบลงได้

ตูม!

ทันใดนั้นเสียงดังราวฟ้าคำรนดังก้อง

การหลอมรวมของเจี้ยนกุ่ยถึงขั้นตอนสุดท้ายในที่สุด!

ในตำหนักแห่งนี้ราวกับมีเสียงกระบี่นับหมื่นดังก้องกังวาน สะเทือนไปทั่วทิศ

ปราณกระบี่ไร้สิ้นสุดราวมหาสมุทรกระบี่ที่เอวของเจี้ยนกุ่ยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าหมุนวนเหนือความว่างเปล่า

ปราณกระบี่พุ่งทะยานนับล้านลี้เมื่อระเบิดออกมันเขย่าฟ้าดิน!

เจี้ยนกุ่ยที่หลับตาอยู่คว้ากระบี่และฟันลงสู่ท้องนภา!

หนึ่งกระบี่ ฟ้าดินแยกออกเป็นสองส่วน!

หมื่นเมฆสลายสิ้น!

แสงศักดิ์สิทธิ์ล่องลอยรอบกายของเขาเจตนากระบี่อันคมกริบพุ่งทะลวงแปดทิศ!

เจี้ยนกุ่ยค่อยๆลืมตาดวงตาของเขากลายเป็นรูปกระบี่เปล่งความคมกริบที่ทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก!

ในขณะนี้...

ขอบเขตเทพเทียม ทำลวงผ่านสมบูรณ์!